Bir kamu hastanesinde işletme performansının makroergonomik açıdan değerlendirilmesi: (Boyabat 75. yıl Devlet Hastanesi örneği)

Bugün bütün dünyada salık hizmetleri gitgide önem verilen bir konu haline gelmekte ve ekonomik, sosyal gelimenin itici güçlerinde biri olarak kabul edilmektedir. Ancak, sürekli olarak artan ihtiyaçlara ve talebe karın salık alanındaki kaynaklarda sınırlıdır ve bu kaynakların etkin ve verimli kullanılması gerekmektedir. Hastaneler de insanların en önemli ihtiyaçlarından olan salık hizmetlerinin karılanması amacıyla kurulmu, salık hizmetleri üreten iletmelerdir. Hastaneler, pek çok görevin yerine getirilmesi sebebiyle deiik bakı açılarından farklı ekiller alan kompleks organizasyonlardır. öyle ki hastaneler, tedavi hizmetleri ürettii için salık kurumu olmasıyla birlikte, tıbbi personel yetitirdii için bir eitim yeri, bilimsel deneyler yapıldıı için bir aratırma merkezi, hiçbir ayırım gözetmeden bütün topluma hizmet sunduu için bir organizasyon, devletin denetimine balı çalıtıkları için bir kamu kuruluu, hastaları barındırdıı için bir yöneyle bir tür hayır kurumu, hekim, hemire, idari ve teknik personel gibi çeitli meslek sahiplerini çalıtırdıı için bir mesleki organizasyon, yönetiminde ekonomik ve idari ilkeler geçerli olduu için bir çeit iletme organizasyonu olarak nitelendirilebilir. Günümüzde organizasyonlar giderek büyümekte ve giderek daha karmaık bir hal almaktadırlar. Organizasyonlar rekabete göüs gererek varlıklarını sürdürebilmek için ellerindeki kaynaklan çok iyi deerlendirmek ve bileenleri arasındaki etkileimi en yüksek seviyeye çıkartarak performanslarını eniyilemek durumunda kalmaktadırlar. Burada organizasyonun bileenlerinin arasındaki uyumu arttırmak ön plana çıkmaktadır. Sistem yaklaımı çerçevesinde incelenmeleri gereken organizasyonlarda bileenler arası uyum gözetilmeden yapılacak iyiletirme çalımalarının toplam organizasyon performansını mutlaka arttırması beklenmemelidir. Organizasyonlar, sosyoteknik birer sistem olarak kabul edilmelidirler. Sosyoteknik sistemlere ait alt sistemler; çalıan altsistemi, teknoloji alt sistemi, çevre alt sistemi ve organizasyonun iskeletini oluturan yapısı olarak sayılabilir. Ergonomi biliminin son gelien dalı olan makroergonominin amacı, yukarıda sayılan sosyoteknik sistem ana bileenleri arasındaki uyumu insan faktorünü ön plana çıkartarak eniyilemektir. Mikroergonomik çalımalar ise insan-makina sistemleri, i istasyonları ve çalıma ortamları gibi organizasyonun mikro düzeyindeki bileenlerini ele aldıından, bu çalımaların baarılarının ve organizasyon performansına yüksek seviyedeki katkılarının salanması makroergonomik bakı açısıyla yönlendirilmelerine balıdır. Bunun yanında, makroergonomik çalımanın baarısı da ancak belirli bir mikroergonomik temele oturmasına balıdır. Bu balamda, organizasyonun yaamında makroergonomi ve mikroergonomi performans arttıran sürekli bir döngü olmaktadır. letmeler de çeitli girdileri, bünyelerindeki çalıanları, teknolojileri ve bilgi birikimlerini kullanarak çeitli çıktılara dönütüren organizasyonlar olarak kabul edilebilirler. Özellikle teknolojik açıdan belirli bir seviyeye ulamı olan ülkemiz iletmelerinde iletme performansını arttırmada makroergonomik yaklaımın önemi yadsınamaz.