3
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Adölesan erkek basketbol oyuncularında core stabilizasyon egzersizlerinin öğretilmesine yönelik eğitim programının etkilerinin incelenmesi
Bu çalışma adölesan basketbolcularda tek seans ve 6 seans verilen "abdominal drawing- in manevrası (ADIM)" egzersizini öğretmeye yönelik eğitimlerin Transversus Abdominus kasının etkin kasılmasına etkisi ile bu eğitimlerin omuz kuşağı kas kuvveti, eklem pozisyon duyusu, oturmada sağlık topu fırlatma, kavrama kuvveti ve skapular endurans üzerine etkilerini belirlemektir. Çalışmaya düşük TrA kas aktivasyonuna sahip 13-18 yaş arasında 28 adölesan erkek basketbolcu dahil edildi. Olgular basit rastgele örnekleme yöntemiyle kontrol grubu (n=14) ve çalışma grubu (n=14) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Olguların eğitimler öncesinde TrA kas stabilitesi, omuz kuşağı kas kuvveti, skapular endurans, omuz patlayıcı gücü, kavrama kuvveti ve omuz ekleminin eklem pozisyon duyusu değerlendirmeleri yapıldı. Kontrol grubuna tek seans, çalışma grubuna 6 seans ADIM egzersizini öğretme eğitimi verildi. Değerlendirmeler 1. ve 6. haftadan sonra tekrarlandı. Çalışmanın başlangıcında gruplar boy uzunluğu dışında demografik özellikler ve değerlendirilen parametreler açısından homojendi (p>0,05). Çalışma grubunda TrA kas stabilite testinde hem 2. hem de 3. değerlendirmede olumlu yönde değişiklik görülürken (p<0,05), kontrol grubunda değişiklik yoktu (p>0,05). Kavrama kuvveti, skapular endurans ve eklem pozisyon duyusu başlangıç değerlerine göre 2. ve 3. ölçümlerde çalışma grubunda anlamlı değişiklik gösterirken, kontrol grubunda da kavrama kuvveti ve eklem pozisyon duyusunda değişiklik vardı (p<0,05). Grupların ölçümler arası farkları karşılaştırıldığında ise, çalışma grubu lehine kavrama kuvvetinde, oturmada sağlık topu fırlatma testinde, skapular endurans ve eklem pozisyon duyusundaki değişikliklerin daha yüksek olduğu görüldü (p<0,05). Çalışmamızın sonuçları adölesan basketbolcularda tek seanslık ADIM eğitiminin TrA kasını etkin kasmada yetersiz, 6 seanslık eğitimin ise yeterli olabileceğini gösterdi. Ayrıca TrA kasının etkin kasılmasının skapular enduransı, kavrama kuvvetini ve omuz eklem pozisyon duyusunu arttırabileceği de gösterdi.
Sağlıklı bireylerde farklı izotonik kuadriseps egzersiz eğitimlerinin kas kuvveti, kalınlığı ve denge üzerine etkisi
Amaç: Çalışmamız, aynı bireyin dominant ve dominant olmayan ekstremitelerinde 8 haftalık ilerleyici dirençli, Kuadriseps kasına özel oluşturulmuş konsantrik ve eksentrik egzersiz eğitimlerinin; kas kuvveti, kasın kalınlığı, tek ayak dinamik denge ve sıçrama üzerine etkilerini belirlemek ve etkiler arası farkları karşılaştırmak amacıyla yapıldı. Yöntem: Çalışmaya yaş ortalaması 21,05±2,01 yıl olan toplam 20 genç birey (40 alt ekstremite) dahil edildi. Katılımcıların sağ ve sol alt ekstremiteleri basit rastgele örnekleme yöntemi ile Konsantrik Egzersiz Grubu (KEG) (n=20 alt ekstremite) ve Eksentrik Egzersiz Grubu (EEG) (n=20 alt ekstremite) olarak iki gruba ayrıldı. Katılımcıların bir alt ekstremite Kuadriseps kasına dirençli konsantrik egzersiz eğitimi uygulanırken, diğerine dirençli eksentrik egzersiz eğitimi farklı iki pozisyonda uygulandı. Orta şiddetli egzersizler haftada 3 gün toplam 8 hafta boyunca gözetimli olarak yaptırıldı. Katılımcıların kas kuvveti (Hand-held dinamometre ve 1-MT), kas kalınlığı (Ultrason görüntüleme) ve tek ayak dinamik denge (Biodex) ve sıçrama mesafesi (tek bacak öne sıçrama testi) ölçüldü. Değerlendirmeler egzersiz eğitiminden bir hafta önce ve eğitimden bir hafta sonra yapıldı. Bulgular: Hem KEG hem de EEG'de ilk değerlendirmeyle karşılaştırıldığında 8 haftalık eğitim sonunda, kas kuvveti ve kas kalınlığında artış meydana geldi, denge ve sıçrama performansları arttı (p<0.05). Uygulanan yöntemlerin birbirine üstünlüğü karşılaştırıldığında ise yalnızca EEG'nin vastus intermedius dinlenim kas kalınlığını artırmada KEG'ye göre daha etkili olduğu görüldü, bunun dışında herhangi bir anlanmlı fark bulunmadı (p>0.05). Sonuç: Kişisel özelliklere bağlı egzersiz eğitimlerindeki farklılıkları elimine ettiğimiz çalışmada, sonuçlarımız konsantrik ve eksentrik egzersizlerin kas kuvveti, kas kalınlığı, tek ayak denge ve sıçrama üzerine etkilerinin benzer olduğunu ancak vastus intermediusta hipertrofi için eksentrik egzersizlerin tercih edilebileceğini gösterdi. Anahtar Sözcükler: eksentrik eğitim, konsantrik eğitim, kas kuvveti, hipertrofi, denge, öne sıçrama
Adölesan idiyopatik skolyozlu hastalarda proprioseptif nöromusküler fasilitasyon tekniklerinin ve core stabilizasyon egzersizlerinin fiziksel ve fonksiyonel parametreler üzerine etkilerinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı, adölesan idiyopatik skolyozda (AİS), iki farklı egzersiz yönteminin skolyoz şiddeti, yürüme, fonksiyonel ve fiziksel parametreler ve yaşam kalitesi üzerine etkisinin karşılaştırılmasıdır. Çalışmaya Lenke tip 1 eğriliğe sahip 28 AİS' li birey dahil edilmiştir ve bireyler rastgele iki gruba ayrılmıştır: Proprioseptif Nöromusküler Fasilitasyon grubu (n = 14) ve Core stabilizasyon grubu (n = 14). Her iki gruba fizyoterapist kontrolünde haftada 3 gün 10 haftalık bir egzersiz programı uygulandı. Tedavi öncesinde ve tedavi bittikten sonra; eğrilere ait Cobb açıları ön-arka radyografi, gövde rotasyonları öne eğilme testinde skolyometre, kozmetik deformite algısı Walter Reed Visual Assessment Scale (WRVAS), üst ve alt ekstremite kas kuvveti ve kinestezi Biodex System 4-Pro® (Biodex Medical Systems Shirley, New York, Amerika Birleşik Devletleri), spinal mobilite Spinal Mouse®, yürüyüşe ait parametreler 10 metre yürüme testi, depresyon seviyesi çocuk depresyon ölçeği, reaksiyon zamanları Nelson el ve ayak reaksiyon testi, Denge ve Postüral Stabilite Biodex Balance System® (Biodex Medical Systems Shirley, New York, Amerika Birleşik Devletleri) ile ve yaşam kalitesi Scoliosis Research Society-22 (SRS-22) anketi ile değerlendirilmiştir. Tedavi sonrası her iki grupta, Cobb açıları ve gövde rotasyon açılarında azalma, reaksiyon zamanlarında iyileşme kozmetik deformite algısı, spinal mobilite, kas kuvveti, yürüyüş parametreleri ve yaşam kalitesinde iyileşme görüldü (p<0,05). Sonuç olarak, Core egzersizleri AİS' de skolyoz şiddetini azaltmada, skolyoza bağlı problemlerin düzeltilmesinde ve yaşam kalitesinin iyileştirilmesinde, üst ve alt ekstremite kas kuvvetinin geliştirilmesinde PNF egzersizlerinden daha etkili bulunmuştur (p<0,05). Çalışmamızın sonuçları, tedavinin amacı göz önünde bulundurulduğunda her iki egzersiz yönteminin de AİS' in konservatif tedavisinde kullanılabileceğini ancak Core stabilizasyon egzersizlerinin AİS tedavi programı içerisinde yer almasının önemli olduğunu gösterdi. Çalışmamız sonuçlarının bu alanda çalışan profesyonellere AİS' in konservatif tedavisi için farklı bir bakış açısı getireceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Adölesan idiyopatik skolyoz, Egzersiz, Core stabilizasyon, Skolyoz, Proprioseptif nöromusküler fasilitasyon