Algılanan yeterliklerin erken aşama girişimcilik faaliyetine etkisi: Girişimcilik niyetinin aracılık rolü

Bu çalışma, algılanan girişimcilik yetkinliğinin (GY), girişimcilik niyetini (GN) ve erken aşama girişimcilik aktivitesini (EGA) nasıl şekillendirdiğini incelemektedir. Planlı Davranış Teorisi (Ajzen I. , 1991) ve Sosyal Bilişsel Teori (Bandura A. , 1986) temelinde geliştirilen model, girişimcilik sürecinde öz-yeterlik algısının hem niyet oluşumunda hem de davranışa dönüşümde belirleyici rol oynadığını varsaymaktadır (Ajzen I. , 1991; Bandura A. , 1986). Araştırma kapsamında Küresel Girişimcilik Monitörü'nden elde edilen 20 ülkeye ait 2010–2018 dönemi verileri kullanılmış ve PROCESS Macro Model 4 aracılığıyla aracılık analizi gerçekleştirilmiştir. Bulgular, GY'nin GN üzerinde anlamlı ve pozitif etkisi olduğunu; GN'nin EGA'yı artırdığını göstermiştir. Ayrıca GY'nin, GN aracılığıyla EGA üzerinde dolaylı etkiye sahip olduğu ve doğrudan etkiyi de sürdürdüğü tespit edilmiştir. Böylece GN'nin, GY ile EGA arasındaki ilişkide kısmi aracılık rolü doğrulanmıştır. Sonuçlar, girişimcilik davranışının ekonomik olduğu kadar psikolojik bir temele dayandığını ortaya koymakta; girişimcilik eğitimlerinin öz-yeterliği güçlendirici uygulamalara daha fazla odaklanması gerektiğine işaret etmektedir. Araştırma, öznel yanıtlar ve kültürel değişkenlerin modele dâhil edilmemesi gibi sınırlılıklara sahiptir. Gelecek çalışmalarda kültürel farklılıklar ve boylamsal analizlerin dikkate alınması önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Girişimcilik, Algılanan Girişimcilik Yetkinliği, Girişimcilik Niyeti, Erken Aşama Girişimcilik Aktivitesi, Planlı Davranış Teorisi, Sosyal Bilişsel Teori, GEM.