Anayasa ve mevzuat çerçevesinde millî güvenlik

Millî güvenlik, devlet kavramı içinde yer alan insan, ülke ve egemenlik unsurlarının iç ve dış tehditlere karşı bekasını sağlayan en önemli unsurdur. Devletler başta siyasi, ekonomik ve askeri güç olmak üzere birçok güç unsurunu bu maksadın tahakkuku için kullanmaktadır. Devletlerin bekasını sağlarken icra ettiği uygulamalar yönünden millî güvenlik çok fonksiyonlu bir alandır. Seferberlik, savaş hali, salgın hastalık veya ağır.ekonomik bunalım halleri gibi olağanüstü haller; 11 Eylül 2001 tarihinden sonra yeni ve küresel bir boyut kazanan terörle mücadele; kara, hava ve deniz egemenlik alanı içerisine dışarıdan gelebilecek tehdit ve tehlikelere karşı hudut güvenliğinin sağlanması; bilişim ve teknoloji alanında yazılım ve donanım bakımından gelinen nokta itibariyle siber güvenlik; dış tehditlerin tespiti, teşhisi ve erken müdahale açısından meşru müdafaa kapsamında yeni bir olgu olarak karşımıza çıkan "önleme ve ön alma" kavramları ışığında sınır ötesi tehditlerin bertaraf edilmesi millî güvenlik uygulamalarının başında gelmektedir. Millî güvenliğin sağlanması maksadıyla icra edilen uygulamalar konusunda devletler sınırsız yetkilere sahip değildir. Ulusal ve uluslararası düzenlemeler, millî güvenlik uygulamalarının sınırını oluşturmaktadır. Devletlerin millî güvenliğinin sağlanması konusunda meşru müdafaa hakkını tanımakla beraber, küreselleşen dünya düzeni, ortaya çıkan asimetrik tehditler ve hibrit harekât ortamı, başta Birleşmiş Milletler ve NATO kurucu antlaşmaları olmak üzere küresel veya bölgesel antlaşma ya da sözleşmeleri, önemli hukuki dayanaklar haline getirmiştir.