Amasya elmasında SSR markörleri ile genetik haritalama

Amasya elması güzel koku ve aroması nedeniyle ülkemizin en önemli yerel elma çeşitlerinden biridir. Bu çalışmada ileride elmada yapılacak ıslah çalışmalarında erken seleksiyon sağlaması için Amasya elmasının genetik haritasının oluşturulması amaçlanmıştır. `Kaşel-37' x `Delbarestivale' melezlemesinden elde edilen 180 F1 bitkisi ile SSR markörleri genetik haritalamada kullanılmıştır. Double pseudo testcross stratejisi uygulanarak evebeynler için ayrı ayrı iki genetik harita oluşturulmuştur. Ayrıca ortak SSR markörleri ile ortak referans haritada da oluşturulmuştur. Bu araştırmada açılım gösteren 363 SSR primer çiftinden 388 markör haritalanmıştır. `Kaşel-37'çeşidi genetik haritası %93'ü kodominant ve %7'si dominant olmak üzere toplamda 299 SSR markörü içermiş ve her bir bağlantı grubu başına düşen ortalama markör sayısı 17.58 olmuştur. `Delbarestivale'çeşidi genetik haritası %93'ü kodominant ve %7'si dominant olmak üzere toplamda 273 SSR markörü içermiş ve her bir bağlantı grubu başına düşen ortalama markör sayısı 16.05 olmuştur. Referans harita ise 196 adet ortak SSR markörü içermiş ve her bir bağlantı grubu başına düşen ortalama markör sayısı 11.52 olmuştur. `Kaşel-37' genetik haritası toplamda 17 bağlantı grubunda 1397.9 cM uzunluğa ve 4.68 cM ortalama markör yoğunluğuna sahip olurken, `Delbarestivale' genetik haritası isetoplamda 1346.0 cM uzunluğa ve 4.93 cM ortalama markör yoğunluğuna sahip olmuştur. Referans genetik haritası ise 1269.5 cM uzunluğa ve 6.48 cM ortalama markör yoğunluğuna sahip olmuştur. Sonuç olarak, elmada SSR markörleri ile yapılan en yoğun haritalardan biri bu çalışmada oluşturulmuştur. Bundan sonraki genetik haritalama çalışmalarında farklı markör yöntemlerinden elde edilecek markörler haritaya yerleştirilerek Amasya elmasında daha yoğun bir genetik harita elde edilmelidir.