Theses supervised by Doç. Dr. Nurper Özbar
10 theses · Düzce University
Kadın futsal oyuncularında hazırlık ve müsabaka sezonu dayanıklılık performansının belirlenmesi
Kadın futsal oyuncularında hazırlık ve müsabaka döneminde (8 haftalık süreç) dayanıklılık özelliğinin belirlenmesi amacı ile yapılan çalışmamıza Düzce Üniversitesi Kadın Futsal Takımı sporcularından (antrenman yaşı 5.14±0.86yıl, yaş 21.28±1.38yıl, boy 163.28±4.87cm, vücut ağırlığı 54.30±5.33kg) 14'ü gönüllü olarak katılmıştır. Sporcuların vücut kompozisyonlarını belirleyebilmek için boy, kilo ve Beden Kitle İndeksi (BKI), aerobik kapasitelerini belirleyebilmek için Yo-yo aralıklı toparlanma testi 1 (Yo-yo Intermediate Recovery Test 1 - YIRT1), anaerobik kapasitelerini belirleyebilmek için tekrarlı sprint testi (Repeated Sprint Ability - RSA) ve laktat konsantrasyonlarını belirleyebilmek için ise parmak ucundan laktat ölçümü yapılmıştır. Testler esnasındaki kalp atım seviyelerinin tespit edilebilmesi için ise Polar V800 cihazı kullanılmıştır. İstatistiksel değerlendirme için SPSS paket programından yararlanılmıştır. Kadın futsal oyuncularında hazırlık sezonunda Vücut ağırlığı, BKI, %yağ oranı, maksimal oksijen tüketimi (MaxVO2), katedilen mesafe, YIRT1 sonrası laktat, yorgunluk zamanı, yorgunluk indeksi, toparlanma nabzı ve RSA sonrası laktat değerleri ön testte sırasıyla; 54.30±5.33kg, 20.38±2.04kg/cm2, 17.52±3.57%, 40.36±1.16ml/kg/dk, 471.42±138.72m, 11.22±1.60mmol, 1.50±0.77sn, 8.15±2.79%, 132.07±10.00atım/dk, 11.87±1.59mmol, son testte ise sırasıyla 52.06±5.38kg, 19.53±2.05kg/cm2, 15.65±4.08%, 41.60±1.14ml/kg/dk, 620.00±136.55m, 13.76±1.88mmol, 0.88±0.41sn, 5.92±2.98%, 122.64±8.22atım/dk, 13.35±1.28mmol olarak tespit edilmiştir. Çalışmamız sonucunda kadın futsal oyuncularının performansları değerlendirildiğinde hazırlık döneminde yapılan testlerden elde edilen veriler ile müsabaka döneminde yapılan testlerden elde edilen veriler arasında istatistiksel açıdan anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir (p<0.01). Spearman korelasyon testi sonuçlarına göre Laktat ile toparlanma zamanı arasında p<0.05, toparlanma nabzı arasında p<0.01 düzeyinde, MaxVO2 ile toparlanma zamanı arasında p<0.01, yorgunluk indeksi arasında p<0.05 düzeyinde anlamlılık olduğu tespit edilmiştir. Yine aynı şekilde toparlanma zamanı ile yorgunluk indeksi arasında p<0.05, en iyi zaman arasında p<0.01 düzeyinde anlamlılık olduğu belirlenmiştir. Anahtar sözcükler: Dayanıklılık, Futsal, Laktat, Tekrarlı Sprint, Yo-Yo aralıklı toparlanma testi
Ek besin maddesi olarak kullanılan incirin futbolcularda dayanıklılığa olan etkisinin incelenmesi
Bu çalışma Ek Besin Maddesi Olarak Kullanılan İncirin Futbolcularda Dayanıklılığa Olan Etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini Aydın Yıldızspor Kulübü futbol takımı (n=20) ve Aydın Acarlar Belediye Spor Kulübü futbol takımından (n=20) toplam (n=40) gönüllü futbolcu oluşturmaktadır. Futbolcuların dayanıklılık özelliklerine belirlemek için Yo-Yo aralıklı Toparlanma Testi 1 (YIRT1) ve Tekrarlı Sprint Testi (RSA) ölçümlerinden yararlanılmıştır. Futbolcuların laktat seviyelerini ve kan glikoz düzeylerini belirlemek için Laktat Scout ve Accutrend Glukometre cihazı aletinden yararlanılmıştır. Futbolcuların ölçümleri Adnan Menderes Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu sahası ve spor salonunda gerçekleştirilmiştir. Verilerin istatistiksel analizi SPSS (18.0) programında yapılmıştır. Grupların ilk ve son test ortalamalarını karşılaştırmak için Non-Parametric testlerden Wilcoxon Sign Ranked (paired) testi uygulanmıştır (p<0.05). Grupların ön ve son testlerini karşılaştırmak için Mann-Whitney U testi uygulanmıştır. İstatistiksel ölçümler sonucuna göre çalışma ve kontrol grupları arasında Yo-Yo Aralıklı Toparlanma Testi (YIRT1), Tekrarlı Sprint Sürati (RSA), kan laktat seviyelerinde, kan glikoz seviyelerinde ve VO2maks düzeylerinde ön ve son test sonucu istatistiksel olarak anlamlı farklılığa rastlanmıştır (p<0.01). Sonuç olarak yapılan bu çalışmada; Ek Besin Maddesi Olarak Kullanılan Kuru İncirin futbolcularda aerobik ve anaerobik dayanıklılık performansını olumlu yönde arttırdığı, kan laktik asit birikimini geciktirdiği, kan şeker düzeyinin düşürüldüğü, maksimal oksijen alım miktarını yükselttiği kanaati oluşmuştur. Anahtar Kelimeler: İncir, Futbol, Beslenme, Dayanıklılık
Amatör futbol oyuncuları ile amatör dövüş sporcularının ayak biyomekanik yapısı ile statik denge becerileri arasındaki ilişki
Amatör futbol oyuncuları ile amatör dövüş sporcularında ayak biyomekanik parametrelerinin statik denge ilişkisini değerlendirmek amacıyla hazırlanan bu çalışma Haziran 2017– Ağustos 2017 tarihleri arasında Düzce Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi Rehabilitasyon Ünitesinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya 20 amatör futbol oyuncusu (yaş 21.5±1.7yıl, boy 177.3±5.6cm, vücut ağırlığı 71.5±6.9kg) ve 20 amatör dövüş sporcusu (yaş 21.5±1.7yıl, boy 177.3±5.6cm, vücut ağırlığı 71.5±6.9kg) gönüllü olarak katılmıştır. Katılımcıların Ayak-Ayak Bileği Segmenti (AAS) biyomekanik parametreleri olan ayak tipi navicular düşme testi ile saptanırken, aktif ayak bileği eklem hareket açıklığı dereceleri, pasif subthalar eklem hareket açıklığı dereceleri, ayakta rahat duruşta calcaneal pozisyon metal gonyometri kullanılarak ölçülmüştür. Katılımcıların statik denge becerileri Flamingo Denge Testi kullanılarak skorlanmıştır. Bunun yanında denge becerisi ile kas kuvveti arasındaki ilişkiyi karşılaştırmak üzere katılımcıların uyluk ve kalf kasları izokinetik maksimum istemli konsentrik kontraksiyon tork değerleri (İMİKKTD) İsomed 2000 cihazı kullanılarak monitorize edilmiştir. Çalışmamızın sonucunda katılımcıların AAS biyomekanik parametreleri ile statik denge skorları arasında Spearman korelasyon testine (p<0.05) göre istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Ayak tiplerinin denge becerisi üzerinde anlamlı bir farklılık yaratmadığı Kruskal Wallis tek yönlü varyans analizi kullanılarak (p<0.05) bulgulanmıştır. Ayrıca Spearman korelasyon testine (p<0.05) katılımcıların İMİKKTD değerleri ile statik denge skorları arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Farklı branştaki katılımcıların denge skorları karşılaştırıldığında Mann Whitney U-Testi gereğince istatiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmamıştır (p<0.05).
14-16 yaş grubu erkek basketbolcularda uygulanan 8 haftalık direnç antrenmanlarının bazı kuvvet parametrelerine etkisi
Bu çalışmada 14-16 yaş erkek basketbolculara uygulanan 8 haftalık direnç antrenmanının bazı kuvvet parametreleri üzerine etkisinin incelenmesi amaçlandı. Çalışmamıza Arnavutköy Belediyespor basketbolcularından (yaş 14.272±0,4671yıl, boy 168.09±12,05cm, vücut ağırlığı 58.14±11,49 kg) 22'si gönüllü olarak katıldı. Sporcular antrenman protokollerine göre rastgele kontrol ve direnç antrenman grubu olarak 2 gruba ayrıldı. 8 hafta süresince haftada 5 gün, kontrol grubu sadece klasik basketbol antrenmanı yaparken, direnç antrenman grubu klasik basketbol antrenmanına ek olarak haftada 3 gün 3 gün direnç antrenman programını uyguladı. Tüm sporcuların bacak kuvvet, dikey sıçrama, anaerobik güç, 30 m sürat, T-test, İllinois(toplu), İllinois(topsuz) performans testleri antrenman programının başında ve sonunda yapıldı. Direnç antrenman ve kontrol grubunun kendi içinde ön ve son test değerleri arasındaki farkı belirleyebilmek için Wilcoxon testi, gruplar arasındaki farkın belirlenmesinde ise Mann- Whitney U testi kullanıldı. İstatistiksel anlamlılık düzeyi, p<0.05 olarak kabul edildi. Çalışmamız sonucunda direnç antrenman grubu ön test-son test değerleri incelendiğinde tüm testlerde istatiksel olarak (p<0.05) anlamlı bir iyileşme olduğu tespit edildi. Kontrol grubu ön test-son test değerleri incelendiğinde, istatiksel olarak (p<0.05) anlamlı bir iyileşme sadece mekik, şınav ve sağ el kavrama test sonuçlarında tespit edildi (p<0,05). Anahtar sözcükler: Basketbol, Çeviklik, Denge, Güç, Sürat
12-14 yaş grubu basketbolcularda uygulanan 8 haftalık core antrenmanın bazı motorik özellikler üzerine etkisi
Bu araştırmanın amacı, 12-14 yaş aralığındaki erkek basketbolcularda 8 hafta düzenli olarak yapılan core antrenmanın bazı motorik özellikler üzerindeki etkisini araştırmaktır. Çalışmaya, Akçakoca Spor Kulübü'nde basketbol oynayan 26 erkek sporcu gönüllü olarak katılmıştır. Sporcular rastlantısal yöntem ile kontrol grubu (n=13) ve çalışma grubu (n=13) olmak üzere iki eşit gruba ayrılmıştır. Araştırmada çalışma grubuna basketbol antrenmanlarına ilave olarak 8 hafta boyunca haftada 3 gün, 30 dk süre ile core antrenmanı uygulanmış, kontrol grubu ise herhangi bir ek yapılmadan rutin basketbol antrenmanlarına devam etmiştir. Sporcuların vücut kompozisyonlarını belirleyebilmek için boy, kilo ve Beden Kütle İndeksi (BKI), sürat ve çabukluk özelliklerindeki gelişimi belirleyebilmek için 20m sürat, T-Testi ve İllionis testi, kuvvet özelliğindeki gelişimi belirleyebilmek için dikey sıçrama, mekik ve şınav testi, denge özelliğinindeki gelişimi belirlemek içinde filamingo testi yapılmıştır. Çalışmamızda istatistiksel analizler için SPSS programı kullanılmıştır. Verilerin normallik dağılımlarını ve uygulanacak olan istatistiği belirlemek için Shapiro Wilkes W-testi kullanılarak, verilerin normal dağılıma sahip olduğu belirlenmiştir. Tüm değişkenlerin aritmetik ortalamaları ve standart sapma değerleri tanımlayıcı istatistik ile hesaplanmıştır. Grup içi ön test ve son test arasındaki farkı belirleyebilmek amacı ile paired samples t test, gruplar arası ön test ve son test arasındaki farkı ve gruplar arasındaki gelişim farklarını belirleyebilmek amacı ile de independent samples t test kullanılmıştır. Yapılan araştırma sonucunda kontrol grubunda, T-Testi, İllionis, dikey sıçrama, şınav, mekik, filamingo sağ ayak denge ön-son test değerleri arasında p<0.01 düzeyinde, filamingo sol ayak denge ön-son test değerleri arasında ise p<0.05 düzeyinde anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir. Çalışma grubunda, 20m sürat, T-Testi ve İllionis testi dikey sıçrama, şınav ve mekik testi, filamingo sağ ayak ve sol ayak denge ön-son test değerleri arasında p<0.01 düzeyinde anlamlı farklılık olduğu tespit edilmiştir. Çalışma ve kontrol grubunun gelişim farklarına bakıldığında sürat, t-testi, illinois, dikey sıçrama, şınav, mekik ve filamingo sağ ayak denge testi açısından gruplar arasında p<0,01 düzeyinde, filamingo sağ ayak denge testi gelişim farklarında ise istatistiksel olarak p<0,05 düzeyinde anlamlı farklılık olduğu görülmüştür (p<0,01). Bu gelişim farkları uygulanan core antrenman programının seçilen parametreler üzerinde olumlu etki oluşturduğunu göstermektedir. Sonuç olarak; genel kuvvet durumunun korunabilmesi ve arttırılabilmesi için core antrenmanların yıllık antrenman planlaması içerisine yerleştirilmesi gerektiği kanısına varılmıştır. Anahtar sözcükler: Core, Kuvvet, Antrenman, Motor Özellikler, Basketbol
Ortaokul öğrencilerinin sporda sosyalleşme düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi
Yapılan Bu çalışmanın amacı, ortaokul öğrencilerinin yaş, cinsiyet, sınıf düzeyi, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu, lisans yılı, spor dalı ve spor yapma sıklıklarına göre sosyalleşme düzeyleri incelenmeye çalışılmıştır. Beden eğitimi ve Spor alanında sporda sosyalleşmenin önemi ile ilgili araştırmalara katkı sağlayacağı ve spor yapan öğrencilerin çeşitli değişkenler bakımından sosyalleşme farklılıklarının belirlenmesine yardımcı olacağı düşünülmektedir. İl Milli Eğitim Müdürlüğünden çalışma için izin alındıktan sonra okullara gidilerek ölçekler öğrencilere uygulanmıştır. Çalışmamıza devlet okullarının 5-6-7 ve 8. sınıflarında okuyan, lisanslı olarak spor yapan 565 kişi gönüllü olarak katılmıştır. Çalışmaya katılan ortaokul öğrencilerinin 165'i 11 yaş (%29.2), 122'si 12 yaş (%21.6), 117'si 13 yaş (%20.7), 161'i 14 yaştan (%28.5) oluşmaktadır. Çalışmaya katılan öğrencilerin 225'i kadın (%39.8), 340'ı erkeklerden (%60,2) oluşmaktadır. Araştırmamızda, Şahan tarafından 2007 yılında geliştirilen "Spor ve Sosyalleşme Ölçeği" kullanılmıştır. Ölçeğin birinci bölümünde öğrencilerin demografik özelliklerini belirleyen (yaş, cinsiyet, branş vb.) sorular yer almaktadır. Ölçek 5'li likert tipi olup, ikinci bölümünde sosyalleşme sürecini belirleyen 34 soru, üçüncü bölümde ise spor ve sosyalleşme sürecini belirleyen 35 soru yer almaktadır. Ölçek öğrenciler tarafından 30 dakikada cevaplandırılmıştır. Çalışmadan elde edilen veriler SPSS istatistik programı kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen veriler sporda sosyalleşme değişkenlerine bakılarak karşılaştırıldığında yaş, cinsiyet, lisanslı sporculuk süresi, yapılan spor dalı değişkenleri açısından anlamlı bir fark olmadığı (p>0,05), sınıf, anne ve baba eğitim durumu, spor yapma sıklığı değişkenleri açısından ise anlamlı bir farklılık olduğu (p<0,05) tespit edilmiştir.
Üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyleri ile aşırı besin tüketim isteğinin araştırılması
Araştırma Düzce Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinin; Spor Yöneticiliği, Antrenörlük Eğitimi, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bölümlerinde öğrenim gören 280 öğrenciden ve Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinin; Spor Yöneticiliği, Antrenörlük Eğitimi, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bölümlerinde öğrenim gören 256 öğrencilerden oluşmaktadır. Toplam gönüllü 536 öğrenciye ulaşılmıştır. Çeşitli değişkenler açısından değerlendirilmesinin amaçlandığı bu araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Öğrencilerin aşırı besin tüketim isteklerini belirlemek için FCQ'nun Türkçeye çevrilmiş formu olan, 9 faktör ve 39 maddeden oluşan "aşırı besin isteği ölçeği" (ABİS), fiziksel aktivite düzeyleri için, "Uluslararası Fiziksel Aktivite Değerlendirme Anketi Uzun Formu (IPAQ), sosyo-demografik bilgiler için, "Kişisel Bilgi Formu" uygulatılmıştır. İstatistiksel analizde boy, kilo ve BMI değişkenleri için tanımlayıcı, diğer değişkenlere frekans analizi yapılmıştır. Verilerin normal dağılıp dağılmadığının tespiti için yapılan normallik testi sonucunda verilerin normal dağılmadığı tespit edilmiştir. Normal dağılmadığı için istatistiksel analizde non parametrik testler kullanılmıştır. İki değişkenli karşılaştırmalarda Mann-Whitney U testi, ikiden fazla değişkenli karşılaştırmalarda Kruskal- Wallis H testi kullanılmıştır. Aşırı besin isteği ile fiziksel aktivite durumu arasındaki ilişkinin belirlenmesinde ise Spearman korelasyon testi kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir. Sonuç olarak, spor bilimleri öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeylerinin çok aktif olduğu bulunmuştur. Üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite durumlarının aşırı besin isteği ile ilişkisinde öğrencilerin bölümleri ve cinsiyetleri açısından anlamlı fark olduğu bulunmuştur. Anahtar sözcükler: Beslenme, Fiziksel Aktivite, Sağlık, Spor, Üniversite Öğrencisi
Dövüş sanatlarında uygulanan pliometrik antrenmanın bazı performans parametrelerine etkisinin incelenmesi
Çalışmamız, pliometrik antrenmanın dövüş sporcularında bazı performans parametrelerine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmamıza Ankara ilinde Can Karakuşak Spor Kulübünde dövüş sanatlarıyla uğraşan yaşları 13-16 arasında değişen toplam 44 sporcu (Antrenman=22, Kontrol=22) gönüllü olarak katılmıştır. Çalışma grubuna rutin antrenman programına ek olarak uygulanan pliometrik antrenmanları, 8 hafta süreyle haftada 2 gün, günde 25-35 dk olacak şekilde yapılmıştır. Kontrol grubunun rutin antrenmanlarına devam edilmiş, ek uygulama yapılmamıştır. Katılımcılara ön testler, 8 hafta sonrasındaysa son testler yapılmıştır. Çalışmamızda katılımcıların tanımlayıcı özelliklerini belirlemek için yaş, boy, vücut ağırlığı ölçülmüş, beden kütle indeksi hesaplanmıştır. Sürat gelişimini takip edebilmek için 10-20 m sprint testi, patlayıcı gücün gelişimini belirleyebilmek için dikey sıçrama ve tekme gücü testi, üst ekstremite kuvvet gelişimini belirleyebilmek için, oturarak göğüsten sağlık topu fırlatma ve ayakta alttan sağlık topu fırlatma testi, çevikliğin belirlenmesi için ilionis testi kullanılmıştır. Verilerin normal dağılım gösterdiği tespit edildiğinden istatistiksel analiz için parametrik testler tercih edilmiştir. Grup içi ön-son test karşılaştırmalarında bağımlı örneklem t testi, gruplar arası karşılaştırmalarda ise bağımsız örneklem t testi kullanılmıştır. Çalışmamıza katılan grupların ön-son test ölçüm verilerinin grup içi karşılaştırmalarında seçilmiş tüm parametrelerde istatistiksel her iki grupta anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0.05). Gruplar arası ön-son test değerleri karşılaştırıldığında, dikey sıçrama, durarak uzun atlama, patlayıcı güç ve ilionis son test değerlerinde istatistiksel anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0.05). Diğer seçilmiş parametrelerde iki grup arasında ön ve son test değerlerinde istatistiksel anlamlı farklılık bulunmamıştır (p>0.05). Seçilen parametrelerin gruplar arası gelişim farkları ve %'lik gelişimlerinin karşılaştırmasında istatistiksel antrenman grubu lehine anlamlı farklılık vardır (p<0.01). Sonuç olarak rutin antrenman programlarına eklenen pliometrik antrenmanların performans bileşenlerinin gelişimi üzerine olumlu etkileri olduğu görülmüştür. Anahtar sözcükler: Pliometrik antrenman, dövüş sanatları, performans parametreleri, sürat, çeviklik, dikey sıçrama, patlayıcı güç.
10-12 yaş grubu yüzücülere uygulanan 8 haftalık pliometrik antrenmanın bazı performans parametreleri üzerine etkisinin incelenmesi
Çalışmamız 10-12 yaş grubu yüzücülere uygulanan pliometrik antrenmanın bazı performans parametreleri üzerine etkisinin olup olmadığını belirleyebilmek amacı ile yapılmıştır. Araştırmaya 10-12 yaş grubu lisanslı yüzücüler katılmıştır. Araştırmaya katılan sporculara ön ve son test olarak; t-çeviklik, durarak uzun atlama, dikey sıçrama, 30m surat testleri, antropometrik ölçümler uygulanmış ve 15m, 50m yüzme dereceleri alınmıştır. Çalışma grubuna 8 hafta süresince haftada 1 gün normal antrenmanlarının öncesi 35-45dk arasında süren pliometrik antrenman programı uygulanmıştır. Kontrol grubu ise rutin antrenmanlarına devam etmiş, hiçbir ek uygulama yapılmamıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin istatiksel analizinde istatistik programı kullanılmıştır. Çalışma ve kontrol gruplarının aritmetik ortalama ve standart sapma değerleri hesaplanmıştır. Yapılan normalite testi sonucunda nonparametrik çıkan verilerin değerlendirilmesinde grup içi karşılaştırmalarda Wilcoxon, gruplar arası karşılaştırmalarda ise Mann Whitney U testinden yararlanılmıştır. Çalışmamızda anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir. Araştırmamızda, çalışma grubunun seçilen parametrelerde (30m sürat, t testi, durarak uzun atlama, dikey sıçrama, patlayıcı güç, 50m ve 15m yüzme derecesi) ön-son test verileri karşılaştırıldığında tüm değerler arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Sonuç olarak pliometrik çalışmaların performans bileşenleri üzerinde olumlu etkileri olduğu görülmüştür. Bu bağlamda 10-12 yaş grubu yüzme sporcularına uygulanan antrenman programları içerisinde pliometrik çalışmalarının da programlarında yer alması gerektiği düşünülmektedir.
Otizmli çocuklarda uygulanan farklılıkla öğrenme egzersizlerinin denge ve üst ekstremite koordinasyonu üzerine etkisi
Araştırma otizmli çocuklarda uygulanan farklılıkla öğrenme egzersizlerinin denge ve üst ektsremite koordinasyonu üzerine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya Otizm Spektrum Bozukluğu (OSB) olan 8-16 yaş aralığındaki çocukların ailelerinin bilgisi dahilinde gönüllülük esası ile katılımları sağlanmıştır. Otizmli çocuklar çalışma grubu (n=12) ve kontrol grubu (n=12) olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Çalışma grubuna 8 hafta boyunca, haftada 3 gün kendi eğitim programlarına ek olarak 1-1,5 saat farklılıkla öğrenme egzersizleri yaptırılmıştır. Kontrol grubuna ise kendi eğitim ve öğretim programı dışında herhangi bir ek egzersiz yaptırılmamıştır. 8 haftalık egzersiz programından önce ve 8 hafta sonuna Bruininks-Oseretsky Motor Yeterlik Testi - İkinci Basım (BOT-2) kullanılmıştır. Çalışmamızdan elde edilen veriler SPSS paket programında analiz edilmiştir. Yapılan normallik testi sonuçlarına göre verilerin normal dağılmadığı belirlenmiştir. Buna göre grup içi karşılaştırmalarda Wilcoxon Testi, gruplar arası karşılaştırmalarda ise Mann Whitney U Testi kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir. Ön ve son test sonuçlarına göre çalışma grubunun denge testi (p<0.002) ve üst ekstremite koordinasyon testi'nde (p<0.002) anlamlı farklılığa rastlanırken, kontrol grubunun denge testi (p>0.928) ve üst ekstremite koordinasyon testi'nde (p>0.118) anlamlı bir farklılığa rastlanmamıştır. Sonuç olarak otizm spektrum bozukluğu olan çocuklarda yapılan farklılıkla öğrenme egzersizlerinin motor gelişim üzerinde olumlu etkileri olduğu sonucuna varılmıştır.