Futbol ürünleri koleksiyoncularının biriktirme belirtileri ve fanatiklik düzeylerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi

Futbol, taraftarları için yoğun bir tutkudur ve dünya genelinde en popüler spor dallarından biridir. Futbol taraftarlarının forma, atkı, futbol topu gibi ürünlerin koleksiyonunu yapmaya başlamasıyla futbol ürün koleksiyonculuğu bir ciddi boş zaman aktivitesi haline gelmiştir. Literatür tarandığında görülmüştür ki son yirmi yılda doğrudan futbolla ilgili araştırmalarda bir artış yaşanmıştır ancak futbol ürünleri koleksiyonculuğuyla ilgili neredeyse hiç çalışma yapılmamıştır. Bu yüzden araştırmamız futbol ürün koleksiyoncularının fanatiklik düzeyleri ve biriktirme belirtilerinin yaş, eğitim durumu, medeni durum, gelir düzeyi, koleksiyonculukla uğraşılan süre gibi değişkenler açısından incelenmesini amaçlamıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırma tekniklerinden anket ve ölçek yöntemi kullanılarak veriler online ortamda toplanmıştır. Araştırmanın örneklemini Türkiye sınırları içerisinde yaşayan, online olarak ulaşılabilen ciddi boş zaman aktivitesi olarak en az bir yıldır futbol ürünleri koleksiyonculuğu ile uğraşan 18 yaşından büyük bireyler oluşturmaktadır. Bireylerin izni alınarak kişisel bilgi formunu, "Biriktirme Envanteri-Gözden Geçirilmiş Formu"'nu ve "Futbol Taraftarı Fanatiklik Ölçeği"ni doldurmaları istenmiştir. Veriler SPSS programı kullanılarak analiz edilmiştir. Sonuçlara bakıldığında futbol ürün koleksiyoncuları arasında yaş yükseldikçe şiddete yönelik düşünce ve eylem eğiliminde azalma olduğu; kişisel gelir arttıkça şiddete yönelik düşünce veya eylem eğiminin azaldığı; hem kendi takımınının hem diğer takımlarının koleksiyonculuğunu yapan kişilerin kurumsal aidiyet duygusunun daha yüksek olduğu; daha fazla edinme davranışını gösteren kişilerin kişisel gelirinin daha yüksek bir kısmını koleksiyonculuğa ayırdığı; daha fazla eşya kalabalığına sahip kişilerin aile gelirinin daha yüksek bir kısmını koleksiyonculuğa ayırdığı; kurumsal aidiyet duygusu yüksek olanların aile gelirini koleksiyonculuk için kullanırken aileden onay alma eğiliminin daha düşük olduğu; değersiz nesneleri atmakta zorlanma kişilerin daha az yeni ürün almak için alım satım yaptıkları gibi sonuçlara ulaşılmıştır. Bulgular literatürle birlikte tartışılmış ve sınırlılıklar ortaya konmuştur. Gelecekte yapılacak araştırmalar için kapsamlı bir ön araştırma mahiyetinde olan bu çalışmanın literatüre katkı sağlaması beklenmektedir.