Çocukluk çağı travmaları ve öz şefkat düzeyinin duygu düzenleme güçlüğünü yordama gücü

Çalışmanın temel amacı, duygu düzenlenmenin yordanmasında çocukluk çağı travmalarının ve Öz-şefkatin yordayıcı gücünü keşfetmektir. Bu araştırmanın modeli nicel, yordayıcı ilişkisel tarama modelidir. Araştırma verileri çevrimiçi tabanlı örnekleme yöntemiyle toplanmıştır. Bu çalışmaya İstanbulda yaşayan üniversite öğrencileri olan 325 (%73.4) kadın 118 (%26.6) erkek olmak üzere toplam (N=443) kişi dahil edilmiştir. Verilerin toplanması için araştırmacı tarafından hazırlanan demografik bilgi formu, Rugancı ve Gençöz (2010) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 36 maddelik Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği (DERS), Şar ve arkadaşları (2021) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 33 maddelik Çocukluk Çağı Travma Ölçeği (CTQ-33), Akın ve Abacı (2007) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 26 maddelik Öz-duyarlılık Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen bölümler SPSS programı ile analiz edilmiştir. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, Tek Yönlü Varyans Analizi, Çoklu Regresyon Analizi, Bağımsız Gruplar t-testi ve Post-Hoc Testi kullanılmış ve sonuçlar tablolar halinde sunulmuştur. Araştırmanın sonuçlarına göre çocukluk çağı travması ve öz-şefkat düzeyinin üniversite öğrencilerinin duygu düzenleme güçlüğü üzerindeki yordayıcı rolü bulunmuştur (p< .05). Duygu düzenleme güçlüğü toplam puanı ile Psikolojik rahatsızlık, sosyo-ekonomik düzey ve algılanan baba tutumu arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p< .05). Duygu düzenleme güçlüğü toplam puanı ile cinsiyet, eğitim seviyesi, doğum sırası, anne tutumu ve anne-baba eğitim düzeyi arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p> .05). Üniversite öğrencilerinin çocukluk çağı travmalarına dair duygusal ihmal alt boyutunun duygu düzenleme güçlüğünü manidar olarak pozitif yönde yordadığı sonucuna ulaşılmıştır. Öz-Şefkat alt boyutlarından öz duyarlılık, öz yargılama, izolasyon, bilinçlilik ve aşırı özdeşim duygu düzenleme güçlüğünü negatif yönde anlamlı bir şekilde yordadığı saptanmıştır. Araştırmanın sınırlılıkları ve bulguları ilgili literatürde tartışılmıştır. Bunlarla birlikte ileride yapılacak çalışmalara yönelik öneriler sunulmuştur.