Çocukluk çağında görülen astımın diş çürüğü, diş eksikliği ve diş anomalileri üzerine olan etkisinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

Astım çocukluk çağının yaygın, kronik bir hastalığı olup, görülme sıklığı gün geçtikçe artmaktadır. Astım hastalığının kendisi ve kullanılan ilaçların ağız içi etkilerinden dolayı artmış periodontal hastalık ve çürük riski gibi çeşitli durumlar sağlıklı çocuklara göre daha fazla gözlenmektedir. Bu artmış risk sebebiyle diş hekimlerine önemli görevler düşmektedir. Astımlı çocuklar ve ailelerin bu konu hakkında bilgilendirilmesi ve eğitilmesi, uygun ağız hijyeni ve beslenme alışkanlıklarının kazandırılması gereklidir. Astım prevalansı pediatrik popülasyonda arttıkça hastalığın ağız sağlığını nasıl etkilediğini incelemek ve astım tedavisinde kullanılan ilaçların çeşitli ağız içi bulgulara neden olduğunu bildiren çalışmaların mevcut olması sebebiyle, Karadeniz Teknik Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Pedodonti Anabilim Dalı'na 01 Ocak 2016 – 31Aralık 2016 tarihleri arasında dental tedavi amacıyla başvurmuş ve öncesinde astım teşhisi konulmuş çocukların panoramik radyografilerinin retrospektif olarak incelenmesiyle astım hastalığı ile diş çürüğü, diş eksikliği ve diş anomalileri arasındaki ilişkiyi belirlemek bu çalışmanın amacıdır. Çalışmaya 6-16 yaş aralığında olan, astıma eşlik eden başka bir hastalık tablosu olmayan çocuklarla, herhangi bir sağlık sorunu olmayan sistemik olarak sağlıklı çocuklar dahil edilip, toplamda 254 hasta yer aldı. Astımlı çocuklarda değerlendirilen parametreler çürük diş, dolgulu diş, periapikal lezyon, diş eksikliği, diş anomalileri olup elde edilen veriler sağlıklı çocuklarla karşılaştırıldı. Ayrıca astım grubunda ilaç kullanan hastalarda kullanılan ilaç veya ilaç kombinasyonlarının, ilacın uygulanma şeklinin bu parametrelerle ilişkili olup olmadığı değerlendirildi. Araştırmaya katılan çocuklar arasında astım grubundaki çocukların çürük diş sayısı, kontrol grubundan yüksekken (p=0,006; p<0.01), astım grubundaki çocukların dolgulu diş sayısı, kontrol grubundan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşüktü (p=0,016; p<0.05). Astım grubunda süt dişlerinde çürük (%63.6) ve dolgu (%67.2) görülme oranı yüksekken, kontrol grubunda daimi dişlerde çürük (%65.3) ve dolgu (%63.7) görülme oranı yüksekti. Astımlı çocuklarda, ilaç veya ilaç kombinasyonlarının kullanımı değerlendirilen parametreler açısından anlamlı bulunmadı ancak astımlı grupta ilaç kullanan çocuklarda; ilacın uygulanma şekline göre yapılan karşılaştırmalar sonucunda, sadece tablet kullanan çocukların çürük diş sayıları yüksek bulundu (p=0.005; p<0.017). Bu çalışma sonucunda astımlı hastanın ilk dişhekimliği ziyaretinin erken yaşlarda düzenlenmesinin gerektiği; bu aşamada başlanacak kapsamlı koruyucu önlemlerin yararlı olabileceği, periyodik ağız muayenelerinin ve ihtiyaç duyulan tedavilerin tamamlanmasının faydalı olabileceği tespit edilmiştir. Astımlı çocuklar için sağlık ve diş sağlığı hizmetleri sunanlar arasında iyi bir iletişim sağlanması ve diş hekimlerinin astım yardımıyla ilgili multisipliner bir ekibe dahil edilmesinin faydalı olacağı kanısındayız.