BDDK kuruluşundan sonra Türkiye'de ticari kredilerin büyümeye etkisi

Kredi, bankaların güvendiği gerçek kişi ve firmalara, belirlenen bir zaman aralığı sonunda tahsil edilmesi kaydıyla satın alma gücü sağlanması şeklinde ifade edilebilir. Şirketler değerlendirilirken şirketin mali verilerine ek olarak diğer bağlantılardan edinilen malumat, bankanın yönetim anlayışına uygun bir şekilde ele alınır. Kredinin anapara ve faizinin ödenmemesi durumu kredi riski olarak ifade edilir. Riski minimize etmek adına kredi talep eden tarafın doğru bir şekilde değerlendirilmesi gerekmektedir. Yapılan birtakım analizler sonucunda kredi teklifinin hazırlanıp hazırlanmayacağına karar verilir. Kurumların ihtiyaç duymuş olduğu kredi ile firmalar verimliliğini artırır ve bu şekilde ekonominin de büyümesine katkıda bulunurlar. Kredi genel olarak nakit ve gayri nakit olarak sınıflandırılır. Kredilendirme süreci kullandırım öncesi ve kullandırım sonrası olarak kredi talebinin alınmasından başlayarak kredinin tahsil edilmesine dek işleyen bir zamana yayılır. Bu noktada banka personelinin sektör ve ekonomi bilgisine, politikalara, yönetmeliklere, prosedürlere ve iş akışına hakim olması ve görevinin gereğini yerine getirebilecek düzeyde eğitime sahip olması gerekmektedir. Başvurusu yapılacak kredinin neden talep edildiğinin ve kullanım amacının saptanması, bunlarla ilgili cevapların sağlanması gerekmektedir. Böylece karşılaşılabilecek riskin kaynağının öngörülmesi, mali tahlil ve istihbarat aşamalarında önem verilmesi gereken hususların tespiti ve doğru sonuçların elde edilmesi sağlanacaktır. Randevu talep edilirken görüşülecek kişilerin isim ve unvanlarının, görüşülecek yer ve açık adresin doğru olarak alınması, müşteri ile paylaşılacak kartvizit, broşür veya evrakların şube personelinin yanında bulundurulması gerekmektedir. Kredi başvurusu hususunda doküman seti evrakları eksiksiz temin edilir. Firmanın mali durumu, faaliyet sonuçları ve göstermiş olduğu eğilimleri kredi talebinin olumlu veya olumsuz sonuçlanmasına neden olmaktadır. Kredi tahsis edilmesi durumunda kredi yönetim sürecine geçiş olmaktadır. Buradaki öncelikli amaç batık kredi sayısını en aza indirgemek ve maksimum kârlılık çerçevesinde çalışmalar yapmaktır. Türkiye 1980 yılından sonra, ithalatın ve ihracatın serbestleşmesiyle finansal liberalizasyon sürecine girmiştir. Bu süreç mali yapı yönüyle değerlendirildiğinde yeniliklerin başlangıcı olarak kabul edilir. Bankacılık sistemi açısından finansal serbestleşme; denetimlerin azaltılması ve ülke ekonomilerinin birbirine açılması anlamına gelmektedir. Finansal serbestleşmeyle birlikte bankacılık krizine yol açan tehlikeler de artış göstermiştir. Düzenlemesi yetersiz olan finansal serbestleşme süreciyle Türkiye 1994, 2000 ve 2001 krizlerini yaşamıştır. Türkiye, Mayıs 2001'de "Güçlü Ekonomiye Geçiş Programı"nı ilan ederek ekonomik politikalarda köklü değişikliğe gitmiştir. Bankacılık sisteminde yeniden yapılandırma süreci güçlü ekonomiye geçiş programıyla başlamış, 2001'de "Bankacılık Yeniden Yapılandırma Programı" açıklanmıştır. Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu (BDDK)'nun kurulmasıyla sisteme olan güven yerine gelmiştir. BDDK'nın ortaya çıkmasıyla bankaların işleyişinde ve bankacılık sektöründe farklı bir yapıya geçilmiştir.