Fluxus ve Dada akımları bağlamında resmin heykelleşme süreci

Dada ve Fluxus akımları bağlamında resmin heykelleşme süreci araştırması, literatür taramasıyla Dada ve Fluxus akımlarını ve bu akımların önemli temsilcilerini tanıtmakta, plastik sanatlardaki malzeme kullanımını, malzeme estetiğini, kolaj ve asamblaj kavramlarını ele almaktadır. Ayrıca, çağdaş sanatta resim ve heykel birlikteliği ve bu alanda çalışan sanatçılar hakkında bilgiler sunulmuştur. Araştırmanın detaylarında Dada akımının anlam belirsizliğine ve anlamsızlığa dayandığı, I. Ve II. Dünya savaşı yıllarında çeşitli şehirlerde geliştiği, geleneksel sanat anlayışına başkaldırı niteliğinde olduğu ve sanatçıların nihilist düşüncelere sahip olduğu saptanmıştır. Fluxus akımının ise 1960'larda müzik de başlayıp farklı sanat dallarını bir araya getirdiği, insani ve maddi kaynakların tüketilmesine karşı çıktığı belirtilmektedir. Araştırma sonunda, heykelleşen resmin geleneksel anlamdaki tuval resminin sınırlarını aşarak heykelin sınırlarına yaklaştığı ve böylece genel sanat yapıtına yöneldiği çıkarımı yapılmıştır. Dolayısıyla resmin heykel sanatına yaklaşması ile etkileşimin fiziksel mekânla doğrudan bağlantılı olduğu ve sanat eserinin dokunsal özelliklerinin mekânda anlam kazandığı ifade edilmiştir. Bu doğrultuda nesnenin kendisinin sanat nesnesi gibi galeri mekânın da sergilenmesinin Enstalasyon kavramının doğmasına neden olduğu belirtilmekte olup bu akımların etkilerinin halen günümüzde de görülmekte olduğu belirtilmiş. Ve bu yönde eserler veren yabancı ve yerli sanatçıların çalışmalarından örnekler verilmektedir.