Kültür, siyaset ve menfaatler: Pakistan ve İran örneğinde Çin ve Hindistan'ın ‎yumuşak güç atratejisinin karşılaştırması

Uluslararası siyasetin doğal süreci, ya zorunlu eylem ya da işbirlikçi yollarla konumlarını ‎korumayı gerektirir. Bu süreçte, yumuşak gücün teorisi ve ampirik uygulaması, bir devletin ‎maddi olmayan kaynaklarını ulusal çıkarlarını sağlamak için çekici ve uyumlu bir şekilde ‎kullanabileceği barışçıl bir araç olarak ortaya çıkmıştır. Pek çok kayda değer gösterge, Çin ve ‎Hindistan'ın yumuşak güç söylemini anlamak için en önemli örnek olabilecek kapasite ve ‎kaynaklara sahip olduğunu öne sürmektedir. Çin ve Hindistan'ın bölgesel, tarihi ve stratejik ‎komşuları olan Pakistan ve İran'ın birbirleriyle pek çok ortak ilişkisi bulunmaktadır. Mevcut ‎literatüre dayanan bu tez, benzersiz yapısında Çin ve Hindistan'ın yumuşak güç ‎versiyonunun, özellikle Pakistan ve İran örneğinde, komşuları üzerinde büyük etkisi ‎olduğunu savunmaktadır. Bu tez ile Joseph S. Nye'nin "Yumuşak Güç" teorisini kullanarak ‎ve yeni "Bağlanma Gücü" kavramını oluşturarak, Çin ve Hindistan'ın yumuşak güç ‎anlatılarını formüle edilmiştir ve teori Pakistan ve İran ile iki vaka çalışması üzerinden ‎ampirik olarak değerlendirilmiştir. Yumuşak güç teorisine dayanarak, tez, "Pakistan ve İran ‎örneğinde sırasıyla Çin ve Hindistan, etki alanlarını inşa etmek veya yeniden teyit etmek için ‎yumuşak güç kaynaklarını stratejik ve karşılaştırmalı olarak nasıl kullandı?" sorusuna ‎açıklamalar aramaktadır. Bu araştırma sorusunu cevaplamak ve teorilerden ve önceki ‎literatürlerden geliştirilen hipotezleri test etmek için, bu çalışma, biri Pakistan-DAWN ve ‎diğeri İran-IRNA'dan olmak üzere iki gazeteden içerik analizi ve gazete içeriklerinin ‎sonucunu test etmek için kişisel ropörtajların yapılması gibi farklı araştırma yöntemleri ‎kullanılmıştır. Birincil veriler, Çin, Hindistan, Pakistan ve İran'dan yarı yapılandırılmış ‎ropörtajlar ile oluşturulmuştur. İkincil veriler, hükümet resmi raporları, akademik kitaplar, ‎dergiler ve akademik olmayan yayınlar dahil olmak üzere önceki literatürlerden toplanmıştır. ‎Bulguya ulaşmak için, tezin yapısı yumuşak güç teorisini, Çin'in Pakistan ve İran'daki ‎yumuşak güç stratejisini ve Hindistan'ın Pakistan ve İran'daki yumuşak güç stratejisini analiz ‎etmektedir. Ampirik analiz için, bu tez, dolayısıyla şunları yürütür: I) Pakistan ve İran ‎örneğinde Çin ve Hindistan'ın yumuşak gücünün anlayışını, kaynaklarını, stratejilerini, ‎etkilerini ve kullanımlarını karşılaştırarak ve II) Pakistan ve İran örneğinde Çin ve ‎Hindistan'ın yumuşak güç stratejisinin üç tematik alandaki etkileri, kültürel çekicilikler ve ‎atıflar yoluyla "rabıta gücü"; siyasi ve diplomatik katılım ve ekonomik ortaklıkları bulur ve ‎değerlendirir:. Bu tez, Pakistan ve İran örneğinde Çin ve Hindistan'ın yumuşak güç ‎stratejisini karşılaştırmalı perspektiflerden analiz ederek ve değerlendirerek, yumuşak güç ‎literatürüne Batı dışı uluslararası ilişkiler teorisine ve Çin ve Hindistan örneğinde ampirik ‎uygulaması dayanan teorik bir tekrarlama yoluyla katkıda bulunmayı amaçlamaktadır.‎