Benazepril hidroklorür ve valsartan'ın rat gruplarında rastgele modelle tasarlanan McFarlane flebi üzerinde yaşayabilirliğe etkisi

Bu deneysel çalışmada, McFarlane dorsal random patern flep modeli kullanılarak benazepril hidroklorür, valsartan ve bu iki ajanın kombinasyonunun flep yaşayabilirliği üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Araştırmada, hem histopatolojik hem de makroskopik değerlendirmeler yapılmıştır. Deney hayvanlarına oral yolla uygulanan farmakolojik ajanların, flep dokusunda oluşturduğu değişiklikler, ödem, inflamasyon, nekroz, polimorf nüveli lökosit infiltrasyonu parametreleri üzerinden değerlendirilmiştir. Histopatolojik incelemede, hem benazepril hem de valsartan gruplarında inflamasyon, ödem ve nekroz skorlarında anlamlı düşüş saptanmış; bu bulgular özellikle kombine uygulama grubunda belirgin hale gelmiştir. Bu durum, her iki ajanın antiinflamatuvar ve antioksidan etkilerinin sinerjistik bir fayda sağladığını düşündürmektedir. Makroskopik değerlendirmede ise ortalama yaşayan flep alanında artış gözlenmiş olmasına rağmen bu artış istatistiksel anlamlılık düzeyine ulaşmamıştır. Elde edilen veriler, renin-anjiyotensin sistemini hedefleyen farmakolojik ajanların, flep yaşayabilirliğini artırabilecek potansiyele sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Bu çalışma, benazepril ve valsartanın özellikle birlikte kullanıldığında, cerrahi fleplerin vasküler dayanıklılığını artırarak iskemi-reperfüzyon hasarına karşı koruyucu etki gösterebileceğini desteklemektedir. Bununla birlikte, makroskopik bulgularda istatistiksel anlamlılık saptanmamış olması, sonuçların dikkatli yorumlanmasını gerektirmektedir. Sonuç olarak, bu çalışma RAS inhibitörlerinin cerrahi flep modellerinde umut verici ajanlar olabileceğini göstermektedir. Ancak, bulguların klinik uygulamaya uyarlanabilirliğini değerlendirmek amacıyla daha büyük örneklemli, farklı türlerde flep modelleriyle desteklenmiş ve biyokimyasal parametrelerin de dâhil edildiği ileri çalışmaların yapılması gerekmektedir. Anahtar Kelimeler: Benazepril, Valsartan, Flep Canlılığı, McFarlane Flep, İskemi-Reperfüzyon Hasarı, Renin-Anjiyotensin-Aldodteron (RAS) İnhibitörleri, Histopatoloji, Makroskopik Değerlendirme