Doğu Anadolu fay sisteminin Palu-Uslu (Elazığ) arasındaki kesiminin kinematik analizi

Doğu Anadolu Fay Sistemi (DAFS) Alp-Himalaya sistemi içerisinde Arabistan ve Afrika levhaları'nın Anadolu Levhası ile çarpışmalarıyla ilişkili olarak gelişmiş kıta içi doğrultu atımlı bir fay sistemidir. Bu çalışmada DAFS üzerinde kuzeydoğuda Palu'dan başlayıp güneybatıda Uslu'ya kadar uzanan yaklaşık 80 km uzunluğundaki bir alan çalışılmıştır. Çalışma alanındaki fayların geometrileri uzaktan algılama yöntemleri ve arazi çalışmaları yardımıyla haritalanmıştır. Bölgedeki çizgisellikler, Landsat (4-5) TM uydu görüntüsünden otomatik yöntemler kullanılarak çıkartılmış ve çalışma alanında toplam 101 jeolojik çizgisellik tanımlanarak alana ait çizgisellik haritası oluşturulmuştur. Çizgiselliklerin yorumlanması için hazırlanan gül diyagramına göre, ana yönelimler K750D olarak saptanmıştır. Çalışma alanında bulunan fay düzlemlerinden ölçülen fay kayma verilerinin Angelier (1990) yöntemi ile kinematik analizi yapılmış ve bölgede en az üç farklı deformasyon evresinin (gerilme sisteminin) varlığı tespit edilmiştir. Çalışma alanındaki en yaşlı deformasyon evresi Geç Oligosen-Orta Miyosen (25-11 my) aralığında gerçekleşmiştir. Bu evrede Neo-Tetis'in güney koluna ait dalan litosfer kopmuş ve üstündeki levhada KB-GD doğrultulu genişleme rejimi etkin olmuştur. İkinci deformasyon evresi bölgede KB-GD doğrultulu sıkışma ile karakterize edilir. Bu deformasyon evresinin Geç Miyosen-Pliyosen zamanında bölgede etkili olan çarpışma sonrası sıkışma ile ilişkili olduğu düşünülmektedir. Çalışma alanındaki en genç deformasyon evresi ise günümüzde etkin olan KD-GB doğrultulu sıkışma ile karakterize edilir. Geç Pliyosen'den itibaren etkin olan bu dönem DAFS ve birçok doğrultu atımlı fayın aktif hale geçmesi ile ilişkilidir. Arazi ve uzaktan algılama çalışmaları sonucunda elde edilen veriler bölgede etkin olan gerilme eksenleri hakkında önemli ve birbirlerini destekleyici bilgiler sunmaktadır.