Favipiravirin sıçanlarda doz ilişkili mesane toksisitesi. Biyokimyasal ve histopatolojik değerlendirme

Amaç: Favipiravirin sıçanlarda doza bağımlı mesane toksisitesine etkisini biyokimyasal ve histopatolojik olarak araştırmaktır. Materyal ve Metot: Deney hayvanları sağlıklı (SG), 100 mg/kg favipiravir (FAV-100), 200 mg/kg favipiravir (FAV-200), 400 mg/kg favipiravir (FAV-400) olarak dört gruba ayrıldı. Hayvan gruplarına sırası ile favipiravir 100, 200 ve 400 mg/kg dozlarda oral yoldan gavaj ile mideye verildi. SG grubuna ise sadece distile su oral gavaj ile (1 ml) uygulandı. Bu prosedür günde iki kez bir hafta boyunca tekrarlandı. Bulgular: Biyokimyasal deney sonuçlarımız, Favipiravirin sıçan mesane dokusunda doza bağımlı bir şekilde Malondialdehit (MDA) ve Total Oksidan Status (TOS) gibi endojen oksidan parametrelerin artmasına, Total Glutatyon (tGSH), Süperoksid Dismutaz (SOD) ve Total Antioksidan Status (TAS), Katalaz (CAT) gibi antioksidanların azalmasına yol açtığı izlenmiştir. Histopatolojik olarak değerlendirildiğinde FAV 400 grubunda inflamasyon şiddeti diğer gruplara kıyasla en yüksek düzeydeyken, doz arttıkça inflamasyon şiddetinin arttığı izlenmiştir Sonuç: Favipiravirin dozu arttıkça, sıçanların mesane dokularındaki oksidan düzeylerin arttığı, antioksidan düzeylerinin azaldığı saptanmıştır. Bu sonuçlar doğrultusunda, favipiravirin sıçanlarda doza bağımlı olarak mesane toksisitesine neden olduğu görülmüştür. 2025, 85 Sayfa Anahtar Kelimeler: Antioksidan, Favipiravir, Mesane Toksisitesi, Oksidan