Hemşirelik öğrencilerinin klinik hemşirelik uygulamalarına yönelik öz düzenlemeli öğrenme durumlarının ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi

Bu çalışma, hemşirelik öğrencilerinin klinik hemşirelik uygulamalarına yönelik öz düzenlemeli öğrenme durumlarının ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı olarak yapılan çalışma, 2019-2020 eğitim ve öğretim yılında Mart-Mayıs ayları arasında Türkiye'de mevcut 135 hemşirelik lisans programında öğrenim gören 2, 3 ve 4. sınıf 764 öğrenci ile yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak "Anket Formu" ve "Klinik Hemşirelik Uygulamalarına Yönelik Öz Düzenlemeli Öğrenme Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin analizinde; tanımlayıcı analizler, Bağımsız gruplarda t testi ve Tek Yönlü Varyans (ANOVA) Analizi, Tukey Testi, Pearson Korelasyon testi ve Çoklu Lineer Regresyon analizi kullanılmıştır. Öğrencilerin Klinik Hemşirelik Uygulamalarına Yönelik Öz Düzenlemeli Öğrenme Ölçeği toplam puan ortalaması 63.69±8.33, Motivasyon alt boyutu puan ortalaması 27.44±4.54 ve Öğrenme Stratejileri alt boyutu puan ortalaması 36.25±4.73 bulunmuştur. Öğrencilerin Klinik Hemşirelik Uygulamalarına Yönelik Öz Düzenlemeli Öğrenme Ölçeği toplam puanlarını arttıran bağımsız faktörlerin, kadın cinsiyet durumu (β=2.49; t=3.37; p=0.001), akademik not ortalaması (β=1.55; t=2.44; p=0.015), hemşirelik mesleğini isteyerek seçme durumu (β=2.37; t=3.64; p<0.001), klinik uygulamalarda hissettikleri rahatlık duygusu (β=2.40; t=3.64; p<0.001), kuramsal bilgiyi uygulamaya aktarabilme (β=4.35; t=4.17; p<0.001) ve klinik uygulamada öğrenmek için yeterince çaba gösterme (β=4.13; t=6.19; p<0.001) olduğu saptanmıştır. Ayrıca yaş, eğitim görülen üniversitenin türü, klinik uygulamalarda bilgi edinilen kişi, klinik uygulamada eğitimci ile yeterince çalışabilme ve klinik uygulamada eğitimciye ulaşabilme durumunun ise öğrencilerin öz düzenlemeli öğrenme ölçek puanlarını etkilemediği belirlenmiştir (p>0.05). Sonuç olarak, hemşirelik öğrencilerinin klinik uygulama ortamlarında öz düzenlemeli öğrenme yaklaşımlarını yüksek düzeyde kullandıkları belirlenmiştir. Öğrencilerin öz düzenlemeli öğrenme yaklaşımlarını daha fazla kullanmalarını desteklemek için pozitif öğrenme ve uygulama ortamlarının oluşturulması gerekir. Ayrıca, öğrencilerin akademik başarılarını artırmak ve kuramsal bilgilerini klinik uygulamaya aktarabilmelerini sağlamak için desteklenmeleri önerilir. Anahtar kelimeler: Hemşirelikte klinik eğitim, hemşirelik öğrencileri, öğrenme, öz düzenlemeli öğrenme