ermTR geninin eritromisine hassas Streptococcus pyogenes NZ131 ve Staphylococcus aureus RN4220 suşlarındaki etkilerinin incelenmesi

ermTR geni özellikle streptokoklarda makrolidlere direnç sağlayan en yaygın genlerden biridir. ermTR klonlanarak hassas suşlardaki etkisi gözlenmemiştir. Bu çalışmanın amacı izogenik durumda ermTR geninin etkisini göstermektir. Şimdiye kadar sadece sekans benzerliği ile tanımlanmış ermTR etkisi hakkında bilgi sağlamıştır. ermTR' nin makrolid duyarlılığı üzerindeki etkisini görmek için bu zamana kadar klonlama yapılamamıştır.ermTR geni regülatör bölgesi dahil edilerek ve hariç tutularak pUC18 plazmidi içerisine klonlanmış ve sonrasında pJIM2246 plazmidine subklonlanmıştır. pJIM2246 içerisinde regülatör bölgeli veya bölgesiz rekombinant plazmidler Streptococcus pyogenes NZ131 ve Staphylococcus auerus RN4220 suşlarına transformasyon yoluyla aktarılmıştır. ermTR genini alan suşların MLS grubu antibiyotiklere hassasiyeti 0.5?g/ml eritromisin ile indüklenerek ve indüklenmeden ölçülmüştür.Bu çalışma diğer metizlazlar ile ErmTR metilazı arasında iki ana fark ortaya koymuştur. i) ErmTR tarafından sağlanan eritromisin direncinin düzeyi düşüktür. ii) ErmTR metilasyonu ile oluşan klindamisin (Linkomisin) direncinin düzeyi makrolidlerden daha yüksek saptanmıştır. ermA ve ermB gibi diğer metilazlar sürekli sentez halindeyken linkomisine ve makrolidlere yüksek düzey direnç sağlamaktadır. Bu metilazlar 23S rRNA `nın 2058. pozisyonundaki adenini metillemektedirler. Ayrıca bu pozisyonlardaki mutasyonlar da yüksek düzey dirence neden olmaktadır. ErmTR `nin metilasyon bölgesinin belirlenmesi için ileri çalışmalar gerekmektedir. ErmTR 23S rRNA `nın 2058. pozisyonu dışındaki diğer başka bir bölgeyi metilleme olasığı öngörülmüştür.