0–6 yaş grubu çocuğu olan ebeveynlere ev kazalarında ilkyardım konusunda verilen planlı eğitimin bilgi ve uygulamalarına etkisi

Amaç: Bu araştırmada, 0–6 yaş grubu çocuğu olan ebeveynlere ev kazalarında ilkyardım konusunda verilen planlı eğitimin bilgi ve uygulamalarına etkisi incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Randomize kontrollü deneysel tipteki araştırma, Manisa Celal Bayar Üniversitesi Hafsa Sultan Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Birimlerinde yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini, Çalışma Grubu (n=50) ve Kontrol Grubu (n=50) olarak 0–6 yaş grubu çocuğu olan toplam 100 ebeveyn oluşturmuştur. Araştırma verilerinin toplanmasında; "Ebeveyn Tanıtım Formu", "Çocuğun Tanıtım Formu" ve "İlkyardım Bilgi Düzeyi Ölçme Formu" olmak üzere üç form kullanılmıştır. Çalışma grubuna alınan ebeveynlere eğitim öncesi anket formu uygulanmıştır. Araştırmacı tarafından verilen "Ebeveynlere Yönelik Ev Kazalarında İlkyardım" konulu planlı eğitiminden sonra taburculuk öncesi aynı anket formu eğitimin etkinliğini değerlendirmek için tekrar uygulanmıştır. Kontrol grubuna alınan ebeveynlere de anket uygulanmıştır. Ancak ev kazalarında ilkyardım eğitimi verilmeden, aynı anket formu taburculuk öncesi tekrardan uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin değerlendirilmesinde; demografik özellikleri tanımlamak için sayı yüzde dağılımı ve tanımlayıcı istatistikler, grupların homojenliğini değerlendirmede Ki-Kare testi yapıldı. Verilerin normal dağılımına Shapiro Wilk testi ile bakıldı. Normal dağılan verilerde bağımlı gruplarda t testi, normal dağılmayan verilerde ise Mann Whitney U testi, Wilcoxon Signed Ranks kullanıldı. İlkyardım Bilgi Düzeyi Ölçme Formu için eğitim öncesi ve sonrası Kuder Richardson 20 güvenirlik Katsayısı hesaplandı. Bulgular: Araştırma kapsamına alınan Çalışma ve Kontrol grubu ebeveynler ve çocuklarının sosyodemografik özelliklerine göre karşılaştırıldığında, iki grup arasında istatiksel olarak anlamlı fark olmadığı saptandı. Çalışma ve Kontrol grubundaki ev kazası yaşayan çocukların kaza ile ilişkili bilgileri karşılaştırıldığında, iki grup arasında istatiksel olarak anlamlı fark olmadığı bulundu. Çalışma ve Kontrol grubu ebeveynlerin gruplar arası ilkyardım bilgi düzeyi ölçme formu eğitim öncesi ortalama puanları arasında anlamlı fark olmadığı ancak eğitim sonrası ortalama puanları arasında anlamlı fark olduğu belirlendi. Çalışma grubundaki ebeveynlerin ortalama puanlarının, Kontrol grubundaki ebeveynlerin ortalama puanlarından daha yüksek olduğu bulundu. Sonuç: 0–6 Yaş grubu çocuğu olan ebeveynlerin planlı eğitim ile ev kazalarında ilkyardım konusunda bilgi ve uygulamalarının arttığı ve planlı eğitimin ebeveynler üzerinde etkili olduğu görüldü. Anahtar Kelimeler: 0-6 Yaş Çocuk, Ebeveyn, Ev Kazaları, İlkyardım, Eğitim