Kronik kalp yetmezliği olan geriatrik hastalarda fonksiyonel kapasiteyi belirleyen faktörler

Amaç: Kronik kalp yetmezliği olan geriatrik hastalarda fonksiyonel kapasiteyi belirleyen faktörleri incelemektir. Yöntem: Çalışmaya New York Kalp Birliği'nin sınıflamasına göre evre II-III-IV kronik kalp yetmezliği tanısı alan 60 yaş üzeri, 547 olgu alındı. Hastaların fonksiyonel kapasitesi 6 dakika yürüme testi (6DYT) ile, fiziksel aktivite düzeyi Duke Aktivite Statü İndeksi (DASI) ile, yorgunluk ve dispne algısı Modifiye Borg Skalası ile, yaşam kalitesi Minnesota Yaşam Kalitesi Anketi ile, depresyon durumu Geriatrik Depresyon Skalası (GDS) ile değerlendirilmiş veriler kullanıldı. Buna ek olarak kalp yetmezliğine özgü semptom, bulgu ve komorbid faktörler sorgulandı. Bulgular: Çalışmaya alınan olguların 330'u erkek (%60.3), 217'si kadın (%39.7) kronik kalp yetmezliği olan geriatrik hastalardı. Kronik kalp yetmezliği evreleri NYHA sınıflamasına göre 133'ü evre II (%24.3), 355'i evre III (%64.9), 59'u evre IV (%10.8)'ten oluşmaktaydı. 6DYT'inde yürünen mesafe ortalaması erkek olgularda 289.05 ±121.34, kadın olgularda 218.88 ±113.16 idi. Kronik kalp yetmezliği olan geriatrik olguların fonksiyonel kapasitesini belirleyen parametreler incelendiğinde; bu olgularda yaş artışı ile 0.302, cinsiyet ile 0.18, diyabet varlığı ile 0.09, periferik arter hastalığı varlığı ile 0.084, yorgunluk algısındaki yükseklik ile 0.108, ödem şiddetindeki artış ile 0.116 ve yaşam kalitesindeki düşüş ile 0.094 kat fazla yürüme mesafesinde azalma olduğu istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Sonuç: Geriatrik kronik kalp yetmezliği hastalarında değerlendirilen parametreler içerisinde en fazla yaşam kalitesi, yorgunluk, ödem şiddeti, eşlik eden hastalıkların varlığı, cinsiyet ve yaşın fonksiyonel kapasiteyi olumsuz etkilediği gözlenmiştir.