Deneysel olarak oluşturulan organofosfat toksikasyonunda vitamin E, selenyum ve vitamin E-selenyum'un etkisi

Organofosfatlı (OP) bileşikler, sağladığı büyük faydaların yanında bilinçsiz kullanımı çok ciddi zehirlenmelere yol açmaktadır. Bu çalışmada sıklıkla kullanılan bir OP olan fenthionun meydana getirdiği toksikasyon ve biyokimyasal değişiklikler belirlendi. Bunun için oluşturulan deneysel çalışmada ratlar 5 gruba ayrıldı. Sham grubu hariç diğer tüm gruplarda fenthion (0.8 g/kg) ile toksikasyon oluşturulduktan bir saat sonra tedavi gruplarına 100 mg/kg vitamin E, 100 µg/kg selenyum, 100 mg/kg vitamin E + 100 µg/kg selenyum ve kontrol grubuna 2 ml/kg serum fizyolojik verildi. Tüm gruplarda meydana gelen oksidatif stresin, antioksidan sistem üzerindeki değişmeleri kanda belirlendi. Kontrol grubuna ait malondialdehit (MDA) düzeyi en yüksek olduğu görülürken, tedavi gruplarındaki MDA değerlerinde azalma kaydedildi. Sham grubuna oranla diğer gruplardaki glutatyon seviyelerinde bir artış olmasına rağmen sadece kontrol grubu ile istatistiksel bir fark belirlendi (p<0.01). Vitamin C düzeyleri tedavi gruplarında, sham ve kontrol grubuna göre bir artış gösterdi. Sham ve tedavi gruplarına ait glutatyon peroksidaz düzeyleri birbirine yakın olduğu görülürken, kontrol grubuna oranla daha az oldukları kaydedildi (p<0.001). OP bileşiklerinin neden olduğu oksidatif stres durumunda vitamin E, selenyum ve vitamin E - selenyum koruyucu etki göstermiştir.2008, 84 sayfaAnahtar Kelimeler: organofosfat, fenthion, vitamin E, selenyum, oksidatif stres, antioksidan sistem