12
Arşivlenen Tez
0
DOI Atanmış
0%
DOI Oranı
Anabilim Dalı
Ekoturist etiğinin değerlendirilmesi: Bir ölçek uyarlama çalışması
Sorumlu bir seyahat biçimi olan ekoturizmin başarısı, ekoturistlerin duyarlı davranışlarına bağlıdır. Ekoturistlerin; ekoturizmin etik prensiplere uygun davrandıkları varsayılsa da gerçekten böyle olup olmadığını tespit etmek için somut verşihtiyaç duyulmaktadır. Bu gerekçelerle hazırlanan çalışmanın amacı, Nowaczek tarafından ekoturistlerin etik davranışlarını ve düşüncelerini ölçmek için geliştirilen Ekoturist Etik Ölçeği (EEÖ)' ni Türk dili ve kültürüne uyarlamaktır. Ölçek, teleoloji, deontoloji ve varoluşçu etik boyutlarına sahip 24 maddeden oluşmaktadır. Çalışmada veriler farklı meslek gruplarına mensup 422 kişiden elde edilmiştir. Uyarlama aşamasında ölçek maddeleri uzmanlar tarafından Türkçe 'ye çevrilmiş ve Türk diline uygunluğu incelenmiştir. Geri çeviri yöntemi ile orijinal ölçek ile arasındaki tutarlılığa bakılmıştır. Ölçeğin faktör yapısını test etmek amacıyla Doğrulayıcı Faktör Analizi kullanılmıştır. Mevcut yapının doğruluğu iki farklı model ile test edilmiştir. DFA sonucunda Model 1'in, Model 2'ye görece daha iyi uyum göstergeleri ürettiği görülmüştür. Elde edilen iyi uyum göstergeleri genel olarak iyi ve mükemmel düzeydedir. Güvenirlik için Cronbach Alfa katsayısı hesaplanmış ve bulunan .80 ölçeğin güvenilir olduğunu göstermiştir. Ölçeğin güvenilirliği ayrıca Spearman Brown iki yarı test korelasyonu ile hesaplanarak ortaya konmuştur. Analiz sonuçları ölçekten elde edilen puanlara yönelik güvenilirlik ve geçerlilik kanıtlarının yüksekliğini ortaya koymaktadır. Bu durum, Türk kültürüne uyarlanan Ekoturist Etik Ölçeği'nin Türkiye bağlamında kullanılabileceği kanıtlanmıştır.
Ege bölgesi'ndeki millî parkların ekoturizm potansiyelinin araştırılması
Zorlaşan hayat şartları insanların dinlenme ihtiyaçlarını artırmaktadır. Deniz, kum, güneş turizmi mevsimsel bir özelliğe sahip olduğundan, insanlar bu ihtiyaçlarını giderebilmek için farklı turizm türlerinin arayışı içine girmektedir. Millî parklar bu ihtiyacı karşılama potansiyeline sahip olan alanlardır. Ancak, millî parklar aynı zamanda korunan alanlardır. Bundan dolayı dinlenme ihtiyacı karşılanırken millî parklara zarar vermemek gerekmektedir. Bu noktada, temel felsefesi "doğada ayak izinden başka bir şey bırakmamak" olan "ekoturizm" akla gelmektedir. Millî parklarda tahribata sebep olmamak için, yapılabilecek en uygun turizm şekli "ekoturizm"dir. Bu araştırmada Ege Bölgesi'nde yer alan millî parkların ekoturizm potansiyellerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Ekoturizm ve millî parklar ile ilgili yayınlar ve çalışmalar, bu konularla ilgili haberler, elektronik kaynaklar ve web siteleri, kanun ve yönetmelikler incelenmiştir. Ege Bölgesi'nde yer alan millî parklar araştırılmıştır. Bu millî parkların mevcut rekreasyon faaliyetleri, bu alanlarda bulunan kaynak değerler ve doğal güzellikler incelenmiş ve değerlendirilmiştir. Millî parkların bulunduğu alanların coğrafî özellikleri, tarihî ve kültürel gelişimi üzerine incelemeler yapılmıştır. Öte yandan, bu millî parkların sahip oldukları ekoturizm potansiyeli ve yapılabilecek faaliyetler irdelenmiştir. Millî parklar yerinde gözlemlenmiştir. Doğa Koruma ve Millî Parklar Bölge Müdürlükleri, Şeflikleri ve millî parkların ziyaretçi merkezleri ziyaret edilmiş ve yetkili kişilerle görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Çalışmada kullanılan fotoğrafların büyük çoğunluğu yazar tarafından çekilmiştir. Millî parklarda çeşitli rekreasyon faaliyetleri yapılmasına rağmen, bazı parklarda potansiyelin altında kalındığı sonucuna varılmıştır. Bu rekreasyon faaliyetlerinden bazılarının ise parkların korunması ve sürdürülebilirliği açısından tehlikeli olabileceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Ekoturizm, Millî Parklar, Ege Bölgesi
Ekoturizm kapsamında Eskişehir ili hiking ve trekking rotaları
Dünya genelinde ve Türkiye'de tek düze ( deniz, kum, güneş) bir turizm algısı benimsenmekte ve dolayısıyla kaynakların hızla yok olmaya başladığı görülmektedir. Kitle turizminin yarattığı tahribatın önlenmesi amacı, kişilerin doğaya duyduğu özlem, çevre kirliliği, şehirlerin stresli yaşamı, gelişmekte olan toplumlar da dâhil görece farkındalığın ve bilinç seviyesinin artması klasik turizm anlayışına tepki olarak yeni ihtiyaçlar ortaya çıkarmaktadır. Alternatif turizmin örneklerinden olan Ekoturizm, tüketme üzerine kurulu anlayışlar yerine, sürdürülebilirliği temel alan bir turizm çeşididir ve Ekoturizmin unsurları içinde doğa yürüyüşleri önemli bir yer tutmaktadır. İnsanların otellere ya da birçok farklı konaklama işletmelerine kapanmaktansa hareket etme, yeni yerler keşfetme, güzel manzaralar izleme, sağlık, esenlik, kendini dinleme gibi konulara yönelimleri bu talebi arttırmaktadır. Bu ihtiyaçlardan yola çıkıldığında, yapılan araştırmalar sonucunda Eskişehir ilinin çeşitli seviye ve zorluklarda, yılın her mevsiminde tercih edilebilecek birçok yürüyüş rotasına sahip olduğu görülmektedir. Ekoturizmin bir alt başlığı olarak, doğa yürüyüşlerinin fiziksel ve zihinsel sağlığa faydaları baz alındığında, hiking ve trekking faaliyetlerinin daha fazla tanınması ve yaygınlaşması; turizme olan katkılarının yanı sıra entelektüel, farkındalık seviyesi yüksek sağlıklı bir toplum yaratma açısından da önem arz etmektedir. Bu çalışmada, bir ekoturizm çeşidi olan Hiking ve Trekking faaliyetlerinin Eskişehir ili sınırları içinde incelenerek ekoturizme katkılarının araştırılması, rotaların haritalar üzerinde gösterilerek yerli ve yabancı ziyaretçilere rehber olması, parkurların tanıtılması ve rotaların bulunduğu bölgeler hakkında bilgi vermek amaçlanmıştır. Çalışmada, Coğrafi Bilgi Sistemleri araçları ile alan taraması yapılmış elde edilen bulgular haritalandırılmıştır. Rotalar; Bozdağ Bölgesi, Türkmen Dağı Bölgesi, Eskişehir Kent Ormanı Rotası, Şehir İçi Tarihi Rota, ve Yazılıkaya (Frig Vadisi) Rotası olmak üzere 5 bölümde incelenmiştir. Sonuç olarak, Eskişehir ilinde mevcut rotalar dışında yeni rotalar ile bu rotalar üzerinde pek çok turistik çekicilik tespit edilmiş ve kullanılması önerilmiştir.
Orta Avrupa ülkelerinin ekoturizm kapsamında incelenmesi
Ekoturizm faaliyetlerinin gerçekleştirildiği destinasyonlarda gelişen turizmin yönetilmesi günümüzde nerdeyse zorunlu bir ihtiyaç haline gelmiştir. Dolayısıyla, dünyanın çeşitli destinasyonlarında ekoturizm ile ilgili faaliyetler çeşitlenmiştir. Küresel anlamda, ekoturizm faaliyetlerinin gerçekleştirildiği destinasyonların koşullarına göre geliştirilen çözümlere ve iyi uygulamalara (best practice) odaklanan araştırmalar yapılmıştır. Tez çalışmasının amacı Orta Avrupa ülkelerinde (Almanya, Avusturya, Çek Cumhuriyeti, Lihtenştayn, Macaristan, Polonya, Slovakya, Slovenya ve İsviçre) ekoturizm faaliyetlerinin incelenmesidir. Tez nitel bir çalışmadır. İkincil veriler ve fotoğraflar tez kapsamındaki ülkelerin resmi sitelerinden elde edilmiştir. Araştırmanın uygulama bölümünde tez kapsamındaki ülkeler tek tek ekoturizm bağlamında incelenmiştir. Bu ülkelerde gerçekleştirilen ekoturizm faaliyetleri dağ turizmi, yamaç paraşütü, yaban hayatı gözleme, kamp-karavan turizmi, kuş gözlemciliği, inanç turizmi, avcılık, doğa yürüyüşü, foto safari, yayla turizmi, mağara turizmi, festivaller, su sporları, botanik turizm, ekogastronomi turizmi, yöresel ürünler, sportif olta balıkçılığı, termal turizm, kültür turizmi gibi ekoturizm türleri kapsamında incelenmiştir.
Ekoturizm kapsamında ortadoğu ülkelerinin incelenmesi
Turizm, tüm dünyada ve Türkiye'de büyük bir sektör olup, her geçen önemini artırmaktadır. Bu sektör gelişirken sosyo-ekonomik ve çevresel tahribatlara da yol açmış ve bu tahribat insanları alternatif türlere yöneltmiştir. Turizmin en bilinen modeli deniz-kum-güneştir. Bu modelin yerine geçecek en önemli çeşit ekoturizmdir. Ekoturizm çevreye minimum zararla ve yerel halkın çıkarlarını koruyarak uygulanır. Dünya geneli bir problem olan sürdürülebilirlik için ekoturizm iyi bir kaynaktır. Bu çalışmanın amacı Orta Doğu ülkelerinin (Bahreyn, Birleşik Arap Emirlikleri, Filistin, Irak, İran, İsrail, Katar, Kıbrıs, Kuveyt, Libya, Lübnan, Mısır, Suriye, Suudi Arabistan, Umman, Ürdün ve Yemen) ekoturizm olanaklarının incelenmesidir. Çalışmanın gerçekleştiği yer olan Orta Doğu; tarihi, kültürü, doğal güzellikleri ve konumu ile tüm medeniyetlerin beşiği konumundadır. Araştırmanın yöntemi nitel olup, ikincil veriler kullanılarak hazırlanmıştır. Tez kapsamındaki ülkeler birer birer ekoturizm bağlamında incelenmiştir. Anahtar Kelimeler: Orta Doğu, Ekoturizm, Sürdürülebilirlik
Turizm planlamasında bir antik kentten yerel beklentiler; Tyana alan araştırması
Tyana antik kenti geçmişten bugüne birçok uygarlığa, dine ve insanlığa ev sahipliği yapmıştır. Fakat günümüze kadar yapılan çalışmalarda Tyana'nın sahip olduğu kültürel miras değeri yeterince ortaya çıkarılmamıştır. Turizmde önemli bir konuma sahip olan Tyana antik kenti yerel halk tarafından da beklenilen değer ve potansiyeli gösterememektedir. Bu çalışmada Tyana antik kentin çevresinde yaşayan yerel halkın görüşleri ve bakış açısı ile turizme kazandırılması amaçlanmıştır. Araştırma yöntemi olarak röportaj yöntemi kullanılmıştır. Yerel halk ile yüz yüze görüşme sağlanmış ve röportajların analizi yapılmıştır. Analiz sonuçları bulgular kısmında verilmiştir. Sonuçlara bakıldığında yerel halkın Tyana antik kentini yeterince tanıtılmadığı ve turizme kazandırılmadığından mağdur olduğu kanısına varılmıştır.
Ekoturizm destinasyonlarında etkili olan kriterlerin analitik hiyerarşi süreci yönetimi ile belirlenmesi: Giresun ili üzerine bir araştırma
Günümüz turizm endüstrisi ulusal ve uluslararası boyutta meydana gelen olaylar sonucunda turistlerin tatil anlayışına yönelik değişimler olmaktadır. Bugün Dünya'da yaşanan "Covid-19" salgınıyla birlikte küçük gruplar halinde, doğaya zarar vermeden doğa ile bütünleşen turizm türü olan ekoturizm daha fazla tercih edilir hale gelmiştir. Bu bağlamda ekoturizm destinasyonlarının sunduğu eşsiz imkanların turistlerin dikkatini çekebilmesi için seyahat acenteleri tarafından yapılan pazarlama ve tanıtım çalışmalarının geliştirilmesi gerekmektedir. Giresun ili coğrafi özellikleri, yaylaları, ekoköyleri ve ekolojik çeşitliliği açısından önemli bir ekoturizm destinasyondur. Bu çalışmanın amacı; Giresun ilinde bulunan seyahat acentelerinin yöneticilerinin "Analitik Hiyerarşi Süreci" (AHS) yöntemi kullanılarak ekoturizm anlayışına yönelik seçimleri sonucunda hangi kriterin veya kriterlerin etkili olduğunu ortaya koymaktır. Çalışma kapsamında, öncelikle konu hakkında literatür taraması yapılmış olup veri toplama aracı olarak anket yöntemi kullanılmıştır. Anket verileri sunucunda elde edilen veriler doğrultusunda ilk olarak seyahat acente yöneticilerin demografik durumlarını gösteren frekans analizi SPSS25 programı ile yapıldıktan sonra Analitik Hiyerarşi Yöntemi (AHS) önceden belirtilmiş olan kriterlerin ikili karşılaştırma matrisi oluşturulmuştur. Daha sonra geometrik ortalamalar hesaplanmıştır. Verilerin analizinde Super decision V 3.2 programı kullanılmıştır. Analiz sonucunda, güvenlik kriterinin seyahat acente yöneticilerinin ekoturizm anlayışına yönelik en önemli seçim kriteri olduğu görülmüştür. Seyahat acente yöneticilerinin ekoturizm anlayışına yönelik diğer seçim kriterlerinin önem düzeyleri güçlüden zayıfa doğru sırasıyla turizm tesisleri, doğal yaşam, kültürel yapı, ulaşım, coğrafi özellikler, altyapı, iklim ve fiyat olarak belirlenmiştir. Ayrıca çalışmada Giresun'da gerçekleşen ekoturizm faaliyetlerinin geliştirilmesine katkıda bulunacak kriterlere yönelik öneriler sunulmaktadır.
COVID-19 salgını sonrasında güncellenen turizm algısının glamping turizmine etkisi üzerine bir araştırma: Giresun örneği
Türkiye gerek doğal özellikleri gerekse tarihi ve kültürel özellikleri açısından oldukça zengin bir ülkedir. Bu zenginliklerin korunarak turizme kazandırılması gerekmektedir. Aksi takdirde kontrolsüz ve plansız turizm projeleri ülke turizmine katkı sunmak yerine çevreyi ve değerleri tahrip edeceğinden, ülke ve bölge turizmine kapanması zor yaralar açılacaktır. Bu açıdan turizmin sürdürülebilirliği adına ekoturizm gibi turizm seçeneklerinin değerlendirilmesi ülkenin yararına olacaktır. Ekoturizm, ülkeyi ziyarete gelenlerin; doğal, tarihi ve kültürel güzellikler içinde dinlenme olanağı sunarken, aynı zamanda çevreye duyarlı olmayı ve bu zenginliklere zarar vermeden onları keşfetmeyi hedefler. Günümüzde turistlerin turizm ürünlerine yönelik talepleri oldukça değişikliğe uğramış ve çeşitlenmiştir. Günümüz insanı özellikle metropol hayatın yoğun temposundan uzaklaşarak, doğayla baş başa ve izole tatil anlayışını benimsemeye doğru bir trende yönelmiştir. Son yaşanan COVID-19 salgınının bu tüketici eğilimini daha da güçlendireceği; butik turizm ve doğa ile iç içe, daha izole turizm tercihlerinin pekişeceği yönünde sinyalleri de daha net almaktayız. Doğaya dönük, sakin ve yeni mekanlar arayışında olan metropol insanının bunu daha lüks ve rahat bir ortamda yaşama arzusu, metropol insanını yeni bir tatil anlayışı olan glamping turizmiyle tanıştırmıştır. Glamping turizminde; konfor tatilin odağında tutulurken, turistlere doğa içinde değişik konseptlerde konaklama imkânı ve yeni deneyimler kazandıran farklı rekreasyonel aktiviteler sunulmaktadır. Bu çalışmadaki amaç; glamping turizmini detaylı olarak incelemek, glamping turizminin ülkemizdeki durumunu tespit etmek ve Giresun ilinde uygulanabilirliğini araştırmaktır. Giresun ili glamping turizmi açısından doğal kaynaklar açısından, potansiyeli oldukça yüksek bir ildir. Dolayısıyla il kapsamında, kaynak kullanım dengesini temel alan detaylı turizm planlamaları yapılmalıdır. İl içerisinde var olan ve yeni kurulacak işletmelerin çevreye duyarlı ve doğal yapıyı koruyan hizmetler sunarak turizm gelişimine katkı sunulması gerekmektedir. Bu kapsamda halkın, ziyaretçilerin, turizm işletmelerinin bilinçlendirilmesi şarttır. Doğal yapıyı koruyan ve doğaya uygun konaklama mimarisini kullanan glamping işletmelerinin Giresun'un turizm gelişimi için uygun olduğu ve büyük bir potansiyele sahip olduğu aşikârdır. Bu çalışmayla literatüre akademik olarak katkıda bulunmanın yanında turizm sektöründe arayış içerisinde olan destinasyon veya girişimcilere öneriler getirilecektir. Anahtar Kelimeler: Glamping turizmi, Giresun, Ekoturizm
Trabzon'daki yerel halkın ekoturizme yönelik tutum ve algılarına ilişkin bir çalışma
Turizm faaliyetlerinin doğa üzerindeki baskıyı artırarak, atmosferik kirlilik, bölgedeki taşıma kapasitesinin aşılması, yaban hayatı popülasyonunun ve endemik bitki türlerinin zarar görmesi, su kaynaklarının güvensiz hale gelmesi, çöplerin doğal ve yaşam alanlarına zarar verebilecek şekilde atılmaları gibi sayısız ekolojik problemlere yol açmaktadır. Çevre üzerindeki bu olumsuz etkiler sorumlu bir turizm çeşidini benimseme konusundaki zorunluluğu ortaya çıkardığından doğa tabanlı bir alternatif turizm fikri olan ekoturizm ortaya çıkmıştır. Turizm sektöründe doğal kaynakların sürdürülebilirliğini sağlayıcı temel taşlardan biri olan ekoturizm doğal alanlar, yerel halk ve turizm arasındaki ilişkiyi destekleyerek, doğal ve kültürel değerlerin zarar görmeden kullanılmasını, koruma ve geliştirme dengesini sağlamaya yardımcı olabilecek bir kavramdır. Çalışma alanı olarak belirlenen Doğu Karadeniz Bölgesindeki Trabzon ili hem kıyı hem de dağlık kesimleri içermesi, sahip olduğu farklı bitki örtüleri, toprak yapısı, yeraltı ve yerüstü sularının temiz, florasının tıbbi ve aromatik bitkilerce zengin, hem kutbi hem de tropikal hava kütlelerine sahip olması nedeniyle ekoturizm açısından önemli olanaklar sunmaktadır. Trabzon ilindeki yerel halkın ekoturizme yönelik tutum ve algılarını konu alan bu çalışmanın amacı ekoturizmin yerel halk tarafından bilinirliğini belirleyerek, yerel halkın nasıl bir tutum sergilediğini ölçmektir. Araştırmaya ilişkin veriler anket yöntemi ile elde edilmiş olup çalışmanın evrenini Trabzon halkı oluşturmaktadır. Araştırmanın sonucunda Trabzon'da yaşan yerel halkın ekoturizmin, ekonomik, sosyo-kültürel ve çevresel gelişimine karşı olumlu yönde tutum gösterdikleri tespit edilmiştir.
Giresun sakinlerinin rekreasyon talepleri, kent içi ve yakın çevresindeki ekoturizm kaynaklarının rekreasyon potansiyellerinin belirlenmesi
Sanayi devrimi sonucunda meydana gelen aşırı endüstrileşme, kentleşme ve doğal hayattan uzaklaşma ekolojik dengede sıkıntılar meydana getirmiştir. İnsan gücüne dayalı iş kaynaklarının toplumda meydana getirdiği stres ve yorgunluk hali önceden de var olan rekreasyon etkinliklerine katılımı arttırmış ve ihtiyaç haline getirmiştir. Bunun en yakın örneğini ise 2020 yılında tüm dünyayı çepe çevre saran Covid-19 virüsü salgınında evlere kapandıkça yaşadığımız sıkıntılarla görmekteyiz. Rekreasyonun günlük yaşamımızda bu denli önemli olması, bu rekreasyon faaliyetlerinin alanlarda çeşitlendirilmesini gerektirmektedir. Bu nedenle rekreasyona uygun açık alanların potansiyellerini ve bu potansiyelin kapasitesi ile sağlanacak performans değerlerinin de bilinmesi gerekmektedir. Bu çalışma Doğu Karadeniz bölgemizin yaylaları ve vejetaryen mutfağı ile meşhur Giresun İlinde yapılmıştır. Çünkü, Giresun küresel iklim değişimine bağlı olarak sayılarının azalacağı öngörülen yaşanılabilir coğrafya içerisinde gösterilen illerimizden birisidir. Giresun doğası her mevsim sunduğu değişen rekreasyon ve turizm aktivite çeşitliliği ile geleceğin önemli destinasyonlarından biri olarak gösterilmektedir. Bu özelliğini büyük ölçüde doğasına borçludur ve Giresun doğası mutlak surette sürdürülebilir turizm anlayışıyla turistlik hareketliliğin içine alınmalıdır. Doğayı koruyarak kullanmamız için yapmamız gereken olmazsa olmaz çalışmalardan birisi rekreasyon potansiyelinin tespit edilmesidir. Rekreasyon potansiyeli tespitinde, ülkemizde neredeyse kullanılan tek yöntem Gülez yöntemidir. Bu yönüyle bizde çalışmamızda temel ölçek olarak Gülez yöntemini kullanmayı tercih ettik. Giresun şehrinde, halkın en çok tercih ettiği kent içi rekreasyon alanlarından olan ve bugüne kadar rekreasyon potansiyelleri çalışılmamış Giresun Kalesi, Giresun Adası ve Giresun Gedikkaya rekreasyon alanı çalışılmak üzere belirlenmiştir. Seçilen bu alanlarda 390 katılımcı ile rekreasyonel taleplerini belirlemek için yüz yüze anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Bu anket verileri güvenirlik analizleri yapıldıktan sonra temel istatistik işlemlerle "rekreasyon alanı kapasite ve performans analizi" hazırlığında kullanılmıştır. Alanların rekreasyon potansiyeli, kapasitesi ve performans değerleri sırasıyla, Giresun Kalesi için bulunan; % 73, % 85, % 50 Giresun Adası için, ' % 61, % 46, % 8, ve Gedikkaya için, %63, %72, %19, olarak hesaplanmıştır. Bu değerle bakıldığında, Giresunluların ve Giresun'a gelen hemen her turistin ziyaret ettiği ve rekreasyonel faaliyetlerde bulunduğu Kale ise potansiyel olarak "yüksek", kapasite "çok iyi" ve performans olarak "orta" düzeyde görülmektedir. Giresun Adası'nın rekreasyon potansiyeli "yüksek", kapasitesi "orta", performansı "çok düşüktür". Gedikkaya ise potansiyel ve kapasite olarak "yüksek" , performansı "çok düşük" bulunmuştur. Bu veriler gösteriyor ki, her üç alanda potansiyel ve kapasite mevcut olduğu halde toplumun kendisine sunulmasını beklediği rekreasyonel olanaklar, yeterince sunulamamış. Başka bir deyişle halkın beklediği performans düzeyine ulaşılamamıştır. Gülez yöntemi 1990 yılların şartlarında hazırlanmıştır. Başka bir ifade ile halkın bugün rekreasyon olarak icra ettiği aktivite çeşitliliği o yıllarda, yaygın değildi yada hiç yoktu. Dolayısıyla Gülez yöntemini oluşturan ölçekler ve bunlara ait alt önermeler bugünkü rekreasyon beklentilerine cevap verecek zenginlikte değildir ve revize edilmesi mutlaka düşünülmelidir. Anahtar Kelimeler: Rekreasyon Potansiyeli, Gülez Yöntemi, Giresun Adası,Giresun Kalesi, Giresun-Gedikkaya, Rekreasyon Kapasitesi ve Rekreasyon Performansı
Yalıköy (Ordu-Fatsa) ve yakın çevresinin ekoturizm potansiyeli
Dünyada hızla gelişen sektörlerden biri olan turizm sektörü içinde ilk sırada yer alan deniz turizminin yanında, yeni turizm çeşitleri içinde olan ekoturizm hızla yaygınlaşmaktadır. Deniz - kum - güneş üçlüsünden oluşan kitle turizminden farklı arayışlara yönelen turistler, şehir hayatının yoğun, sıkıcı, baskıcı yaşamından kurtulmak için hem turizmi her mevsim yaşamak hem de ziyaret edilen bölgenin kültürünü yerinde yaşayıp öğrenmek için ekoturizme doğru bir yönelim gerçekleştirmektedir. Ordu yöresi ekoturizm potansiyeli yüksek bir saha olup, Yalıköy'ün ekoturizm potansiyeli ile ilgili yapılmış akademik ve bilimsel herhangi bir çalışmanın bulunmaması çalışmanın oluşturulmasında en büyük etkendir. Bu çerçevede bu çalışmanın amacı Yalıköy ve yakın çevresinin sahip olduğu ekoturizm potansiyelinin belirlenmesidir. Bu amaç doğrultusunda çalışmada veri elde etmek için araştırma sahasında arazi çalışmaları ve gözlemlerde bulunulmuş, halkla görüşmeler gerçekleştirilmiş ve resmi kurumlardan bilgilerle veriler elde edilmiştir. Çalışma sahasını oluşturan Yalıköy ve yakın çevresi gerek coğrafi konumu, gerekse sahip olduğu doğal güzellikleri ve ayrıca turizm gelişme bölgesi içinde bulunması nedeniyle ayrıcalıklı öneme sahiptir. Yalıköy, Karadeniz kıyısında olması nedeniyle deniz turizminin yanı sıra ekoturizm faaliyetleri için de potansiyele sahiptir. Yalıköy ve yakın çevresinde tekne turları, sportif olta balıkçılığı, kuş gözlemciliği, gastronomi turizmi, doğa fotoğrafçılığı, kültür turizmi, festival ve şenlik turizmi gibi ekoturizm faaliyetleri yapılabilmektedir. Çalışma, bölge ile ilgili yardımcı bir kaynak niteliği taşıyacağı noktasında önem arz etmektedir. Sonuç olarak bölgede var olan ekoturizm potansiyeli coğrafi unsurlarla da ilişkilendirilerek farklı yönleri ile incelenmiş ve değerlendirilmiş, analizler yapılmış, sonuç ve öneriler ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Yerel halkın ekoturizme yönelik algısı Alanya bölgesi örneği
Ekoturizm doğal ve sosyo-kültürel çevreyi koruyarak gelişen, yerel halkın da ekoturizmin ortaya çıkardığı ekonomik gelişmeden fayda sağlamasına yarayan bir alternatif turizm çeşididir. Ülke ya da bölgenin sahip olduğu turistik doğal kaynakları koruyarak kullanma dengesini sağlaması yönüyle ekoturizm önemlidir. Yerel halkın kültürel yapısını koruması ve ekonomik fayda sağlaması ekoturizmin gelişiminde etkilidir. Ekoturizmin gelişmesi için yerel halkın desteği ve ekoturizm konusundaki algıları önem teşkil etmektedir. Yerel halkın ekoturizm algıları olumlu yönde olursa ziyaretçilere davranış şekilleri de olumlu olacak ve bu durum ekoturizm faaliyetlerinin bölgedeki gelişimini etkileyecektir. Araştırmada önemli turizm destinasyonlarından olan Alanya İlçesi'nin ekoturizm potansiyeli araştırılarak yerel halkın ekoturizme yönelik algısının ölçülmesi amaçlanmaktadır. Buna bağlı olarak çalışmanın birinci bölümünde turizm ve turizmin sınıflandırılması kavramlarından bahsedilmiştir. İkinci bölümde sürdürülebilir turizm, alternatif turizm ve ekoturizm kavramları açıklanarak ekoturizmin gelişimi, özellikleri, önemi, amaçları, ilkeleri ve etkileri üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde Alanya İlçesi'nin coğrafi özellikleri, mevcut ve geliştirilebilecek ekoturizm faaliyetlerine değinilmiştir. Dördüncü bölümde ise araştırmanın amacı, önemi, konusu, yöntemi, bulguları ve sonuçlarına yer verilmiştir. Araştırmada 522 kişiye anket uygulanarak veriler SPSS 22.0 programında değerlendirilmiş ve frekans analizi, ortalama, standart sapma, güvenilirlik, T-testi, ANOVA Testi gerçekleştirilmiştir. Analizler sonucunda Alanya bölgesinde yaşayan yerel halkın ekoturizm algılarının olumlu yönde olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Yerel halkın demografik özelliklerine bağlı olarak değerlendirildiğinde ekoturizme yönelik algıları arasında anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir.