11
Arşivlenen Tez
0
DOI Atanmış
0%
DOI Oranı
Anabilim Dalı
Security challenges in The Maghreb: Case study of Algeria
The Maghreb region faced significant security challenges following the Arab Spring in 2011. This study analyzes Algeria's urgent response to the security issues emerging from the changes in the area.The research applies securitization theory to understand and address the emergence of security issues.The study examines the Algerian government's response to several challenges through the lens of securitization theory.This study examines how security issues are constructed and portrayed and how the audience is convinced of the necessity for extraordinary measures.The study also examines the outcomes of securitizing some issues, such as terrorism, migration, democratization, foreign intervention in neighboring countries, and the relationship between Algeria and Morocco.The researcher employs a qualitative methodology throughout the study, utilizing a case study approach that focuses on implementing securitization theory.This approach entails examining the process of analyzing security discourse, transforming an issue into a security issue, and constructing security
2009 sonrası Afganistan güvenliğin'de ABD ve İran'ın Rolü
Afganistan, sahip olduğu jeopolitik coğrafya dolayısıyla tarih boyunca uzun süreli süresiz olmayan istilalara maruz kalmış ve küresel kuvvetlerinin dikkatini çekmektedir. Afganistan coğrafya olarak Asya kıtasının merkez üssü niteliğinde olup, çok uzun zamandan beri ticari yolları sayılan ipek yolu da Afganistandan geçmektedir. Afganistan üzerindeki Sovyet işgalinin sona erdiği 1989 yılı ile ABD'nin Taliban'ı devirmeye yönelik askeri müdahalede bulunduğu 2001 yılları arasında, bu ülkede şiddetli bir iç savaş yaşanmıştır. ABD ve Sovyetler Birliği (sonrasında Rusya) gibi küresel güçlerle beraber, bazı bölgesel güçler de, iç savaşın taraflarını çeşitli şekillerde destekleyerek bu iç savaşa müdahil olmuşlardır. İran da Afgan iç savaşına müdahil olan bu bölgesel güçlerden biridir. ABD ve Suudi Arabistan'ın Taliban'a karşı tavır almaları, bu ülkelerin İran ile ilişkilerinde kısmi ve geçici bir yumuşamaya sebep olsa da, Taliban'ın ABD'nin askeri müdahalesi sonucunda devrilmesi ve Afganistan'daki ABD askeri üslerinin varlığı, İran için ciddi bir tehdit olmaya başlamıştır. Yeni Afgan yönetiminin, ABD ve müttefiklerinin inisiyatiflerinde oluşturulmasının da İran nezdinde antipatiyle karşılandığı söylenebilir. Bunun yanında, Taliban'a yönelik askeri müdahalede İran devre-dışı bırakılarak, Pakistan, Tacikistan ve Özbekistan ile işbirliği yapılmıştır. Bunun sonucunda İran'ın Afganistan'a yönelik Orta Asya ülkeleriyle kurmuş olduğu stratejik işbirliği de zedelenmiştir. Afganistan meselesine yönelik dış politikasında İran, Taliban Rejimine karşı yürütülen operasyon karşısında, başlangıçta olaylardan en çok menfaat sağlayan ülkelerden biri olduğundan ve gerek kendi içindeki iç siyasi gelişmeler, gerekse de dünyadaki genel siyasi durumu değerlendirerek sessizliği tercih etmiştitir. Ancak ABD'nin hemen yanı başına yerleşmesinden İran giderek daha çok rahatsız olmaya başlamış ve bu duruma karşı Afganistan politikasını değiştirmeye başlamıştır. İran Afganistan'ı doğal etki alanı olarak görmekte, milli güvenliği ve ticari hedefleri açısından bu ülkeye önem vermektedir. Diğer bir yandan İran 11 Eylül sonrası Afganistan siyasetinde belirli bir dönem için mezhepçi politikalar izlemiş ve kendisine doğal müttefik olarak gördüğü Şiileri ve özellikle de Hazaraları Afganistan siyasetinde desteklemişti. Bunun en önemli göstergesi 2001 sonrasında Hazaraların Afganistan'da elde ettiği siyasi güçtür. Hazaralar daha önceki hiç bir dönemde ülkede bu denli bir siyasî güç elde edememişti. Bunun da en önemli mimari tartışmasız Tehran yönetimidir.
Transformations of Middle East geopolitics and their impact on regional coalition building
This study aims to analyze the effects of three main geopolitical transformations that occurred in the Middle East as a region and their impact on the process of regional coalition building. The study analyzes the geopolitical impact of the Arab Spring, transformation in energy sector and dominance vacuums and power projections of regional actors. Then it analyzed the current web of coalitions and their different axes, and the impact of the geopolitical transformation on them, as observed in affects such as the liquidation of coalition and the centrality of Islam and its interpretations in regard to its role in public spheres and its relation to state, and the absence of an ideological umbrella for coalitions in the region. Then the study followed the model of Jeremy Ghez in categorizing coalition as Tactical, Historical and Natural, and applied this model on the current situation in the region, as we used a qualitative approach to measure the main pillars of the political culture of the region, through polls and surveys. The study concluded that there is a certain degree of commonalties in political culture, constructed ideas and shared values concerning main issues like democracy, good governance and stance from dictatorship, as people also looked up to the Turkish model of conservative democracy for imitation. The study concluded with a normative approach towards building natural coalitions in the Middle East and its requirements.
Müslüman Kardeşlerde söylem eylem ilişkisi Hasan el-Benna dönemi
1928 yılında kurulan Müslüman Kardeşler Cemaati Mısır'ın en köklü cemaatidir. Bu cemaatle ilgili dünyada birçok akademik çalışma yapılmasına rağmen Türkiye'de yeterince akademik çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmalardan bazıları cemaat içi eylemsel farklılıklara yer vermişse de, tezimizde ele aldığımız cemaat içi fikirsel ayrılıkların tamamına değinmemesinin yanı sıra, bu ihtilafları kimi zaman tarafgir bir uslupla ele alarak cemaatin bir kesiminin radikalleşmesine neden olan unsurlar göz ardı edilmiştir. Bu tezde, dönemindeki liberal ve klasik selefi cemaatlerden Modern Selefi çizgisiyle ayrışan Müslüman Kardeşler Cemaati'nin kurucusu Hasan el-Benna'nın dönemi incelenmiştir. Onun bu çizgisinin hükümetlerle ve sarayla kurduğu güven ilişkisine olan etkisine ve cemaatini Mısır toplumunda zirveye taşımasındaki rolüne değinilmiştir. Ardından, Benna'nın söyleminde radikal eyleminde ılımlı bir yol izlemesinin üyelerin kopuşlarıyla olan ilişkisi sorgulanarak ihtilafların temeline inilmiştir. Diğer yandan, Neo Selefilik olarak adlandırdığımız Benna'nın ılımlı duruşunun cemaatin radikal kesiminin silahlı yapılanmasına olan etkisine değinilerek, Ilımlı İslam ve Siyasi İslam'ın bu dönemde ayrışmasına neden olan sebep ve saikler ortaya çıkarılmıştır. Tezin ilk bölümünde Benna'nın yetiştiği siyasi ve fikri ortam ele alınırken, Cemaat'in o dönemde Mısır'da bulunan İslami guruplardan hangi yönleriyle farklılık gösterdiğine değinilmiştir. İkinci bölümde Cemaat'in idari yapısına, kültürel faaliyetlerine, üye yapısına ve başarısının altında yatan etkenlere değinildikten sonra Cemaat'in işleyişi ile ilgili ihtilaflara yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ele alınan fikri ihtilaflardan 7 husus üzerinde yoğunlaşılmıştır. Yöneticinin özellikleri, devletçilik ve ümmetçilik arasındaki dengenin nasıl kurulacağı, laiklik ve İslam hukuku arasındaki dengenin nasıl sağlanacağı, Benna'nın hükümetlere olan yakınlığı, el-Velâ ve'l-berâ, cihad hususu ve Benna'nın tekfir bildirisinin Cemaat'e olan etkileri. Bu tezde Müslüman Kardeşler Cemaati'nin içinde yaşanan doktriner krizlerin çıkış noktasını teşhis ederek, günümüzde İslam dünyasının içinde bulunduğu buhranı ve bu buhranın yaşayan hücresi haline gelen tekfirci gurupların ortaya çıkış nedenlerini anlamamıza yardımcı olacağı düşüncesi ve temennisi içindeyiz. Anahtar Kelimeler: Müslüman Kardeşler, Hasan el-Benna, Neo Selefilik, Cemaat içi İhtilaflar, Doktriner Kriz, Siyasi İslam, Ilımlı İslam
Arap Baharı sonrası Ortadoğu'da kurulan ittifaklar: Suriye, Yemen, Libya örneği (2011-2015)
Soğuk Savaş döneminin rekabet alanlarından biri olan Ortadoğu, 2010 yılında sistemik bir değişime maruz kalmıştır. 25 Aralık 1991'de SSCB'nin dağılmasının ardından gerek küresel sistemi gerekse rekabet alanlarını domine eden ABD, bu tarihten itibaren Ortadoğu'ya yönelik müdahaleci bir strateji izlemiştir. Washington yönetimi 2010 yılına gelindiğinde, mevcut stratejinin doğurduğu bölgesel krizlerin maliyetlerini üstlenmekten uzak duran yeni bir stratejiyi yürürlüğe sokmuştur. Bu değişim, küresel sistemin Ortadoğu'daki devletlerin davranışlarına olan etkisini nispeten zayıflatmış ve bölgesel güç dağılımını ön plana çıkarmıştır. Aktörlerin davranışlarında belirleyici bir unsur olan güç dağılımı, Ortadoğu söz konusu olunca ikiden fazla aktörün kabaca eşit güç kapasitesini ifade eden çok kutuplu bir görünüm sergilemektedir. Çok kutuplu bir sistemde devletlerin davranış kalıplarından biri olan ittifaklar, sistemik bir takım özellikler nedeniyle değişkenlik arz etmektedir. Bu çalışma, Ortadoğu'da 2010 yılında yaşanan sistemik değişimin bir sonucu olarak değişkenlik gösteren ittifakların arında yatan kaygının tespit edilmesini amaçlanmaktadır. Bu amacı gerçekleştirmek için çalışmanın ilk iki bölümünde ittifaklara, devletlerin davranışlarını belirleyen kaygılara, çok kutuplu sistemin devletlerin davranışlarına ve stratejilerine olan etkisine değinilmektedir. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise öne sürülen argümanlar Suriye, Yemen ve Libya krizi üzerinden test edilmektedir. Bu tahlil gerçekleştirilirken kullanılan kaynaklara dair içerik analizi yapılmaktadır. Analiz sonucunda elde edilen bulgular ise şöyledir; Çok kutuplu sistemde devletler gayr-i resmi ittifaklar kurmaya meyillidirler. Anarşik çok kutuplu sistemde devletler kendilerini ittifaklar kurmaya iten kaygının tüm boyutlarına odaklanmaktadırlar. Devletler sistemik sınırların sunduğu stratejik esneklikten faydalanmaktadırlar. İttifakların kökeninde ideolojik dayanışma değil müşterek kaygı yer almaktadır. Anahtar Kelimeler: İttifaklar, Tehdit Dengesi, Çok Kutuplu Sistem, Tehdit Algısı
التنافس السعودي الإيراني في اليمن 1990-2016م
Yemen'in stratejik öneme sahip konumu, yüzyıllar boyunca büyük güçlerin arzuladıkları bir yer olmasına yol açtı. 20. yüzyılın ikinci yarısında, özellikle İran İslam Devrimi'nin başarıya ulaşmasının ve Şah'ın devrilmesinin ardından, bölgedeki en büyük güçler olan Suudi Arabistan ve İran arasında bir rekabet kendisini gösterdi. Bu devletlerden her biri bölgede yayılma ve bir diğerinin nüfuzunu kırma çabasına girişti. Yine bu iki devlet arasındaki çatışma, rekabetin arasında kalan devletlerde vekalet savaşlarının patlak vermesine neden oldu. Aynı şekilde şu an Yemen'de yaşanan iç savaşın, Suudi Arabistan ve İran arasındaki çatışma ve rekabetin bir sonucu olduğu bilinmektedir. Yemen ve Suudi Arabistan arasındaki ilişkiler tarihi noktalarda şekil almış ve ilişkilerin seyrine etki etmiştir. Bunlardan en önemlisi Suudi Arabistan ve Yemen arasında 1934'te yaşanan savaştır. Bu savaşın sonucunda iki ülke arasında sınır sorunları baş göstermiş, 2000 yılında bir sınır anlaşması imzalanana kadar da devam etmiştir. Yine söz konusu sorunlar 2004'ten 2016'ya kadar bölgeyi kasıp kavuran olaylara da yol açmış ve iki ülke arasındaki ilişkilerin gidişatına etki etmiştir. Yemen ve İran arasında, İslam'dan önceki döneme kadar uzanan kadim ilişkiler vardır. Tarihte Yemen Kralı, Habeşlileri ülkesinden çıkarma konusunda Perslerden yardım istemiştir. Modern dönemde ise iki ülke arasındaki ilişkiler 1990'da Irak'ın Kuveyt'e saldırmasından fiili olarak başlamıştır. Nitekim ilişkiler 90'lı yıllarda birçok alanda büyük bir gelişme göstermiş, bunun yanında bölgede yaşanan gelişmelerin de bu ilişkiler üzerinde tesiri olmuştur. Anahtar Kelimeler: Yemen, Suudi Arabistan, İran.
Entegrasyon politikalarında eğitimin rolü: Suriye mülteci krizi sonrası İsveç, Almanya Türkiye karşılaştırması
This study aims to produce a comparative research on integration policies of Sweden, Germany, and Turkey that host remarkable number of Syrians after the crisis in Syria which is considered as the biggest humanitarian and refugee crisis of our time. This study mainly examines main integration areas and tools used by Sweden, Germany and Turkey to deal with unexpected number of Syrian refugees This study argues that after the Syrian crisis, despite the three countries' distinct characteristics, and their different traditional integration models, they all have used education as a prominent tool for integration and reproduced their integration models they had been applying prior to the Syrian crisis.
IŞİD'in ortaya çıkışı ve yükselişi
This thesis research will investigate an in-depth study of the ISIS. The purpose of this study is to provide a general literature review of ISIS's history, ideology, politics and military movements in local, regional and international dimensions. It was also aimed to locate it in other Islamist movements and find out the interaction of its movements with the international interventions. The main research question of the thesis was the how ISIS emerged and rose other in the region. The analysis of this study had shown that there was a highly positive interaction between different fundamentalist Islamist groups which also played very important roles in the emergence and rise of ISIS. In addition, the military interventions of the foreign powers were another important determinant of the emergence of ISIS. According to many statements of the literature, ISIS became a model and gave courage to other groups to re-emerge in different forms. In addition to this, it is possible to find the impact of the ISIS in other parts of the world. There were groups especially in Africa and Asia, who started to act similar to ISIS although they had no official connections with the ISIS. ISIS's impact was very much seen in different regions in the form of extreme radicalism. Although ISIS was announced as defeated after the end of the military interventions, it was still known that there was a high chance of the group's resurgence because of its strong networks. It was expected to re-emerge in the weak governing states through interfering into the internal problems and gaining more members by diverging the people in the society.
"Bayrak şairi" ve daha fazlası: Arif Nihat Asya'nın şiirlerini yeniden okumak
This thesis attempts to reread the poetry of Arif Nihat Asya in its particular political and historical context. The research question in this critical study is as follows: to what extent can the poetry of Arif Nihat Asya help students of social sciences in an understanding of Turkish-Islamic nationalist ideological discourse and mobilization from the transition to multi-party politics to the present-day political life in Turkey? This thesis makes an original contribution to the existing scholarship on three levels. First and foremost, it demonstrates that rather than being critical, analytical and original, the existing and predominantly Turkish-language academic works are based on a biased, selective and Turkish romanticization of Asya's poetry. Second, taking the conceptual and theoretical debates on "poetic discourse" and "poetry of nationalism" from different parts of the world as its frame of reference, this study inserts Asya's poetic work into the late and post-Ottoman context. Third, this original contribution in the particular context of nationalist poetic discourse reveals that there are three themes that appear most in his poetry: the conquest of Manzikert and Constantinople, struggle with communism during the Cold War and the Cyprus conflict. Going beyond the discursive analysis this study shows that poetry is a convenient literary genre that has an exceptional feature at the service of popular political mobilization.
Türkiye ve İran'ın Yemen ve Libya savaşlarına yönelik dış politikalarının bölgesel analiz düzeyinde karşılaştırılması
Civil wars broke out in Libya and Yemen after the Arab Uprisings and increased the instability in the region. As non-Arab regional actors, Turkey and Iran pursued active foreign policies towards the conflict countries. Their policies and involvements are considerable and critical factors on the courses of events in the Middle East regional security complex. This thesis questions "why" and "in what ways" Turkey and Iran are involved in the civil wars in the region. It examines the regional foreign policy patterns and interests of the actors in a comparative way by putting Libya and Yemen wars into perspective. To do so, this study evaluates the involvement process in the wars of the actors considering the involvers' motives, methods, and timing in a regional perspective. The motives are determined as strategic interests and humanitarian purposes, while the methods are classified as use of force and whether the involvement is biased or non-biased. The study concludes with the argument that the enmity/amity relations in the region and the foreign policy decisions of the actors have impacts on that of the other. The actors involve in the cases regarding their vi regional interests and developments, and they determine their involvement tools and priorities them with respect to their interests.
Suriye iç savaşı bağlamında Türkiye'de yerel ve ulusal düzeydeki insani diplomasi
The fact that humanitarianism is a field of study and at the same time indispensable for people in need should not prevent academics from criticizing humanitarianism. On the contrary, humanitarian activities carried out on the money of taxpayers in different countries should be under the constant supervision of academics. In addition, the activities of NGOs (Non-Governmental Organizations) should be handled transparently and critically by scientists and the failures and successes of these organizations should be noted. In this sense, Humanitarian Diplomacy, which is a relatively new research topic in both international relations and humanitarianism disciplines, is discussed in this thesis as a case study on the Turkey/Syria line. In the introduction, the thesis presents the concept of humanitarian diplomacy at the global, national and local levels, after presenting the author's personal motivation. Then, the thesis proposal and why the thesis is important, together with the research questions that form the joint of the thesis, were explained and finally, by making a literature review, criticisms were brought to the other works written on the subject of the thesis and it was noted how the thesis would contribute to the literature. In this section, especially the blind idealist approach of academics to humanitarianism and the importance of field studies in balancing this blind idealism is emphasized. Finally, the methodology of the thesis is given in the introduction part. In this section, the framework and criteria to which the thesis depends are also presented. In particular, he states that the methodology of the thesis does not aim to draw some general arguments on humanitarian diplomacy with the findings in this case study, but aims to reveal the findings as a result of examining the information obtained from the field. In the Department of Humanitarian Diplomacy, Current Debates and Field Studies, the thesis explained theoretical approaches to humanitarian diplomacy and current discussions through concepts such as localized humanitarian aid and humanitarian aid policies. In addition, the importance of Field Studies was emphasized in order to achieve better analysis for social scientists and more successful humanitarian aid for International/Local NGOs. In particular, the lack of field knowledge was suggested by the thesis as the reason for the mistakes of the humanitarian aid operations carried out by International/Local NGOs and the researches of scientists. In the section of Syrian Civil War and Humanitarian Diplomacy, the Syrian Civil War has been evaluated with a humanitarian perspective. In this evaluation, the developments that took place during the civil war, which further deepened the humanitarian crisis, were noted. This was followed by an analysis of the current political, legal, social and economic situation of Syrian refugees in Turkey. In this way, the difficult conditions that Syrians are exposed to were expressed and the importance of the contributions of humanitarian actors was underlined. In addition, it was emphasized that the stakeholders in these humanitarian activities, whose importance was expressed, are the actors in humanitarian diplomacy. Finally, in this section, stakeholders from the state and non-governmental organizations operating in the Syrian Civil War on a local, national and global scale were introduced. In the Relationship Between Turkey and Humanitarian Organizations, the study highlights how Turkey's relationship with the West has affected humanitarian diplomacy in Turkey. Next, the local and national reasons for the various failures of humanitarian diplomacy in the country are discussed and an in-depth analysis is presented. In the last chapter, Recommendations for Humanitarian Diplomacy Actors in Turkey, recommendations have been developed to address the errors in the state-humanitarian agency relationship that are currently being examined. The main purpose here is to try to answer the question of how humanitarian aid organizations should avoid the mistakes they make in their humanitarian diplomacy, and at the same time, suggestions have been developed so that academics working on the subject can deal with the subject in a more realistic way. In short, the problems in the relationship between the Turkish State and the emerging CSOs at different levels (local and national) and possible solutions to overcome these difficulties are presented through this thesis. It also emphasizes the importance of realistic humanitarian diplomacy while respecting the sovereignty of the country. Solutions and recommendations are based on the Turkish example, but may differ in other geographical contexts. However, in order to avoid mistakes and provide effective and sustained humanitarian assistance, NGOs must examine and understand the context of the country in which they are located. As a result, Field Studies at this point are indispensable for humanitarian studies. With the contribution of Field Studies, the Humanitarian Diplomacy literature will be enriched and humanitarian aid activities will thus be more accurate and reach the target audiences more effectively.