6360 Sayılı Kanun sonrası büyükşehir belediyelerinde yerel hizmetlerin kırsal kalkınmaya etkilerinin analizi: Manisa Salihli örneği

Türk idari sisteminde yapılan birçok atılım; hem merkezi yönetimde hem de yerel yönetimlerde önemli değişikliklere neden olmuştur. 6360 sayılı Kanun, yerel yönetimler açısından bugüne kadar ortaya konan yasalar arasında en radikal değişim ve dönüşümü sağlamayı amaçlayan hukuki metin olarak göze çarpmaktadır. 2012 yılında yürürlüğe giren 6360 sayılı Büyükşehir Kanunu ile köylerin tüzel kişiliği kaldırılmış ve bağlı bulundukları ilçelerin mahallesine dönüştürülmüştür. Dolayısıyla, kırsal ve kentsel nüfus arasında bir ayrım kalmamıştır. Ancak, kırsal yerleşim yerlerinde yaşayan insanların sosyal yapısı, ekonomik geçim kaynakları ve çevre ile ilişkileri şehirden oldukça farklıdır. Kırsal yerleşimler, doğa ile insan arasındaki ilişkinin kentle daha uyumlu olduğu ve geleneksel yaşamın sürdüğü yerlerdir. Ayrıca kırsal alanların karşılaştığı sorunları çözme yeterliliği de pek fazla değildir. Kırsal kalkınma çalışmaları çoğunlukla tarıma odaklanır, halkın katılımı göz ardı edilir ve kırsala özgü yaklaşımlar planlamaya dahil edilmez. Kırsal yerleşimler ile ilgili planlama ve yasama sistemindeki boşluk devam etmekte ve kırsal kesimi kararları ile birleştiren Büyükşehir Yasası, kırsal alanları pek çok yönde etkilemektedir. Bu çalışmada; 6360 sayılı Kanun sonrası büyükşehir belediyelerinde yerel hizmetlerin kırsal kalkınmaya etkilerinin, Manisa Salihli örneğinde ne yönde ilerlediği incelenecektir. Anahtar Kelimeler: Kırsal Alan, Kırsal Kalkınma, Büyükşehir Belediyesi, Belediye, 6360 sayılı kanun.