Theses supervised by Prof. Dr. Mediha Güler ; Yrd. Doç. Dr. İbrahim Kısaç
13 theses · Gazi University
Ankara ilinde bulununan tepeliklerin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı, Ankara İli müzelerinde tespit edilen tepeliklerin biçim, boyut, malzeme, teknik, renk, süsleme ve kompozisyon özelliklerinin belirlenmesi, teknik çizimlerinin yapılmasıdır. Ayrıca incelenen örneklerin bu özelliklerinden yararlanarak yeni takı tasarımlarının yapılması ve uygulanmasıdır.Çalışmanın evrenini, Ankara İlinde bulunan kadın baş süslemelerindeki tepelikler, örneklemini ise; Ankara İlinde bulunan Etnografya Müzesi'nde 86 adet, Prof. Ülker Muncuk Müzesi'nde 2 adet, Beypazarı- Kent Tarihi Müzesi'nde 14 adet ve Estergon Kalesi Türk Kültür Merkezi Etnografya Müzesi'nde 8 adet olmak üzere toplam 110 adet tepelik oluşturmaktadır.Tespit edilen tepeliklerin genel-detay fotoğrafları çekilerek hazırlanan bilgi formları doğrultusunda tepeliklerin biçim, boyut, malzeme, teknik, renk, süsleme ve kompozisyon özellikleri incelenmiştir. Düzenlenen bilgi formları, incelenen her bir ürün için kullanılmıştır. Elde edilen bilgiler tablolara aktarılarak frekans ve yüzdeleri ifade edilerek yorumlanmıştır.Ulaşılan sonuçlara göre, tepeliklerin kare ve daire biçimli oldukları, daha çok daire biçiminin tercih edildiği belirlenmiştir. Zemininde daha çok gümüş kakma tekniğinin kullanıldığı tepeliklerde, mine, savat ve delik işi tekniğinin az kullanıldığı, süslemede ise; sıvama mıhlamanın ağırlıklı olarak kullanıldığı, kazaz, telkari ve tel işi tekniğinin daha az tercih edildiği görülmüştür. İncelenen tepeliklerde en çok yeşil, kırmızı, kahverengi ve mavi renklerin kullanıldığı, pembe ve siyah rengin ise fazla tercih edilmediği tespit edilmiştir. Süslemesinde daha çok çiçek, nokta, altı köşeli yıldız (mühr-ü Süleyman) ve el motiflerinin kullanıldığı tepeliklerde, ağaç, başak, kare, sekiz köşeli yıldız ve insan motiflerinin daha az tercih edildiği görülmüştür. Merkezi kompozisyon özelliğindeki ürünlerin tamamına yakınının, merkezden başlayan kompozisyon özelliği taşıdığı belirlenmiştir. Bu kompozisyon özelliğinin kendi içersinde, merkezden başlayan ve kenardan başlayan kompozisyon özelliği olmak üzere iki tipte olduğu ve daha çok merkezden başlayan merkezi kompozisyon özelliğinin tercih edildiği tespit edilmiştir.Bilgi formlarında yer alan 30 adet tepeliğin teknik çizimleri yapılmıştır. Tepeliklerin belirlenen özellikleri doğrultusunda 10 adet takı tasarımı hazırlanmış ve bu tasarımlardan 3 adedinin uygulaması yapılmıştır.Anahtar Kelimeler: Tepelik, takı, baş süslemesi, takı tasarımları.
Kahramanmaraş, Gaziantep ve Kilis ilindeki yöresel ayakkabıların incelenmesi
Bu araştırmanın amacı Kahramanmaraş, Gaziantep ve Kilis İllerindeki yöresel ayakkabıların bazı özellikler açısından (kullanılan araç-gereçler, kullanılan yapım teknikleri, renk, desen özellikleri, kompozisyon özellikleri, kullanım alanları, üretilen ürün çeşitleri) incelenmesidir.Bu amaç doğrultusunda belirtilen 3 ildeki yöresel ayakkabı atölyelerinin tamamı araştırma kapsamına alınmıştır. Bu atölyelerdeki üretilen ürünler incelenmiş ve buralarda çalışan 35 usta ve işçi ile görüşme yapılmıştır. Görüşmede kullanılan anket ve ürün gözlem formu araştırmacı tarafından hazırlanmıştır. Elde edilen verilerin frekans ve yüzde analizleri yapılmıştır.Araştırmada elde edilen veriler değerlendirildiğinde, yöresel ayakkabı ile uğraşan bireylerin geneli ilköğretim mezunu ve erkektir. Üreticilerin büyük kısmı bu mesleği baba mesleği olduğu için yapmaktadır ve bulundukları iş yerlerinde işletme sahibi ve aynı zamanda ustadır. İşletmede çalışanların10 kişiden fazla olduğu ve bu işle 16?20 yıl arasında ilgilendiği görülmektedir. Üreticiler bütün yöresel ayakkabı türlerinde üretmektedirler ve tasarımlarını kendi atölyelerinde yapmaktadırlar. Yöresel ayakkabı modellerinin çoğunluğu üreticilerinin isteği doğrultusunda seçilmekte, geleneksel özelliğe uygun olmasından dolayı tercih edilmekte ve satışlar yaz mevsiminde yoğunlaşmaktadır. Yöresel ayakkabı üreten atölyelerin genelinin ortamı yeterli düzeydedir. Yöresel ayakkabılarda kullanılan desenlerin büyük kısmını üreticilerin kendi tasarımlarından elde edildiği, ayakkabıların elde çeşitli teknikler kullanılarak süslenildiği ve birleştirmede çoğunlukla elde dikerek birleştirme tekniği kullanıldığı gözlemlenmiştir. Yöresel ayakkabı yapımında kullanılan derilerde bütün ana ve ara renkler, tasarımında çoğunlukla geometrik motif ve kompozisyonlar kullanılmaktadır. Yöresel ayakkabı parçalarını birleştirmede yapıştırıcı olarak çiriş, iplik olarak da bitkisel iplikler kullanılmaktadır. Ayakkabı yapımında çoğunlukla hammaddelerin pahalılığı gibi güçlüklerle karşılaşılmaktadır, karşılaşılan güçlüklerin giderilmesi için ise ayakkabıların yurtiçi ve yurtdışında tanıtılması gerektiği görülmektedir. Ayakkabı üreticilerinin aylık gelirinin çoğunlukla 1001- 1500 TL arasındadır.
Günümüzde Erzurum ilinde üretilen takıların incelenmesi
Araştırmada Erzurum ilinde günümüzde üretilen takılar kullanıldıkları hammadde, tasarım özellikleri ve üretim teknikleri açısından incelenmiştir. Araştırmanın evrenini Erzurum ilinde bulunan altın, gümüş, oltutaşı üretimi yapan 35 atölye, 22 ayar altın takı satışı yapan 100 adet kuyumcu, 120 adet gümüş-oltutaşı takı satışı yapan toplam 255 kuyumcu oluşturmaktadır. Bu araştırma kapsamında Erzurum ilinde altın kuyumculuğu yapan, oltutaşı işlemeciliği yapan, ürünlerin satışını gerçekleştiren toplam 80 kuyumcu, üretici, yönetici ve çalışana anket uygulanmıştır. Anketler sonucunda elde edilen bilgiler tablolar aracılığıyla frekans ve yüzde olarak ifade edilmiştir.Araştırmada, bölgede geleneksel takı olarak üretilen Erzurum burma bileziğinin üretim aşamalarının analizi yapılmıştır. Bölgede üretilmekte veya satışı yapılmakta olan ve seçilen 75 adet altın, gümüş, oltutaşı ürün, hazırlanan gözlem formları ile araştırmada tanıtılmıştır. Bu araştırma ile bölgede üretilen takıların tasarım, motif, süsleme ve kompozisyon özellikleri, kullanılan hammaddeler, üretilen takılarda kullanılan teknikler, üreticilerin mesleki gelişim konusunda çalışmaları, üretilen takıların bölgede satın alınma nedenleri bölgeye özgü nitelikler taşıyan geleneksel takıların neler olduğu sorularının yanıtlanması ve belgelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma sonucunda, bölgede altın ve değerli taşlar kuyumculuğu yapanların ilk sırada yer aldığı, ardından oltutaşı işlemeciliği yapanların geldiği görülmektedir.Araştırmaya katılan katılımcılar tarafından Erzurum ilinde kuyumculuk sektöründe tasarım üretme konusunda, yaratıcı ve güncel tasarımlar üretilmesi için sadece bu konuyla ilgili tasarım atölyesi bulunmadığı belirtilmiştir. Bölgede faaliyet gösteren üreticiler, tasarım üretme ve geliştirme konusundaki çalışmalarını, sektörel yayınları takip ederek gerçekleştirdiklerini belirtmişlerdir. Bölgede bulunan üreticilerin büyük bölümü ürünlerini kendi atölyelerinde üretmektedir. Araştırma sonucunda ortaya çıkan verilere dayalı olarak, araştırmacı tarafından ortaya konulan önerilere yer verilmektedir.
İzmir ili günümüz kuyumculuğunun incelenmesi
Bu araştırmanın amacı geçmişten günümüze kadar gelen kuyumculuk sanatının İzmir'deki durumunu araştırarak gelişimini, kullanılan teknik ve malzemeleri, sektörel sorunları, turistik bir bölgede olmanın yararlarını, kuyumculuk mesleğini yapan kişilerin görüşleri, düşünceleri ve mesleki bilgilerinden yararlanarak kuyumculuğun bölgedeki durumunun incelemesidir.Çalışma tarama modeline dayalı betimsel bir araştırmadır. Araştırmacı tarafından literatür taraması sonucunda, araştırmayı oluşturacak verileri elde etmek amacıyla araştırma kapsamında yer alan kuyumculara uygulanmak üzere anket hazırlanmış ve uygulanmıştır.Araştırmanın çalışma evrenini, İzmir ilinde kuyumculuk mesleğini yapmakta olan kuyumcular oluşturmaktadır. İzmir ilinde kuyumculuğun çeşitli branşlarında çalışan 150 kuyumcu ise araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır.Bu araştırma kapsamında kuyumculara anket formu uygulanmış, anket formu ile elde edilen bulguların frekans ve yüzde analizleri yapılarak tablolar oluşturulmuştur.Araştırma sonucunda; Türkiye de Kuyumculuk sektörü son zamanlarda yapılan değişimler, çalışmalar ve teşviklerle hızla gelişerek önemli bir sektör durumuna gelmiştir. Yapılan tasarımlar ülke sınırlarını aşmış ve yurtdışında da kendini göstermiştir.İzmir'in turizm açısından gelişmiş olması kuyumcularında satışlarını iyi yönde etkilemektedir. Bölgede alyans üzerine üretim yapan çok fazla atölye bulunmaktadır. Bölgede alyans üretimi ile ilgili gelişmeler sağlanabilir.Bölgede en büyük sorun mesleki bir birikimi olmadan bu sanatı yapmaya kalkmalarından kaynaklanan sorunlar ve büyük firmaların çoğalması ile oluşan sorunlar yer almaktadır.İzmir İlinde kuyumculuk sanatının, değişen ve hızla gelişen kuyumculuk ve mücevherat üretiminde geldiği son durumu değerlendirilmektedir. Ayrıca yapılan görüşmeler ve bu konuda yapılan uygulamalarla ilgili bulgular doğrultusunda elde edilen sonuçlar ve sonuçlara bağlı olarak bazı öneriler sunulmuştur.
İstanbul ve Antalya ilinde bulunan mimarilerin süslemelerinde kullanılan vitrayların incelenmesi
Araştırmanın amacı, İstanbul ve Antalya ilinde bulunan otellerde, okullarda, özel mülklerde, iş yerlerinde Pastanelerde, sinemalarda ve sanatçıların özel koleksiyonlarında bulunan vitrayların yerinde incelenerek, çeşitlerinin, yapım aşamalarının, kullanıldığı alanların, kullanıldığı tekniklerin, renk ve desen özelliklerinin ortaya konulmasıdır.Araştırmanın içinde veri toplamak amacıyla uzman görüşleri yardımıyla bir anket düzenlenmiş ve bu anket öğrenciler, vitray sanatçıları ve eğitmenlerden oluşan toplam 50 kişiye uygulanmıştır. Araştırmanın çalışma evrenini 2008?2009 yılında İstanbul ve Antalya ilinde seçilen vitray yapan atölyeler, yüksek okullar ve üretilen 100 ürün çeşidi oluşturmuştur. Araştırma sonuçlarının analiz ve yorumlanmasında frekans ve yüzde dağılımları dikkate alınmıştır.Vitray sanatı ile ilgilenen kişilerin çoğunlukla ön lisans düzeyinde olduğu, vitray sanatını yüksek öğretim kurumlarından öğrendikleri ve en çok iç dekorasyon alanında uyguladıkları belirlenmiştir. Vitraylarda bitkisel desenlerin ön planda olduğu, en çok kullanılan tekniğin Tiffany tekniği olduğu belirlenmiştir.Meslek liselerinde ve yüksek öğretim kurumlarında verilen eğitimin, vitray sanatını öğrenmekte yeterli olduğu tespit edilmiştir. Piyasadaki vitrayların en çok Marmara üniversitesi ve Akdeniz üniversitesinde bulunan meslek yüksek okullarına ait olan atölyelerde tasarlanıp yapıldığı belirlenmiştir.Araştırma bulgularına dayalı olarak; vitray üreten ve satış yapan atölyelerde karşılaşılan güçlüklerde kalifiye eleman azlığı, buralarda kullanılan araç ve gerecin teknolojinin gerisinde kaldığı, vitray sanatıyla ilgilenen kişilerin iş ve sosyal güvenliklerinin sağlanmaması sebebiyle sanata eskisi gibi rağbet olmadığı ve bu sanatı araştırıp belgelemek isteyen araştırmacıların kaynak bulmada güçlüklerle karşılaştıkları belirlenmiştir. Bu gibi sorunlara sahip özellikle üretim yapan atölyelerin sayısının oldukça azalmakta olduğu gözlemlenmiştir.
Temel eğitimde uygulanan Teknoloji ve Tasarım öğretim programı ve 7. sınıf öğretim programı uygulamalarının öğretmen görüşleriyle değerlendirilmesi
Bu araştırmanın amacı, ilköğretim okullarında görev yapan Teknoloji ve Tasarım öğretmenlerinin, 2006-2007 öğretim yılında uygulamaya konulan Teknoloji ve Tasarım öğretim programına ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesidir.Çalışma tarama modeline dayalı betimsel bir çalışmadır. Araştırmacı tarafından literatür taraması yapılarak, araştırmayı oluşturacak verileri elde etmek, öğretmenlere uygulamak amacıyla anket hazırlanmış ve öğretmenlere uygulanmıştır.Araştırmanın evrenini Ankara ilinin Çankaya, Mamak, Gölbaşı, Yenimahalle, Altındağ ilçelerinde görev yapan Teknoloji ve Tasarım öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmada evrenin tümüne ulaşılamadığı için 249 öğretmen araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Toplam 249 öğretmene anket uygulanmış, elde edilen verilerin analizi SPSS-13 istatistik programı ile yapılmıştır. Araştırmada anket formla elde edilen sayısal veriler, bulgular kısmında ele alınarak yorumlanmıştır.Araştırmada elde edilen veriler değerlendirildiğinde Teknoloji ve Tasarım öğretmenlerinin Teknoloji ve Tasarım öğretim programına ilişkin görüşlerinde cinsiyet ve mesleki kıdem değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür. Programın genel değerlendirmeler boyutuna ilişkin öğretmen görüşlerine bakıldığında iş ve teknik öğretmenlerinin ticaret öğretmenlerinden programı daha olumlu değerlendirdikleri görülmüştür. Teknoloji ve Tasarım öğretim programının uygulanmasında karşılaşılan sorunlara incelendiğinde ?yeterli hizmet içi eğitim almamak? ve ?araç gereç yetersizliği? en önemli sorunlar olarak tespit edilmiştir. Öğretmenlerin dersin işlenişinde kullandıkları öğretim yöntem ve tekniklerine ilişkin görüşlerine bakıldığında öğretmenlerin sınıf içi faaliyetlerde anlatma yöntemi ve soru cevap tekniğini daha fazla kullandıkları bulunmuştur.Öğretmenlerin; programın ölçme ve değerlendirme yöntem ve araçlarından gözlem formu, performans değerlendirme ve dereceli puanlama anahtarının geliştirilmeye ihtiyacı olduğunu düşündükleri görülmüştür.
Beypazarı Teknik Bilimler Meslek Yüksek Okulu kuyumculuk ve takı tasarımı programının incelenmesi
Araştırmanın amacı Beypazarı Teknik Bilimler Meslek Yüksek Okulu Kuyumculuk ve Takı Tasarımı Programının, öğrencileri görüşlerine göre incelenmesidir.Araştırmanın evrenini, Beypazarı Teknik Bilimler Meslek Yüksek Okulu Kuyumculuk ve Takı Tasarımı Programında 2006-2007 yılları arasında eğitim alan 60 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada evrenin tümüne ulaşıldığı için örneklem alınmamıştır. Bu araştırma kapsamında, öğrencilere anket formu uygulanmıştır. Anket formu ile elde edilen bulguların frekans ve yüzde analizleri yapılmıştır.Araştırma sonucunda; Kuyumculuk ve Takı Tasarımı Programı öğrencilerinin kendi tercihleri olması sebebiyle bölüm derslerine severek katıldıkları görülmüştür. Atölyelerde temel araçların bulunduğu fakat sayı, büyüklük, donanım ve teknolojik açıdan açısında yeterli olmadıkları tespit edilmiştir. Kuyumculuk alan dersleri ve çizim dersleri dışındaki derslerin saatleri yeterli bulunmuş ve öğrencilerin beklentilerini karşıladıkları görülmüştür.Derslerin içerikleri, öğretim yöntemleri yeterli ve alınan eğitim iş hayatına uygun olduğu tespit edilmiştir. Derslerde kullanılan kaynaklar yetersizdir. Derslerde yapılan ürünler ve piyasadaki ürünler arasında kısmen benzerlik olduğu görüşmüştür. Öğrenciler ürünlerinde yeni teknikler kullanmakta ve öğrencilerin ortaya çıkarma güçlerini kullanmaları sağlanarak yaratıcılıklarını geliştirmelerine imkan verilmektedir. Öğrencilerin çoğunluğu malzeme temininde kısmen zorluk çekmektedir. Derslerde yapılan ürünlerin satma ve sergileme imkanlarının kısmen olduğu tespit edilmiştir.
Gazi üniversitesi mesleki eğitim fakültesi'nde okutulan şapka yapım teknikleri I ve II'nin ders programının incelenmesi
Araştırmanın amacı Gazi Üniversitesi Mesleki Eğitim Fakültesinde Okutulan Şapka Yapım Teknikleri I ve II'nin ders programının, öğrenci görüşlerine göre incelenmesidir.Araştırmanın evrenini, Mesleki Eğitim Fakültesi Şapka Yapım Teknikleri I ve II derslerinin programlarında 2006-2007 yılları arasında eğitim alan 103 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada evrenin tümüne ulaşıldığı için örneklem alınmamıştır. Bu araştırma kapsamında, öğrencilere anket formu uygulanmıştır. Anket formu ile elde edilen bulguların frekans ve yüzde analizleri alınmıştır.Araştırma sonucunda Şapka Yapım Teknikleri (ŞYT) derslerine giren öğrencilerin bu derslere kısmen ilgi gösterdikleri görülmüştür. ŞYT derslerinin belirlenen hedeflere ulaşılmak adına kısmen yeterli olduğu bu yüzden belirlenen hedeflere kısmen ulaşıldığı, ders programlarının içerik açısından yeterli olduğu ve beklentilere yine kısmen cevap verildiği görülmüştür.Atölyelerin büyüklük, teknik donanım, araç gereçlerin sayısı bakımından yeterli olmadığı tespit edilmiştir. Derslerde yeterli araç ve gereç kullanılmadığı ve ürün yapımında kullanılan malzemelerin temin edilmesinde kısmen güçlük çekildiği saptanmıştır.Yeterli derecede yazılı kaynağın bulunmadığı ve yabancı yazılı kaynaklara ulaşılamadığı tespit edilmiştir.Piyasada bulunan şapka çeşitlerinin derslerde uygulanan ürünlere kısmen yansıtıldığı, uygulanan öğretim yöntemlerinin yeterli olduğu söylenmiştir. Derslerde öğrencilerin yaratıcılıklarının gelişmesine imkan verilmediği ve derslerde yurt dışındaki gelişmelerin takip edilmediği görülmüştür.Derslerde yapılan şapkalar ile mağazalarda yapılan şapkalar ve malzemeleri arasında kısmen benzerlik olduğu tespit edilmiştir.Derslerde yapılan ürünlerin okul dışında kısmen ilgi gördüğü söylenmiştir. Yapılan ürünlerin satıldığı ve sergilendiği tespit edilmiştir. Buna karşın derslerde üretilen ürünlerin pazarlanmasına destek veren kurum ve kuruluş olmadığı saptanmıştır.
Gazi Üniversitesi Mesleki Eğitim Fakültesinde okutulan yapma bebek teknikleri ders programının incelenmesi
Araştırmanın amacı, Gazi Üniversitesi Mesleki Eğitim Fakültesinde okutulan Yapma Bebek Teknikleri ders programının, öğrencilerin görüşlerine göre incelenmesidir.Araştırmanın evrenini, Mesleki Eğitim Fakültesinde Yapma Bebek dersini almış olan 104 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada evrenin tümüne ulaşıldığı için örneklem alınmamıştır. Bu araştırma kapsamında, öğrencilere anket formu uygulanmıştır. Anket formu ile elde edilen bulguların frekans ve yüzde analizleri alınmıştır.Araştırmanın sonucunda, Yapma Bebek Teknikleri (YBT) dersinin öğrenciler tarafından ilgi görmediği, öğrencilerin ders programında bu ders için ayrılan süreyi hedefe ulaşmak için yeterli bulmadıkları, YBT dersleri için belirtilen hedefleri ve içeriği yetersiz gördükleri ve derslerde yer alan konuların beklentilerine kısmen cevap verdiği tespit edilmiştir.Atölyelerin büyüklük, teknik donanım, kullanılan araç-gereç sayısı açısından yeterli bulmadıkları tespit edilmiştir. Piyasada bulunan yapma bebeklerdeki gelişmelerin YBT derslerinde uygulanan ürünlere yansıtılmadığı, uygulanan öğretim yöntemlerinin yetersiz olduğu, öğrencilerin yaratıcılıklarını geliştirmelerine imkân verilmediği ve yurt içi ve yurt dışındaki gelişmelerin takip edilmediği saptanmıştır.Yapma Bebek Teknikleri derslerinde yapılan bebeklerin turizm sektörüne sunulan bebeklerle kısmen benzerlik gösterdiği, piyasada yapma bebek üretimi yapan kişilerin aldıkları eğitimin, bu fakülte öğrencilerinin almış olduğu eğitim ile karşılaştırıldığında ise yeterli olmadığı tespit edilmiştir.Yapma Bebek Teknikleri derslerinde yapılan bebekler ile piyasadaki bebeklerde kullanılan malzemelerin kısmen benzer nitelikte oldukları ve bu derste yapılan bebeklerin geleneksel özellikleri yansıttığı tespit edilmiştir.Yapma Bebek teknikleri derslerinde yapılan bebeklerin okul dışında da ilgi gördüğü, yapılan ürünlerin sergilendiği görülmüştür.Yapma Bebek Teknikleri derslerinde üretilen bebeklerin pazarlanmasına destek veren kurum ya da kuruluşların olmadığı ve bu kurum ve kuruluşların Yapma Bebek teknikleri derslerinin geliştirilmesinde rol almadığı yapılan değerlendirme sonucunda tespit edilmiştir.
İstanbul ili ilköğretim okullarında uygulanan iş eğitimi ders programının değerlendirilmesi
Bu araştırmanın amacı İstanbul İli İlköğretim Okullarında Uygulanan İş Eğitimi Ders Programında uygulanan eğitimin, öğrenci görüşlerine göre değerlendirilmesidir. Çalışma tarama modeline dayalı betimsel bir araştırmadır. Araştırmacı tarafından literatür taraması sonucunda, araştırmayı oluşturacak verileri elde etmek amacıyla ilköğretim öğrencilerine uygulanmak üzere anket hazırlanmış ve öğrencilere uygulanmıştır. Araştırmanın çalışma evreni, 2005?2006 öğretim yılında İstanbul ili ilköğretim okullarında rasgele seçilen (Kadıköy - Moda İ.Ö.O, Üsküdar-Atatürk İ.Ö.O, Kartal - İhsan Bayrakçı İ.Ö.O ) okulların öğrencilerinden oluşmaktadır. Bu programda eğitim alan 210 ( 102 kız, 108 erkek ) öğrencinin tamamı örneklem olarak seçilmiş ve ayrıca örneklem seçilmemiştir. Elde edilen verilerin analizinde frekans, yüzde ve aritmetik ortalama teknikleri kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarını yorumlamak için verilerin analizinde frekans, yüzde dağılımları alınarak bulgular tablolarda yorumlanmıştır. Elde edilen veriler değerlendirildiğinde İş Eğitimi dersi, ilköğretim okulu öğrencileri tarafından çok sevildiği görülmektedir. İlköğretim okulu öğrencilerinin en çok sevdiği ders Matematik ve Fen dersleridir. Üçte birinden fazlası da İş Eğitimi derslerini çok sevdiğini belirtmişlerdir. İş Eğitimi derslerinde, öğrenciler en çok Ev Ekonomisi alanına ilgi duymaktadır. İş ve Teknik Eğitimi alanına ise yarıdan fazlası ilgi göstermektedir. Özellikle Ticaret ve Tarım alanına karşı öğrencilerin ilgileri yetersizdir. Yetersiz olmasının sebebi ilköğretim okullarında yeteri kadar Ticaret ve Tarım öğretmenlerinin olmamasından kaynaklanmaktadır. İş Eğitimi derslerinin işlendiği atelye ve sınıf uygulama alanlarında ki araç gereç ve donanımların yarıdan fazlasında yeterli olmadığı görülmüştür. Öğrencilerin dört üçten fazlası malzeme teminini kendi imkânlarıyla karşılaşırken çok az bir kısmı malzeme temin edememektedir. İlköğretim okullarında İş Eğitimi dersleri öğrencilerin ilgi ve yeteneklerini tanımalarında, zaman, malzeme ve enerji tasarrufu gibi alışkanlıkları kazandırabilmede, iş hayatı ile meslekleri tanımalarında, mesleki ilgi ve yetenekleri tanımalarında, karşılaşılan problemlere pratik çözümler getirebilmelerinde, bir iş yapmanın hazzını ve gururunu duyabilmelerinde ve yapılan işleri günlük hayatta kullanabilmelerinde etkili olduğu görülmüştür. İlköğretim okulu 8.sınıf öğrencilerine göre, İş Eğitimi derslerinde proje konularını kendileri tespit etmekte ve görüşleri dikkate alınmaktadır. Proje uygulamalarında sürenin yeterli olduğunu düşünmektedirler. İş Eğitimi derslerinde, öğrenciler en çok Ev Ekonomisi alanında proje faaliyetlerine katılmışlardır.
Ankara ili pratik kız sanat okullarında uygulanan el sanatları bölümü programlarının değerlendirilmesi
Bu arastırmanın amacı Ankara li Pratik Kız Sanat Okulları'nda uygulanan El Sanatları Bölümü Programlarının, kursiyer görüslerine göre degerlendirilmesidir. Çalısma, tarama modeline dayalı betimsel bir arastırmadır. Arastırmacı tarafından literatür taraması yapılarak, arastırmayı olusturacak verileri elde etmek, kursiyerlere uygulanmak amacıyla anket hazırlanmıs ve uygulanmıstır. Arastırmanın çalısma evreni, 2005-2006 ögretim yılında Ankara li Pratik Kız Sanat Okulları'nda uygulanan El Sanatları Bölümü Programları'na katılan kursiyerler olusturmaktadır. Bu programda egitim alan 100 kisi örneklem olarak tesadüfi seçilmistir. Bu kursiyerlere uzman görüsleriyle hazırlanan anket uygulanmıs, elde edilen verilerin analizinde frekans, yüzde teknikleri kullanılmıstır. Arastırma sonuçlarını yorumlamak için verilerin analizinde ferkans ve yüzde dagılımları alınarak bulgular tablolarda verilmistir. Arastırmada elde edilen veriler degerlendirildiginde El Sanatları Bölümü Programlarının kursiyerler tarafından sevildigi görülmüstür. El Sanatları Bölümü Programları için ayrılmıs olan atölyeler sayı, büyüklük ve donanım açılarından yetersiz bulunmaktadır. Kullanılan araç-gereçlerin günün teknolojisine uygun olmadıgı ve sayı bakımından yetersiz oldugu tespit edilmistir. Programda bulunan kurs saatleri çogunlukla yeterli bulunmus ve kursiyerlerin amaçlarına ulastıgı görülmüstür. Programa eklenmesi gereken kursların bulundugu, var olan yeniliklerin kurslara fazla yansıtılmadıgı belirtilmistir. Kurslarda kullanılan teknolojik aletler yetersiz düzeydedir. Kurslarda olusturulan ürünlerle piyasada bulunan ürünler arasında benzerlikler oldugu görülmüstür. Kurslarda olusturulan ürünlerin sergilenme ve satıs imkanının oldugu görülmüstür. Kursiyerler malzeme temininde kısmen zorluk çekmektedir. Araç- gereçler teknolojik açıdan yetersizdir. Kullanılan program içerik açısından kısmen yeterli durumdadır. Alınan egitim is hayatına kısmen uygundur. Kurslarda yazılı kaynak olarak en fazla dergiler, brosürler ve mecmualar kullanılmaktadır. Kurslarda kullanılan ögretim yöntemleri kısmen yeterli görülmektedir. Kurslarda kursiyerlerin yaratıcılıklarını kullanmaları çogunlukla mümkün olmaktadır. Bu programda egitim veren ögretim elemanlarının davranısları dersi sevdirecek niteliktedir, ayrıca ögretim elemanlarının verdikleri egitim yeterli görülmektedir.
Dumlupınar Üniversitesi Kütahya Meslek Yüksekokulu Görsel Sanatlar programları bölümü uygulamalı takı teknolojisi programının incelenmesi
Araştırmada Dumlupınar Üniversitesi Kütahya Meslek Yüksek Okulu GörselSanatlar Programları Bölümü Uygulamalı Takı Teknolojisi programında verilenKuyumculuk eğitiminin araç-gereç, ürünlerin kullanım amaçları, kuyumculuğun estetikboyutları açısından incelenmesi ve burada eğitim gören öğrencilerin bu programhakkında görüşleri ve düşünceleri belirlenmiştir.Bu araştırmanın çalışma evrenini, 2005-2006 öğretim yılında DumlupınarÜniversitesi Kütahya Meslek Yüksekokulu Görsel Sanatlar Programları BölümüUygulamalı Takı Teknolojisi Programının I. ve II. Sınıf öğrencilerinin tamamıoluşturmaktadır. Bu programda eğitim alan 80 öğrencinin tamamı örneklem olarakseçilmiş, ayrıca örneklem seçilmemiştir.Bu araştırma kapsamında, bölümde eğitimini sürdüren öğrencilerin görüş veönerilerini ortaya çıkarmak için anket formu kullanılmıştır. Anket formu ile elde edilenbilgiler tablo şeklinde verilmiş, öğrencilere ait görüş ve önerileri ile kişisel bilgilerifrekans, yüzde ve ortalama olarak ortaya konulmuştur. Bölümde eğitimini sürdürenöğrencilerin görüşlerinin programla ilgili doğru sonuçlar ortaya çıkaracağı varsayılmıştır.Araştırma sonucunda1) Programda sürdürülen eğitimin, eğitime yardımcı araç-gereçlerin ve eğitiminyapıldığı atölyelerin alana yönelik temel eğitim için yeterli olmasına rağmentemel eğitim üzeri eğitim için eksik ve yetersizdir.2) Öğrencilere eğitimi verilen derslerin saatleri genel olarak yeterli olmasınarağmen çizim ve alana yönelik yardımcı derslerin saatleri yetersizdir.3) Öğrenciler dersleri sevmesine rağmen derslere motivasyonunu arttırıcıuygulamalar yetersizdir.4) Alana yönelik yeni geliştirilen ekipman, teknik ve ürünler eğitime fazlayansıtılamamaktadır.Buna paralel olarak alınan eğitim iş hayatına tam olarakuygun değildir.5) Programdaki derslerin içerikleri, çeşitliliği öğretim yöntemleri, ölçme-değerlendirme teknikleri amaçlara ulaşmadaki ihtiyaçları tam olarakkarşılayamamaktadır.Araştırma sonunda ortaya çıkan sorunlara dayalı olarak araştırmacı tarafındanortaya konulan önerilere yer verilmektedir.
T.C. Milli Eğitim Bakanlığı kız meslek liselerinde uygulanan yapma bebek eğitimi ve bu bebeklerin turizmde değerlendirilmesi
ÖZET Bu araştırma, T.C. Milli Eğitim Bakanlığı Kız Meslek Lisesi El Sanatları Teknolojisi Bölümü, Yapma Bebek Eğitimi uygulamalarının, Turizm'de değerlendirilebilmesi açısından yeterliliğini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın çalışma evrenini Ankara İli sınırlarında yer alan 17 Kız Meslek Lisesinde bulunan El Sanatları Teknolojisi Bölümü, Yapma bebek Eğitimi Dersleri, örneklemini ise 2003-2004 Eğitim-Öğretim yılında görev yapmakta olan 52 öğretmen oluşturmuştur. Araştırmada öğretmenlerin görüşlerini alabilmek amacıyla anket tekniği kullanılmıştır. Anket Kız Meslek Lisesi El Sanatları Teknolojisi öğretmenlerinin Kişisel özellikleri, Yapma Bebekçilik Dersleri hakkındaki görüşlerini ayrıca, Turizm'de satışa sunulan Bebekler ve bu bebekleri üreten turizmcilerin görüşlerini içermektedir. Elde edilen bilgiler SPSS paket programı ile analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarını yorumlamak için verilerin analizinde frekans, yüzde ve ortalamadan yararlanılmıştır. Araştırmada aşağıdaki bulgular elde edilmiştir. Öğretmenlerin Yapma Bebekçilik Programının hedeflerinin eksiklikleri olduğunu, fakat yapma bebekçiliğe ayrılan süreyi hedefe ulaşmak için yeterli buldukları, Yapma Bebekçilik dersi için belirtilen hedefleri ve içeriği yetersiz gördükleri,Eğitim Ortamının donanımını hedefleri gerçekleştirmek için, yetersiz bulduktan belirlenmiştir. Öğrencilere uygulanan, Yapma Bebekçilik Derslerinin piyasada geçersiz olduğu,Öğretmenlerin bulundukları bölgede, özel bebek çeşitinin olmadığı, Öğrencilerin derslerde bulunduktan bölgenin bebek çeşitini yansıtacak üretimi yapamadıkları, Piyasadaki el sanatları ile ilgili gelişmelerin derslere yansıtılamadığı, Derslerde üretilen bebekler ile piyasadaki bebeklerin üretiminin teknik ve malzeme olarak benzemediği tespit edilmiştir. Teknolojik gelişmelere bağlı olarak bebekçilik derslerinde belirli tekniklerin dışında daha pratik yöntemlerin fazla kullanılmadığı görülmüştür.Yapma Bebekçilik Derslerinde üretilen bebeklerin geleneksel özellikleri yansıttığı ve bu derslerde üretilen bebeklerin, Türkiye'deki yerel bebek çeşitliliğini yansıttığı anlaşılmıştır. Öğrencilerin Yapma Bebekçilik ile ilgili teknik ve malzemede yaratıcılığını göstermelerine firsat tanındığı, Yapma Bebek Eğitiminde öğrencilerin motivasyonunu artırmak için araç-gereç sunulduğu, derslerin öğrenciler tarafından ilgi görmediği ve Yapma bebekçilik derslerinde üretilen bebeklerin öğrencileri koleksiyonculuğa teşvik etmediği belirlenmiştir. Öğretmenlerin, Yapma Bebek derslerini yürütebilmek için çok fazla yazılı kaynak bulamadığı, yabancı kaynaklara ise hiç ulaşamadıkları saptanmıştır. Yapma Bebekçilik derslerinde üretilen bebeklerin sergilendiği ama öğrencilerin üretilen bebeklerle kazanç sağlamadıkları görülmüştür. Yapma Bebek Derslerinin daha iyi yürütülebilmesi için ortaöğretim ile bu konuda eğitim yapan Yüksek Öğretim kurumlan arasında işbirliği sağlanmadığı, Öğretmenlerin bulundukları şehirde, işletmelerde staj yapan son sınıf öğrencilerin iletişim kurup yararlanabileceği bebek atelyeleri olmadığı için staj olanağı sağlanmadığı görülmüştür. Derslerde, turizm sektöründe satışa sunulan bebek örneklerinin incelendiği ama, Öğretmenlerin Yapma bebekçilik derslerinde öğretilen bebekler ile turizm sektöründeki bebekler arasında benzerlik göremedikleri ve turizm sektöründe satışa sunulan bebekleri malzeme ve teknik açıdan yeterli bulmadıkları, Piyasada Yapma bebek üretimi ve tasarımı yapan kişilerin eğitiminin de yeterli olmadığını düşündükleri anlaşılmıştır. Yapma bebekçilik derslerinde üretilen bebeklerin pazarlanmasında destek veren kurum yada kuruluşun olmadığı için bu kurum yada kuruluşların Yapma Bebek Derslerinin geliştirilmesinde rol almadığı yapılan değerlendirme sonucunda söylenebilir.