Ankara ili merkez ilçelerindeki halk eğitim merkezlerinde görevli eğitici personelin (öğretmenlerin) yetişkin eğitimcisi olarak eğitim ihtiyaçlarının saptanması

Bu araştırma, Ankara ili merkez ilçelerindeki Halk Eğitim Merkezlerinde görev yapmakta olan kadrolu ve kadrosuz usta öğreticiler dışındaki, kadrolu eğitici personelin (öğretmenlerin) yetişkin eğitimi konusundaki yeterliklerini belirleyerek eğitim ihtiyaçlarını tesbit etmek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini 1995-1996 öğretim yılında Ankara ili merkez ilçelerindeki Halk Eğitim Merkezleri arasından random yöntemiyle seçilen Mamak, Keçiören, Yenimahalle ve Sincan Halk Eğitim Merkezlerinde görev yapan 70 giyim ve nakış öğretmeni ile bu alandaki kurslara katılan 340 kursiyer oluşturmuştur. Veriler araştırma amaçlarım gerçekleştirmek üzere hazırlanmış, aynı soruların yer aldığı öğretmen ve kursiyer anketleri ile toplanmıştır. İki bölümden oluşan anketin birinci bölümünde kişisel bilgilere, ikinci bölümünde yetişkin eğitimcisinin "İnsan İlişkileri", "Yetişkin öğretim İlke ve Yöntemleri" ve "Yetişkin Psikolojisi" boyutlarındaki yeterliklerini kapsayan toplam 57 soruya yer verilmiştir. Bu yeterliklerle ilgili öğretmen ve kursiyer görüşleri kodlanarak bilgisayarda değerlendirilmiştir. Anketteki her soruyla ilgili görüşlere ilişkin frekans ve yüzde dağılımı alınmış ve standart sapmaları hesaplanmıştır. Öğretmen ve kursiyerlerin sorular için verdikleri cevapların aritmetik ortalamaları arasındaki farkı tespit etmek amacıyla "t" testi uygulanmış ve farkın manidarlığı 0.05 anlamlılık düzeyinde kontrol edilmiştir. Her soru için beşli derecelendirme ölçeği kullanılmıştır. Araştırma da elde edilen bulgular şunlardır; 1. Halk eğitim merkezlerinde görev yapan öğretmenlerin çoğunluğu, kendilerini "büyük ölçüde" ve "tamamen" yeterli bulmaktadır, öğretmenlerin "İnsan İlişkileri", "Yetişkin öğretim İlke ve Yöntemleri" ve "Yetişkin Psikolojisi" boyutlarında kendi yeterliklerini algılamaları branşlarına göre anlamlı bir farklılık oluşturmamaktadır. Ancak öğretmenlerin yeterlik boyutlarında kendilerini algılamaları eğitim seviyelerine göre sadece "Yetişkin Psikolojisi" boyutunda farklılık göstermekte yüksek öğretim İl kurumundan mezun olmayan öğretmenler kendini, yükseköğretim kurumundan mezun olan öğretmenlerden daha yeterli bulmaktadırlar. 2.Halk eğitim merkezlerinde açılan kurslara katılan kursiyerlerin çoğunluğu, öğretmenliklerini birinci derecede "kısmen" yeterli bulmaktadırlar. Özellikle "Yetişkin öğretim İlke ve Yöntemleri" boyutunda kursiyerlerin öğretmenlerini değerlendirmelerine ilişkin görüşleri daha olumsuzdur. Kursiyerlerin "İnsan İlişkileri", "Yetiştin Öğretim İlke ve Yöntemleri", "Yetişkin Psikolojisi" boyutlarında öğretmenlerinin yeterliklerini değerlendirmelerine ilişkin görüşleri branşlarına ve eğitim seviyelerine göre anlamlı bir farklılık göstermemektedir. 3.Üç yeterlik boyutunda da, öğretmenlerle kursiyerlerin görüşleri arasında anlamı farklılık gözlenmektedir. Kursiyerlerin görüşlerinin öğretmenlere kıyasla daha olumsuz olduğu söylenebilir.