Deneysel metabolik sendrom oluşturulan ratlarda alfa lipoik asit kullanımının mesane kontraktilitesi, histopatolojik değişimler ve oksidan/antioksidan sistem üzerine olan etkileri

ÖZETAşırı aktif mesane (AAM), toplumda oldukça sık görülen ve hayat kalitesini önemli oranda etkileyen bir patolojidir. Son yıllarda beslenme tarzındaki değişiklikler metabolik sendrom (MetS) gibi bazı hastalıkların da mesane disfonksiyonu ve AAM'ye yol açtığını göstermiştir. Bu çalışmada, deneysel olarak oluşturulan MetS modelinde mesane fonksiyonlarındaki değişimler ve bir antioksidan olan alfa lipoik asit (LA) kullanımının mesane disfonksiyonlarını önlemede ya da azaltmadaki rolü incelendi.Bu çalışmada 180- 200 gram ağırlığında toplam 40 adet Wistar Albino cinsi rat kullanıldı. Ratlar dört eşit gruba ayrıldı (n=10). Grup I kontrol grubu olarak değerlendirilip diğer üç gruba toplam 6 hafta boyunca %60'lık fruktozla zenginleştirilmiş diyet verilerek MetS oluşturuldu. MetS oluşturulduktan sonra grup II'ye 6 hafta süreyle intraperitoneal (i.p) serum fizyolojik (SF), grup III'e yine 6 hafta süre ile i.p -LA verildi. Grup IV'e ise toplam 12 haftalık çalışma süresince i.p -LA verildi. Çalışmanın sonunda tüm ratlar dekapite edilip serum ve doku örnekleri alındı. Alınan serum örneklerinde; trigliserit (TG), LDL, HDL, total kolesterol, glukoz ve insülin düzeyleri çalışıldı. İnsülin rezistansının tespiti için HOMA-IR, oksidatif stres indeksi için serum Total Oksidan Seviye/Total Antioksidan Seviye (TOS/TAS) değerlerine bakıldı. Alınan doku örneklerinden ise in-vitro izole organ banyosunda kontraksiyon yüzdeleri hesaplandı ve histopatalojik olarak ortalama damar sayısı ile enflamasyon oranları belirlendi.Kontrol grubuna göre, grup II'de serum glukoz (165,62±23,63), TG (153,12±49,49), LDL (39,75±5,42) ve HOMA-IR (11,18±3,28) değerlerinin arttığı, HDL (29,60±6,63) düzeyinin ise azaldığı tespit edildi. Grup II'nin serum TAS (0,23±0.09) değerinde anlamlı artış olmazken TOS (30,06±9,68) ve OSI (15,86±9,26) değerlerinin kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı oranda arttığı görüldü (p<0.05). Ayrıca histopatolojik değerlendirmede grup II'nin ortalama damar sayısının kontrol grubuna göre anlamlı olarak arttığı görüldü (p<0.05). Grup II'nin Ach ve KCl indüksiyonuna verdiği kontraksiyon ve amplitüd yanıtının maksimum yüzdesinin kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı oranda azaldığı, frekansının ise istatistiksel olarak anlamlı oranda arttığı saptandı (p<0.05). Grup II ile kıyaslandığında -LA uygulanan gruplardaki (grup III ve IV) serum gkukoz, TG, LDL ve HOMA-IR değerlerinin azaldığı, HDL değerlerinin ise arttığı istatistiksel olarak belirlendi (sırayla, p<0.05, p<0.01). Grup II'ye göre grup IV'ün serum TOS (25,25±3,67) ve OSI (9,87±5,76) değerlerindeki azalmanın istatistiksel olarak anlamlı olduğu (p<0.05), TAS (0,31±0,13) değerindeki artışın ise anlamlı olmadığı tespit edildi (p<0.06). Grup IV'ün kontraksiyon ve amplitüd yanıtının maksimum yüzdesinin grup II'ye göre istatististiksel olarak anlamlı oranda arttığı, frekansının ise anlamlı oranda azaldığı tespit edildi (p<0.05).Metabolik sendromun neden olduğu mesane disfonksiyonu ve tedavileri günümüzde güncel araştırma konularıdır. Çalışmamızda, deneysel olarak oluşturulan MetS modelinde ekzojen -LA kullanımının, mesane disfonksiyonunu azalttığı ve kontraksiyon, frekans ve oksidan antioksidan sistem üzerinde anlamlı iyileşmeye yol açtığı gözlendi.Anahtar Kelimeler: Metabolik Sendrom, Mesane, Alfa Lipoik Asit, Kontraktilite