Farklı periodontal hastalık türlerinde dişeti oluğu sıvısı, serum ve dişeti dokusu örneklerinden IL-10 ve TIMP-1 seviyelerinin belirlenmesi

Periodontal hastalıkların ortaya çıkışında ve gelişiminde patojen bakterilerin uyarısıyla konaktan doku yıkımını arttırabilcek vekonak dokuyu yıkıcı etkilerden koruyacak belirteçler salgılanmaktadır. Bu çalışmanın amacı agresif ve kronik periodontitisli bireylerin DOS, serum ve dişeti örneklerindeki IL-10 ve TIMP-1 miktarlarının periodontal tedavi ile değişimlerini tespit etmek ve bu miktarları sağlıklı kontrollerle karşılaştırmaktır. Çalışmamıza 9 KP, 9 AP ve 6 periodontal sağlıklı birey dahil edildi. PI, GI, SCD, KAS, SK ölçümleri ve DOS, serum ve dişeti dokusu örnekleri başlangıçta ve tedavi sonrası 3. ve 6. aylarda alındı. IL-10 ve TIMP-1 miktarları ELISA yöntemi ile değerlendirildi. Klinik indeks değerlerine bakıldığında, PI ve SCD başlangıç değerleri AP grubunda KP grubuna göre anlamlı derecede yüksek bulundu. Tedavi sonrası tüm klinik indeks değerlerinde KP ve AP gruplarında azalma olduğu görüldü. Başlangıç TIMP-1 DOS konsantrasyonu kontrol grubunda diğer iki gruba göre; KP grubunda da AP grubuna göre yüksek bulundu . DOS IL-10 konsantrasyon değerleri AP grubunda tedavi sonrası 6. aydaki azalma ile TIMP-1 konsantrasyonunda AP grubunda 3. ve 6. aydaki artış istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Başlangıç serum IL-10 değeri AP grubunda KP ve kontrol grubuna göre yüksek bulundu , TIMP-1, KP `de diğer gruplara göre yüksek bulundu. Doku IL-10 düzeylerinde gruplar arasında anlamlı fark bulunmazken, 110TIMP-1 kontrol grubunda diğer iki gruba göre; KP grubunda ise AP?e göre yüksek bulundu.Sonuç olarak; KP ve AP gruplarında yapılan başarılı bir tedavi sonrası DOS IL-10 ve TIMP-1 seviyelerinde belirgin değişimler olduğu, özellikle de AP grubunda bu değişimlerin istatistiksel anlamlılıkta daha ön plana çıktığı gözlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Periodontal hastalık, IL-10, TIMP-1111