Akciğer kanserli hastalarda hemogram parametrelerinin tanı prognoz ve tedavideki yeri

GİRİŞ VE AMAÇ: Akciğer kanseri dünya genelinde yüksek oranda mortalite ve morbiditeye sebep olan hastalıklardandır. Cerrahi, kemoterapi ve hedefe yönelik tedavilere rağmen beş yıllık sağ kalım oranları düşüktür. Tanı anında evrelemenin yapılarak uygun tedavinin seçilmesi ve uygulanması prognozu iyileştirebilen temel faktörlerdendir. Hastalığın prognozunun tedavi rejimi ve süresini etkilemesi sebebi ile prognozu ön gören yeni belirteç ihtiyacı söz konusu olmuştur. Sistemik inflamatuar cevabın kanser etiyopatogenezinde rol oynadığı bilinmektedir. Sistemik inflamatuar dengede meydana gelen bozulmanın onkolojik süreci hızlandırabileceği ve prognozu kötüleştirebileceği düşünülmekte olup çalışmamızda nötrofil/lenfosit oranı (NLR), lenfosit/monosit oranı (LMR) ve platelet/lenfosit oranının (PLR) sağ kalım ve mortalite ile ilişkisi araştırılmıştır. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmamız için öncelikle Sakarya Üniverersitesi Tıp Fakültesi etik kurulundan onay alındı. Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Korucuk Kampüsü Onkoloji Kliniği tarafından Ocak 2016 -Haziran 2019 tarihleri arasında takip edilen ve akciğer kanseri tanısı olan tüm hastalar değerlendirmeye alındı. Patolojik tanısı kesinleşmiş olguların tanı anında yapılan hemogramlarında mutlak nötrofil, mutlak lenfosit, mutlak monosit ve trombosit değerleri kayıt edilerek nötrofil/lenfosit oranı (NLR), lenfosit/monosit oranı (LMR), trombosit/nötrofil oranı (PLR) hesaplandı. Daha önce bu konuda yapılan çalışmalar incelenerek belirlenmiş olan eşik değer (cut-off) NLR için 5,28 LMR için 2,07 ve PLR için 150 olarak alındı. Elde edilen değerler sağ kalım açısından karşılaştırıldı. BULGULAR: Çalışmamızda 309 akciğer kanseri tanılı olgudan 209'u (%90,3) erkek ve 30'u (%9,7) kadındır. Yaş ortalaması 63,9±9,6 (yaş aralığı: 30-89)'dir. Sigara kullanma oranı %93,2 (n: 288) olarak gözlenmiştir. Tanı sırasında olguların %7,8'i evre-1 (n: 24), %12,6'sı evre-2 (n: 39), %36,9'u evre-3 (n: 114) ve %42,7'si evre-4 (n: 132) olarak saptanmıştır. En sık gözlenen histolojik tip %38,8 (n: 120) ile adeno karsinom olup bunu %32,4 (n: 100) ile yassı hücreli karsinom izlemektedir. Tüm sağkalım ortanca süresi 13 ay olup en yüksek ortanca sağ kalım 17 ay ile adeno karsinomlu olgularda gözlenirken en düşük 5'er ay ile patolojisi kategorize edilemeyen ve karsinoid tümörlü hastalarda izlenmiştir (p<0,05). NLR düzeyi 5,28 ve üzerinde olan olgularda sağkalım daha kısa iken LMR düzeyi 2,07 ve üzerinde olan olgularda daha uzun saptanmıştır (her iki durum için p<0,05). PLR düzeyine göre yapılan sağkalım analizinde istatiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. SONUÇ: Yüksek NLR ve düşük LMR değerlerinin kısa sağ kalım ile ilişkili bulunmuş olup, PLR değerinin genel sağ kalıma etkisi olmadığını saptanmıştır. NLR ve LMR için belirtilen eşik değerlerin kullanımı akciğer kanseri tanılı olgularda prognozu ön görme açısından faydalı olacağı düşünülmektedir. NLR, LMR ve PLR'nin sağ kalım ve mortalite üzerine etklilerini aydınlatacak daha kapsamlı, prospektif çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.