Avrupa Birliği'nde mültecilerin hukuki durumu

nsan hakları, hiçbir ayrım gözetilmeksizin bütün insanların sahip oldukları vazgeçilmez ve devredilmez hakların tümüne denir. Bir insan hakkı olan sıgınma hakkı, kisinin kendi ülkesinde ırkı, dini, tabiiyeti, belirli bir toplumsal gruba mensubiyeti veya siyasi düsünceleri yüzünden, zulme ugrayacagından haklı sebeplerle korktugu için söz konusu ülkenin korumasından yararlanamaması ya da yararlanmak istememesi durumunda, baska ülkelerde koruma araması anlamına gelir. Baska bir ülkenin korumasından faydalanmak için basvuran ve basvurusu kabul edilen kisi de mülteci olarak tanımlanır. Sıgınma hakkı, insan onuruna yakısır sekilde yasama ihtiyacını ifade ettigi halde, devletlerin süregelen tutumu nedeniyle devletlerin yarattıgı bir hak olarak görülmektedir. Bu durumda sıgınma hakkı temel bir hak olmaktan çok devletlerin bahsettigi bir hak olarak algılanmaktadır. Su anda 27 üyeye sahip olan Avrupa Birligi'nin, Üye Devletler arasında sıgınma konusunda ortak bir sistem yaratma çabaları devam etmektedir. Fakat devletlerin ulusal egemenlikleri söz konusu olunca bu uyumlastırmayı istenen düzeye ulastırmanın çok da kolay olmadıgı görülmektedir. Türkiye, AB'ye üye olma yolunda sürdürdügü müzakereler çerçevesinde, sıgınma konusunu da AB müktesebatı ile uyumlastırmak zorundadır. Fakat Türkiye'nin özel cografi konumu, bu konunun karmasık bir hal almasına neden olmaktadır. Bu çalısmada; AB'nin uluslararası hukuk 2 çerçevesinde aldıgı tepkilerle birlikte halen gelismekte olan iltica müktesebatına Türkiye'nin uyumu, uyumun sonuçları ve bu konuda saglanacak ilerlemenin ortaya çıkaracagı etkiler incelenmeye çalısılacaktır.