Adölasan dönemdeki çocuklarda obezite sıklığı,fiziksel aktivite düzeyi ve sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının incelenmesi

Bu çalışmada adölesan dönemdeki çocukların obezite sıklığı, fiziksel aktivite düzeyi ve sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Afyonkarahisar ilinde merkeze bağlı ortaokul ve lisede öğrenim gören adölasan öğrenciler oluşturmaktadır. Örneklemini ise bu evrenden kolayda örnekleme yöntemiyle seçilen 100 erkek 110 kız olmak üzere 210 adölesan öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada veriler 3 farklı ölçekten elde edilmiştir. Bunlardan ilki; Crocker (1997) tarafından geliştirilen ve Tanır (2013) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Adölesanlar İçin Fiziksel Aktivite Ölçeğidir (AFAÖ). İkincisi; Walker (1996) tarafından revize edilip gözden geçirilen ve Bahar (2008) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Sağlıklı Yaşam Tarzı Davranışları II Ölçeğidir. Sonuncusu Kişisel Bilgi Formudur. Toplanan verilere; betimsel istatistikler, bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü varyans analizi ve Pearson korelasyon analizi uygulanmıştır. Araştırmanın sağlıklı yaşam biçimi davranışları bulguları incelendiğinde öğrencilerin davranışları; cinsiyete, anne ve baba meslek durumu, sağlık sorunu olma, internet kullanım amacı ve süresi, boş zamanı değerlendirme durumuna göre anlamlı farklılık göstermektedir (p<.05); buna karşın öğrenim türü, anne ve baba eğitim durumu, aile tipine, kaldıkları yere, aile gelir durumu, sağlık güvencesi olma ve BKI durumlarına göre farklılık göstermediği tespit edilmiştir (p>.05). Ek olarak yaş ile sağlıklı yaşam biçimi davranışları arasında anlamlı ilişki tespit edilmemiştir. Araştırmanın fiziksel aktivite bulguları incelendiğinde öğrencilerin; cinsiyet, baba eğitim durumu, aile tipi ve internet kullanım amacına göre anlamlı farklılık gösterdiği (p<.05); buna karşın öğrenim düzeyi, anne eğitim durumu, anne ve baba meslek durumu, kaldıkları yer, aile gelir, sağlık güvencesi olma, sağlık sorunu olma, internet kullanım süresi, boş zamanı değerlendirme ve BKI durumlarına göre farklılık göstermediği tespit edilmiştir (p>.05). Ek olarak yaş ile fiziksel aktivite arasında anlamlı ilişki tespit edilmemiştir. Son olarak; BKI ile kişiler arası ilişkiler arasında negatif yönde düşük düzeyde; fiziksel aktivite ile sağlıklı yaşam biçimi davranışı toplam puan ile pozitif yönde düşük düzeyde beslenme ve fiziksel aktivite ile pozitif yönde orta düzeyde anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir (p< .05). Sonuç olarak, sağlıklı beslenme davranışları sergileyen ve düzenli fiziksel aktivite yapan adölesanların, daha başarılı sağlıklı yaşam biçimi davranışları sergilediği tespit edilmiştir. Bu sonuçlar, adölesan dönemde sağlıklı beslenme ve düzenli fiziksel aktivite alışkanlığı kazandırılmasının sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının iyileştirilmesinde anahtar rol oynayacağını işaret etmektedir.