Besi sığırcılığındaki desteklemelerin işletme başarısına etkisi: Hatay ili örneği

Hayvancılık son yıllarda temel besin ihtiyaçları karşılamada yetersiz kalındığı için bir takım önemler alınarak geliştirilmeye çalışılmaktadır. Bu çalışmanın amacı Türkiye'de hayvancılığa yönelik olarak uygulanan destekleme ve geliştirme çalışmalarının üreticiler tarafından nasıl karşılandığının belirlenmesidir. Çalışmada günümüzde besi sığırcılığına uygulanan desteklemelerden üreticilerin yararlanma düzeyinin ve etkilerinin belirlenmesi, üreticilerin desteklemelerden memnuniyet düzeylerinin ölçülmesi, desteklemelerden yararlanırken karşılaşılan sorunların belirlenmesi gibi konular incelenmiştir. Araştırmanın ana materyalini Hatay ili Antakya ilçesindeki besiciler arasından tabakalı tesadüfi örneklem yöntemi ile belirlenen 85 üretici ile 2019 yılında yapılan anketlerle elde edilen veriler oluşturmaktadır. Üreticilerin desteklemeleri değerlendirmesinde beşli likert ölçek kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre besicilerin büyük bölümü sadece hayvansal üretim yapmaktadır. İşletmelerde aile işgücü kullanımı oldukça yaygın olup işleme sahiplerinin çoğunluğunun 10 yıl ve üzeri besicilik deneyimleri vardır. Besicilerin %90'dan fazlasının kaba ve kesif yem üretimi yapmadığı ve bu konuda yem fabrikalarına ve diğer üreticilere bağımlı oldukları belirlenmiştir. Besicilerin masraflarının %80'den fazlasını yem ve hayvan alımı giderleri oluşturmaktadır. İşletmeler içinde besiciliğe yönelik olarak uygulanan desteklerden en fazla yararlanılan destek türü buzağı desteğidir. Buna karşılık besicilik erkek sığır desteği, aşı desteği, hayvan hastalığı tazminat desteği ve yem bitkileri desteği gibi desteklerden yararlanma düzeyi ise çok az gerçekleşmiştir. İşletmecilerin besiciliğe başlamadan önceki destekleme bilgisi düzeyinin sadece %19 olduğu ve besicilik sırasındaki başlıca bilgi kaynakları arasında il ve ilçe müdürlüklerinin başta gelmekte olduğu belirlenmiştir. Üreticilerin en fazla yararlanmakta olduğu buzağı desteklemesinden memnuniyet düzeylerinin orta düzeye yakın olduğu görülmüştür. Besici işletmeler hayvancılık konusunda uygulanan desteklemeleri %85 oranında yetersiz bulmaktadırlar. Üreticilerin büyük bir bölümü destek miktarlarının artırılmasını ve girdi fiyatlarındaki artışların önlenmesi talep etmektedir. Destek alma konusunda gerekli işlemlerin besiciler lehine düzenlenmesi ve daha çok destek alınabilmesi için çalışmalar yapılması gerekmektedir. Artan et fiyatlarının ithalattan çok yerli besicilere sağlanacak desteklerle düşürülmeye çalışılması daha gerçekçi bir politika olacaktır.