Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Enfeksiyon Hastalıkları Kliniğinde kronik Hepatit B tedavi deneyimi

Giriş ve Amaç: Hepatit B virüsü, ciddi bir halk sağlığı sorunudur ve tedavi edilmediğinde siroz ve hepatosellüler karsinom gibi hastalıklara yol açabilir. Tedavide amaç viral yükü azaltarak hastalığın ilerlemesini önlemektir. Bu çalışmada, merkezimizde kronik hepatit B nedeniyle tedavi alan hastaların gözden geçirilerek tedavi rejimlerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışma, 2010–2023 yılları arasında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Anabilim Dalı'na başvuran, 1835 kronik hepatit B hastası içinden retrospektif şekilde taranarak bulunan ve dahil edilme kriterlerine uyan 241 hasta üzerinde yapılmıştır. Hastaların demografik verileri ve takiplerinde saptanan laboratuvar, radyolojik ve histopatolojik verileri ile aldıkları tedaviler hastane bilgi sistemi üzerinden geriye dönük olarak taranmıştır. Sonrasında 241 hasta, tedavi süreçlerine göre 5 yıl boyunca tedavisi değişmeyen ve en az 1 yıl başlangıç tedavisi aldıktan sonra tedavisi değişenler olarak iki ana gruba ayrılarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya katılan hastaların yaş ortalaması 48,9±13,3 (25-84) olarak hesaplandı ve bu bireylerin 125'i (% 51,9) erkek idi. Beş yıl aynı tedaviyi alan hastalar incelendiğinde 106 (% 56,08) hastanın tenofovir disoproksil fumarat, 60 (% 31,75) hastanın entekavir tedavisi aldığı tespit edildi. Tenofovir disoproksil fumarat ve entekavir tedavileri karşılaştırıldığında; viral süpresyon, 1. yılda entekavir grubunda anlamlı olarak daha fazlaydı (p=0,023). Total kolesterol ise 1. yılda tenofovir disoproksil fumarat grubunda anlamlı olarak daha düşük saptandı (p=0,044). Uzun dönemde her iki tedavi grubunda virolojik ve biyokimyasal yanıt açısından fark yoktu (p>0,05). Tedavisi değişen hasta grubunda tenofovir disoproksil fumarat tedavisinden tenofovir alafenamid tedavisine geçilenler incelendiğinde bu hastalarda tenofovir alafenamid tedavisine geçildikten sonra 1. yılda yapılan tetkiklerde viral yük açısından iki tedavi arasında fark saptanmadı. Ancak total kolesterol ve düşük yoğunluklu lipoprotein değerleri tenofovir alafenamid kolunda anlamlı düzeyde yüksek tespit edildi (p<0,05). Sonuç: Çalışmamız kronik hepatit B yönetiminde antiviral tedavilerin etkinliklerinin büyük ölçüde benzer olduğunu, ancak metabolik etkiler açısından farklılıklar gösterdiğini ortaya koymuştur. Tedavi seçiminde hastanın metabolik profilini, komorbiditesini, karaciğer hasar düzeyini dikkate alan bireyselleştirilmiş yaklaşımlar hem etkinlik hem de güvenlilik açısından en uygun sonuçları sağlayacaktır. Anahtar kelimeler: Entekavir, HBeAg, Kronik Hepatit B, Tenofovir Alefenamid, Tenofovir Disoproksil Fumarat