Anti̇-tnf tedavi̇leri̇n teti̇kledi̇ği̇ otoi̇mmüni̇te geli̇şi̇mi̇

Amaç ve Hipotez: Günümüzde birçok romatizmal hastalık tedavisinde anti-TNF tedaviler etkin bir şekilde kullanılmaktadır. Bu tedavinin uzun süreli ve artan kullanımıyla birlikte çeşitli yan etkiler gelişmektedir. Bu yan etkiler içerisinde otoimmün değişiklikler de yer almaktadır. Bu çalışmanın amacı romatizmal hastalık nedeniyle anti-TNF tedavi alan hastalarda otoimmünite gelişimini incelemektir. Yöntem: Çalışmamıza romatoid artrit ve ankilozan spondilit tanısı nedeni ile anti-TNF tedavi kullanmakta olan toplam 67 hasta dahil edildi. Hastaların 32' si romatoid artrit, 35' i ankilozan spondilit idi. Otuzbeş hasta infliximab, onaltı hasta adalimumab, onaltı hasta etanercept almakta idi. Hastalar, hastalık tiplerine ve kullanmakta oldukları anti-TNF ilaç tiplerine göre gruplara ayrıldı. ANA, anti-dsDNA immunfloresan yöntemle, ACA ise ELISA yöntemiyle çalışıldı. Bulgular: Çalışmaya alınan 67 hastada ANA pozitifliğinin %10,4 ten %40,3' e yükseldiğini tespit ettik. Anti-dsDNA ise yalnızca bir hastada pozitif saptanırken hastaların hiçbirinde ACA pozitifliği saptamadık. ANA pozitifliğini diğer iki anti-TNF ilaca kıyasla infliximab kullanımında belirgin olarak artmış bulduk. Otoantikor pozitifliği olan hiçbir hastada lupusla ilişkili klinik belirti saptamadık. Altta yatan hastalık tipinin ve birlikte kullanılan metotrexate ve kortikosteroid tedavilerinin ANA pozitifliğini etkilemediğini gözlemledik. Sonuç: Anti-TNF kullanımına bağlı otoantikor oluşumu oldukça sık gözlenir. Buna rağmen anti-TNF tedavi ilişkili lupus gelişimi oldukça nadir gözlenir.