Çalışanların dönüşümcü liderlik algısının işten ayrılma niyeti üzerine etkisinde iş-yaşam dengesinin aracı rolü: Türk finans sektörü üzerinde bir araştırma

Küreselleşmenin dönüştürücü etkilerini hızlandırdığı günümüz iş ortamında, nitelikli iş gücüne ihtiyaç duyan finans sektöründe, işletmelerin çalışanların işten ayrılma niyetlerini yönetmeleri önem arz etmektedir. Kurumsal uygulamaların benzeşmesi karşısında liderlerin rolünün artması ve iş-yaşam dengesine önem veren kültürel yapıların pozitif çalışan deneyimi yaratması, çalışanların işten ayrılma niyetlerini düşürecek yönde etkiye sahip olacaktır. Bu çalışmanın temel amacı çalışanların dönüşümcü liderlik davranışı algısının işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisinde iş-yaşam dengesinin aracı rolünü incelemektir. Araştırmada istatistiksel analize uygun veri sağlama kapasitesi olması nedeniyle nicel araştırma yöntemlerinden anket yöntemi kullanılmıştır. Bu araştırma pandemi döneminde gerçekleştirildiği için anket uygulaması çevrimiçi uygulama aracılığı ile gerçekleştirilmiştir. Veriler kolayda örnekleme yöntemi kullanılarak 411 Türk finans sektörü çalışanından toplanmıştır. Verilerin analizinde SmartPLS v.3.3.6 kullanılmıştır. Araştırma modelinin test edilmesi için Yapısal Eşitlik Modellemesinden yararlanılmıştır. Analizler ikinci nesil çok değişkenli bir istatistiksel teknik olan Varyans Tabanlı Kısmi En Küçük Kareler Yapısal Eşitlik Modellemesi (PLS_SEM) uygulama prensiplerine göre gerçekleştirilmiştir. Araştırma modeli değişkenlerinin yapısı ile ilgili tespitler yapıldıktan sonra ölçüm modeli ve yapısal model kabul görmüş yaklaşım ve referans değerler kullanılarak test edilmiştir. Bulgular dönüşümcü liderlik algısının işten ayrılma niyeti üzerinde negatif yönlü ve istatistiksel açıdan anlamlı, iş-yaşam dengesi üzerinde pozitif yönlü ve istatistiksel açıdan anlamlı bir etkiye sahip olduğunu, iş-yaşam dengesinin ise işten ayrılma niyeti üzerinde istatiksel olarak anlamlı ve negatif yönlü bir etkisinin olduğunu göstermiştir. Araştırma sonuçlarına göre iş–yaşam dengesinin dönüşümcü liderlik algısı ve işten ayrılma niyeti arasında kısmi aracılık etkisi olduğu bulunmuştur.