Aralıklı açlık uygulamasının serum arjinaz-2 ve IGF-1 seviyeleri üzerine etkisi

Bu çalışma aralıklı açlık uygulamasının, insülin direnci, glukoz intoleransı, obezite ve inflamasyonla ilişkili olduğu düşünülen arjinaz-2 ile büyüme ve gelişmede ve aynı zamanda birçok kronik hastalığın patofizyolojisinde önemli bir rol oynayan IGF-1 seviyeleri üzerine etkisinin incelenmesine yönelik olarak gerçekleştirilmiştir. Çalışma herhangi bir kronik rahatsızlığı bulunmayan, VKİ değerleri 18 ila 30 arasında değişen, 20-40 yaş aralığındaki toplam 20 gönüllü birey ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya dâhil edilen gönüllüler 3 hafta boyunca günün 16 saati yiyecek ve içecek kısıtlamasından oluşan bir tür aralıklı açlık uygulaması olan zaman kısıtlı beslenme yöntemi ile beslenmişlerdir. Katılımcıların aralıklı açlık uygulaması öncesi (AAÖ), sonrası (AAS) ve orta dönem izlem (ODİ) sonrası (aralıklı açlık uygulaması bitiminden 1 ay sonra) serum örnekleri ve antropometrik ölçümleri alınmıştır. Serum arjinaz-2 ve IGF-1 değerleri ELİSA yöntemi ile ölçülmüştür. Elde edilen tüm sonuçlar SPSS 22.0 paket programı ile analiz edilmiştir. Katılımcıların vücut ağırlıkları ile vücut yağ yüzdeleri incelendiğinde AAÖ ile AAS arasında istatistiksel olarak anlamlı bir azalma (p<0.05), AAS ile ODİ arasında ise anlamlı oranda bir artma tespit edilmiştir (p<0.05). IGF-1 değerlerinde AAÖ ile AAS arasında istatistiksel olarak anlamlı bir artma (P<0.05) tespit edilirken, AAS ile ODİ arasında ise anlamlı oranda bir azalma tespit edilmiştir (p<0.05). Arjinaz-2 seviyelerinde ise istatistiksel olarak anlamlı bir değişim bulunmamıştır (p>0.05). Bununla beraber AAÖ, AAS ve ODİ sonrasındaki IGF-1 ile arjinaz-2 arasında güçlü bir korelasyon saptanmıştır. Aralıklı açlık, vücut ağırlığı ve vücut yağının azalmasında etkili bir uygulamadır. Aralıklı açlığın vücut üzerindeki etkileri artan IGF-1 seviyesi üzerinden gerçekleşiyor olabilir.