26
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Ludwıg van Beethoven'ın Op. 36, 2. Senfonisinin müzikal analizi ve eserin orkestra şefliği teknikleri açısından incelenmesi
Bu çalışma Ludwig van Beethoven'ın Op. 36, 2. Senfonisi'nin müzikal analizini yapmakta ve eseri orkestra şefliği teknikleri açısından incelemektedir. Elde edilecek teknik ve estetik veriler yoluyla orkestra şeflerine ve orkestra şefliği öğrencilerine rehberlik etmek amaçlanmaktadır. Çalışmada klasik üslubu hazırlayan akımlar ve besteciler genel hatlarıyla incelenmiş, Beethoven ile birlikte "Viyana Klasikleri" olarak anılan ve Beethoven'ın erken dönem müziğinde etkileri görülen Franz Joseph Haydn ile Wolfgang Amadeus Mozart'ın hayat hikayelerine ve dönemin müzik sanatına getirdikleri yeniliklere de yer verilmiştir. Ardından, eserin müzikal analizi yapılmış ve eser orkestra şefliği teknikleri açısından incelenerek önerilerde bulunulmuştur. Betimsel araştırma ve tarama yöntemleri kullanılarak yapılan bu çalışmada, İngiliz orkestra şefi Jonathan Del Mar'ın 2011 yılında editörlüğünü yaptığı orijinal edisyon kullanılmış ve nota örnekleri bu edisyondan elde edilmiştir.
Saygun ve töresellik: Modal anlayışı bağlamında bestecinin görüş ve düşüncelerinin kavramsal ve kuramsal kökenlerinin irdelenmesi ve yapıtlarından örneklerle törelerin tanımlanması
Besteciliğinin yanı sıra bir budun müzikbilimci olan Ahmed Adnan Saygun'un araştırmaları ve kuramsal çalışmalarıyla beslenen ve ilkinden sonuncusuna kadar 'modal bir çalışma' içinde olduğunu belirterek anlayış bakımından bir sürekliliğin varlığına işaret ettiği yapıtlarında şekillenen kendine özgü ses dünyasının ve müzik anlayışının temelinde yatan şey modalite —veya kendisine özgü bir sözcük seçimiyle belirtilecek olursa— töreselliktir. Bu çalışmanın amacı, bestecinin modal anlayışını dayandırdığı antik Yunan müzik kuramını neden temel aldığı, bu bağlamda görüş ve düşüncelerinin bunları önceleyen veya çevreleyen yayınlarla nasıl bir bağı olduğu sorularını irdelemek ve böylece bestecinin kuramsal yayınları ve araştırmalarında kullandığı kavramları ele alarak bu kavramların müzikleri ve biçemiyle olan ilişkisini açımlamaya çalışmaktır. Çalışmanın birinci bölümünde Saygun'un modal anlayışının kavramsal çerçevesinin sınırları ve dayanakları açıklanmış, bu anlayışın düşünsel kökleri, yayınlarındaki çeşitli ifadelerin karşılaştırmalı olarak ele alınmasıyla irdelenmiştir. İkinci bölümde ise, bu anlayışın temelinde yer alan 'mod' kavramının 'makam' ve Saygun'a özgü bir terim olan 'töre'yle olan ilişkisi, bu kavramlar arasındaki ortaklıklar ve ayrım noktaları kendisinin görüşleri üzerinden açıklanmaya çalışılmış ve bu bağlamda besteci üzerine yapılan çalışmalarda görülen kavramsal ve kuramsal sorunlar, bestecinin görüşlerinin sağlamasını yapmak amacıyla ayrıntılı bir biçimde ele alınmıştır. Son olarak, bestecinin yapıtlarında kullandığı dizisel gereçlerin nasıl adlandırılması ve tanımlanması gerektiğini göstermek amacıyla, çeşitli yapıtlardan seçilen kesitlerde kullanılan törelere ilişkin örnekler verilmiştir. Saygun'un müzik anlayışıyla kuramsal görüşleri ve kullandığı kavramlar arasında doğrudan ilişki kurarak bu ilişkiyi ayrıntılı bir biçimde ele alan çalışmaların sayısı son derece sınırlıdır. Bu bakımdan, bu çalışmanın bestecinin biçeminin temelinde yer alan mod olgusuna yaklaşımının doğru bir bağlam içinde değerlendirilmesine ve böylece kendisinin özgün müzik dilinin daha iyi anlaşılmasına katkı sunacağı düşünülmektedir.
Cumhuriyet'in ilk yüzyılında çoksesli koro müziği ve TRT Ankara Radyosu Çoksesli Korosu'nun Türk koro müziğindeki yeri
Bu araştırma, TRT Ankara Radyosu Çoksesli Korosu'nun Türkiye'deki koroların gelişimine katkılarının süreçsel olarak etkilerini içermektedir. TRT Ankara Radyosu Çoksesli Korosu ile ilgili literatürsel derlenme eksikliğinin de saptanması üzerine geniş bir çerçevede inceleme yapılmıştır. Araştırmada aynı zamanda, "koro" kavramının oluşumuna, koro tarihinin ilerleyişine, Osmanlı Devleti döneminde çoksesli müzik ve çoksesli koro çalşmalarına, Türkiye Cumhuriyeti döneminde ise Ulusal Yeni Türk Müziği Akımı çerçevesi içerisinde yapılan çalışmalara yer verilmiştir. TRT Ankara Radyosu Çoksesli Korosunun kuruluşuna kadar Türkiye'de profesyonel anlamda koro kültürü adına yapılan çalışmalardaki süreçlerle birlikte, kurumsal anlamda geriye kalan sürecin bu koroya olan etkileri de gözetilerek, tarihi sıralamayla çalışmada sunulmuştur. Radyonun icadı ile süregelen yeni değişim ve oluşumlarla birlikte Türkiye'nin ilk kurumsal A Capella korosu olan TRT Çoksesli Korosu'nun kuruluş öncesi ve sonrasında Türk Koro Müziğinin gelişimi ve koro kurumsallaşmasına etkilerinin incelendiği bir çalışma olmuştur.
A. Dvorak'ın 9. senfonisinin form analizi ve orkestra şefliği teknikleri açısından incelenmesi
Bu çalışmada, Antonin Dvorak'ın 9. Senfonisinin detaylı form analizi yapılmış ve eser orkestra şefliği teknikleri açısından incelenmiştir. Çalışmada, doküman analizi yöntemi kullanılmıştır. Çalışmada; Romantik Dönem ve müziği, Çek müziği, Antonin Dvorak'ın hayatı, müzikal yaşamı ve müzikal dili ile ilgili bilgilere yer verilmiştir. Dvorak'ın Op.95 mi minör 9. Senfonisi çeşitli boyutlarıyla ele alınmıştır. Çalışmada, eserin şefler açısından problem olabileceği düşünülen birçok kısmı için vuruş teknikleri önerilerine yer verilirken; Dvorak'ın yazdığı tempolar dışında eserin karakteristik yapısına dayanan tempo ve tempo değişim önerileri ve stil önerilerine de yer verilmiştir. Dvorak'ın partisyonda yazdığı terim ve tempolarla ilgili farklı anlayışların gelenekselleşmiş olduğu tespit edilmiştir. Dinamik önerileriyle birlikte provalar esnasında detaylı çalışılması gerektiği öngörülen kısımlarla ilgili önerilerde bulunulmuştur. Bu çalışma, ülkemizde Dvorak'ın 9. Senfoni ile ilgili yapılmış en ayrıntılı çalışmadır. Teknik olarak bu araştırma, ulusalcı romantik akımın en gözde senfonilerinden birisi olan 9. Senfoninin daha iyi anlaşılmasını, analiz edilmesini ve böylelikle romantik senfoniye farklı bir bakış açısı getirilmesini sağlayacak bilgiler içermektedir. Bu tezin aydınlattığı hususlar doğrultusunda orkestra şefi ve şef adaylarının, bu eseri çok daha bilinçli ve detaylı yönetecekleri düşünülmektedir.
Cem Esen'in Op.22 Senfonik Bale Süitinin orkestra şefliği teknikleri açısından incelenmesi
Bu araştırmada Cem Esen'in Op.22 Senfonik Bale Süiti'nin orkestra şefliği teknikleri bakımından incelenmesinin yanında, bestecinin hayatı, müzikal dili ve formal olarak bölümlerin analizi de çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde Cem Esen'in hayatı, müzikal kariyeri ve müzikal diline yer verilmiş, ikinci bölümünde Türkiye'de bale ile ilgili çalışmalardan bahsedilmiş, üçüncü bölümünde klasik süit formu ile çağdaş süit formu açıklanmış, dördüncü bölümünde besteci ile yapılan röportajdan edinilen bilgilerle eserin bestelenme süreci, ilk seslendirilişi ve eserin konusu aktarılmış, beşinci bölümünde eser formal açıdan ele alınmış, altıncı ve son bölümde de eserin şeflik teknikleri bakımından analizi yapılmıştır. Bütün bu bilgiler literatür taraması ve besteci ile yapılan röportaj yöntemi ile bir araya getirilmiştir. Araştırmanın amacı Cem Esen'in Op.22 Senfonik Bale Süiti adlı eserini yönetmek isteyecek orkestra şeflerine, eseri incelemeyi isteyecek müzikologlar ve müzik konusunda araştırma yapmayı düşünenler için yeni bir kaynak oluşturmaya çalışmak olmuştur. Şu an için Op.22 Senfonik Bale Süiti ile ilgili yapılan tek araştırmanın bu Sanat Çalışması Raporu olmasından kaynaklı bu konu için yapılan araştırmanın önemli olduğu düşünülmektedir. Araştırmada verilen bilgilerin ve konu ile ilgili araştırma yöntemlerinin yeterli ve uygun olduğu varsayılmaktadır. Anahtar Kelimeler: Cem Esen, Bale, Şeflik Teknikleri, Süit, Kontromantizm.
Sergey Prokofyev'in op.67 Peter ve Kurt adlı eserinin besteleme teknikleri yönünden incelenmesi
Yirminci yüzyılın önemli bestecilerinden biri olan Sergey Prokofyev'in Peter ve Kurt adlı eserinin, orkestrasyon, form ve fonksiyonel armoni merkeze alınarak irdelendiği bu sanat çalışması raporunda bestecinin eserdeki leitmotif ile orkestrasyon ilişkisi, armoni ve form kullanımını ortaya çıkarmayı hedeflemektedir. Çalışmanın ilk bölümünde bestecinin hayatı ve erken dönemlerinden itibaren müziğini etkileyen unsurlardan bahsedilmiş, bestecinin müzik dili çerçevesinde kullandığı özgün bir takım besteleme tekniklerine değinilmiştir. İkinci bölümde ise Peter ve Kurt'taki leitmotif anlayışı incelenmiş ve orkestrasyon kullanımı bağlamında değerlendirilmiş, William E. Caplin'in müzik formları kapsamında cümle ögeleri ve yapısal fonksiyonlar bakımından form analizi yapılmıştır. Yapılan analizler sonucunda bestecinin; leitmotif kavramını tematik olduğu kadar tınısal bir bakış açısı ile ele aldığı, armoni ve form kullanımında geleneksel teknikleri kendine göre yorumlayarak özgün bir müzik dili oluşturduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Arda İşkol'un Keman Konçertosu adlı sanat çalışmasının yapısal analizi
Müzik tarihi boyunca birçok besteci kendi müziklerini inceleyerek bu müziklerin anlaşılmasını kolaylaştırmaya çalışmışlardır. Arda İşkol da bu çalışmada kendi bestelediği, 'İKSEV 12. DR. NEJAT F. ECZACIBAŞI ULUSAL BESTE YARIŞMASI' kapsamında yazmış olduğu ve birincilik ödülü alan Keman Konçertosu'nu incelemektedir. Çalışmanın ilk bölümünde bu çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi açıklanmıştır. İkinci bölümde konçerto kavramından, keman konçertolarının günümüze gelene kadar geçirdiği değişimlerden ve Türk bestecilerinin keman konçertosu alanındaki yapıtları anlatılmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise bu çalışmada incelenen Arda İşkol'un Keman Konçertosu adlı sanat çalışmasıyla ilgili bilgiler sunulmuş ve müziğin analizi yapılmıştır. Üç bölümden oluşmakta olan bu müziğin birinci ve üçüncü bölümü sonat - allegro, ikinci bölümü ise pasakalya formundadır. Form, altın oran ve simetri gibi kavramların araştırılmasında literatür taraması yapılmış, uygun kaynaklardan yararlanılmıştır. Bu inceleme, Arda İşkol'un Keman Konçertosu'nu çalacak olan icracıların ve şeflerin müziği daha rahat ve detaylı bir şekilde kavrayabilmelerini sağlamak amacıyla yazılmıştır.
Gustav Holst'un Op.32 "Gezegenler" isimli orkestra süitinin müzikal form açısından incelenmesi
Bu çalışmada Gustav Holst'un Op.32 "Gezegenler" isimli orkestra süitinin incelemesinin yanı sıra, kısaca%1 bestecinin hayatı, İngiltere müzik tarihi de araştırılmıştır. Birinci bölümde araştırma yöntemi açıklanmış, ikinci bölümde süit formuna yer verilmiş, üçüncü bölümde Gustav Holst'un yaşamı ve besteciliği incelenmiş, dördüncü bölümde ise Gustav Holst'un Op.32 "Gezegenler" orkestra süitinin yapısal analizine yer verilmiştir. Bu çalışmanın amacı, Gustav Holst'un Op. 32 "Gezegenler" orkestra süitinin yapısal açıdan incelenmesi yoluyla, bu eseri çalışmak isteyen tüm orkestra ve koro şeflerine, enstruman çalan tüm sanatçılara veya adaylarına kaynak sunmaktır. Araştırmanın, İngiliz müziğine ve bu bağlamda yazılmış olan orkestra eserlerine yönelik araştırmalarla desteklenerek, özellikle Holst'un hayatı ve eserleri ile ilgili bilgi ve analiz anlamında dilimizde kaynak bulunmadaki zorluğu göz önünde tutularak, önemli bir çalışma olacağı düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Gustav Holst, gezegenler, orkestra, süit, Gustav Holst gezegenler orkestra süiti
Opera korolarının eserlere hazırlık süreçleri
Betimsel araştırma kapsamında örnek olay yöntemlerinin kullanıldığı bu çalışmada literatür taramasından edinilen bilgiler ve yazarın bireysel deneyimleri sentezlenerek bir sonuca varılmıştır. İki ana bölümden oluşturulan çalışmanın ilk bölümünde tek sesli koroların opera sanatının doğuşuna kadar geçirdiği evrimsel süreçler incelenmiş, ikinci bölümde ise Giuseppe Verdi ve La Traviata isimli operası hakkında genel bilgilere değinilmiş olup, bu eserden hareketle araştırmanın temelini oluşturan opera korolarının eserlere hazırlık süreçleri koro şefinin yöntem ve sorumlulukları açısından incelenmiştir. Anahtar sözcükler: Koro şefliği, şan, koro, opera, Giuseppe Verdi, La Traviata, prova.
Hector Berlioz'un "Le Carnaval Romain (Op.9)" adlı Uvertürü'nün müzikal analiz ve orkestra şefliği teknikleri açısından incelenmesi
Bu Yüksel Lisans Sanat Çalışması Raporunda Hector Berlioz'un "Le Carnaval Romain (op.9)" Uvertürü'nün müzikal analizi yapılarak orkestra şefliği teknikleri açısından incelenmiştir. Bu Yüksek Lisans sanat raporu çalışmasında Hector Berlioz'un "Le Carnaval Romain (op.9)" Uvertürü'nün müzikal analizi yapılarak orkestra şefliği teknikleri açısından incelenmiştir. Çalışmaya Betimsel Araştırma ve Tarama Yöntemi temel oluşturmuştur. Berlioz'un hayatı ve sanatsal kişiliği incelenmiş, sanatına etki eden faktörler ve müziği ile ilgili bilgiler aktarılmıştır. "Le Carnaval Romain" Uvertürünün müzikal analizi yapılmış ve orketra şefliği teknikleri açısından incelenmiştir.
Hatıra Ahmetli Cafer'in bestelediği "Hocalı" senfonik şiiri'nin müzikal karakter yönünden orkestral incelemesi
Bu çalışma, günümüz çağdaş bestecilerinden Hatıra Ahmedli Cafer'in Hocalı Senfonik Şiiri'nin orkestral yorumuna yardımcı olacak şekilde sembolist ve müzikal açılardan incelenmesini konu almaktadır. Betimsel Araştırma ve Tarama Yöntemini temel alan çalışmada, bestecinin fikir ve düşüncelerinden faydalanılmıştır. Üç ana bölümden oluşturulan çalışmanın ilk bölümde eserin formu hakkında bilgi verilmiş, ikinci bölümde eserin konu edindiği Hocalı hakkında bilgi verilmiş, üçüncü bölümde eserin orkestraya aktarılış düşüncesi ele alınmıştır. Araştırmanın, Türk müziğine ve bu tarzda yazılmış olan eserlere ışık tutacağından faydalı bir çalışma olduğu düşünülmektedir.
El Sistema Modeli'nde orkestra şefliği kavramı ve Eskişehir Tepebaşı Belediyesi Çocuk Senfoni Orkestrası'nda uygulanışı
Bu tez çalışmasında 1975 yılında Venezuela'da ortaya çıkan bir müzik eğitimi modeli olan El Sistema Eğitim Modeli ve bu eğitim modelindeki "Orkestra Şefliği" kavramı detaylı olarak ele alınmaktadır. El Sistema eğitim modeli ile eğitimlerine devam edilen orkestralarda görev yapan şeflerin görevleri ve yetkileri ile birlikte uygulanışı anlatılmaktadır. Orkestra şefliği kavramı, El Sistema orkestralarında müzikal olarak benzerlik göstermekte fakat işleyiş, eğitim süreçleri ve ele alınan konular ile farklılık göstermektedir. Bu farklılıklar El Sistema orkestralarında sadece eğitim ve konser provalarında değil aynı zamanda orkestraların teknik konularda da idaresinin orkestra şefinde olduğunu göstermektedir. Anahtar Kelimeler: El Sistema, orkestra, Ģeflik, müzik, eğitim
Mehmet Korhan İlgar'ın Viyolonsel Konçertosu adlı sanat çalışmasının bestecilik tekniği açısından incelenmesi
Bu çalışmada, sanatta yeterlik programı kapsamında sanat çalışması olarak bestelenen Viyolonsel Konçertosu adlı eserin, çoksesli Batı müziğinin en önemli senfonik-enstrümantal türlerinden biri olan konçertonun tarihsel gelişim süreci ve yapısal evrimi çerçevesinde elde edilen verilerle birlikte, bestecilik tekniği çerçevesinde eserin bestecisi tarafından kaleme alınan bir incelemesi sunulmuştur. Bestecilerin özgün yapıtlarını teknik yönden bizzat inceledikleri çalışmaların son derece az olması sebebiyle, teknik ve teorik referans alanındaki bu boşluğun doldurulabilmesi için, benzer nitelikli çalışmalara ciddi bir gereksinim olduğu görülmektedir. Buna bağlı olarak, bu çalışmanın aynı amaç ve doğrultuda yapılacak benzer çalışmalar sırasında karşılaşılabilecek sıkıntıların aşılmasında yardımcı bir kaynak ve yol gösterici bir örnek oluşturabileceği düşünülmüştür. Çalışmada konçerto türünün Barok dönemden yaşadığımız döneme kadar devam eden gelişimi ve evrimi tarihsel bir sunum çerçevesi içerisinde anlatılmış; konçerto türünün biçim, yapı ve stil özellikleri, ritornello biçiminden sonat-allegro biçimine geçiş sürecindeki örneklerden ve konçertant konseptin muhtelif uygulamalarından elde edilen veriler yorumlanarak değerlendirilmiştir. Çalışmanın yazarı tarafından bestelenen Viyolonsel Konçertosu adlı yapıtın bu veriler ışığındaki incelemesinde; konçertant konsept kullanımıyla birlikte, eserde kullanılan temalar, motifler, cümleler ve periyotlar, eserin daraltılmış partisyonundan alıntılanan nota örnekleri üzerinde, kullanım amaçlarına göre sınıflandırılarak detaylı olarak açıklanmıştır.
Henrı Dutilleux'nün besteciliğine bir bakış: L'arbre Des Songes'da perde organizasyonu
Yirminci yüzyılın ortalarından yirmi birinci yüzyılın başlarına dek süren bestecilik yaşamı süresince ortaya koyduğu eserler göz önünde bulundurulduğunda son derece değişken ve tanımlaması güç bir besteleme yaklaşımına sahip olduğu söylenebilecek Henri Dutilleux, bu bakımdan müzik tarihindeki önemli figürlerden biri olarak dikkat çekmektedir. Bestecinin dilini tanımlamayı güç kılan etkenlerin başında gelen perde organizasyonu süreçlerindeki çeşitlilik ile bu çeşitliliğin altında yatan işçilik ise bu çalışma için hareket noktası teşkil etmektedir. L'arbre des songes adlı keman konçertosunun, perde ilişkileri merkeze alınarak irdelendiği bu sanat çalışması raporu, Dutilleux'nün eserde perde organizasyonuna ilişkin izlemiş olduğu prosedürleri ortaya çıkarmayı hedeflemektedir. Çalışmanın ilk bölümünde, bestecinin besteleme yönelimlerine ilişkin fikir sahibi olmak amacıyla L'arbre des songes'un bestelenme tarihi olan 1985 yılına dek bestelediği eserler üzerine bir tarama yapılmış ve bestecinin müziği ile ilişkili olan kavramlar tartışılmıştır. İkinci bölümde ise eserin her bir bölümü ayrı ayrı mercek altına alınmış ve bestecinin her bir bölümde perde seçimleri noktasında kullandığı yöntemler ve araçlar araştırılmıştır. Yapılan analizler neticesinde bestecinin eserdeki perde seçimleri esnasında diyatonik modlardan on iki ses dizilerine kadar pek çok farklı ses malzemesinden yararlandığı tespit edilmiştir. Bunların yanında, Francis Bayer'in kademeli gelişme olarak isimlendirdiği, eserin başlangıcından sonuna kadar süren malzeme ağını tanımlayan fenomen ile yakından ilişkili olan birtakım çekirdeklerden de bu ses malzemelerinin işlenmesi noktasında etkin olarak istifade edildiği görülmüştür.
Dimitri Şostakoviç'in op.87 "24 Prelüd ve Füg" isimli eserinin bestecilik teknikleri açısından analizi
Bu çalışmada tamamı tek bir araştırma içerisinde derinlemesine incelenmiş olan "24 Prelüd ve Füg"ün, eser hakkında detaylı bilgi edinmek isteyen bestecilere, müzikologlara ve yorumculara eser içinde kullanılan bestecilik tekniklerinin gösterilmesi ve eserin yapısının detaylı bir şekilde tanıtılması amaçlanmıştır. Ayrıca D.Şostakoviç'in hayatı hakkında temel bilgilere ve eser hakkında detaylı verilere ulaşılması hedeflenmiştir. Bestecinin eserindeki temel, bestecinin müziğe bakışının ve eserin formal yapısının analizi aracılığıyla ortaya çıkarılarak okuyucuya sunulmuştur. Eser, temel bestecilik teknikleri kullanılarak, yorumcunun ve araştırmacının sorun yaşadığı ölçüyle ilgili bilgiye hızlıca ulaşabilmesi için ölçü ölçü incelenmiştir. Bu incelemeler eserin yapısını, eserin ve bestecinin hedefini, eserin tonal ve modal düzenini, eser içindeki kullanılan teknikleri ortaya koymuştur.
Onur Türkmen'in müziğinde hat tekniğinin, orkestra şefliği açısından incelenmesi
Hat tekniği figüratif yazı sanatını tanımlayan terimden türemiş olup, aynı konsept dahilinde ele alınarak icra edilmesi gereken, nota yazısı olarak da aynı düşünceyle paralel olan bir müzik tekniğidir. Bu teknikle yazılmış olan eserlerin seslendirilmesinde de aynı şekilde bir çizgi oluşturulmak amaçlanarak hareket edilmeli, tüm yapı buna göre oluşturulmalıdır. Bu sayede oluşacak sentez ile müziğin idealize ettiği o yalınlığı yakalamak mümkün olacaktır. Modern tını ve ritm dokusunun meydana getirdiği matematik ile geçmişin izlerini taşıyan makamların biraraya gelmesi ile ulaşılan bu sentezde, partilerin birbiri ile uyumu hayati önem arz etmektedir. Bu sebeple bir orkestra şefine ihtiyaç duyulmaktadır. Orkestra şefi bu perspektif çerçevesinde bir yönetim gerçekleştirmelidir. Hat sembolik bir ifade tarzıdır ve orkestra şefinin de rolü yine semboliktir. Çerçeveyi oluşturabilmek için gerekli olan teknik ve hat bilgisi bu noktada büyük önem arz edeceğinden, oluşturulan bu çalışma ile Hat kavramına dair bir perspektif oluşturmaya çalışılmıştır. Bunun için öncelikle Doç. Dr. Onur Türkmen tanıtılmış, hatın kapsamı ve içeriği anlatılmış, bu sistemin kullanıldığı, uzmanlar tarafından seçilen örnek eser üzerinde çeşitli kaşılaştırmalar yapılmış ve değerlendirmeler sonucunda bir kapsama ulaşmaya çalışılmıştır. Çalışmaya Betimsel Araştırma ve Tarama Yöntemi temel oluşturmuştur.
Johannes Brahms'ın Op.73 re majör II. Senfonisi'nin I. Allegro non troppo bölümü'nün müzikal biçim ve orkestra şefliği teknikleri yönünden incelenmesi
Bu çalışmada, romantik dönem bestecilerinden Johannes Brahms'ın Op.73 re majör 2. Senfonisinin 1. bölümü, form, tematik ilişki, müzikal karakter ve orkestra şefliği teknikleri bakımından incelenmektedir. Çalışmada Betimsel Araştırma ve Durum Çalışması Modeli kullanılmıştır. Dört ana bölümden oluşan çalışmada; ilk bölümde, çalışmada kullanılan yöntem ve açıklamalara yer verilmiştir. İkinci bölümde, Brahms'ın sanatına etki eden önemli kişiler ve senfoni anlayışı ile ilgili bilgiler aktarılmıştır. Üçüncü bölümde 2. Senfoni 1. Bölümün, form, tematik ilişki ve müzikal karakteri ile ilgili bulgular sunulup, Brahms'ın sonat allegrosu biçimine getirdiği yeniliklerle ilgili bilgiler verilmiştir. Dördüncü bölümde ise eser, orkestra şefliği ve yorumculuk açısından irdelenmiş ve nitelikli olarak seslendirilebilmesi için, kaynaklardaki yorumlardan da yola çıkarak önermelerde bulunulmuştur.
Piyotr İlyiç Çaykovski'nin Op. 58 Manfred Senfonisi'nin müzikal karakter, form ve orkestra şefliği açısından incelenmesi
Bu çalışmada, Romantik dönem Rus bestecilerinden Piyotr İlyiç Çaykovski'nin Program Müziği kategorisinde değerlendirilen Op.58 Manfred senfonisi müzikal karakter, form ve orkestra şefliği açısından incelenmektedir. Çalışmaya Betimsel Araştırma ve Tarama Yöntemi temel oluşturmuştur. Ayrıca orkestra şefi, besteci ve akademisyenlerin görüşleri de çalışmaya yansıtılmıştır. Dört ana bölümden oluşturulan çalışma da ilk bölümde çalışma ile ilgili yöntem ve açıklamalara yer verilmiştir. İkinci bölümde Çaykovski'nin sanatına etki eden faktörler ve müziği ile ilgili bilgiler aktarılmıştır. Üçüncü bölümde Manfred senfoninin detaylı bir karakter ve form analizi sunulup, Program Müziği hakkında fikir verilmiştir. Dördüncü bölümde eserle ilgili orkestra şefliği hakkında detaylı bir inceleme sunulmuştur.
Çağdaş Türk müziği bestecilerinden Semih Korucu'nun "Sarsılmışlar İçin Müzik" adlı eserinin form analizi ve orkestra şefliği tekniği açısından incelenmesi
Bu çalışma, Osmanlı'dan günümüze çağdaş Türk müziği'nin oluşum süreci anlatılmış, çağdaş Türk müziği bestecilerinden Semih Korucu'nun "Sarsılmışlar için Müzik" adlı eserinin form analizi ile orkestra şefliği tekniği açısından incelendiği bir çalışma olmuştur. Besteci, bir fikir ya da kavram veya kavramlardan yola çıkarak kendi müziğini oluşturmuştur. "Sarsılmışlar için Müzik" adlı eseri de bu yolla ortaya çıkmıştır. Bu eserin temelini oluşturan "la-si-do(si-re)" dizisinin kullanımı, değişik şekillerdeki görünümleri, dizi ile birlikte yer alan motifsel örgütlenme ve bestecinin kullandığı teknikler incelenmiştir. Orkestra şefi adayları açısından eserin ortaya çıkabilmesi için gereken bilgiler, orkestra ile gerçekleşecek provalar esnasında orkestra şefinin müziği orkestraya nasıl ve ne şekilde aktarabileceği ortaya konmuştur.
Saygun'un müziğinde modalitenin yeri ve önemine bir bakış: 1. ve 4. senfonilerinin modal açıdan incelenmesi
Bu çalışmanın ana amacı, Adnan Saygun'un (1907-1991) modal anlayışını 1. ve 4. senfonileri kapsamında incelemektir. Saygun'un farklı yaratıcılık dönemlerine ait iki eserin seçilmesinin nedeni, biçem bakımından birbirlerinden ayrılan bu iki eserin modları nasıl ve ne derece barındırıp ele aldığını sorgulamak, iki eser arasında modal bakımdan farklılıklar veya benzerlikler bulunup bulunmadığını saptayarak bestecinin mod anlayışının kendi müzik dilindeki yerini iki eserli bir örneklem üzerinden sunmaya çalışmaktır. Saygun'un mod anlayışının kapsamlı biçimde anlaşılabilmesi için, 1. bölümde mod kavramı tanımlanmaya çalışılmış ve kavramın müzikbilim tarihinde anlam bakımından uğradığı değişiklikler ele alınmıştır. Ardından, Antik Yunan ve batıdaki mod kuramları ayrıntılı biçimde incelenmiş ve ikisi arasındaki ilişki gerekçeleriyle sunulmuştur. 2. bölümde, yaptığı yayınlar üzerinden Saygun'un mod anlayışı irdelenmiş ve anlayışının kökenine ilişkin açıklamalarda bulunulmuştur. 3. ve son bölümde ise, ilk iki bölümde elde edilen bilgilerden yola çıkarak Saygun'un 1. ve 4. senfonileri modal açıdan incelenmiş ve hangi modların nasıl ve hangi bağlamda kullanıldığı örnekleriyle açıklanmıştır. Bir besteci olarak Saygun'un müzik biçeminin dayandığı kökleri ayrıntılarıyla inceleyen çalışmaların sayısı son derece kısıtlıdır. Bu çalışma, anılan eksikliği sınırlı bir alan içerisinde giderme amacıyla yapılmıştır. Saygun'un müzik biçeminin ana belirleyici unsurlarından biri olan mod olgusuna bestecinin yaklaşımının ve anılan eserlerinde bu olguyu ele alış biçiminin anlaşılmasının, kendi özgün dilinin çözümlenmesine önemli bir katkı sunacağı düşünülmektedir.
Türk Beşleri'nin müziklerinden kesitlerle solfej dağarcığı
Bu çalışmada, Türkiye'de konservatuvar ve müzik okullarında eğitim alan öğrencileri Türk Beşleri'nin müzikleriyle tanıştırabilme fikrinden hareket edilerek, öğrencilerin hemen hepsinin almakta olduğu solfej dersinin bu düşünceyi hayata geçirebilme adına uygun ortam sağlayabileceği düşünülmüş ve Türk Beşleri'nin yapıtlarından oluşturulmuş 20 parça içeren piyano eşlikli solfej dağarcığı hazırlanmıştır. Bu çalışmada 2.Bölüm'de Türk Beşleri'nden seçilen yapıtlara solfej dağarcığı açısından yaklaşım yöntemi ve 3.Bölüm'de seçilen eserlerin solfej parçası biçimine getirilme süreçleri anlatılmış, 4.Bölüm'de ise hazırlanan 20 solfej parçasının notaları piyano eşliğiyle birlikte sunulmuştur. Hazırlanan solfej parçaları piyano eşliğiyle birlikte 5 öğrenciyle okunarak ses kayıtları yapılmış ve bu kayıtlar yapıtların orijinallerini içeren Cd ile birlikte bu çalışmaya ek olarak sunulmuştur.
Ulvi Cemal Erkin'in "Köçekçe" isimli orkestra için dans rapsodisi'nin müzikal analizi ve orkestra şefliği teknikleri açısından incelenmesi
Bu çalışma Sayın Ulvi Cemal Erkin'in 1943 senesinde yazdığı ve Vedat Nedim Tör'e ithaf ettiği "Köçekçe" Dans Rapsodisi'nin, müzikal analiz ve orkestra şefliği tekniklerinin incelendiği bir çalışma niteliğindedir. Çalışma genel olarak Ulvi Cemal Erkin'in hayatı, sanatçı kişiliği ve Çağdaş Türk Müziğine olan katkıları ile Türk Müziği'nde "Köçekçe" kavramı, eserin müzikal yapısı ve orkestra şefliği teknikleri başlıkları altında incelenmiştir. Müzikal yapının değerlendirilmesinde eserin form yapısı ve orkestrasyonu detaylı bir şekilde incelenmiştir. Form incelemesinde detaylandırılan konular eserin içesinde kullanılan tematik materyallerdir. Orkestrasyon incelemesinde ise eserin kullanılan ezgisel, eşlik ve ara parti planlamaları detaylandırılmıştır. Orkestra şefliği tekniklerinin incelenmesi eserin form analizinde ortaya çıkarılan bölmeler halinde başlıklandırılmıştır. Kullanılan aksak ve basit ölçülerin vuruş şekilleri şemalar halinde, müzik içerisinde kullanılan her türlü yorumlama detayları ile birlikte partisyonda işaretlenerek tablolar halinde belirtilmiştir.
Paul Patterson'un op. 1 Rebecca adlı eserinin bestecilik teknikleri açısından incelemesi
İngiliz besteci Paul Patterson 20. yüzyılda doğmuş besteciler arasında mizahi ve eğitimci kişiliği ile öne çıkmaktadır. Patterson'ın, Hillarie Belloc'un Rebecca adlı masalı üzerine bestelediği Op.1 sayılı eseri bunun kanıtıdır. Besteci programlı müzik niteliği taşıyan Rebecca'da kullandığı aleatorik yazı tekniği ile öğrenci icracılara ve modern müziğe yakın olmayan dinleyicilere döneminin güncel müzik akımlarını tanıtmayı amaçlamıştır. Ayrıca eserde kullandığı masal da benzer şekilde öğreticidir. Bu sanat eseri çalışması raporunda, Patterson'un aleatorik yazı tekniği ile bestelediği Op.1 Rebecca adlı eserinde kullandığı bestecilik teknikleri incelenmiştir.
Aksak tartımlar üzerine solfej metodu önerisi
Bir öğrencinin profesyonel olarak müzik hayatına atılırken alacağı ilk derslerden biri kuşkusuz solfej eğitimidir. Ülkemiz konservatuvarlarında ve müzik okullarında uygulanan solfej eğitiminin içeriğine bakıldığında ise kendi kültürümüzü temsil eden birçok unsurun yer almadığı ya da üzerine düşülmediği gözlemlenmektedir. Bu unsurların başında, ritmik özelliğimizi temsil eden aksak tartımların yokluğu gelmektedir. Aksak tartımlar üzerine bir solfej metodu oluşturulması düşüncesi, bu çalışmanın ilk hedefini oluşturmaktadır. Çalışmanın odak noktası olan diğer düşünce ise, öğrencilere Çağdaş Türk Müziği Literatürümüzü tanıtmak, bunu erken yaşta sevdirmektir. Yine verilen solfej eğitimine bakıldığında, bu konuda hiçbir yaptırım yapılmadığı; öğrencilerin neredeyse mezun olana dek Türk bestecileri ile karşılaşmayabildiği durumlar olduğu değerlendirilmiştir. Solfej eğitimi ile Türk bestecilerinin eserlerini buluşturmanın, öğrencide kulak aşinalığı kazandırabileceği; sevmesine imkan tanıyacağı düşünülmektedir. Bu çalışmanın ana hedefi, bu iki düşünceyi bir araya getirmek ve bu yolda bir solfej dağarcığı oluşturmaktır. Bu çalışma, oluşturulmak istenen bu solfej dağarcığının başlangıcı niteliğindedir.
Adnan Saygun'un Orkestra İçin Süit başlıklı eserinin 3. bölümünün tempo sorunu bağlamında şeflik teknikleri bakımından incelenmesi
Bu çalışmanın ana amacı, bırakmış olduğu yapıtlarla Türkiye'nin müzik tarihinde önemli ve seçkin bir yer edinmiş olan ve besteciliğine koşut olarak yürüttüğü budun müzikbilimsel çalışma ve araştırmalarla yaratıcılığını halk müziği ve kültürü kaynağı ile besleyen Adnan Saygun'un Orkestra için Süit, op. 14 başlıklı eserinin Horon başlığını taşıyan son bölümünü, partisyon ile yapıtın eldeki kayıtları arasında bulunan büyük hız farkı nedeniyle tempo sorunu bağlamında inceleyerek, bu anılan farkın şeflik tekniği bakımından giderilmesine yol açabilecek yöntemlerin bulunup bulunamayacağını irdelemek, bulunabileceği düşünülüyorsa bunların ne olduğunu saptamaktır. Çalışma üç bölüme ayrılmıştır: Birinci bölümde Saygun'un halk müziği ile yakın ilişkisine değinilmiş ve bu kapsamda bir budun müzikbilimci olarak yaptığı derleme çalışmaları üzerine genel bilgiler verilerek bu çalışmanın odağında bulunan yapıtla ilişkisi bakımından önemi olan 1937 yılındaki Doğu Karadeniz bölgesini kapsayan derleme gezisi ve bunun ardından yaptığı iki yayın mercek altına alınmıştır. İkinci bölümde Orkestra için Süit, op.14 başlıklı esere ilişkin genel bilgiler verilmiş, eserin ilk iki bölümünün, taşıdıkları başlıklardan yola çıkarak, halk müziği ile olan ilişkileri ele alınmış ve sorgulanmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise eserin son bölümünün müziksel kökeni araştırılarak horon oyununun geleneği ile yakın bağları bulunan partisyon ile kayıtlar arasındaki hızdan kaynaklanan uyuşmazlığın teknik nedenleri saptanmaya çalışılmış, bu uyuşmazlığın giderilmesi için şeflik tekniği bakımından gereksinim duyulan yöntemler ve çalışma biçimlerine ilişkin öneriler getirilmiş, bununla birlikte eserin, bestecinin belirlediği hızda seslendirilmesi konusunda yapılmış bulunan eleştirilere de değinilmiştir.
Ludwig Van Beethoven'ın Op. 72 Fidelio Uvertürü'nün yapısal analizi ve orkestra şefliği teknikleri açısından incelenmesi
Bu çalışma, Ludwig Van Beethoven'ın hayatı, müzikal karakteri ve bestelemiş olduğu Op. 72 Fidelio Uvertürü'nün yapısal ve müzikal analizi ile orkestra şefliği teknikleri açısından incelenmesine ilişkin bölümlerden oluşmaktadır. Başlangıçta Ludwig van Beethoven'ın yaşamı ve müzikal karakteri üzerinde durulmuş, eserin formu olan uvertür hakkında bilgiler verilmiş, Op. 72 Fidelio Uvertürü'nün müzik dünyasındaki yeri irdelenmiştir. Daha sonra Op. 72 Fidelio Uvertürü'ne ilişkin notlar, partitürler, işitsel ve görsel kayıtlar incelenerek, eserin yapısal analizi yapılmış, çeşitli orkestra şeflerinin eser üzerindeki teknikleri incelenmiş, eserin nitelikli olarak yorumlanması ve yönetilmesi için teknik önermelerde bulunulmuştur.