Doç. Dr. Ahmet Alper Babalık danışmanlığındaki tezler
10 tez · Isparta University of Applied Sciences
Çukuryayla merasının (antalya-kemer) vejetasyon özellikleri ve otlatma kapasitesinin belirlenmesi
Bu çalışma, Antalya ili Kemer ilçesi sınırları içerisinde bulunan Tahtalı Dağı'nın eteklerinde, kuzey-batı bakısında yer alan, ortalama 1630 metre yükseltiye sahip Çukuryayla merasında, 2019 yılı vejetasyon periyodunda yapılmıştır. Çalışmada doğal bir meranın vejetasyon özellikleri ve otlatma kapasitesinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma alanında bitki ile kaplı alan, topraküstü biyokütle, toprakaltı biyokütle, botanik kompozisyon, mera durumu ve bazı toprak özellikleri incelenmiştir. Çalışma alanında vejetasyon yapısı incelenmiş olup, 23 familyaya ait 82 adet takson belirlenmiştir. Teşhisleri yapılan 82 bitki taksonunun 31'i (%37.8) endemiktir. En fazla taksona sahip familyalar 10 takson ile Asteraceae, 9 takson ile Poaceae ve Caryophyllaceae, 8 takson ile Lamiaceae familyaları olarak saptanmıştır. Çalışma sahasındaki bitkilerin toprağı kaplama oranı %50.42 olarak belirlenmiştir. Botanik kompozisyonun %54.92'si buğdaygillerden, %30.22'si diğer familyalardan ve %14.86'sı baklagillerden oluşmaktadır. Merada topraküstü biyokütle miktarı 309.0 kg/da, toprakaltı biyokütle miktarı ise 399.0 kg/da olarak saptanmıştır. Mera durumu orta olarak bulunmuştur. Otlatma kapasitesi 179.1 BBHB olarak hesaplanmıştır. Araştırma sahası topraklarının tekstür sınıfı killi toprak olarak bulunmuştur. Toprakların ortalama hacim ağırlığı 1.217 gr/cm3, tuzluluk miktarı 0.305 mS/cm, pH miktarı 7.82, kireç miktarı %1.23, organik madde miktarı %2.56 olarak tespit edilmiştir. Ayrıca Ca, K, Mg ve P miktarları sırasıyla 10041.8 ppm, 281.6 ppm, 1211.2 ppm ve 6.3 ppm olarak bulunmuştur. Araştırma sonucunda, meranın yoğun otlatma baskısı altında olduğu ve sahadaki vejetasyonun da tahrip edildiği belirlenmiştir. Bu durum mera alanının uygun ıslah yöntemleri ile ıslah edilerek iyileştirilmesi ve otlatma baskısının da azaltılarak kaliteli bitki örtüsünün arttırılması gerektiğini ortaya koymaktadır.
Çukuryayla merasının (antalya-kemer) vejetasyon özellikleri ve otlatma kapasitesinin belirlenmesi
Bu çalışma, Antalya ili Kemer ilçesi sınırları içerisinde bulunan Tahtalı Dağı'nın eteklerinde, kuzey-batı bakısında yer alan, ortalama 1630 metre yükseltiye sahip Çukuryayla merasında, 2019 yılı vejetasyon periyodunda yapılmıştır. Çalışmada doğal bir meranın vejetasyon özellikleri ve otlatma kapasitesinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma alanında bitki ile kaplı alan, topraküstü biyokütle, toprakaltı biyokütle, botanik kompozisyon, mera durumu ve bazı toprak özellikleri incelenmiştir. Çalışma alanında vejetasyon yapısı incelenmiş olup, 23 familyaya ait 82 adet takson belirlenmiştir. Teşhisleri yapılan 82 bitki taksonunun 31'i (%37.8) endemiktir. En fazla taksona sahip familyalar 10 takson ile Asteraceae, 9 takson ile Poaceae ve Caryophyllaceae, 8 takson ile Lamiaceae familyaları olarak saptanmıştır. Çalışma sahasındaki bitkilerin toprağı kaplama oranı %50.42 olarak belirlenmiştir. Botanik kompozisyonun %54.92'si buğdaygillerden, %30.22'si diğer familyalardan ve %14.86'sı baklagillerden oluşmaktadır. Merada topraküstü biyokütle miktarı 309.0 kg/da, toprakaltı biyokütle miktarı ise 399.0 kg/da olarak saptanmıştır. Mera durumu orta olarak bulunmuştur. Otlatma kapasitesi 179.1 BBHB olarak hesaplanmıştır. Araştırma sahası topraklarının tekstür sınıfı killi toprak olarak bulunmuştur. Toprakların ortalama hacim ağırlığı 1.217 gr/cm3, tuzluluk miktarı 0.305 mS/cm, pH miktarı 7.82, kireç miktarı %1.23, organik madde miktarı %2.56 olarak tespit edilmiştir. Ayrıca Ca, K, Mg ve P miktarları sırasıyla 10041.8 ppm, 281.6 ppm, 1211.2 ppm ve 6.3 ppm olarak bulunmuştur. Araştırma sonucunda, meranın yoğun otlatma baskısı altında olduğu ve sahadaki vejetasyonun da tahrip edildiği belirlenmiştir. Bu durum mera alanının uygun ıslah yöntemleri ile ıslah edilerek iyileştirilmesi ve otlatma baskısının da azaltılarak kaliteli bitki örtüsünün arttırılması gerektiğini ortaya koymaktadır.
Çukuryayla merasının (antalya-kemer) vejetasyon özellikleri ve otlatma kapasitesinin belirlenmesi
Bu çalışma, Antalya ili Kemer ilçesi sınırları içerisinde bulunan Tahtalı Dağı'nın eteklerinde, kuzey-batı bakısında yer alan, ortalama 1630 metre yükseltiye sahip Çukuryayla merasında, 2019 yılı vejetasyon periyodunda yapılmıştır. Çalışmada doğal bir meranın vejetasyon özellikleri ve otlatma kapasitesinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma alanında bitki ile kaplı alan, topraküstü biyokütle, toprakaltı biyokütle, botanik kompozisyon, mera durumu ve bazı toprak özellikleri incelenmiştir. Çalışma alanında vejetasyon yapısı incelenmiş olup, 23 familyaya ait 82 adet takson belirlenmiştir. Teşhisleri yapılan 82 bitki taksonunun 31'i (%37.8) endemiktir. En fazla taksona sahip familyalar 10 takson ile Asteraceae, 9 takson ile Poaceae ve Caryophyllaceae, 8 takson ile Lamiaceae familyaları olarak saptanmıştır. Çalışma sahasındaki bitkilerin toprağı kaplama oranı %50.42 olarak belirlenmiştir. Botanik kompozisyonun %54.92'si buğdaygillerden, %30.22'si diğer familyalardan ve %14.86'sı baklagillerden oluşmaktadır. Merada topraküstü biyokütle miktarı 309.0 kg/da, toprakaltı biyokütle miktarı ise 399.0 kg/da olarak saptanmıştır. Mera durumu orta olarak bulunmuştur. Otlatma kapasitesi 179.1 BBHB olarak hesaplanmıştır. Araştırma sahası topraklarının tekstür sınıfı killi toprak olarak bulunmuştur. Toprakların ortalama hacim ağırlığı 1.217 gr/cm3, tuzluluk miktarı 0.305 mS/cm, pH miktarı 7.82, kireç miktarı %1.23, organik madde miktarı %2.56 olarak tespit edilmiştir. Ayrıca Ca, K, Mg ve P miktarları sırasıyla 10041.8 ppm, 281.6 ppm, 1211.2 ppm ve 6.3 ppm olarak bulunmuştur. Araştırma sonucunda, meranın yoğun otlatma baskısı altında olduğu ve sahadaki vejetasyonun da tahrip edildiği belirlenmiştir. Bu durum mera alanının uygun ıslah yöntemleri ile ıslah edilerek iyileştirilmesi ve otlatma baskısının da azaltılarak kaliteli bitki örtüsünün arttırılması gerektiğini ortaya koymaktadır.
Isparta ili Yalvaç ilçesi Tokmacık köyü doğal merasında botanik kompozisyonun ve ot veriminin belirlenmesi
Bu araştırma, Isparta ili Yalvaç ilçesi Tokmacık köyü sınırlarında bulunan ve ortalama yükseltisi 1223 metre olan doğal mera alanında yürütülmüştür. 2019 yılı vejetasyon döneminde yürütülen çalışmada, bitki ile kaplı alan, botanik kompozisyon, merada yer alan bitki türleri, toprakaltı ve topraküstü biyokütle, mera durumu, otlatma kapasitesi ve meranın genel toprak özellikleri belirlenmiştir. Çalışma alanında farklı noktalardan alınan toprakların analizi sonucunda, tekstür sınıfı killi balçık, topraktaki tuzluluk miktarı (EC) 0.22 mS/cm, ph değeri 8.25, kireç miktarı %25.12 ve organik madde miktarı %3.70 olarak tespit edilmiştir. Bunların yanısıra, merada yetişen bitkiler için mutlak gerekli olan ve toprağın makro besin elementlerinden olan kalsiyum 7482.10 ppm, potasyum 262.19 ppm, magnezyum 167.90 ppm, fosfor 4.10 ppm olarak saptanmıştır. Bununla birlikte, Tokmacık köyü merasında 28 familyaya ait 91 cins olmak üzere 125 bitki taksonu tespit edilmiştir. Merada 12 cins ve 20 takson ile Lamiaceae familyası, 11 cins ve 11 takson ile Poaceae familyası, 8 cins ve 11 takson ile de Apiaceae familyası en fazla taksona sahip familyalar olarak belirlenmiştir. Meranın bitki ile kaplı alan miktarı %41.9 olarak tespit edilmiştir. Botanik kompozisyonda buğdaygiller familyasının %49.80, baklagiller familyasının %20.06 ve diğer familyanın %30.14 olduğu ve buğdaygiller familyasının baskın olduğu saptanmıştır. Otlatma kapasitesi 52.4 BBHB, mera durumu ise orta olarak tespit edilmiştir. Çalışma alanında topraküstü biyokütle miktarı 284.6 kg/da ve toprakaltı biyokütle miktarı 442.2 kg/da olarak saptanmıştır. Çalışmadan elde edilen sonuçlara göre, mera alanında aşırı otlatmadan kaynaklanan bitki örtüsü tahribatından söz etmek mümkündür. Bu durum otlatma baskısının azaltılıp, uygun ıslah çalışmaları ile kaliteli bitki örtüsünün arttırılması gerektiğini ortaya koymaktadır.
Isparta ili Yalvaç ilçesi Tokmacık köyü doğal merasında botanik kompozisyonun ve ot veriminin belirlenmesi
Bu araştırma, Isparta ili Yalvaç ilçesi Tokmacık köyü sınırlarında bulunan ve ortalama yükseltisi 1223 metre olan doğal mera alanında yürütülmüştür. 2019 yılı vejetasyon döneminde yürütülen çalışmada, bitki ile kaplı alan, botanik kompozisyon, merada yer alan bitki türleri, toprakaltı ve topraküstü biyokütle, mera durumu, otlatma kapasitesi ve meranın genel toprak özellikleri belirlenmiştir. Çalışma alanında farklı noktalardan alınan toprakların analizi sonucunda, tekstür sınıfı killi balçık, topraktaki tuzluluk miktarı (EC) 0.22 mS/cm, ph değeri 8.25, kireç miktarı %25.12 ve organik madde miktarı %3.70 olarak tespit edilmiştir. Bunların yanısıra, merada yetişen bitkiler için mutlak gerekli olan ve toprağın makro besin elementlerinden olan kalsiyum 7482.10 ppm, potasyum 262.19 ppm, magnezyum 167.90 ppm, fosfor 4.10 ppm olarak saptanmıştır. Bununla birlikte, Tokmacık köyü merasında 28 familyaya ait 91 cins olmak üzere 125 bitki taksonu tespit edilmiştir. Merada 12 cins ve 20 takson ile Lamiaceae familyası, 11 cins ve 11 takson ile Poaceae familyası, 8 cins ve 11 takson ile de Apiaceae familyası en fazla taksona sahip familyalar olarak belirlenmiştir. Meranın bitki ile kaplı alan miktarı %41.9 olarak tespit edilmiştir. Botanik kompozisyonda buğdaygiller familyasının %49.80, baklagiller familyasının %20.06 ve diğer familyanın %30.14 olduğu ve buğdaygiller familyasının baskın olduğu saptanmıştır. Otlatma kapasitesi 52.4 BBHB, mera durumu ise orta olarak tespit edilmiştir. Çalışma alanında topraküstü biyokütle miktarı 284.6 kg/da ve toprakaltı biyokütle miktarı 442.2 kg/da olarak saptanmıştır. Çalışmadan elde edilen sonuçlara göre, mera alanında aşırı otlatmadan kaynaklanan bitki örtüsü tahribatından söz etmek mümkündür. Bu durum otlatma baskısının azaltılıp, uygun ıslah çalışmaları ile kaliteli bitki örtüsünün arttırılması gerektiğini ortaya koymaktadır.
Isparta ili Yalvaç ilçesi Tokmacık köyü doğal merasında botanik kompozisyonun ve ot veriminin belirlenmesi
Bu araştırma, Isparta ili Yalvaç ilçesi Tokmacık köyü sınırlarında bulunan ve ortalama yükseltisi 1223 metre olan doğal mera alanında yürütülmüştür. 2019 yılı vejetasyon döneminde yürütülen çalışmada, bitki ile kaplı alan, botanik kompozisyon, merada yer alan bitki türleri, toprakaltı ve topraküstü biyokütle, mera durumu, otlatma kapasitesi ve meranın genel toprak özellikleri belirlenmiştir. Çalışma alanında farklı noktalardan alınan toprakların analizi sonucunda, tekstür sınıfı killi balçık, topraktaki tuzluluk miktarı (EC) 0.22 mS/cm, ph değeri 8.25, kireç miktarı %25.12 ve organik madde miktarı %3.70 olarak tespit edilmiştir. Bunların yanısıra, merada yetişen bitkiler için mutlak gerekli olan ve toprağın makro besin elementlerinden olan kalsiyum 7482.10 ppm, potasyum 262.19 ppm, magnezyum 167.90 ppm, fosfor 4.10 ppm olarak saptanmıştır. Bununla birlikte, Tokmacık köyü merasında 28 familyaya ait 91 cins olmak üzere 125 bitki taksonu tespit edilmiştir. Merada 12 cins ve 20 takson ile Lamiaceae familyası, 11 cins ve 11 takson ile Poaceae familyası, 8 cins ve 11 takson ile de Apiaceae familyası en fazla taksona sahip familyalar olarak belirlenmiştir. Meranın bitki ile kaplı alan miktarı %41.9 olarak tespit edilmiştir. Botanik kompozisyonda buğdaygiller familyasının %49.80, baklagiller familyasının %20.06 ve diğer familyanın %30.14 olduğu ve buğdaygiller familyasının baskın olduğu saptanmıştır. Otlatma kapasitesi 52.4 BBHB, mera durumu ise orta olarak tespit edilmiştir. Çalışma alanında topraküstü biyokütle miktarı 284.6 kg/da ve toprakaltı biyokütle miktarı 442.2 kg/da olarak saptanmıştır. Çalışmadan elde edilen sonuçlara göre, mera alanında aşırı otlatmadan kaynaklanan bitki örtüsü tahribatından söz etmek mümkündür. Bu durum otlatma baskısının azaltılıp, uygun ıslah çalışmaları ile kaliteli bitki örtüsünün arttırılması gerektiğini ortaya koymaktadır.
Manisa-Demirci yöresinde farklı arazi kullanım şekilleri altındaki toprakların bazı fiziksel ve kimyasal özelliklerinin araştırılması
Bu çalışmada Manisa İli Demirci İlçesine bağlı Kargınışıklar ve Hoşçalar Köylerinde farklı arazi kullanım şekilleri (orman, mera ve tarım) altında yeralan toprakların bazı fiziksel ve kimyasal özellikleri araştırılmıştır. Tez çalışmasında; öncelikli olarak çeşitli projeler kapsamında üretilmiş arazi kullanım haritaları ve 1/25.000 ölçekli topoğrafik haritalar dikkate alınarak arazi çalışması için uygun alanlar tespit edilmiştir. Her arazi kullanım grubuna (orman, mera ve tarım arazisi) ait alanlardan 0-30 cm ile 30-60 cm derinlik kademelerinden olmak üzere, tesadüfî örnekleme yöntemine göre 40'ar adet (toplam 120 adet) toprak örneği alınmıştır. Alınan toprak örneklerinde fiziksel (toprak tekstürü, hacim ağırlığı, dispersiyon oranı) ve kimyasal (organik madde, kireç içeriği, pH, EC, azot, fosfor, potasyum, magnezyum) toprak özellikleri incelenmiştir. Toprakların fiziksel ve kimyasal özellikleri arazi kullanım şekillerine göre çok belirgin bir fark göstermemekle birlikte, derinlik kademelerine bağlı olarak değişim göstermektedir. Her üç arazi kullanım şekli üzerindeki toprakların da tekstür sınıfı kumlu balçık olarak belirlenmiştir. Toprakların kimyasal özellikleri incelendiğinde, pH açısından topraklar her derinlik için nötr özellik göstermektedir. EC değerlerine bakıldığında her 3 grupta da topraklar tuzsuz sınıfına girmektedir. Kireç oranı bakımından topraklar az kireçlidir. Toprakların organik maddeleri derinlik arttıkça azalmaktadır. Ayrıca organik madde arttıkça hacim ağırlığında azalış meydana geldiği tespit edilmiştir. Her üç grupta da toprakların dispersiyon oranları 15'ten büyük olduğu için erozyona duyarlı oldukları belirlenmiştir. Sonuç olarak doğal kaynakların korunabilmesi için toprakların özellikleri belirlendikten sonra havza yönetimi prensiplerine ve yeteneğine uygun bir şekilde kullanılmalıdır.
Manisa-Demirci yöresinde farklı arazi kullanım şekilleri altındaki toprakların bazı fiziksel ve kimyasal özelliklerinin araştırılması
Bu çalışmada Manisa İli Demirci İlçesine bağlı Kargınışıklar ve Hoşçalar Köylerinde farklı arazi kullanım şekilleri (orman, mera ve tarım) altında yeralan toprakların bazı fiziksel ve kimyasal özellikleri araştırılmıştır. Tez çalışmasında; öncelikli olarak çeşitli projeler kapsamında üretilmiş arazi kullanım haritaları ve 1/25.000 ölçekli topoğrafik haritalar dikkate alınarak arazi çalışması için uygun alanlar tespit edilmiştir. Her arazi kullanım grubuna (orman, mera ve tarım arazisi) ait alanlardan 0-30 cm ile 30-60 cm derinlik kademelerinden olmak üzere, tesadüfî örnekleme yöntemine göre 40'ar adet (toplam 120 adet) toprak örneği alınmıştır. Alınan toprak örneklerinde fiziksel (toprak tekstürü, hacim ağırlığı, dispersiyon oranı) ve kimyasal (organik madde, kireç içeriği, pH, EC, azot, fosfor, potasyum, magnezyum) toprak özellikleri incelenmiştir. Toprakların fiziksel ve kimyasal özellikleri arazi kullanım şekillerine göre çok belirgin bir fark göstermemekle birlikte, derinlik kademelerine bağlı olarak değişim göstermektedir. Her üç arazi kullanım şekli üzerindeki toprakların da tekstür sınıfı kumlu balçık olarak belirlenmiştir. Toprakların kimyasal özellikleri incelendiğinde, pH açısından topraklar her derinlik için nötr özellik göstermektedir. EC değerlerine bakıldığında her 3 grupta da topraklar tuzsuz sınıfına girmektedir. Kireç oranı bakımından topraklar az kireçlidir. Toprakların organik maddeleri derinlik arttıkça azalmaktadır. Ayrıca organik madde arttıkça hacim ağırlığında azalış meydana geldiği tespit edilmiştir. Her üç grupta da toprakların dispersiyon oranları 15'ten büyük olduğu için erozyona duyarlı oldukları belirlenmiştir. Sonuç olarak doğal kaynakların korunabilmesi için toprakların özellikleri belirlendikten sonra havza yönetimi prensiplerine ve yeteneğine uygun bir şekilde kullanılmalıdır.
Kuruca yaylası merasının (Antalya-Kaş) vejetasyon yapısı üzerine bir araştırma
Bu araştırma, Antalya İli Kaş İlçesi sınırlarında yer alan 1810 metre ortalama yükseltiye sahip Kuruca yaylası merasında 2017 yılı vejetasyon döneminde yürütülmüştür. Çalışmada, merada yer alan bitki türleri, bitki ile kaplı alan, botanik kompozisyon, topraküstü biyokütle, toprakaltı biyokütle ve mera durumu gibi konular ele alınırken aynı zamanda toprak özellikleri açısından da bazı özellikler incelenmiştir. Araştırma sahası sınırları içerisinde yer alan toprakların tekstür sınıfı killi balçık olarak bulunmuştur. Toprakların ortalama hacim ağırlığı 1.18 gr/cm3, pH miktarı 7.40 ile hafif alkalin, tuzluluk miktarı 0.22 dS/m ile tuzsuz toprak, organik madde miktarı %7.72 ile çok yüksek, kireç miktarı %1.40 ile az kireçli olarak tespit edilmiştir. Ayrıca Ca miktarı 6589.00 ppm çok yüksek, K miktarı 603.34 ppm çok yüksek ve Mg 689.90 ppm ile orta seviyededir. Çalışma alanının vejetasyon yapısı olarak 26 familyaya ait 74 cins ve 88 adet bitki takson tespit edilmiştir. En fazla taksona sahip familyalar 12 takson ile Fabaceae, 10 takson ile Brassicaceae ve 8 takson ile Asteraceae olarak belirlenmiştir. Çalışma sahasının bitkiyle kaplı alan değeri %28.4 olarak hesaplanmıştır. Ayrıca mera alanının botanik kompozisyonunun %47.39'unu buğdaygiller (Poaceae), %20.99'unu baklagiller (Fabaceae) ve %31.62'sini diğer familyalar oluşturmaktadır. Meranın topraküstü biyokütle miktarı 216.4 kg/da, toprakaltı biyokütle miktarı ise 307.2 kg/da olarak bulunmuştur. Mera durumu ise iyi olarak belirlenmiştir. Araştırmanın sonucunda sahada aşırı otlatma yapıldığı belirlenmiştir. Merada erozyon belirtilerine rastlanılmıştır. Bu durumda erozyonu önleyici tedbirler ve koruyucu önlemlerin alınarak otlatmanın planlanıp belirli bir düzene sokulmasıyla meranın istenilen seviyeye getirilmesi mümkün olacaktır.
Kuruca yaylası merasının (Antalya-Kaş) vejetasyon yapısı üzerine bir araştırma
Bu araştırma, Antalya İli Kaş İlçesi sınırlarında yer alan 1810 metre ortalama yükseltiye sahip Kuruca yaylası merasında 2017 yılı vejetasyon döneminde yürütülmüştür. Çalışmada, merada yer alan bitki türleri, bitki ile kaplı alan, botanik kompozisyon, topraküstü biyokütle, toprakaltı biyokütle ve mera durumu gibi konular ele alınırken aynı zamanda toprak özellikleri açısından da bazı özellikler incelenmiştir. Araştırma sahası sınırları içerisinde yer alan toprakların tekstür sınıfı killi balçık olarak bulunmuştur. Toprakların ortalama hacim ağırlığı 1.18 gr/cm3, pH miktarı 7.40 ile hafif alkalin, tuzluluk miktarı 0.22 dS/m ile tuzsuz toprak, organik madde miktarı %7.72 ile çok yüksek, kireç miktarı %1.40 ile az kireçli olarak tespit edilmiştir. Ayrıca Ca miktarı 6589.00 ppm çok yüksek, K miktarı 603.34 ppm çok yüksek ve Mg 689.90 ppm ile orta seviyededir. Çalışma alanının vejetasyon yapısı olarak 26 familyaya ait 74 cins ve 88 adet bitki takson tespit edilmiştir. En fazla taksona sahip familyalar 12 takson ile Fabaceae, 10 takson ile Brassicaceae ve 8 takson ile Asteraceae olarak belirlenmiştir. Çalışma sahasının bitkiyle kaplı alan değeri %28.4 olarak hesaplanmıştır. Ayrıca mera alanının botanik kompozisyonunun %47.39'unu buğdaygiller (Poaceae), %20.99'unu baklagiller (Fabaceae) ve %31.62'sini diğer familyalar oluşturmaktadır. Meranın topraküstü biyokütle miktarı 216.4 kg/da, toprakaltı biyokütle miktarı ise 307.2 kg/da olarak bulunmuştur. Mera durumu ise iyi olarak belirlenmiştir. Araştırmanın sonucunda sahada aşırı otlatma yapıldığı belirlenmiştir. Merada erozyon belirtilerine rastlanılmıştır. Bu durumda erozyonu önleyici tedbirler ve koruyucu önlemlerin alınarak otlatmanın planlanıp belirli bir düzene sokulmasıyla meranın istenilen seviyeye getirilmesi mümkün olacaktır.