Cumhuriyet Dönemi tesisleri (vakıfları) (1926-1967)

Tesisler(Vakıflar), 1926-1967 yılları arasında Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nde kurulan sosyal ve hukuki kuruluşlardır. 1926 yılında kabul edilen Türk Medeni Kanunu'nda vakıflar, ?tesis? adıyla kanuna girmiştir. 1967 yılında 903 sayılı kanunun kabul edilmesine kadarki süreçte vakıflar ?tesis? olarak adlandırılmıştır. Bu 41 yıllık zaman diliminde 202 adet tesis(vakıf) kurulmuştur. Tesislerin(vakıfların) Osmanlı Devleti'nde kurulan vakıfların sayısına nazaran bu kadar az olmasının nedenleri arasında, kanunda ?vakıf? yerine ?tesis? teriminin kullanılması, daha önce kurulan vakıfların bu dönemde tasfiye edilmesi yüzünden insanların vakıf kurmaktan çekinmesi ve savaştan yeni çıkılmış olması sayılabilir.Tesisler(Vakıflar), nitelik olarak Osmanlı Devleti'ndeki vakfiyelere benzeyen ?Tesis Senetleri?yle kurulur. Burada, tesisi(vakfı) yapanın, şahitlerin ve noterin adı, soyadı ve imzası, vakfedilen malın türü, miktarı, vakfın amacı ve gelirleri yazılmaktadır. Bu senetler, noter ve daha sonra mahkeme tarafından onaylanarak resmi hale getirilir.Tesisler(Vakıflar), resmi senet veya vasiyetname yoluyla kurulur. Yönetim bakımından mazbut ve mülhak olarak ayrılırlar. Tesis vakıflarının geneli dini amaçlı kurulmuşlardır. Eğitim, sağlık ve sosyal amaçlı kurulan tesisler(vakıflar) de vardır. Ayrıca azınlıklar da tesis(vakıf) kurmuşlardır.Anahtar Sözcükler1. Tesisler2. Vakıf3. Mazbut4. Mülhak5. Cumhuriyet