İngilizce öğretim elemanlarının acil uzaktan eğitim sürecinde dijital teknoloji algıları, güdülenme ve iş memnuniyet algıları

Bu çalışma, İngiliz dilini yabancı dil olarak öğreten Türkiyedeki üniversite akademisyenlerinin Kovid-19 sebebi ile ortaya çıkan acil durum uzaktan eğitim sürecinde çevrim içi derslerine dijital teknolojiyi ne düzeyde entegre ettiklerini SAMR (Yerine koyma-Güçlendirme-Modifiye etme-Yeniden düzenleme) Modelini temel alarak incelemiştir. Aynı zamanda, çalışmaya katılan akademisyenlerin acil durum uzaktan eğitim döneminde çevrimiçi derslere yönelik motivasyon ve mesleki tatmin düzeyleri, demografik bilgileri de dahil edilerek incelenmiştir. Çalışmanın gönüllülük esas alınarak ulaşılan katılımcıları kolay ulaşılabilinir durum örneklemesi metodu ile örneklenmiştir. Çalışmaya 20 üniversite katılmıştır ve karma metod tekniği kullanılmıştır. Nitel veri: yarı yapılandırılmış görüşme tekniği, yansıtma raporu tekniği ve açık uçlu sorular ile; nicel veri ise 3 farklı çevirimiçi anket tekniği uygulanarak toplanmıştır. Veri analizi için Betimsel istatikler, Hiyerarşik Çoklu Regresyon testi, Anova, ve içerik analizi metodu kullanılmıştır. Nicel veriler ile nitel veriler karşılaştırılarak, akademisyenlerin dijital teknoloji entegrasyon düzeylerinin en alt basamak olan Yerine Koyma ile üçüncü basamak olan Modifiye etme basamağı arasında kaldığı anlaşılmıştır. Bununla beraber acil durum uzaktan eğitim sürecinde akademisyenlerin motivasyon ve mesleki tatmin düzeylerinin öğrencilerin derse ilgisizliği, düşük katılımı ve yetersiz alt yapı sebebi ile çok düşük düzeyde olduğu saptanmıştır. Son olarak da akademisyenlerin cinsiyeti, eğitim düzeyleri ve çevrimiçi eğitim tecrübeleri ile digital teknolojileri derse entegre etme düzeyleri arasında önemli düzeyde bir ilişki saptanırken, yaşları ve kıdem yılları ile arasında ilişki saptanmamıştır. Sonuçlara dayanarak, gelecek olası pandemi ve doğal afet durumlarından eğitim alanında en az etkilenmek ve sürdürebilir eğitime erişmek için eğitim alt yapısı güçlendirilmelidir ve akademisyenlere düzenli ve sürekli mesleki gelişim seminerleri verilmelidir.