Elazığ yöresindeki kan donörlerinde hepatit C virusu (HCV) araştırması

43 ÖZET HBVye ait labaratuvar testlerinin geliştirilmesini izleyen dönemlerde kan ve kan ürünleri transfüzyonlarından soma oluşan hepatitlerin (PTH) % 90- 95 inin başka virus ya da viruslarla olabileceği görüşü ağırlık kazanmıştır. Uzun yıllar HAV ve HBV etkenlerinin tespit edilemediği hepatitler non- A,non-B hepatiti (NANBH) adıyla anılmış, yoğun araştırmalardan soma 1988 yılında klonlama teknikleriyle genomik yapısı tanımlanan ve parenteral tipte non-A,non-B hepatitine neden olan virusa Hepatit C virusu (HCV) ismi verilmiştir. 1989 yılında virusa karşı oluşan antikorları tespit edebilen serolojik testler (1. jen ELİSA) geliştirilmiş, izleyen yıllarda bu testler daha da geliştirilerek duyarlılığı daha fazla arttırılmış olan II. ve III. Jenerasyon ELISA (1991) testleri ile doğrulama yöntemleri (RİBA, LİATEK) ve HCV RNA m direkt olarak gösterebilen PCR yöntemleri kullanım alanına girmiştir. HCV, küçük (yaklaşık 10 kb, 30-60 mm. büyüklüğünde) zarflı, pozitif tek sarmallı bir RNA virüsüdür. Genomik organizasyonu, hidropatisite profili ve diğer bazı özellikleri nedeniyle flaviviridae ailesi içinde değerlendirilmektedir. Günümüzde HCV'nin en azından 5 ayrı genomik varyantının bulunduğu bilinmektedir. Bu farklılıkların korunma ve tedavi açısından değişik sonuçlara yol açabileceği düşünülmektedir. HCV'nin post transfüzyonel hepatit, siroz, hepatocellüler karsinoma gelişmesinde önemli rol oynaması ve epidemiyolojik karakteri, bu virusla ilgili çalışmaların yoğunlaşmasına neden olmuştur. Biz bu çalışmamızda Il.jenerasyon ELISA (Abbott HCV EIA) test kitlerini kullanarak 400 kan donöründe anti-HCV antikor insidansını araştırık. Olguların %1 inde anti-HCV seropozitifliği saptadık. Elde edilen bulgular yurt içi ve yurt dışındaki araştırma sonuçlan ile karşılaştırılarak tartışıldı. Bu çalışmada elde edilen sonuçların diğer araştırma sonuçlarıyla uyum içinde oldukları gözlendi. HCVnin parenteral olarak bulaşması, özellikle kan ve kan ürünleriyle bulaşmanın yüksek düzeyde gerçekleşmesi kan donörlerinde HCV prevalansını tanımlamayı ve bulaşmanın önlenmesine dair tedbirlerin alınmasını zorunlu kılmaktadır. Bu tedbirler arasında; - Zorunlu olmadıkça kan transfüzyonu yapılmaması. - Gönüllü kan donörlerine ait bağışların tercih edilmesi. - Tüm kan merkezlerinde HCV testlerinin rutin olarak uygulanması sayılabilir.