53
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Görme engelli kadınlarda sportif rekreasyon etkinliklere katılımın yaşam kalitelerine yansımalarının incelenmesi
Bu araştırmanın amacı Türkiye sınırlarındaki 9 farklı İl'de ikamet eden, lisanslı sporcu olarak veya egzersiz amacıyla aktif şekilde spor yapan görme engelli kadınların, yaptıkları sportif rekreatif etkinliklerin yaşam kalitelerine olan yansımalarının incelenmesidir. Araştırmanın örneklemi, "amaçlı örneklem" yöntemlerinden "tipik durum örnekleme" yöntemi ile belirlenmiştir. Nitel yöntem ile çalışılan araştırmada, araştırmacı "görüşme yöntemi" kullanmıştır. Araştırma kapsamında Batman, Diyarbakır, Kayseri, Bayburt, İstanbul, Aksaray, Ankara, Denizli ve Samsun şehirlerinde ikamet eden, farklı görme derecelerine (B1, B2 ve B3) sahip olan 28 görme engelli kadınla derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Veriler ise "betimsel içerik analiz" yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucu elde edilen veriler, yaşam kalitesinin dört ana teması altında toplanmış ve bu ana temalar alt boyutları ile belirlenmiştir. Ana temalar şu şekildedir; 1. Psikolojik Sağlık, 2. Fiziksel Sağlık, 3. Sosyal İlişkiler, 4. Çevresel Koşullar. Araştırmamızdan elde edilen veri analizleriyle; görme engelli kadınların, sportif rekreasyon etkinlikleri aracılığıyla, yaşam kalitesinin dört ana temasının tüm alt boyutlarında, faydalı kazanımlar edindikleri belirlenmiştir. Elde edilen veriler ışığında görme engelli kadınların, yaşam kalitelerini arttırma noktasında öneriler sunulmuştur.
Rekreasyonel liderlik ve sosyal bütünleşme: Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin davranışlarının analizi
Bu çalışma, spor bilimleri fakültesinde öğrenim gören öğrencilerin rekreasyonel liderlik davranışlarının sosyal bütünleşme üzerindeki etkisini analiz etmektedir. Araştırmada öğrencilerin hangi tür rekreasyon faaliyetlerine katıldığı, rekreasyon faaliyetlerine katılma sıklığı, rekreasyon liderliği davranışları ve öğrencilerin sosyal bütünleşme düzeyleri gibi faktörler üzerinde durulmuştur. Araştırmanın evren ve örneklemini Batman Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmaya 164 erkek ve 154 kadın olmak üzere toplamda 318 öğrenci katılmıştır. Veri toplamak için Google formlar aracılığıyla Kişisel Bilgi Formu, Rekreasyonel Liderlik Ölçeği ve Sporda Sosyal Bütünleşme Ölçeği uygulanmıştır. İstatistiksel analizler SPSS 23 yazılımı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Verilerin normal dağılıma uygun olup olmadığını belirlemek için çarpıklık ve basıklık değerleri değerlendirilmiş ve elde edilen sonuçların ±1 aralığında olduğu gözlemlenmiştir. Tüm analizlerde anlamlılık düzeyi 0.01 ve 0.05 olarak kabul edilmiş, elde edilen sonuçlar bu düzeylere göre yorumlanmıştır. Sonuç olarak, araştırmaya katılan spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin liderlik tarzları ile bireylerin gelişim boyutları arasındaki güçlü ve anlamlı ilişkiler tespit edildi. Özellikle demokratik liderlik ile kişisel gelişim ve sosyalleşme arasındaki yüksek korelasyonlar, demokratik liderlik tarzının bireylerin hem bireysel hem de sosyal gelişimine olumlu katkıda bulunduğunu göstermektedir. Bu bulgu, demokratik liderliğin katılımcılığı teşvik etmesi, bireyin özgüvenini artırması ve sosyal etkileşimleri desteklemesi ile açıklanabilir. Buna karşın, otokratik liderlik ile alt boyutlar arasındaki nispeten düşük korelasyonlar, otokratik liderliğin bireyin gelişimi üzerinde daha sınırlı bir etkisi olduğunu düşündürmektedir.
Sporun dönüşümü: Espor ekosisteminin günceli ve geleceğinin sistemdeki aktörler tarafından değerlendirilmesi
Bu çalışmanın amacı Elektronik Spor kavramına yönelik uzman ve sporcu görüşlerinin belirlenmesi ve mevcut duruma istinaden regülatif öneriler ile elektronik sporun geleceğinin irdelenmesidir. E-spor'un muhtemel gelişimi göz önüne alındığında, bilimsel bağlamda multidisipliner çalışma alanlarını ilgilendirmektedir. Spor, teknoloji, sosyoloji, psikoloji, çevre psikolojisi, antropoloji ve benzeri alanların ortak bir yapıda çalışması ve elektronik sporcuların gelişimsel süreçlerinin izlenmesi gerekmektedir. Diğer yandan rekreatif değerinin öne çıkması ve bireysel ve toplumsal etkisi, alınması gereken önlem ve uygulamalar belirlenmelidir. Bu çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim ve durum çalışması desenlerinden yararlanılmıştır. Araştırmanın evrenini Türkiye E-spor müsabakalarına katılan sporcular ve Türkiye'de spor eğitimi veren yükseköğretim kurumlarında görev yapan akademisyenler ve espor ekosisteminde bulunan uzman ve yöneticiler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini amaçlı örnekleme yolu ile seçilen ise E-spor konusunda yayın ve çalışmaları olan, ders verme deneyimi olan akademisyenler ve yönetim kanalında çalışan espor uzmanları uluslararası alanda yarışmalara katılan çeşitli oyun türlerinde oyuncular oluşturmuştur. Katılımcılara KGI değerlendirilmesi yapılmış yarı yapılandırılmış sorular yöneltilmiştir. Çalışmanın sonucunda 6 tema (alana yönelme, Espora ilgi, ekosistem değerlendirmesi, geleişim aşamaları ve nedenleri, esporun geleceği ve beklentiler) ve 23 alt kod oluşmuştur. Elektronik spor sektörünün gelişimi göz önüne alındığında bu alanın gerisinde kalmamak, bu alanla ilgili tanımlamaları bilimsel olarak ortaya çıkarmak için farkındalık çalışmaları gerekmektedir. Bilhassa spor bilimcilerin bu konudaki görüşleri ve yönelimleri kabul görme açısından önem arz etmektedir. Bunun yanı sıra elektronik sporcu olan bireylerin ulusal ve uluslararası bağlamadaki sorunlarının belirlenmesi, önlem alma ve çözüm geliştirme noktasında etkili olacaktır. Anahtar kelimeler: Espor, Dijital, Teknoloji, Elektronik spor
Üniversite öğrencilerinde serbest zaman doyumu ile üniversiteye uyum arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı öğrencilerde serbest zaman Doyumu ile üniversite yaşamına uyum arasındaki ilişkinin incelenmesi olarak belirlenmiştir. Bu amaç doğrultusunda araştırmanın evrenini Antalya ilinde bulunan Akdeniz Üniversitesi Merkez Kampüsünde öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Örneklem grubunu ise bu evrende gönüllü katılım gerçekleştiren 111 erkek (Ortyaş=21.982±2.753) ve 139 kadın (Ortyaş=21.640±4.462) öğrenci oluşturmuştur. Örnekleme ulaşılmasında, olasılıklı olmayan örnekleme yöntemlerinden kolayda örnekleme tekniği kullanılmıştır. Verilerin toplanması amacıyla 1980 yılında Jacob G. Beard ve Mounir G. Ragheb(1980) arafından geliştirilen ve 2011 yılında Gökçe ve Orhan tarafından Türk kültürüne uyarlanan Serbest Zaman Doyum Ölçeği, Tuhanioğlu tarafından 2017 yılında geliştirilen Üniversiteye Uyum Ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Verilerin analizi bilgisayar ortamında IBM SPSS 23 (Statistics for Windows) programı aracılığıyla gerçekleştirilmiştir. Analiz sonucunda iki adet anlamlı kanonik korelasyon elde edilmiş ve değişkenlerin bu kanonik fonksiyonlara olan anlamlı katkıları .45 anlamlılık düzeyinde incelenmiştir. Sonuç olarak serbest zaman doyumu veri setinde yer alan psikolojik, eğitimsel, sosyal, fiziksel ve estetik doyum arttıkça öğrencilerin üniversiteye kurumsal ve kişisel- duygusal uyumlarının arttığı tespit edilmiştir. Aynı zamanda serbest zaman doyumu veri setindeki rahatlama, estetik, eğitimsel, fiziksel ve psikolojik doyum arttıkça öğrencilerin sosyal uyumunun arttığı tespit edilmiştir. Çalışma sonucunda elde edilen veriler ışığında öğrencilerin üniversiteye uyumunun sağlanmasında üniversitelerin serbest zaman aktivitelerinin artırılması ve fiziksel şartlarının iyileştirilmesinin olumlu katkısı olacağı düşünülmektedir.
Kamp ve piknik alanlarının etkin yönetimi için yöntem önerisi
Açık Alan Rekreasyonu kaynağı olarak kullanılan kamp alanları, karavan parkları ve piknik yerlerinin yönetim süreçlerine katkı sağlamak, ziyaretçilerin ziyaret esnasında olumsuz deneyimler yaşamasını engellemek ve aynı zamanda farklı gelir seviyelerine sahip bireylere farklı hizmet seçenekleri sunabilecek bir dijital rezervasyon sistemi oluşturmaktır.
Futbol ürünleri koleksiyoncularının biriktirme belirtileri ve fanatiklik düzeylerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi
Futbol, taraftarları için yoğun bir tutkudur ve dünya genelinde en popüler spor dallarından biridir. Futbol taraftarlarının forma, atkı, futbol topu gibi ürünlerin koleksiyonunu yapmaya başlamasıyla futbol ürün koleksiyonculuğu bir ciddi boş zaman aktivitesi haline gelmiştir. Literatür tarandığında görülmüştür ki son yirmi yılda doğrudan futbolla ilgili araştırmalarda bir artış yaşanmıştır ancak futbol ürünleri koleksiyonculuğuyla ilgili neredeyse hiç çalışma yapılmamıştır. Bu yüzden araştırmamız futbol ürün koleksiyoncularının fanatiklik düzeyleri ve biriktirme belirtilerinin yaş, eğitim durumu, medeni durum, gelir düzeyi, koleksiyonculukla uğraşılan süre gibi değişkenler açısından incelenmesini amaçlamıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırma tekniklerinden anket ve ölçek yöntemi kullanılarak veriler online ortamda toplanmıştır. Araştırmanın örneklemini Türkiye sınırları içerisinde yaşayan, online olarak ulaşılabilen ciddi boş zaman aktivitesi olarak en az bir yıldır futbol ürünleri koleksiyonculuğu ile uğraşan 18 yaşından büyük bireyler oluşturmaktadır. Bireylerin izni alınarak kişisel bilgi formunu, "Biriktirme Envanteri-Gözden Geçirilmiş Formu"'nu ve "Futbol Taraftarı Fanatiklik Ölçeği"ni doldurmaları istenmiştir. Veriler SPSS programı kullanılarak analiz edilmiştir. Sonuçlara bakıldığında futbol ürün koleksiyoncuları arasında yaş yükseldikçe şiddete yönelik düşünce ve eylem eğiliminde azalma olduğu; kişisel gelir arttıkça şiddete yönelik düşünce veya eylem eğiminin azaldığı; hem kendi takımınının hem diğer takımlarının koleksiyonculuğunu yapan kişilerin kurumsal aidiyet duygusunun daha yüksek olduğu; daha fazla edinme davranışını gösteren kişilerin kişisel gelirinin daha yüksek bir kısmını koleksiyonculuğa ayırdığı; daha fazla eşya kalabalığına sahip kişilerin aile gelirinin daha yüksek bir kısmını koleksiyonculuğa ayırdığı; kurumsal aidiyet duygusu yüksek olanların aile gelirini koleksiyonculuk için kullanırken aileden onay alma eğiliminin daha düşük olduğu; değersiz nesneleri atmakta zorlanma kişilerin daha az yeni ürün almak için alım satım yaptıkları gibi sonuçlara ulaşılmıştır. Bulgular literatürle birlikte tartışılmış ve sınırlılıklar ortaya konmuştur. Gelecekte yapılacak araştırmalar için kapsamlı bir ön araştırma mahiyetinde olan bu çalışmanın literatüre katkı sağlaması beklenmektedir.
55 yaş ve üzeri bireylerde rekreatif orman banyosu (shinrin-yoku) etkinliğinin yaşam tatmini ve bazı psikometrik değişkenlere etkisi
Bu çalışma, orman banyosunun yaşlı bireylerde depresyon düzeylerini azaltma ve yaşam tatminini artırma potansiyelini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Aynı zamanda, orman banyosunun bazı psikometrik değişkenler üzerindeki etkilerini de incelemektedir. Rasgele belirlenmiş randomize kontrollü bir tasarıma sahip olan bu çalışma, deney ve kontrol grupları içermekte ve ön test, ara test ve son test adımlarını içermektedir.Araştırmanın evrenini 60+ Tazelenme Üniversitesine devam eden 55 yaş ve üzeri bireyler oluştururken, örneklemi 47 gönüllü katılımcıdan (25 deney ve 22 kontrol) oluşmaktadır.Veriler, çeşitli ölçekler kullanılarak üç aşamada toplanmıştır: Yaşam Tatmini Ölçeği, Geriatrik Depresyon Ölçeği, Duygu Durumları Profili Ölçeği ve Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi. Orman banyosu grubunda depresyon düzeylerinde anlamlı bir azalma ve yaşam tatmininde artış gözlemlenmiştir. Kontrol grubunda ise anlamlı bir değişiklik bulunmamıştır. Duygu durumu alt boyutları incelendiğinde, orman banyosu grubunda depresyon, karışıklık ve gerginlik düzeylerinde azalma, enerji düzeylerinde ise artış tespit edilmiştir. Kontrol grubunda da benzer değişiklikler gözlemlenmiştir ancak etkiler orman banyosu grubuna göre daha az belirgindir. Orman banyosu uygulamalarının yaşlı bireylerin depresyon düzeylerini azaltmada ve genel duygu durumlarını iyileştirmede etkili olduğunu ortaya koymaktadır. Yaşam tatmini üzerindeki etkileri ise daha fazla araştırma gerektirmektedir. Doğal ortamların, özellikle orman banyosu gibi doğa temelli müdahalelerin, yaşlı bireylerin psikolojik ve duygusal sağlıklarını destekleyebileceği sonucuna varılmıştır.
Rekreatif amaçlı fitness merkezlerinde egzersiz yapan bireylerin besinsel ergojenik destekler hakkındaki bilgi düzeylerinin ve kullanım sıklığının belirlenmesi. Antalya ili örneği
Araştırmanın amacı, fitness merkezlerinde rekreatif amaçlı egzersiz yapan bireylerin besinsel ergojenik destekler hakkındaki bilgi düzeylerinin ve kullanım sıklığının belirlenmesidir. Bu amaç doğrultusunda konu ile ilgili literatür taranmış ve uzman görüşleri alınarak veri toplama aracı olarak anket yöntemi kullanılmıştır. Anket, egzersiz yapan bireylerin besinsel ergojenik destek ürünleri hakkında bilgi düzeylerini ve kullanım durumlarını sorgulamaktadır. Ankette egzersiz yapan bireylerin bu ürünler hakkında yeterli bilgi düzeyine sahip olup olmadıkları, bu ürünleri kimlerin tavsiyesi ile kullandıkları, ne amaçla kullandıkları, gerekli sağlık kontrollerinden geçip geçmediklerini belirlemeye yönelik sorular sorulmuştur. Araştırmamıza gönüllülük esasına dayılı olarak Antalya ilinde fitness merkezlerinde egzersiz yapan 110'u kadın, 292'si erkek olmak üzere toplamda 402 kişi katılmıştır. Bu tez çalışmasında SPSS 25.0 istatistik programı kullanılarak veriler analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarında elde edilen verilerin tanımlayıcı istatistik verilerinden frekans ve yüzde dağılımları hesaplanmış, farklılıkları test etmek için ki-kare tekniği kullanılmıştır. Çalışmamızdan elde edilen bulgulara dayanarak, araştırmaya katılanların (n=292) %72,6'sının erkek, (n=110) %27,4'ünün kadın olduğu; erkek bireylerin yaş ortalamasının 26,84, kadın bireylerin yaş ortalamasının 24,80 olduğu görülmüştür. Ayrıca eğitim durumlarına bakıldığında (n=299) %74,4'ünün üniversite eğitimi aldığı, mesleklerine bakıldığında(n=151) %37,6 oranla en çok özel sektör çalışanı olduğu görülmüştür. Egzersiz yapma süresi en yüksek olanların (n=152) %37,8'inin 2-4 yıl arası egzersiz yaptıkları belirlenmiştir. Araştırmamızda n=306 kişinin sağlık için spor yaptığı belirlenmiştir. Yine araştırmamıza katılanların %55'inin besinsel ergojenik destek ürünleri hakkında yeterli bilgiye sahip olmadıkları belirlenmiştir. Araştırmamıza katılanların %60,2'sinin ise besinsel ergojenik destek ürünleri kullandıkları, bu ürünlerle ilgili bilgiyi %47 oranıyla internetten edindikleri görülmüştür. Kullanıcıların %40,1'i bu ürünleri performansı arttırmak, %27,7'si de kas kütlesini arttırmak için kullandıklarını belirtmişlerdir. Araştırmamızda ergojenik destek ürünleri kullananların %33,1'inin antrenör tavsiyesi ile bu ürünlere başladığı görülmüştür. Bu ürünleri kullananların %63,2'sinin ise bu ürünleri internet üzerinden temin ettikleri anlaşılmıştır. Çalışmamızdaki ergojenik destek ürün kullananların %53,3'ü doktor kontrolünden geçmediklerini belirtmişlerdir. Herhangi bir besinsel ergojenik destek maddesi kullanıyor musunuz, sorusu ile egzersiz süresi, egzersiz çeşidi ve ergojenik bilgi durumu soruları arasında istatiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur (P<0,000).
Ciddi boş zaman aktivitesi olarak basketbol oynayan ergen sporcularda, psikolojik dayanıklılık ve zihinsel antrenmanın algılanan performansa etkisi
Ciddi boş zaman aktivitesi olarak basketbol oynayan ergen sporcularda psikolojik dayanıklılık ve zihinsel antrenmanın algılanan performansa etkisinin incelenmesini içermektedir. Ciddi boş zaman aktivitesi olarak basketbol oynayanlara psikolojik dayanıklılık ölçeği, zihinsel antrenman envanteri ve demografik anket soruları sorulur. Basketbol oyuncularına zihinsel antrenman önerilerinde bulunularak belli bir süreç tamamlandıktan sonra zihinsel antrenmanın algılanan performansa etkisi incelenir.
Golf turistlerinin çevre bilinci, algıladıkları yesil otel uygulamalarının konaklama niyetlerine etkisinin incelenmesi
Ortaya çıkan çevreci talepler karşısında işletmelerde çevreninin korunmasına yönelik uygulamaları hayata geçirmeye başlamışlardır. Çevrenin korunmasına yönelik uygulamalar ile hem tüketicilerin çevreci hassasiyetlerini karşılamak hem de ekonomik anlamda maliyetlerini düşürmek için yeşil otel uygulamalarına talep göstermektedirler. Başka alanlarda faaliyet gerçekleştiren işletmeler tarafından talep gören yeşil uygulamaları, turizm işletmeleri tarafından da tercih edilerek yaygınlaşmaktadır. Turistlerin çevresel sorunlara karşı taşıdıkları çevre bilinci, çevre dostu yeşil uygulamayı tercih eden otellere yönelik tutumlarını etkilemektedir. Turistlerin giderek artan çevre bilinci ve tüketicilerin yeşil otellerde konaklama niyetlerini olumlu yönde etkilemektedir. Bu çalışmanın amacıda, golf turistlerinin çevre bilinci, doğada olma duyguları ve algıladıkları yeşil otel uygulamalarının konaklama niyetlerine etkisinin incelenmesidir. Literatürde golf turistlerinin yeşil yıldızlı otelleri ziyaret etme niyetini etkileyen faktörlere ilişkin yeterince çalışmaya rastlanamamıştır. Bu çalışma tüketicilerin yeşil yıldızlı otelleri tercih etme niyetini etkileyen faktörlerin açısından literatüre katkıda bulunacağı düşünülmektedir. Çalışmanın amacı, çevre bilinci ve doğada olma duygusunun algılanan yeşil otel uygulamalarını tercih etme niyetine etkisinin araştırılmasıdır.
Bireylerin iş hayatındaki çalışma sürelerine göre ciddi boş zaman etkinliklerine katılımlarının incelenmesi
Bu araştırma, bireylerin boş zaman etkinliklerine katılım düzeylerinin ve yaşam kalitelerinin demografik özelliklere göre nasıl farklılık gösterdiğini incelemek, aynı zamanda boş zaman etkinliklerinin yaşam kalitesine ve tatmin düzeyine etkisini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Araştırma, betimsel bir yöntemle Antalya ilinde farklı sektörlerde çalışan bireyler üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında 311 katılımcıya, demografik bilgiler, boş zaman etkinliklerine katılım ve yaşam kalitesi ile ilgili üç farklı ölçek uygulanmıştır. Veriler, SPSS 25.0 programı kullanılarak analiz edilmiş; frekans, yüzde analizi, t-testi, ANOVA ve korelasyon analizleri yapılmıştır. Araştırma sonuçları, boş zaman etkinliklerine katılımın bireylerin yaşam kalitesi ve tatmin düzeyleri üzerinde anlamlı bir etkisi olduğunu göstermiştir. Kadınların, evli bireylerin ve yüksek gelir gruplarının boş zaman etkinliklerinden daha fazla tatmin elde ettiği belirlenmiştir. Yaş grupları arasında 26-35 yaş aralığındaki bireylerin boş zaman katılımı ve yaşam kalitesi puanlarının en yüksek olduğu saptanmıştır. Eğitim düzeyi yükseldikçe boş zaman etkinliklerine katılımın ve yaşam kalitesinin arttığı gözlemlenmiştir. Meslek durumuna göre çalışan bireylerin sosyal ve psikolojik tatmin düzeylerinin diğer gruplara kıyasla daha yüksek olduğu, haftalık çalışma saatleri arttıkça da boş zaman etkinliklerinden elde edilen tatminin yükseldiği bulunmuştur. Korelasyon analizi sonuçları, boş zaman katılımı ile yaşam kalitesi (r = 0.65) ve boş zaman tatmini (r = 0.60) arasında anlamlı pozitif ilişkiler olduğunu ortaya koymuştur. Yaşam kalitesi ile boş zaman tatmini arasında yüksek düzeyde bir ilişki (r = 0.68) bulunmuş, bu durum boş zaman etkinliklerinin bireylerin genel iyilik hali üzerindeki kritik rolünü vurgulamaktadır. Bu çalışma, bireylerin boş zaman etkinliklerine katılımının yaşam kalitesi ve tatmin düzeyleri üzerinde önemli bir etkisi olduğunu ortaya koymaktadır. Araştırma sonuçları, boş zaman etkinliklerinin bireylerin fiziksel, psikolojik ve sosyal iyilik halleri üzerindeki olumlu etkilerini destekler niteliktedir. Boş zaman etkinliklerini teşvik eden politikaların geliştirilmesi ve bireylerin bu etkinliklere erişiminin artırılması, yaşam kalitesinin iyileştirilmesine yönelik önemli bir strateji olarak önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Boş Zaman Etkinlikleri, Yaşam Kalitesi, Tatmin Düzeyi
Yamaç paraşütü tandem uçuşa motive eden faktörler ölçeğinin geliştirilmesi: Katılımcıların motivasyonel faktörleri, sürekli/durumluk kaygıları ve ödamonik iyi oluşlarının demografik değişkenlerle ilişkisinin; memnuniyet algısı ve hissedilen duygular açısından farklılaşma durumlarıyla birlikte incelenmesi
Bu çalışmanın amacı, bireyleri yamaç paraşütü tandem uçuşa motive eden faktörler ölçeğinin geliştirilerek, katılımcıları tandem uçuşa motive eden faktörleri, sürekli ve durumluk kaygıları ve ödamonik iyi oluşları arasındaki ilişkinin demografik değişkenlere göre incelenmesidir. Araştırma bulguları, tandem yamaç paraşütü deneyiminin katılımcıların psikolojik durumları üzerinde olumlu etkiler yarattığını ortaya koymaktadır: Etkinlik öncesinde yüksek olan durumluk kaygı seviyelerinin (86,83±10,68), etkinlik sonrası anlamlı şekilde düştüğü saptanmıştır (80,37±9,29). Bu durum, ekstrem sporların stres yönetiminde sağladığı potansiyel katkıları vurgulamaktadır. Ayrıca, bireylerin tandem yamaç paraşütü motivasyonel yönelimleri ile kaygı türleri arasında anlamlı ve çok boyutlu ilişkilerin bulunduğu belirlenmiştir (p<0.01, p<0.05). Ödamonik iyi oluşun, bireylerin sürekli ve durumluk kaygı ile başa çıkma yeteneklerini destekleyici bir yapı sunduğu belirlenirken (p<0.01, p<0.05), bireylerin ödamonik iyi oluş düzeylerinin tandem yamaç paraşütü motivasyonel yönelimlerini şekillendirdiği ve aralarında çok boyutlu ilişkiye sahip olduğu tespit edilmiştir (p<0.01, p<0.05). Çalışmaya katılan ve tesadüfi örnekleme modeliyle seçilen 388 kişinin demografik analizleri, cinsiyet (%52,8'i kadın ve %47,2'si erkek), yaş (%20,6'sı 22 yaş ve altında, %36,6'sı 23-35 yaş arası, %27,3'ü 36-45 yaş arası ve %15,5'i 46 yaş ve üstü), medeni durum (%50,8'i evli ve %49,2'si bekar), eğitim durumu (%30,7'si lise dengi ve altı, %54,1'i üniversite ve %15,2'si lisans üstü) ve çalışma durumu (%70,4'ü çalışmakta ve %29,6'sı çalışmayan) gibi değişkenlerin motivasyonel eğilimler, kaygı düzeyleri ve ödamonik iyi oluş üzerinde belirleyici rollerini net bir şekilde ortaya koymaktadır. Özellikle kadın katılımcıların içsel motivasyonlara daha fazla yönelebildiği, sosyal medya etkileşimlerinin ise etkinliğe katılım motivasyonunu artıran en önemli unsurlardan biri olduğu gözlemlenmiştir (%12,26). Araştırma bulguları, macera turizminin psikolojik faydalarını gözler önüne sermekte ve bireylerin yaşam kalitelerini artırma konusunda bu tür deneyimlerin ne denli önemli bir araç olabileceğini ifade etmektedir. Dolayısıyla, tandem yamaç paraşütü gibi aktivitelerin, bireylerin psikolojik iyilik halleri üzerinde sağladığı katkılar, alanında kayda değer bir önem taşımaktadır.
Akdeniz Üniversitesi tazelenme üniversitesine devam eden 60 yaş üzeri bireylerde ev temelli egzersizlerin yaşlılarda düşme, yaşam kalitesi, fonksiyonel wellness ve fitness etkilerinin incelenmesi.
Bu çalışma, ev egzersizi uygulamalarının yaşlı bireylerde düşme riski, yaşam kalitesi, denge ve fiziksel uygunluk üzerindeki etkilerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Aynı zamanda, ev ortamında yapılan düzenli egzersizlerin fonksiyonel sağlık göstergeleri üzerindeki katkısını incelemektedir. Rastgele seçilmiş katılımcılarla gerçekleştirilen bu çalışma, deney ve kontrol gruplu deneysel bir tasarıma sahiptir ve ön test ile son test ölçümlerini içermektedir. Araştırmanın evrenini, Akdeniz Üniversitesi bünyesindeki Tazelenme Üniversitesine devam eden 60 yaş ve üzeri bireyler oluştururken; örneklemi, 40'ı deney, 40'ı kontrol grubunda yer alan toplam 80 gönüllü bireyden oluşmaktadır. Deney grubuna, 8 hafta süresince haftada 3 gün ve her biri 1 saatlik ev egzersizi programı uygulanmıştır. Bu program; kas kuvvetini artırmayı, dengeyi geliştirmeyi ve düşme riskini azaltmayı hedefleyen egzersizlerden oluşmuştur. Kontrol grubuna ise herhangi bir müdahale yapılmamıştır. Veriler, çeşitli ölçme araçları ile toplanmıştır: Yaşlılarda Yaşam Kalitesi Ölçeği, Berg Denge Ölçeği, Fiziksel Aktivite Ölçeği, Açık Göz ve Kapalı Göz Tek Bacak Denge Testleri, İki Adım Testi, Sandalyede Otur-Uzan Testi ve Sandalyede Otur-Kalk Testi. Elde edilen bulgular, ev egzersizi programının deney grubunda yaşam kalitesini artırdığı, denge ve fiziksel uygunluk düzeylerini geliştirdiği, ayrıca düşme riskini azalttığını göstermiştir. Kontrol grubunda anlamlı bir değişiklik gözlemlenmemiştir. Ev egzersizlerinin, yaşlı bireylerde fonksiyonel sağlık ve aktif yaşam sürecine katkı sağlayan etkili bir müdahale yöntemi olduğu sonucuna varılmıştır.
Golfün dijital dönüşümü: Sanal ve geleneksel golfün katılım kısıtları açısından karşılaştırılması
Bu çalışma, sanal golf uygulamalarının boş zaman kısıtlamaları bağlamında geleneksel golfle karşılaştırmalı olarak incelenmesini amaçlamaktadır. Dijital teknolojilerin spor alanına entegrasyonu ile gelişen sanal golf, geleneksel açık hava golfünün zaman, maliyet ve çevresel kısıtlarını azaltma potansiyeli sunmaktadır. Bu doğrultuda, Türkiye'de golf sporu ile ilgilenen bireylerden elde edilen veriler aracılığıyla, sanal ve geleneksel golf katılımı arasındaki boş zaman kısıtlamaları algıları karşılaştırılmıştır. Araştırma kapsamında nicel yöntem benimsenmiş, kolayda örnekleme tekniği ile veri toplanmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, bağımlı örneklem Wilcoxon ve Spearman korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Bulgular, sanal golfün özellikle zaman, maliyet ve hava koşullarına ilişkin kısıtlamaları azaltmada geleneksel golf sporuna göre daha avantajlı olduğunu ortaya koymuştur. Yapılan Wilcoxon işaretli sıralar testi sonucunda, katılımcıların sanal ve açık hava golfüne yönelik boş zaman kısıtlamaları algıları karşılaştırılmıştır. Wilcoxon işaretli sıralar testi sonuçlarına göre zaman (Z = -4.137, p < .001), beceri (Z = -3.885, p < .001), güven (Z = -2.561, p = .010), maliyet (Z = -4.041, p < .001) ve hava koşulları (Z = -5.535, p < .001) alt boyutlarında anlamlı fark bulunmuştur. Bu bulgular, sanal golfün açık hava golfüne kıyasla bazı kısıtlamaları daha az hissettirdiğini göstermektedir. Elde edilen sonuçlar, sanal golfün dijital sporlar ve rekreasyonel faaliyetler kapsamında daha geniş kitlelere ulaşabilecek bir potansiyele sahip olduğunu göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Sanal golf, geleneksel golf, boş zaman kısıtlamaları, erişilebilirlik, dijital sporlar.
Çocuklarını rekreatif amaçlı spor aktivitesine gönderen vegöndermeyen ebeveynlerin sportif etkinliklere yöneliktutumları ve spor etkinliklerine yönelimlerinin incelenmesi
Araştırmanın amacı, çocuklarını rekreatif amaçlı spor aktivitesine gönderen ve göndermeyen ebeveynlerin sportif etkinliklere yönelik tutumları ve spor etkinliklerine yönelimlerini incelemektir. Ayrıca ebeveynlerin spora yönelik tutumları ve spor etkinliklerine yönelimleri ile ders dışı sportif etkinliklere yönelik tutumlarının bazı demografik değişkelere göre farklılıklarının incelemesi amaçlanmaktadır. Bu bağlamda araştırma, çocuklarını spor etkinliklerine gönderen ebeveynlerin, göndermeyen ebeveynlere kıyasla spora karşı daha olumlu tutumlar sergileyip sergilemediklerini ve ders dışı sportif etkinliklere yönelik tutumlarının nasıl şekillendiğini analiz etmektedir. Araştırma grubu Antalya'nın Muratpaşa ilçesinde farklı spor okullarına katılan ve katılmayan çocukların ebeveynlerinden oluşmaktadır. Çalışmaya 253 kadın, 184 erkek olmak üzere toplam 437 ebeveyn katılmıştır. Çalışmada, nicel araştırma yöntemine dayanarak ebeveynlere yönelik anket ve ölçeklerle veriler toplanmıştır. Veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu ile Çevik ve ark (2018) tarafından Türkçeye uyarlanmış "Spor Etkinliklerine Yönelim" ölçeği, Şentürk (2014) tarafından geliştirilmiş "Spora Yönelik Tutum" ölçeği, Yılmaz ve Güven (2015) tarafından geliştirilen "Ders Dışı Sportif Etkinliklere Yönelik Ebeveyn Tutumu" Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde istatistiksel olarak t-testi ve ANOVA, Tukey çoklu karşılaştırma, Pearson Korelasyon testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre çocuklarını spor etkinliklerine gönderen ebeveynlerin ders dışı sportif etkinliklere yönelik daha olumlu tutum sergiledikleri, spora yönelik tutum ve spor etkinliklerine yönelim düzeylerinin de yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca, ebeveynlerin spora yönelik tutumları ve spor etkinliklerine yönelimleri ile ders dışı sportif etkinliklere yönelik tutumları arasında anlamlı ve pozitif yönde bir ilişki oluğu görülmüştür.
Farkındalık temelli egzersiz programının üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi oluş ve yaşam doyumu üzerindeki etkililiğinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı, farkındalık temelli egzersiz programının üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi oluş ve yaşam doyumu üzerindeki etkililiğinin incelenmesidir. Araştırmanın bağımlı değişkenlerini, psikolojik iyi oluş ve yaşam doyumu oluşturmaktadır. Araştırmanın bağımsız değişkeni ise farkındalık temelli egzersiz programı oluşturmaktadır. Araştırmada, deneysel düzeneklerden deney (ön-test, son-test ve izleme testi) ve kontrol gruplu (ön-test ve son-test) bir model kullanılmıştır. Araştırma, Covid-19 pandemisi sırasında 2020-2021 akademik yılında bir vakıf üniversitenin farklı fakültelerinde öğrenimine devam etmekte olan toplam 60 öğrenci ile (30 deney grubu ve 30 kontrol grubu) yürütülmüştür. Deney ve kontrol grubuna katılan katılımcıların 48'i kadın, 12'si erkektir. Deney ve kontrol grubunda yer alan katılımcıların yaş aralığı 18-27 arasında olup, yaş ortalaması 21.40'tır. Araştırmada, kişisel bilgi formu, Psikolojik İyi Oluş Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın sonunda ise deney grubuna eğitim değerlendirme formu uygulanmıştır. Araştırma kapsamında deney grubunda yer alan katılımcılara 8 oturumluk bir psiko-eğitim programı uygulanmış, kontrol grubunda yer alan katılımcılara ise herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Farkındalık Temelli Egzersiz Programı deney grubuna haftada bir gün, 90 dakika olmak üzere 8 oturum olarak uygulanmıştır. Araştırmada kullanılan ölçme araçları, psiko-eğitim programının uygulanmasından önce ön-test, programın tamamlanmasının ardından son-test; programın etkisinin kalıcılığını belirlemek amacıyla da sadece deney grubuna son-testten üç ay sonra izleme testi şeklinde uygulanmıştır. Verilerin analizinde "Mann Whitney U", "Friedman ANOVA" ve "Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi" ve Bonferroni düzeltmesi kullanılmıştır. Analizler sonucunda, deney ve kontrol gruplarının psikolojik iyi olma ölçeği son-test toplam puanları arasında deney grubu lehine anlamlı bir fark bulunmuştur. Psikolojik iyi olma ölçeği alt boyutları arasında yer alan çevresel hakimiyet, bireysel gelişim ve yaşam amacı alt boyutlarından alınan son-test puanlarının sonuçlarına göre deney ve kontrol grupları arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Psikolojik iyi olma ölçeğinin diğerleriyle olumlu ilişkiler ve otonomi/özerklik alt boyutlarından alınan son-test puanları sonuçlarına göre deney ve kontrol gruplarının arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Deney grubunda yer alan üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi oluş son-test ve izleme testi toplam puanları arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Benzer şekilde diğerleriyle olumlu ilişkiler, otonomi/özerklik, çevresel hakimiyet, yaşam amacı, kendini kabul alt boyutunun son-test ve izleme testi puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Sadece bireysel gelişim alt boyutunun son-test ve izleme testi puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. Kontrol grubunun psikolojik iyi oluşun toplam puanından, altı alt boyutundan ve yaşam doyumundan aldıkları ön-test ve son-test puanları arasında anlamlı bir düzeyde farklılık olmamıştır. Araştırma sonucunda, 8 hafta süren farkındalık temelli egzersiz programına katılan üniversite öğrencilerinin kontrol grubuna kıyasla psikolojik iyi oluş ve yaşam doyumu düzeylerini artırmada önemli bir etkiye sahip olduğu ve yapılan izleme çalışması sonucunda bu etkinin pozitif yönde devam ettiği bulunmuştur. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular literatürde bulunan ilgili araştırmalar ışığında tartışılmış; uygulamaya ve araştırmacılara yönelik önerilerde bulunulmuştur. Anahtar Kelimeler: Farkındalık, psikolojik iyi oluş, yaşam doyumu, psiko-eğitim, egzersiz, egzersiz psikolojisi
Ciddi boş zaman aktivitesi olarak koşan master sporcuları koşuya motive eden faktörler ölçeğinin geliştirilmesi, mental iyi oluş düzeylerinin belirlenmesi ve bu faktörlerin çeşitli değişkenlere göre karşılaştırılması
Bu tezin amacı; ciddi boş zaman aktivitesi olarak koşan master sporcuları koşuya motive eden faktörlerin belirlenmesine yönelik bir ölçek geliştirme çalışması olup, aynı zamanda bu faktörlerin farklı değişkenlere ve mental iyi oluş düzeylerine göre incelenmesidir. Tanımlayıcı bir araştırma olan bu çalışmanın; ana kütlesi aktif olarak masterlar yaş kategorisinde koşu yarışmalarına katılan 35 yaş ve üzeri bireylerden oluşmaktadır. 2021-2022 yılları arasında veri toplama amacıyla oluşturulan anket çalışması, Nisan 2022- Ağustos 2022 tarihleri arasında koşu yarışmalarına katılan 410 master koşucuya yüz yüze veya internet aracılığı uygulanmıştır. Katılımcılara bazı sosyo-demografik soruların yanında motivasyonel değişimlerini irdeleye bileyeceğimiz sorular sorulmuştur. Aktif olarak yaş gruplarında yarışmalara katılan sporcuların mental iyi oluş düzeylerini ortaya koyarak motivasyonel ve demografik değişkenler ile aralarındaki ilişkiyi araştırmak da hedeflenmiştir. Araştırma sonuçlarında elde edilen verilerin frekans ve yüzde dağılımları hesaplanmış, farklılıklarım test etmek için ki-kare tekniği kullanılmıştır (p<0.01, p<0.05 anlamlılık seviyesi kabul edilmiştir). Tabloların yorumu frekans ve yüzde dağılımlarına göre yapılmıştır. Bu çalışmaya özgü olarak geliştirilen anket formu, demografik bilgilere ek olarak, koşmak için ayrılan zaman, katlandıkları maliyet, kimlerle katılım sağladıkları, ne zamandır koştukları ve koşuya motive eden 44 maddeden oluşan soru listesi ile, Warwick-Edinburgh tarafından geliştirilen ve Türkçeye uyarlaması Gökay Keldal tarafından yapılan 14 sorudan oluşan mental iyi oluş ölçeği çalışmada kullanılmıştır. Ölçek, 35 yaş üstü bireyleri ciddi boş zaman faaliyeti olarak koşuya motive edebilecek maddeler 10 faktörden oluşmuştur. Bunlar, "Koşu Grubuna Bağlılık ve Sosyalleşme", "Kişisel Gelişim", "Uzaklaşma", "İyi oluş (Well-Being)", "Fiziksel Sağlık", " Beğenilme/Takdir Edilme", "Örnek Olma" , "Rekabet", "Kendini ifade etme", "Finansal / Finansal Olmayan Faydalar"'dır. Çalışma kapsamında oluşturulan hipotezler, verilerin analizi sonucunda elde edilen bulgular değerlendirildiğinde, master koşucuların mental iyi oluş seviyeleri katılmayı tercih ettikleri yarış mesafesi ve antrenman programında değişim göstermemektedir.
Dünden bugüne serbest zaman değerlendirmesi: Yaşlılar ile fenomenolojik bir araştırma
Araştırmanın amacı katılımcı bireylerin gençlik dönemlerinde ki serbest zaman algısı ve değerlendirmesi ile yaşlılık dönemindekileri karşılaştırmasını yapmak, katılımcıların yaşlanma sürecinde serbest zaman algısında nasıl bir değişim olduğunu belirlemek, yaşlı bireylerin serbest zaman değerlendirmelerinin öznel yargısına ulaşabilmektir. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden fenomenoloji araştırma deseni kullanılarak yapılmıştır. Yarı yapılandırılmış soru formu kullanılarak, yaklaşık 40 dakika süren şuan aktif bir yaşam süren 65 yaş ve üzeri 5 kadın ve 5 erkek ile görüşmeler yapılmıştır. Verilerin analizi aşamasında her bir sorunun cevaplarına yönelik temalar belirlenmiş ve araştırmanın güvenirliliğini sağlamak adına kappa analizi yapılarak kappa değeri 1.00 bulunmuştur. Yapılan bu çalışma ile katılımcıların eğitim hayatları, çalışma hayatları ve günümüzdeki emeklilik dönemlerinde serbest zaman değerlendirmelerinde ki aktivite türleri, değerlendirmelerine yönelik memnuniyet ya da pişmanlık durumları ve subjektif karşılaştırmaları belirlenmiştir. Verilerin analiz edilmesi sonucunda katılımcıların gençlik dönemleri ile yaşlılık dönemleri serbest zaman değerlendirmelerinde belirli bir aktiviteye ya da topluluğa bağlı olanların değerlendirmelerinde farklılıklar olmadığı fakat sosyal aktivitelerde bulunan katılımcıların değerlendirmelerinde farklılıklar olduğu belirlenmiştir. Bu farklılıkların yaş almadan kaynaklı tecrübelerden ve ekonomik, toplumsal, kültürel şartların değişiminden kaynaklı olduğu, yaşlılık dönemlerinde sosyal aktivitelerde bulunurken kendilerine psikolojik, sosyolojik ve bilişsel açısından daha faydalı olabilecek rekreatif aktiviteler tercih ettikleri analiz edilmiştir. Geçmiş dönemlerinde tek bir aktivite türü yapan ve bu aktiviteden tek bir fayda beklentisi olan bireylerin; yaşlılık dönemlerinde bir çok aktiviteye katıldığı ve bu aktivitelerden de birbirinden farklı bir çok alana yönelik fayda beklentisi olduğu tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Serbest Zaman, Rekreasyon, Yaşlı Bireyler, Aktivite Teorisi, Aktif Yaşlanma
Başarılı yaşlanma: Kronik hastalığı olan yaşlı bireylerin serbest zamanlarının değerlendirilmesi
Bu araştırmanın amacı, kronik hastalığı olan yaşlı bireylerin serbest zamanlarını incelemek ve başarılı yaşlanma modeli olan telafi etme yoluyla seçici optimizasyona göre bireylerin serbest zamanlarının değişimini anlamaktır. Telafi etme yoluyla seçici optimizasyon modeli yaşlılıkta azalan rezerv kapasiteleri ve belirli alanlarda kayıpların artması karşısında gelişme potansiyeline ve kazançlara odaklanarak yaşlanmaya ve yaşlılığa uyumu kavramsallaştırır. Yaşlılıkta kayıplar ve kazançların dengelenmesinin mümkün olabileceğini ileri sürer. Bu araştırmada kronik hastalığı olan yaşlı bireylerin serbest zamanları görüşme tekniğine dayalı nitel bir araştırma tasarlanarak incelenmiştir. Araştırma Antalya Döşemealtı Halil Akyüz Huzurevinde ikamet eden 3'ü kadın, 16'sı erkek toplam 19 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Bu araştırma fenomelojik özellik taşıyan bir durum çalışmasıdır. Betimsel veri analizi yapılmış olup yaşlı bireylerin telafi etme yoluyla seçici optimizasyon modelini etkin kullanamadıkları görülmüştür. Katılımcıların hastalıkları öncesindeki aktiviteleri daha çok sürdürdükleri anlaşılmıştır. Kayba dayalı seçim ile yeni aktivite ediniminin çok az birey tarafından gerçekleştirildiği görülmüştür. Huzurevi tarafından sağlanan kaynakların telafi etme ve optimizasyonda önemli olduğu anlaşılmıştır. Çok az olsa da bazı katılımcıların hastalık durumlarını telafi etme ve optimizasyon ile yönettikleri anlaşılmıştır. Ayrıca bireylerin hastalıkları varlığında pasif aktiviteleri benimsedikleri bulunmuştur. Bununla beraber en çok sosyal ve iş-uğraş aktivitelerine katılım göstermişlerdir. Serbest zamana katılımı etkileyen unsurlar bağlamında hastalık, sosyal çevre, fiziksel ortam ve yaşın etkisi ile fiziksel aktivitelere katılımın daha az gerçekleştiği bulunmuştur. Katılımcılar serbest zaman aktivitelerinden en fazla psikolojik fayda elde etmişlerdir. Katılımcıların serbest zaman hedeflerini ifade ederken belirsiz amaçlarının olması telafi etme yoluyla seçici optimizasyon modelinin benimsenmediğinin göstergesidir. Sonuç olarak yaşlı bireyler serbest zamanlarını nasıl değerlendireceklerini bilmemektedirler. Anahtar kelimeler: Gerontoloji, başarılı yaşlanma, telafi etme yoluyla seçici optimizasyon, serbest zaman, rekreasyon
Antalya İl Sağlık Müdürlüğü çalışanlarının fiziksel aktivite düzeyleri ve duygu durumları arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı kamu sağlık çalışanlarının fiziksel aktivite düzeylerini ve duygu durumlarını tespit etmek, çalışanların fiziksel aktivite düzeyleri ile duygu durumları arasındaki ilişkileri incelemektir. Araştırmada nicel araştırma modellerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışmanın örneklemi; Antalya İl Sağlık Müdürlüğü'nde çalışan 72 erkek ve 92 kadın, toplam 164 katılımcıdan oluşmaktadır. Araştırmaya katılan bireylerin fiziksel aktivite düzeylerini belirlemek amacıyla "Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi" (UFAA), duygu durumlarını tespit etmek için "Pozitif-Negatif Duygu Ölçeği" (PNDÖ) ve kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde, Kolmogorov-Smirnov, Independent Sample t Test, Mann-Whitney U ve İkili Korelasyon testleri kullanılmıştır. Verilerin analiz edilmesi sonucunda araştırmaya katılan çalışanların egzersiz yapma nedenlerinin başında "sağlıklı hissetmek" ve "günlük stresten kurtulmak" olduğu belirlenmiştir. Araştırmaya katılan çalışanların orta şiddetli, şiddetli ve toplam fiziksel aktivite skorlarında cinsiyetlere göre anlamlı fark olduğu (p<0,05), pozitif duygu puanlarında cinsiyetlere göre anlamlı fark olduğu (p<0,05), negatif duygu puanlarında egzersiz yapma durumuna göre anlamlı fark olduğu (p<0,05), çalışmaya katılanların pozitif duygu puanları ile yürüme skorları arasında pozitif korelasyon (r=0,162, p<0,05) olduğu, ve negatif duygu puanları ile şiddetli aktivite skorları arasında ise negatif korelasyon (r=-0,164, p<0,01) olduğu saptanmıştır. Sonuç olarak, çalışmaya katılan bireylerin sağlık ve psikolojik faydalar elde etmek amacıyla fiziksel aktivite yaptıkları görülmüştür. Bunun yanında şiddetli aktivite ile negatif duygulanım arasında ters yönlü bir ilişki olduğu ve çalışan kadınların erkeklere göre daha az pozitif duygulanım gösterdiği görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Fiziksel Aktivite, Öznel İyi Oluş, Mutluluk, Rekreasyon
Bireyleri eğlenmeye motive eden faktörler ölçeğinin geliştirilmesi ve bireylerin eğlence profillerinin belirlenmesi; Antalya Kaleiçi örneği
Bu tezin amacı; "Bireyi Eğlenmeye Motive Eden Faktörler Ölçeğinin Geliştirilmesi, Türk popülasyonu için geçerlilik güvenirliliğinin yapılması ve Antalya Kaleiçi'nde eğlenmeye giden bireylerin eğlence profillerini belirlemektir". Tanımlayıcı bir araştırma olan bu çalışmanın; ana kütlesi Antalya Kaleiçi'ne eğlenme amacıyla gelen 18 yaş ve üstündeki bireylerden oluşmaktadır. Örneklem ise 01 Aralık 2019 – 12 Mart 2020 tarihleri arasında Antalya Kaleiçi'nde eğlenme imkânı sağlayan mekanlar, bar, pub ve meyhanelerde; eğlence amaçlı Kaleiçi'nde bulunan 18 yaş ve üstü bireylerden oluşmaktadır. Çalışmada toplam 340 adet anket uygulanmıştır. 2019-2020 yılları arasında veri toplama amacıyla geliştirilen anket; Antalya Keleiçi'nde eğlenme amacı ile eğlence mekanlarına gelen 18 yaş ve üzeri bireylerle yüz yüze anket yöntemiyle uygulanmıştır. Bu çalışmaya özgü olarak geliştirilen anket formu, demografik bilgilere ek olarak, eğlence için bulundukları yerler, katlandıkları maliyet, kimlerle katılım sağladıkları, serbest zamanlarında neler yaptıkları ve bireyleri eğlenmeye motive eden 43 maddeden oluşan soru listesi kullanılmıştır. Bireyleri eğlenmeye motive eden maddeler toplam 10 faktörde faktörleşmiştir. Bunlar sırasıyla; "Mekân ve Ürün Kalitesi", "Mekânın Çekiciliği", "Sosyalleşme", "Sakinleşme/Rahatlama", "Dikkat Çekme/Fark Edilme", "Yenilik Arayışı", "Nostalji", "İnsanlardan Uzaklaşma", "Kutlama", "Mekânın Ses ve Müzik Sisteminin Kalitesidir". Sonuç: Eğlence mekânlarına giden bireyler, daha önce o mekânda hoş vakit geçirmiş olmaları, arkadaşlarının tavsiyesi üzerine ve mekânın dış görünüşünden kaynaklanan nedenlerle tercih ettikleri hem kişisel gelir hem de aile geliri arttıkça bireylerin eğlenceye ayırdıkları bütçe de artmakta, cinsiyet açısından kadın ve erkek bireylerin Kaleiçi'ni tercih açısından önemli bir farklılığın olmadığı, Kaleiçini daha çok öğrencilerin ve gençlerin tercih ettikleri, yaş ve gelir arttıkça bireylerin eğlence mekanlarındaki ve ürünlerindeki kalite beklentisi de artmakta, Kaleiçi daha çok kışın tercih edilirken, Konyaaltı ve Lara yazın tercih edilmektedir. Anahtar Kelimeler: Eğlence, Geçerlilik, Güvenirlilik, Rekreasyon
Türkiye ve Portekiz kadın futbol liglerinde mücadele eden sporcuların içsel ve dışsal motivasyon tutumlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi
Araştırmamız Türkiye Akdeniz Bölgesi ve Portekiz Porto bölgesindeki kadın futbolcularının Motivasyon düzeylerinin içsel güdülenme, dışsal güdülenme, güdülenmeme ve alt boyutları bakımından farklılıklarının bazı değişkenlere göre incelenmesidir. Araştırmamızı tesadüfi örneklem yöntemi ile seçilmiş kadın futbolcular oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemi; Türkiye Akdeniz Bölgesi ve Portekiz Porto bölgesindeki profesyonel, yarı profesyonel ve amatör kadın futbolculardan oluşmaktadır. Ayrıca yaptığımız araştırmada, araştırma sahibi tarafından oluşturulmuş kişisel bilgi formu Türkçe, Portekizce ve İngilizce dillerinde kullanılmıştır. Buna ek olarak; İngilizce ölçek Pelletier, Fortier, Vallerand, Tuson, Briere ve Blais (1995) tarafından geliştirilen Sport Motivation Scale –SMS-. Türkçe ölçek Türk sporcular için Kazak (2004) tarafından geçerlik güvenirliği yapılan "Sporda Güdülenme Ölçeği –SGÖ-. Portekizce ölçek Portekiz'li sporcular için uyarlanmasını Bara Filho ve diğ. Tarafından, (2011) Escala de Motivação Desportiva -EME-BR- olmak üzere üç farklı dilde kullanılmıştır. Araştırmaya katılan kadın futbolcularda bilmek ve başarmak için içsel güdülenme, uyaran yaşamak için içsel güdülenme, içsel güdülenme, dışsal düzenleme, içe atım ve dışsal güdülenme düzeylerinin kaç yıldır futbol oynadıklarına göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde farklılaşmadığı görülmüştür (p>0,05). Uyaran yaşamak için içsel güdülenme alt boyutunda, profesyonel olarak futbol oynayanların güdülenme düzeylerinin amatör olarak futbol oynayanlardan anlamlı olarak daha yüksek olduğu görülmektedir (p<0,05). Dışsal düzenleme alt boyutunda, yarı-profesyonel olarak futbol oynayanların güdülenme düzeylerinin profesyonel olarak futbol oynayanlardan anlamlı olarak daha yüksek olduğu görülmektedir (p<0,05). Bilmek ve başarmak için içsel güdülenme, uyaran yaşamak için içsel güdülenme, içsel güdülenme, dışsal düzenleme, özdeşim ve güdülenmeme düzeylerinin gelir durumlarına göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde farklılaştığı (p<0,05), ve futbol antrenmanları dışında rekreasyon aktivitesi yapan kadın futbolcuların bilmek ve başarmak için içsel güdülenme, uyaran yaşamak için içsel güdülenme, içsel güdülenme, dışsal düzenleme, özdeşim ve dışsal güdülenme düzeyinin futbol antrenmanları dışında rekreasyon aktivitesi yapmayan futbolculardan anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu (p<0,05), bulunmuştur.
Özel eğitim okulunda çalışan öğretmenlerin genel öz yeterlik ve tükenmişlik düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi
Araştırmanın amacı, özel eğitim okulunda çalışan öğretmenlerin genel öz yeterlilikleri ile tükenmişlik düzeylerinin, yaş, medeni durum, gelir, cinsiyet, görev yaptığı yer, çalışma süresi, haftalık egzersiz yapma durumu, lisanslı sporcu olma durumları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Bu amaç doğrultusunda amaçlı örneklem yöntemiyle seçilmiş olan Antalya'nın Kepez, Muratpaşa ve Konyaaltı ilçelerine bağlı özel eğitim okullarında ki öğrencilerle çalışan öğretmenler oluşturacaktır. Araştırmanın örneklemini Antalya ilinin Kepez, Muratpaşa ve Konyaaltı ilçelerinde ki özel eğitim okullarında görev yapan öğretmeler oluşturmaktadır. Yaptığımız çalışmada, araştırma sahibi tarafından oluşturulmuş kişisel bilgi formuna ek olarak Maslach ve Jackson (1981) tarafından geliştirilen ve Türkçe'ye uyarlanması 1992 yılında Ergin tarafından yapılan "Maslach Tükenmişlik Ölçeği" ile Sherer ve arkadaşları (1982) tarafından hazırlanan 2010 yılında Yıldırım ve İlhan tarafından Türkçe'ye uyarlanan "Genel Öz Yeterlilik Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; araştırmaya katılan öğretmenlerin engellilere yönelik genel öz yeterlilik düzeyleri ile duygusal tükenmişlik düzeylerinin arasında negatif ve orta düzeyde anlamlı ilişki olduğu, öğretmenlerin engellilere yönelik genel öz yeterlilik düzeyleri ile duyarsızlaşma düzeylerinin arasında negatif ve orta düzeyin altında anlamlı ilişki olduğu, öğretmenlerin engellilere yönelik genel öz yeterlilik düzeyleri ile kişisel başarı tükenmişlik düzeylerinin arasında ise pozitif ve orta düzeyde anlamlı ilişki olduğu görülmektedir. Anahtar Kelimeler: Tükenmişlik, Genel Öz Yeterlilik, Özel Eğitim Okulu, Öğretmenler
Bir kaya tırmanışı bölgesinde kalabalık standartlarının belirlenmesi
Kaya tırmanışı, sadece macera arayan kısıtlı bir grubun gerçekleştirdiği bir spor branşından, önemli bir rekreasyonel ve turistik etkinlik haline gelmiştir. Günümüz dünyasında bu etkinliğe yönelik tırmanış bölgeleri düzenlenmekte ve yönetilmektedir. Bu çerçevede, kaya tırmanışı bölgelerinde, doğal ve kültürel kaynak değerlerinin korunması ve aynı zamanda ziyaretçi memnuniyetinin sağlanması, doğru planlama yaklaşımları ve ziyaretçi yönetim stratejileri geliştirilebilmesi için rekreasyonel taşıma kapasitesi analizlerinden faydalanılmaktadır. Rekreasyonel taşıma kapasitesi çerçevesinde sosyal taşıma kapasitesi kavramı özellikle sosyal bilimlere yönelik çalışmalarda destinasyon planlaması için yoğun olarak kullanılmaktadır. Bu kavram, rekreasyon deneyim kalitesinde düşüşlere sebep olmaksızın gerçekleştirilen rekreasyonel kullanım miktarının üst düzeyi olarak ifade edilmektedir. Yapılan bu çalışmada, önemli bir sportif tırmanış bölgesi olan Geyikbayırı'nın sosyal taşıma kapasitesi, görsel araştırma yöntemi kullanılarak belirlenmiştir. Özellikle kırsal alanlarda sosyal taşıma kapasitesi hesaplanmasında kullanılan bu yöntemle, bölgedeki ziyaretçilerin kalabalık algılarına yönelik standartlar belirlenmiştir. Bu sayede, bölgenin sürdürülebilir çerçevede yönetilmesine yönelik önerilerin getirebileceği düşünülmektedir. Görsel araştırma metodu kullanılarak hazırlanmış anket formları içerisinde bulunan sorulara verilen yanıtlar nitel veri analiz yöntemleri kullanılarak, kaya tırmanışı yapan katılımcıların kalabalık algılarına yönelik ilgili anketten elde edilen veriler ile SPSS 22 (Sosyal Bilimler için İstatistik Paket Programı) kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesi aşamasında, frekans (f) yüzde (%) ortalama (X) ve standart sapma (Ss) gibi tanımlayıcı istatistiksel yöntemler kullanılmıştır. Değişkenlerin ikili karşılaştırmaları Ki-kare (Pearson Chi-Square ) değeri p<0,05 düzeyinde önemlilik arz eden ilişkiler belirlenmiştir. Bu çalışmada, Antalya Geyikbayırı tırmanış bölgesinde rekreasyon amaçlı kaya tırmanışı faaliyetleri incelenmişdir. Kaya tırmanışı faaliyetine katılan bireylerin bu faaliyete yönelik kalabalık algılarını belirleyerek bu doğrultuda tırmanış bölgesinin sürdürülebilirliği yaklaşımı ile kaya tırmanışı faaliyetlerine yönelik önerilerde bulunulmuş, uygulanabilir bir yönetim yaklaşımı uygulamak ve rekreasyon amaçlı kullanılan bir kaya tırmanışı bölgesindeki kalabalık standardı belirlenmiştir.
Farkındalık temelli beceri geliştirme programının kadın hentbolcuların psikolojik becerileri ve stresle başa çıkma stratejileri üzerindeki etkililiğinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı, farkındalık temelli hazırlanan beceri geliştirme programının kadın hentbolcuların psikolojik becerileri ve sporda stresle başa çıkma stratejileri üzerindeki etkililiğini incelemektir. Araştırmanın bağımlı değişkenlerini, psikolojik beceriler ve sporda stresle başa çıkma stratejileri oluşturmaktadır. Araştırmanın bağımsız değişkeni ise farkındalık temelli beceri geliştirme programıdır. Araştırmada yarı – deneysel bir yönteme başvurularak, kontrol grupsuz ön-test ve son-test deneme modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, Antalya Muratpaşa Belediyesi Kadın Hentbol Takımında yer alan 9 sporcudan oluşmaktadır. Sporcuların yaş aralığı 18-25 arasında olup, yaş ortalaması 20.22'dir. Araştırmada, Kişisel Bilgi Formu, Sporcuların Psikolojik Becerilerini Değerlendirme Ölçeği ve Sporda Stresle Başa Çıkma Stratejileri Envanteri kullanılmıştır. Veri toplama araçları deney grubuna uygulama öncesinde ön-test, uygulamanın bitiminde ise son-test olarak uygulanmıştır. Verilerin analizinde Wilcoxon işaretli sıra testi kullanılmıştır. Araştırmada deney grubuna, Farkındalık Temelli Beceri Geliştirme Programı, haftada 1 kez olmak üzere 8 oturumdan oluşan ve 60 dakika süren grup eğitimi şeklinde uygulanmıştır. Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi sonucunda, tüm katılımcıların Sporcuların Psikolojik Becerilerini Değerlendirme Ölçeğinden aldıkları öntest ve sontest puanları arasında, deney sonrası (sontest) zorluklarla baş edebilme yeteneği, öğrenmeye açık olabilme, konsantrasyon, hedef belirleme ve mental hazırlık ve endişelerden kurtulmak açısından anlamlı bir farkın olduğu bulunmuştur. Araştırma sonuçlarına göre katılımcıların sporda stresle başa çıkma stratejileri envanterinden aldıkları öntest ve sontest puanları arasında, deney sonrası (sontest) görev yönelimli başa çıkma açısından anlamlı bir farkın olduğu bulunmuştur.
Futbolu bırakan kişilerde serbest zaman egzersiz düzeylerinin genel sağlık üzerine etkileri
Serbest zaman; yaşamın pratik ihtiyaçlarını (çalışma saatleri, yeme ve uyuma gibi fizyolojik ihtiyaçlarını) yerine getirdikten sonra arta kalan zaman dilimleridir. Bu zaman dilimini değerlendirmek için; bireylerin özgür iradeleriyle seçtikleri ve belirli kurallara bağlı olmadan katıldıkları etkinliklere serbest zaman etkinlikleri veya rekreatif etkinlikler denir. Serbest zaman fiziksel egzersizlerinin; yaşam kalitesi, sağlığın korunması ve geliştirilmesi açısından oluşturduğu değer kabul edilen bir gerçektir. Düzenli yapılan fiziksel aktiviteler; kalp-damar sistemi ve fonksiyonlarının sağlıklı şekilde çalışmalarını sağlarken; yüksek tansiyon, kalp hastalıkları, şeker hastalığı, aşırı kilo, kolesterol gibi risk faktörlerini etkili bir şekilde azaltır. Fiziksel aktiviteyi amatör ve profesyonel olarak sınıflandırabiliriz. Türkiye'de spor profesyonelliği 1951'de Futbol Federasyonunun profesyonelleşmesi ile başlamıştır. Futbol, uzun süreli değişik şiddet ve yön değiştirmeli koşuların olduğu teknik, taktik beceri gerektiren kuvvet, çeviklik ve dayanıklılık gibi fiziksek özelliklerin ön plana çıktığı spor dalıdır. Günümüz futbolunda başarılı olabilmek için yüksek şiddetli antrenmanlar yapılarak, üst düzey performansa ulaşmak istenmektedir. Fakat bu performansın uzun süre korunması zordur. Futbolcular; fiziksel, psikolojik ve sosyal yönden performanslarını koruyamadıklarında futbol yaşantılarına son verirler. Spor kariyerini sonlandıran sporcuların bu süreç ve sonrasına gösterdikleri uyumla ilgili birçok çalışma yapılmış ve yaşanan travmalar ortaya çıkartılmıştır. Yapılan çalışmalarda; bireylerin alkol ve uyuşturucu maddeler kullandığı, akut depresyon, beslenme bozuklukları, kimlik bunalımı, kendine güvende azalma, intihara teşebbüs gibi durumlar yaşadıkları tespit edilmiştir. Aktif sporculuğu bırakarak tamamen sedanter yaşama geçmiş veya rutin olarak haftanın belirli günleri sportif aktivitelerine devam eden sporcuların sağlık durumları fiziksel, fizyolojik ve psiko-sosyal yönden özellikle yurtdışında araştırılmaktadır. Türkiye'de de bu yönde yapılan araştırmaların daha çok psiko-sosyal alanlarda olduğu görülmektedir. Futbolcuların profesyonel futbolu bıraktıktan sonra yaşadığı sağlık sorunları ve serbest zaman egzersizlerine katılımlarının sağlık düzeylerine etkisinin araştırılmasına yönelik ihtiyaç vardır.
Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü yöneticilerinin liderlik stilleri ve çalışanlarının örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişki: Adana GHSİM örneğı
Bu çalışmanın amacı; GHSİM çalışanlarının algıladıkları yönetici liderlik tarzını ve örgütsel bağlılık düzeylerini ve birbirleri ile olan ilişkisini incelemektir. Araştırma tanımlayıcı bir araştırmadır ve bu çalışmada Çalışmanın ana kütlesi Adana GHSİM'de çalışan tüm bireylerden oluşmaktadır. Çalışmaya araştırmaya gönüllü katılım sağlayan 130 (34 kadın,87 erkek) kişi dahil olmuştur. Veri toplama aracı olarak bu çalışmanın amacına uygun geliştirilen ve iki bölümden oluşan anket formu "yüz yüze anket" metoduyla katılımcılara verilmiş ve gerekli bilgilendirme yapıldıktan sonra geri toplanmıştır. Anketler toplandığında doldurma hataları uygulama anında düzeltildiği için toplanan tüm anketler değerlendirmeye alınmıştır. Anket formunun birinci bölümünde bireylere ait demografik bilgiler, ikinci kısmında ise Yöneticilerinin Liderlik Stillerini belirlemek amacıyla Ekvall ve Arvonen (1991) tarafından geliştirilen ve Tengilimoğlu (2005) tarafından Türkçe adaptasyonu yapılan "Liderlik Tarzları Ölçeği" ve örgütsel bağlılığı ölçmek için Meyer ve ark (1993) tarafından geliştirilen 18 maddelik örgütsel bağlılık ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizi aşamasında, araştırmanın amaçlarına uygun olarak örneklem grubunu oluşturan GHSİM personelinin kişisel özelliklerini betimleyici frekans ve yüzde dağılımları çıkarılmıştır. Ölçeklere verilen cevapların aritmetik ortalamaları ve standart sapmaları hesaplanarak, personelin algıladıkları yönetici liderlik stilleri ve örgütsel bağlılık düzeylerine ilişkin dağılımlar belirlenmiştir. alt problemlere ilişkin bağımsız değişkenlerle; algılanan yönetici liderlik tarzları ve örgütsel bağlılık düzeyleri parametrik olmayan testlerle sınanmıştır. İkili karşılaştırmalar için Mann-Whitney U Testi ve çoklu karşılaştırmalar için Kruskal-Wallis Varyans Analizi kullanılmıştır. GHSİM personelinin algıladıkları yönetici liderlik tarzları ile örgütsel bağlılık düzeyleri arasındaki ilişkiyi ortaya çıkarmak için de Spearman Brown Sıra Farkları Korelasyon (r) katsayısı tekniğinden yararlanılmıştır. Sonuç olarak Örgütsel bağlılık ölçeğine gore cinsiyet, mesleki kıdem, kurumda çalışma süresi değişkenlerinde anlamlı farklılıkk bulunmazken, gelir değişkenine gore örgütsel bağlılık ölçeği alt boyutlarından devam bağlılığı ve duygusal bağlılık altboyutlarında, eğitim durumu değişkenine göre devam bağlılığı altboyutunda anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Liderlik tarzları ölçeğine göre cinsiyet ve yaş, mesleki kıdem, kurumda çalışma süresi değişkenlerinde anlamlı farklılık bulunmazken, gelir düzeyi değişkenine göre iş gören odaklı liderlik alt boyutunda, eğitim durumu değişkenine göre üretim odaklı ve iş gören odaklı liderlik alt boyutlarında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Liderlik tarzları ölçeği, iş gören odaklı liderlik alt boyutu ile örgütsel bağlılık ölçeği, normatif bağlılık (r=-0,104; P>0,05) alt boyutu arasında herhangi bir ilişki bulunmazken, duygusal bağlılık (r=0,195; P<0,05) arasında düşük düzeyde pozitif yönlü ilişki ve devam bağlılığı (r=0,469; P<0,01) alt boyutu arasında orta düzeyde pozitif yönlü bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir.
Düzenli egzersiz yapan bireyleri rekreasyonel egzersize motive eden nedenler ile algıladıkları sağlık çıktıları arasındaki ilişkinin incelenmesi
Günümüzde bireylerin serbest zamanlarında yoğun bir şekilde rekreasyonel egzersizlere katıldıkları görülmektedir. Bu egzersizlere katılırken farklı motivasyonlarla hareket ettikleri literatürde raporlandırılmıştır. Özellikle sağlık, rekabet, dış görünüm, sosyalleşme, eğlence ve becerilerin gelişimi gibi faktörlerin egzersiz motivasyonunda etkili olduğu bilinmektedir. Algılanan sağlık çıktıları ise, bireylerin yaptıkları egzersizden algıladıkları sağlığa yönelik faydaları kapsamaktadır. Bu çalışmada, bireylerin rekreasyonel egzersiz motivasyonu faktörleri içerisinde hangisinin en yüksek olduğunu saptamak, her bir motivasyon faktörünün rekreasyonda algılanan sağlık çıktıları ile ilişkilerini incelemek ve en yüksek ilişkiyi gösteren faktörün egzersiz motivasyonunu ne kadar yordadığını tespit etmek amaçlanmıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemi kullanılmış olup ilişkisel tarama modelinde tasarlanmıştır. Çalışmanın örneklemini; Antalya'da farklı fitness merkezlerine devam 170 erkek (Ortyaş=26,86±7,81) ve 124 kadın (Ortyaş=30,90±9,201) toplam 294 (Ortyaş =28,57±8,648) katılımcıdan oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak, Türkçe adaptasyonu Gürbüz ve ark. tarafından yapılan "Rekreasyonel Egzersize Güdülenme Anketi (REMM)" ve Türkçe adaptasyonu Yerlisu Lapa ve ark. tarafından yapılan "Rekreasyonda Algılanan Sağlık Çıktıları Ölçeği (RASÇÖ)" kullanılmıştır. REMM'in Chronbach Alfa katsayısı ölçeğin geneline ilişkin .94 iken, alt faktörlerine ilişkin sırası ile .90, .87, .81, .89 ve .82 arasında değişirken, RASÇÖ'nin ise geneline ilişkin .92'tür. Verilerin çözümünde Pearson Momentler Çarpım Korelasyonu ve basit doğrusal regresyon analizinden yararlanılmıştır. Çalışmaya katılan bireylerin egzersiz motivasyonu faktörleri puan ortalamaları sırasıyla sağlık 4.34, beceri gelişimi 4.19, dış görünüm 4.19, sosyal ve eğlence 3.71 ve rekabet 3.38 şeklinde olduğu saptanmıştır. Egzersiz motivasyon faktörleri içerisinde sağlık motivasyonu .663 (p<.001) rekreasyonda algılanan sağlık çıktıları ile en yüksek korelasyona sahiptir ve algılanan sağlık çıktılarını anlamlı düzeyde yordadığı görülmektedir (R=.663, R2=.438, F=229,336, p<.001). Bu bulgular sonucunda bireylerin en çok sağlık ile motive oldukları, bu bağlamda da algılanan sağlık çıktılarının en yüksek düzeyde sağlık motivasyonu ile yordandığı söylenebilir.
Bireyi rekreasyonel tenise başlamaya motive eden faktörler ölçeğinin geliştirilmesi ve farklı değişkenlerle incelenmesi
Amaç: Bu tezin temel amacı; "Bireyi RekreasyonelTenise Başlamaya Motive Eden Faktörler Ölçeğinin Geliştirilmesi, geçerlilik güvenirliliğinin yapılması, farklı değişkenlere göre incelenmesi ve tenise yeni başlayan bireylerin profillerini belirlemekdir" Yöntem: Tanımlayıcı bir araştırma olan bu çalışmanın; ana kütlesi Türkiye'de 16 yaş ve üstündeki tenis oynayan bireylerdir. Örneklem ise 2018-2019 yılları arasında Antalya şehir merkezinde tesis ve eğitim imkânı sağlayan kulüp, akademi ve belediyelerde; tenis öğrenmeye başlayan bireylerden oluşmaktadır. Mayıs 2018 ile Şubat 2019 Tarihleri arasında veri toplama amacıyla geliştirilen anket; bireylerin 16 yaş ve üzerinde rekreatif amaçlı tenis oynadıklarına dikkat edilerek yüz yüze anket yöntemiyle uygulanmıştır. Çalışmada Kaiser-Mayer-Olkin Örneklem Yeterlilik Ölçümü (KMO) ve Bartlett küresellik testlerinin sonuçlarına göre ölçeğe AFA uygulanabilir olduğu için AFA uygulanmış, modelin geçerlilik ve güvenirliliği AFA yapılmış ve BTBMFÖ' nün alt boyutları ortaya konulmuştur. Faktör analizi sonucunda oluşan BTBMFÖ' nün yapı geçerliliğini test etmek için madde-faktör analizi yapılmıştır. Ölçeğin iç tutarlılığını değerlendirmek için Cronbach's Alpha katsayılarına, elde edilen ölçeğin maddeleri ve faktörleri arasındaki ilişkiye bakmak için test Pearson Corelation Testi kullanılmış ve modelde Varimax döndürme yöntemi kullanılmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistik yöntemlerin yanında dağılımları BTBMFÖ ve YDÖ boyutlarında Kolmogorov Smirnov Testi ve Shapiro-Wilk Testi ile test edilmiş ve tüm alt boyutlarında normal dağılım özelliği gösterdiği için Independent Sample T Testi, ANOVA testi ve farklılıkların hangi boyutlardan kaynaklandığını belirlemek için de LSD testi kullanılmıştır. Sonuçlar 0.01 ve 0.05 anlamlılık düzeyinde sorgulanmıştır. Bulgular: BTBMFÖ Geliştirilmesi ve geçerlilik, güvenirliliğini yapmak için 51 maddeden oluşan madde listesine AFA uygulanmış ve elde edilen sonuçlar Tablo 4.2 'de verilmiştir. Tablodan da görülebileceği BTBMFÖ ölçeğinin Kaiser–Meyer–Oklin değeri Kaiser'in (1974) de öngördüğü biçimde (0.60) değerinin üstünde ve Bartlett's Test of Sphericity (p<0,05), Ki-kare=8817,790, p=0,000 ve Keiser-Meyer-Olkin örneklem yeterlilik ölçümü (0,872) olarak hesaplanmıştır. Sonuç: "Bireyi Tenise Başlamaya Motive Eden Faktörler Ölçeğinin" Türk popülasyonu için geçerlilik güvenirliliği yapılmıştır. Anahtar Kelimeler: Tenis, Geçerlilik, Güvenirlilik, Rekreasyon
Türkiye'de bulunan tırmanış duvarlarının nitelik ve nicelik olarak incelenmesi
Bu çalışma, Türkiye'de bulunan yapay tırmanma duvarlarının nitelik ve nicelik olarak incelenmesi amacı ile hazırlanmıştır. Türkiye de bulunan duvarlar; yapılış yılları, yükseklikleri, yüzey ölçüleri, tırmanılabilen yüzey ölçüleri, iç mekan ya da dış mekanda olma durumu, hangi stil kaya tırmanışı yapmaya elverişli olduğu ve yapısal malzemelerine göre incelenmiştir. Türkiye de yapılan Tırmanış duvalarının yapılış yıllarına göre dağılımları incelendiğinde 2000 yılı ve öncesinde 2 adet, 2001-2005 yılları arası 1 adet, 2006-2010 yılları arası 13 adet, 2011-2015 yılları arası 18 adet ve 2015 – 2019 yılları arasında ise 25 adet tırmanış duvarı yapılmıştır. Tırmanma duvarlarının yüksekliğine frekans dağılımları incelendiğinde Kısa kaya stilinde 3-4 metre yükseklikte 3 (% 14,29), 4,01-5 metre yüksekliğinde 18 (% 85,71) ve 5,01 metre üzeri kısa kaya duvarı bulunmadığı tespit edilmiştir. Lider tırmanış stilinde bulunan duvar yükseklikleri frekansları incelendiğinde ise 6-8 metre yüksekliğinde 13 (%27,08), 9,00-11,00 metre yüksekliğinde 10 (%20,84) ve 12,00 metre ve üzeri 25 (%52,08) adet duvar bulunduğu tespit edilmiştir. Hız tırmanış stilinde bulunan duvar yükseklikleri frekansları incelendiğinde ise 10 metre yüksekliğinde 6 (%25) ve 15 metre yüksekliğinde 2 (%75) adet duvar bulunduğu tespit edilmiştir. Tırmanma duvalarının Yüzey ölçülerine göre dağılımları incelendiğinde, 150 m2 altı duvar sayısı 25 (42,38), 151 m2- 300 m2 arası 17 (28,81) ve 300 m2 ve üzeri ise 17 (28,81) adet olduğu tespit edilmiştir. Tırmanış Duvarının İç Mekan ya da Dış Mekanda Olma Durumuna göre dağılımları incelendiğinde 42'si (71,19) iç mekan da, 17'si (28,81) ise dış mekanda yer almaktadır. Tırmanış Duvarının Hangi Stil Kaya Tırmanışı Yapmaya Elverişli Olduğuna Göre Dağılımları incelendiğin de 21'i (27,27) Kısa Kaya, 48'i (62,34) Lider Tırmanış, 8'i (10,39) ise hız duvarı oluşturmaktadır. Tırmanış Duvarının Yapısal malzemelerine göre dağılımları incelendiğin de 50'si (84,75) Ahşap, 8'i (13,,56) Fiber ve 1'i (1,69) ise Beton malzemeden üretildiği görülmektedir. Araştırma sonucunda, ülkemizde bulunan tırmanma duvarları nitelik ve nicelik özelliklerine göre incelenmiş ve mevcut durum tespiti yapılmıştır. Yapılan araştırma sonucunda tırmanış duvarları açısından ülkemizde bulunan duvarların sayılarının yetersiz olduğu tespit edilmiştir. Kullanımı bakımından tırmanış duvarları incelendiğinde ise mevcut bulunan duvarların da ihtiyacı karşılayamayacak düzeyde olduğu düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Kaya Tırmanışı, Tırmanış Duvarı, Rekreasyon
Rekreasyon alanlarının fiziksel yetersizliğe sahip bireyler yönüyle kullanılabilirliği: Antalya kenti örneği
Bu çalışmanın amacı; Antalya kentinde yer alan kent parklarının fiziksel yetersizliğe sahip olan bireyler kapsamında günümüzdeki mekansal donanımını, nitelik ve nicelik açısından yeterliliklerini yordamak ve belirlemektir. Araştırmanın evreni Antalya Büyükşehir Belediyesi'ne bağlı parklardan oluşmaktadır. Bu bağlamda araştırma; incelenen kent parklarının fiziksel yetersizliğe sahip olan bireyler dikkate alınarak planlanması, nicelik ve nitelik açısından yeterli hale getirilmesi için gerekli önlemler alınmasında öneriler getirerek yetersizliğe sahip bireyler için daha yaşanabilir ve kullanılabilir engelsiz rekreasyon alanları sağlamaktadır. Araştırma; 2017-2019 yıllları arasında Antalya Büyükşehir Belediyesi'ne bağlı olan kent parklarını içermektedir. Bu parklar; Atatürk Kültür Parkı, Atatürk Parkı, Yavuz Özcan Parkı, Karaalioğlu Parkı, Büklüdere Parkı, Düden Parkı, Akdeniz Kent Parkı ve Sahil Antalya Yaşam Parkı olmak üzere toplamda 8 parktan oluşmaktadır. Antalya kent parklarının fiziksel yetersizliğe sahip bireyler tarafından kullanılabilirliğini kapsamaktadır. Bu araştırma rekreasyon alanlarından biri olan kent parklarının kent park kriterleri doğrultusunda fiziksel yetersizliğe sahip bireyler yönüyle kullanılabilirliği'nin incelendiği nitel bir çalışma olup araştırmada örnek olay modeli kullanılmıştır. Araştırma sahası, Antalya Büyükşehir Belediyesi ile yapılan mülakatlar (soru-cevap), gözlem ve yerinde inceleme yöntemleriyle analiz edilmiştir. Sonuç olarak mevcut kent parkları şehir merkezinde deniz kenarında konumlanmaktadır. Miktar ve alan bakımından fiziksel yetersizliğe sahip bireyler ile birlikte tüm bireyler için de yeterli olmasına rağmen materyal ve tasarım bakımından yetersizliği olan bireylere engel teşkil edecek niteliktedir. Özellikle parklardaki rampaların eğimlerinin standartların üstünde olması, kod farklarının olması ve sarı bantların eksikliği büyük sorunlar arasındadır. Tuvalet, çocuk oyun parkları ve spor ve kondisyon alanlarının da fiziksel yetersizliği olan bireylere uygun olmadığı belirlenmiştir. Akdeniz Kent Parkı'nda bulunan "Engelsiz Park" hariç diğer parklarda yetersizliğe sahip çocuklar için bir park alanı bulunmamaktadır. Anahtar Kelimeler: Rekreasyon, Fiziksel Yetersizlik, Kullanılabilirlik
Golf turizm motivasyonlarının belirlenmesine yönelik keşifsel bir çalışma
Turizm hareketlerinin gelişim hızı, golf turizminin önemli bir yere sahip olacağını göstermektedir. Alternatif turizm şemsiyesi adı altında, golf turizmi özellikle son yıllarda uluslararası pazar içinde önemli etkiye sahip olmaya başlamıştır. Golf turizm harcamaları, diğer turizm harcamalarına göre daha yüksek harcamalara sahip olduğu için ülke ekonomisine katkıları daha yüksek olmaktadır. Golf turizmi ülkemizde turizm endüstrisi içerisinde son zamanlarda büyümesi devam eden önemli bir pazar haline gelmiştir. Golf turizminin büyümesi göz önüne alındığında, önemli golf destinasyonu olan, Belek bölgesine golf destinasyonu olarak tercih edilmesinde etkili olan faktörlerin anlaşılmasında önemli hale gelmektedir. Bu çalışmanın amacı da, Türkiye'nin en önemli golf turizm destinasyonu olan Belek bölgesinin golf turizmi açısından tercih edilmesinde ve bölgeye gelen ziyaretçilerin bu etkinliğe katılmasında etkili olan motivasyonlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaca ulaşmak için nitel ve nicel desenli yöntemler kullanılmıştır. Bu bağlamda yarı yapılandırılmış görüşme ve anket yöntemleri kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde (SPSS 18) kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı ve istatistiksel yöntemler ve açımlayıcı faktör analizi kullanılmıştır. Çalışmanın sonucuna göre, Belek Bölgesinin golf turizmi amaçlı tercih edilmesini etkileyen en önemli çekici faktörler, iklim özellikleri, golf sahalarının tasarımı, konaklama tesislerinin ve hizmetlerinin kalitesi ve golf saha kondisyonlarının iyi olmasıdır. Çalışmanın diğer bir sonucu olarak, bölgede golf sporuna katılan bireylerin bu etkinliğe yönelten faktörlerin belirlenmesidir. Buna göre, açık havada olmaktan zevk almak, golf oynarken keyifli hissetmek, gerginlikten ve stresten uzaklaşmak, zinde ve sağlıklı hissetmek öne çıkan motivasyonel faktörlerdir. Çalışmanın sonuçlarının literatüre katkı sağlayacağı, ayrıca turizm profesyonellerine ve gelecekteki pazarlama stratejilerinin geliştirilmesine yardımcı olacağı düşünülmektedir.
Bedensel engelli bireylerin katıldıkları serbest zaman etkinliklerinden tatmin olma ve algılanan özgürlük düzeylerinin incelenmesi
Araştırmanın amacı, bedensel engelli bireylerin katıldıkları serbest zaman etkinliklerinden tatmin olma ve algılanan özgürlük düzeylerinin farklı değişken durumlarına göre incelenmesidir. Çalışamızı bu amaç doğrultusunda tesadüfi örneklem yöntemiyle seçilmiş olan 18-40 yaş arası bedensel engelli katılımcılardan oluşturulmuştur. Araştırmanın örneklemini; Antalya, Denizli, Aydın ve Konya illerinde bulunan 18-40 yaş arası spor yapan ve sedanter bedensel engelli bireyler oluşturmaktadır. Yaptığımız çalışmada, araştırma sahibi tarafından oluşturulmuş kişisel bilgi formuna ek olarak Witte ve Ellis tarafından geliştirilen ve Yerlisu Lapa (1985) ve Ağyar (2011) tarafından Türkçe'ye uyarlanarak güvenirlik geçerliği yapılan "Serbest Zamanda Algılanan Özgürlük Ölçeği" ile çalışmaya katılım gösteren bireylerin serbest zaman etkinliklerine katılım durumlarından elde ettikleri doyum düzeylerini tespit etmek amacıyla Beard ve Ragheb (1980) tarafından geliştirilen ve Gökçe (2008) tarafından Türkçeye uyarlanarak geçerliği ve güvenirliği sağlanan "Serbest Zaman Doyum Ölçeği" 'kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; bedensel engelli bireylerinin yaş, cinsiyet, medeni durum, eğitim düzeyi, anne-baba eğitim düzeyi, gelir düzeyleri, spor yapıp-yapmama durumu, yaşadığı bölgede elverişli spor tesisi olup-olmaması, spor branşı değişkenleri açısından ilişkiye bakıldığında ,cinsiyet değişkenine göre SZDÖ alt boyutlarından rahatlama alt boyutunda, spor tesisi olma ve spor yapma durumu değişkenine göre tüm alt boyutlarda ve SZAÖ ortalama puanlarında,gelir durum değişkenine göre SZDÖ alt boyutlarından sosyal ve rahatlama alt boyutunda ve SZAÖ puan ortalamalarında,anne eğitim durumu değişkeninde SZDÖ alt boyutlarından sosyal alt boyutta, baba eğitim durumu değişkeninde ise, estetik alt boyut ve rahatlama alt boyutlarında anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir.
Rekreatif ve rekabetçi olarak spor yapan genç sporcuların değer tiplerinin ve değer sistemlerinin belirlenmesi
Bu çalışmanın amacı, rekabetçi ve rekreatif olarak spor yapan genç sporcuların değer tiplerini ve değer sistemlerini belirlemektir. Araştırmaya, Denizli ilinde farklı okullarda, farklı spor kulüplerinde ve farklı spor okullarında rekabetçi ve rekreatif olarak spor yapan lisanlı veya lisanssız sporcu öğrenciler katılmıştır. Çalışma grubunu oluşturan 471 sporcu öğrencinin (ort=15.73±1.29) 199'u kız, 272'si erkektir. Veri toplama aracı olarak Alt Yapı Sporlarında Değerler Ölçeği (YVSQ), Alt Yapı Sporlarında Değerler Ölçeği-2 ve Rekabetçi Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Yapılan analizlere göre sporcu öğrencilerin en çok önem verdiği 3 değerin sırasıyla "kişisel başarı" (ort=4.41±0.91), "takım uyumu" (ort=4.36±0.99) ve "dürüstlük" (ort=4.34±1.05) olduğu; en en az önem verdiği 3 değerin ise sırasıyla "toplumsal imaj" (ort=3.34±1.57), "hoşgörü" (ort=2.91±1.68) ve "kazanma" (ort=2.34±1.78) olduğu bulunmuştur. Değer tiplerinde en çok önem verilen değerler sırasıyla "Yetkinlik" (ort=4.08±0.78), "Ahlak" (ort=4.36±0.72), "Statü" (ort=2.59±1.35) değerleri olmuştur. Sporcu öğrencilerin "Rekabetçilik Seviyeleri" (ort=3.61±0.51) orta ve üst seviyede bulunmuştur. Yapılan regresyon analiziyle sonucu ahlak, yetkinlik ve statü değişkenleri rekabetçilik seviyesindeki toplam varyansın yaklaşık %36'sını açıklamaktadır (R=0.602, R2=362, p=.000). Ayrıca cinsiyete rekebetçi veya rekreatif spor yapmaya ve yapılan spor türüne göre değer tiplerinde anlamlı farklılıklar bulunmuştur.
Bireyleri bisiklet festivallerine katılmaya motive eden faktörler ölçeğinin geliştirilmesi ve bu faktörlerin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi
Festivaller insanların bireysel ya da gruplar halinde katılım sağlayabilecekleri organizasyonlarla yeni kültürler, yeni insanlar, yeni coğrafyalar tanıma, sosyalleşme, dinlenme, eğlenme, günlük hayatından stresinden uzaklaşma, varsa eski dostlarla bir araya gelme amaçlı katıldıkları etkinlikler olarak tanımlanmaktadır. Düzenlendiği destinasyonun hem tanıtımı hem de gelişimi açısından büyük öneme sahip olan festivaller kapsamında değerlendirilen bisiklet festivalleri ülkemizde küçük çaplı özel etkinlikler olarak yerini almaktadır. Bisiklet kullanımını yaygınlaştırmak, diğer bisiklet kullanıcıları ile bir araya gelip sosyalleşmek, doğayı keşfetmek ve hem ruhsal hem de fiziksel aktivitelerde bulunabilmek için bisiklet turları ve bisiklet festivalleri düzenlenmektedir. Düzenlenen bu festivaller aynı zamanda ülkemizin coğrafi güzelliklerinin tanıtılmasında da rol almaktadır. Gökova Bisiklet Festivali, Uluslararası Antalya Bisiklet Festivali, Hür Pedal Ortaca Bisiklet Festivali, Çanakkale Bisiklet Festivali, Kapadokya Bisiklet Festivali, Mersin Bisiklet Festivali her yıl tekrarlanan ve yüksek talep gören festvallerdir. Bu bağlamda mevcut çalışmada bisiklet festivallerine katılım sağlayan bireylerin profillerinin belirlenmesinin yanında bireyleri bisiklet festivallerine katılmaya motive eden faktörler ölçeğinin geliştirilmesi ve bu faktörlerin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi amaçlanmıştır. Anahtar Kelimeler: Festival, Bisiklet, Rekreasyon.
İlk defa deneme dalışı yapan bireylerin sürekli ve durumluk kaygı düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi
Bu araştırma deneme dalışı yapan kadın ve erkek bireylerin çeşitli değişkenlere göre sürekli ve durumluk kaygı düzeylerini belirleyip incelenmesini amaçlamaktadır. Araştırmanın örneklemini 2015 yılında Antalya Kaş bölgesinde faaliyet gösteren bir dalış merkezine dalış için gelen deneme dalıcıları oluşturmaktadır. Basit tesadüfi yöntemle seçilip araştırmaya dahil edilen bu kişiler 150 si Erkek 150 si ise Kadın olmak üzere toplam 300 kişiden oluşmaktadır. Deneme dalışı yapan bireylerin dalış öncesi ve sonrası kaygı düzeylerini ölçmek için Spielberg ve arkadaşları tarafından geliştirilen Sürekli Kaygı Ölçeği(SKÖ) ve Durumluk Kaygı Ölçeği(DKÖ) kullanılmıştır. Türkçeye uyarlanması, geçerlik ve güvenirlik çalışmaları ise Öner ve Le Compte(1983) tarafından yapılmıştır. Çalışma non-parametrik istatistik yöntemleri ile değerlendirilmiştir. Buna göre; bağımsız gruplarda (2 grup) ortalamalar arasındaki farkın değerlendirilmesi için Mann Whitney U istatistik yöntemi kullanılmıştır. İkiden fazla grubun olduğu non-parametrik karşılaştırmalarda ise Kruskal-Wallis istatistiksel analiz yöntemi kullanılmıştır. Bulgularda kadınların erkeklere göre durumluk ve sürekli kaygı düzeyleri yüksek çıkmıştır.17-24 yaşındaki bireylerin en yüksek kaygı seviyesine sahiptir, yaş ilerledikçe kaygı seviyesi azalmaktadır. Medeni durumlara bakıldığında, Evliler bekarlardan daha az kaygıya sahiptir. Gelir seviyesi arttıkça kaygı seviyesinin azaldığı söylenebilir.
Köyde rekreasyon engelleri Gökçam ve Karatepe köyleri uygulaması
Bu çalışmanın amacı; köyde yaşayan bireylerin rekreasyonel profillerini belirlemek, bireylerin serbest zaman engelleyicilerini belirlemek, "Köyde Rekreasyon Engelleri Ölçeğinin-KREÖ" geçerlilik ve güvenirlilik çalışmasını yapmaktır. Araştırma tanımlayıcı bir araştırmadır ve bu çalışmaya Antalya şehir merkezine 12 km mesafedeki Karatepe ve Gökçam Köyleriyle sınırlıdır. Çalışmanın ana kütlesi Gökçam ve Karatepe Köylerindeki tüm bireylerden oluşmaktadır. Her iki köyden araştırmaya dahil olmak isteyen 18 yaşın üstündeki kadın ve erkekler örnekleme dahil edilmiştir. Karatepe Köyünden 130 kişi (72 kadın, 58 erkek), Gökçam Köyünden 101 kişi (48 kadın, 53 erkek) toplam 231 kişi anket çalışmasına dâhil olmuştur. Veri toplama aracı olarak bu çalışmanın amacına uygun geliştirilen ve iki bölümden oluşan anket formu "yüz yüze anket" metoduyla katılımcılara verilmiş ve gerekli bilgilendirme yapıldıktan sonra geri toplanmıştır. Anketler toplandığında doldurma hataları uygulama anında düzeltildiği için toplanan tüm anketler değerlendirmeye alınmıştır. Anket formunun birinci bölümünde bireylere ait demografik bilgiler ve hali hazırda serbest zamanlarında ne yaptıklarını sorgulayan soru listesi, ikinci bölümün köyde rekreasyon engellerini sorgulamak için geliştirilen maddeler yer almıştır. Sonuç olarak; araştırma grubunun serbest zamanlarını değerlendirmede ve rekreatif etkinliklere katılmada algıladıkları ilgisizlik, yetenek algısı, birey psikolojisi, fiziksel algı ve sağlık, ailevi nedenler, tesis-hizmet-ulaşım, aile ve başkalarının baskısı, zaman yetersizliği, bilgi eksikliği, sosyal çevrenin etkisi, pahalı bulmak olarak faktörleşen engeller saptanmıştır. Köylerde yaşayanların aktiviteleri yetersiz bulduğu veya kendilerine yönelik aktivitelere ulaşamadıkları, zaman yetersizliğinden aktivitelere katılamadıkları, katılmak için imkânı olanların kendilerini yönlendirecek kimsenin olmamasından veya bu aktivitelere nasıl katılacağını, nereden öğreneceğini bilmediğinden katılamadıkları ve yine katılmak isteyen ama aile/eş/sosyal çevre baskısından katılamadıkları sonuçlarına ulaşılmıştır.
Ergenlerde serbest zamanda sıkılma algısı, internet bağımlılığı ve akademik başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu çalışmada, ergenlerin cinsiyetlerine göre serbest zamanda sıkılma algısı, internet bağımlılığı ve akademik başarılarının farklılaşıp farklılaşmadığını ve serbest zamanda sıkılma algısı, internet bağımlılığı ve akademik başarı arasındaki ilişkiyi saptamak amaçlanmıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemi kullanılmış olup ilişkisel tarama modelinde tasarlanmıştır. Çalışmanın evreni Antalya ilinde 2015-2016 eğitim öğretim döneminde yer alan 106 tane Anadolu lisesinde eğitim gören 223.565 kız ve 212.324 erkek toplam 435.889 öğrenci oluştururken, örneklemi ise tabakalı örneklem yöntemi ile seçilen 4 lisede eğitim-öğretim gören 10. ve 11. sınıflardan 460 kız (Ortyaş=16.18±0.64) ve 460 erkek (Ortyaş=16.38±0.71) toplam 920 (Ortyaş=16.28±0.68) öğrenciden oluşmaktadır. Çalışmaya katılan öğrencilerden elde edilen veriler Young (1996) tarafından geliştirilen ve Günüç ile Kayri (2010) tarafından Türkçeye uyarlama çalışması yapılan "İnternet Bağımlılığı Ölçeği", Iso-Ahola ve Weissinger (1990) tarafından geliştirilen ve Kara, Gürbüz, Öncü (2014) tarafından Türkçeye uyarlanan "Serbest Zamanda Sıkılma Algısı Ölçeği" ve bazı demografik özellikleri ve akademik başarı durumlarını belirlemek amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanmış olan "Kişisel Bilgi Formu" kullanılarak elde edilmiştir. Araştırmada verilerin analizinde frekans (%), aritmetik ortalama ( ) ve standart sapma (Ss) kullanılmıştır. Farklılığı tespit etmek için ise normal dağılım ve homojenlik koşulları yerine gelmediğinden iki bağımsız grupta Non-parametrik testlerden Mann-Whitney U testi uygulanmıştır. İlişkiyi saptamak için Pearson Momentler Çarpım Korelasyonu ve basit doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Sonuçlar 0.05 ve 0.01 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonucunda, serbest zamanda sıkılma algısı yaşayan ergenlerin, zamanlarının çoğunu internet kullanarak geçirmek istedikleri, internete ulaşamadıklarında kendilerini eksik hissettikleri, internetin zaman kavramını yitirmelerinde çok büyük bir etken olduğu ve akademik başarı puanlarının bu durumdan olumsuz etkilendiği sonuçları bulunmuştur. Bu bağlamda serbest zamanda sıkılma algısı, internet bağımlılığı ve akademik başarı puanlarına bakıldığında her birinin diğeri üzerinde anlamlı bir etkiye sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Serbest Zamanda Sıkılma Algısı, İnternet Bağımlılığı, Akademik Başarı, Ergenler
Tenis oynayan bireylerin cinsiyet rollerinin (feminen/maskülen), serbest zaman kimliklerinin ve serbest zaman katılımlarının incelenmesi
Çalışmanın amacı, tenis oynayan bireylerin bazı demografik özelliklerine göre cinsiyet rolleri, serbest zaman kimlikleri ve serbest zaman katılımlarının farklılaşıp farklılaşmadığının ayrıca, cinsiyet rolleri, serbest zaman kimlikleri ve serbest zaman katılımları arasındaki ilişkinin incelenmesi olarak belirlenmiştir. Çalışmanın yöntemi amacına göre tanımlayıcı, yapılış zamanına göre kesitsel, veri toplama yöntemine göre anket çalışmasıdır. Araştırma tarama modeliyle tasarlanmıştır. Çalışmanın hipotezleri; tenisçilerin bazı demografik özelliklerine göre cinsiyet rolleri serbest zaman kimlikleri ve serbest zaman katılımları farklılaşmakta mıdır? ve tenisçilerde cinsiyet rolleri, serbest zaman kimlikleri ve serbest zaman katılımları arasında ilişki var mıdır? olarak belirlenmiştir. Tez çalışmasının evrenini Antalya ilinde farklı spor kulüplerinde düzenli olarak tenis oynayan kadın ve erkek bireyler oluşturmuştur. Çalışmanın örneklemini rastgele örneklem yöntemi ile seçilmiş serbest zamanlarında düzenli olarak tenis oynayan, 91 kadın ve 162 erkek birey oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak üç bölümden oluşan bir anket formu kullanılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde, katılımcılara ait demografik bilgilerin irdelendiği "Kişisel Bilgi Formu" formu, ikinci bölümde 'Sporcu Kimliği Anketi' ve üçüncü bölümde 'BEM Kişilik Envanteri' şeklinde uygulanmıştır. Bu çalışmada, bireylerin yaş, cinsiyet, kaç yıldır düzenli olarak tenis oynadığı, haftada kaç gün ve kaç saat tenis oynadığı, tenis sporunda almış olduğu dereceler ve son 1 yılda katılmış olduğu turnuvalardaki toplam maç sayıları sorulmuştur. Formdan elde edilen bilgiler doğrultusunda, bireylerin demografik verilerinin yanı sıra bireylerin bir yıl ve üzeri serbest zamanlarında tenis oynadıkları yıl değerlendirilmiştir. Çalışmada kullanılan ölçekler, Antalya ilinde bulunan dört farklı tenis kulübüne düzenli olarak gelen 253 bireye yüz yüze görüşmeler şeklinde uygulanmıştır. Çalışmaların başında tüm kulüp yöneticilerine çalışmanın amacı ve içeriği hakkında bilgi verilerek gerekli izinler alınmıştır. Tüm bireylere gönüllülük esasına dayanarak, çalışmanın amacı ve uygulanan anket hakkında bilgilendirilmeler yapılmış ve rızaları alınmıştır. Bireylere anket uygulanmadan önce yaşları, en az bir yıldır haftada iki gün düzenli olarak ya da lisanslı olarak herhangi bir kulüpte profesyonel tenis oynayıp oynamadıkları sorulmuştur. 18 yaşın altında ve bir yıldan az tenis oynayan bireylerin yanı sıra profesyonel ve lisanslı tenis sporcularına da anket uygulanmamıştır. Çalışmanın verimliliği açısından anket bireylere aktivite öncesinde ya da sonrasında uygulanmıştır. Her bir görüşme ortalama on dakika sürmüştür. vii Çalışmanın sonuçları doğrultusunda, erkeksi cinsiyet rolünün serbest zaman tenis katılımı üzerinde etkisi olduğunu ve serbest zamanlarında tenis oynayan bireylerin kendini 'tenisçi' olarak gördüğü söylenebilmektedir. Kadın katılımcıların erkeksilik cinsiyet rolünün serbest zaman kimliği ve serbest zaman katılımları (tenis) üzerinde etkin olduğu ve bu bireylerin kendilerini tenisçi olarak ifade ettiği söylenebilmektedir. Erkek bireylerin ise, erkeksilik cinsiyet rolü özelliklerinin serbest zaman kimliği üzerinde etkili olduğu söylenebilmektedir. Cinsiyet rolü olarak belirsiz olduğu literatürde bildirilen tenis sporuna katılan kadın bireylerin erkeksi cinsiyet rolü özelliklerinin etkin olduğu söylenebilirken, erkek bireylerin katılımları ile ilgili böyle bir bağlamdan bahsedilememektedir. Anahtar Kelimeler: Cinsiyet Kimliği, Serbest Zaman Katılım, Sporcu Kimliği
Üniversite öğrencilerinin serbest zamanda e-spora katılım amaçları ve katılım motivasyonlarının incelenmesi
ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN SERBEST ZAMANDA E-SPORA KATILIM AMAÇLARI VE KATILIM MOTİVASYONLARININ İNCELENMESİ Sezer Şanlı Rekreasyon Anabilim Dalı Alanya Alaaddin Keykubat Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü Haziran, 2025 (53 Sayfa) Araştırmanın Amacı: Bu araştırmanın amacı hem teknolojiyle devamlı etkileşimde olan üniversite öğrencilerinin e-spora katılım amaçları ve motivasyonlarını incelemeye çalışmaktır. Aynı zamanda bu çalışmadan elde edilecek bulgularla birlikte üniversite öğrencilerinin serbest zaman amaç ve motivasyonlarına yönelik yapılacak çalışmalara katkıda bulunmak amaçlanmaktadır. Materyal ve Metot: Araştırmanın örneklem grubu 273 erkek, 205 kadın toplam 478 (Ort. yaş = 21,36 ± 3,11 yıl) gönüllü üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Araştırmada demografik bilgiler içeren kişisel bilgi formu, E-Spor Katılım Motivasyonu Ölçeği ve Dijital Serbest Zaman Etkinliklerine Katılım Amaçları Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizi Cronbach Alpha iç tutarlılık katsayısı, Anova, bağımsız gruplarda t testi ve Pearson korelasyon testleri kullanılmıştır. Bulgular: Fiziksel aktiviteye katılan bireylerin e-spor katılım motivasyonlarının da yüksek olduğu belirlenmiştir. Dijital Serbest Zaman Etkinliklerine Katılım Amaçları Ölçeğinin tüm alt boyutlarının E-Spor Katılım Motivasyonu Ölçeğinin tüm alt boyutlarıyla arasında anlamlı ve pozitif yönde bir ilişkinin olduğu (p<0,05) tespit edilmiştir. Sonuç: Üniversite öğrencileri oyun, eğlence, sosyalleşme ve iletişim amacıyla dijital oyunlar oynamaktadır. E-spora katılım motivasyonunda bilişsel ve duyuşsal becerileri geliştirmek, yetkinlik, rekabet, başarı ve serbest zaman en önemli etkenlerdir. Ayrıca dijital serbest zamana katılım amaçları, e-spora katılım motivasyonuyla olumlu bir ilişkiye sahiptir. Anahtar Kelimeler: Serbest zaman, dijital oyun, fiziksel aktivite, e-spor
Açık alan rekreatif etkinliklere katılan bireylerin risk alma ve motivasyon düzeylerinin incelenmesi
Rekreatif faaliyetlere katılım gösteren bireylerin katılım gösterdikleri etkinliklere göre aldıkları risk düzeyleri ve karşılığında aldıkları motivasyon düzeylerinin incelenerek risk ve motivasyon arasındaki ilişkinin incelenmesi.
Kırsal bölgelerin rekreasyonel spor turizmi ile kalkındırılmasına yönelik bir model önerisi
Dünyada dolayısıyla ülkemizde de gelişen bir çalışma alanı olan kırsal bölgelerin rekreasyonel spor turizmi ile kalkındırılması hedefi doğrultusunda, Antalya İli Gündoğmuş İlçesi'nin tarihi ve doğal güzellikleri ile rekreasyonel spor turizm potansiyelinin, uzman görüşlerine dayanarak belirlenmesi ayrıca yerel halka alternatif sürdürülebilir geçim kaynaklarının oluşturulmasına yönelik bir model oluşturulması araştırmanın amacını oluşturmaktadır. Araştırmanın çalışma grubu ilgili branşlarda (bisiklet, kaya tırmanışı, koşu, yamaç paraşütü, mağaracılık, yürüyüş ve kano) ikişer uzman ve yerel halktan bölgeyi bilen katılımcılardan oluşturulan iki gruptan toplamda 28 kişi oluşturmaktadır. Bu amaç doğrultusunda görüşme, odak grup görüşmesi, gözlem, haritalama teknikleri, kullanılarak veriler toplanmıştır ve nitel veri analizinden faydalanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel analiz, içerik analizi ve duygu analizi kullanılmıştır. Araştırmada gerçekleştirilen saha gözlemleri, çeşitli branşların icra edilebileceği potansiyel rotaları ve alanları kapsamıştır. Katılımcılarla yapılan detaylı görüşmeler, bu faaliyetler için gerekli asgari standartların belirlenmesine olanak tanımıştır. Araştırma sürecinde toplanan veriler, her bir faaliyet için uygun olan alanların ve rotaların belirlenmesinde kullanılmış ve bu bilgiler Google Earth Pro programı aracılığıyla haritalandırılarak görselleştirilmiştir. Bu metodolojik yaklaşım, araştırmanın alanları ve rotaları daha sistemli ve veriye dayalı bir şekilde belirlemesine imkan sağlamıştır. Sonuç olarak, Gündoğmuş İlçesi'nde çalışma dahilindeki tüm branşlarda (bisiklet, kaya tırmanışı, koşu, yamaç paraşütü, mağaracılık, yürüyüş ve kano) rekreasyonel spor turizm potansiyelinin olduğu belirlenmiş ve bölgenin rekreasyonel spor turizmi ile kalkındırılmasına yönelik bir model önerisi ortaya çıkartılmıştır. Anahtar Sözcükler: Rekreasyonel spor turizmi, Gündoğmuş İlçesi, Kırsal kalkınma, Modelleme.
Doğa ve macera turizminde rekreasyonel akışın tekrar satın alma niyetine etkisi: Marka evangelizminin aracı rolü
DOĞA VE MACERA TURİZMİNDE REKREASYONEL AKIŞIN TEKRAR SATIN ALMA NİYETİNE ETKİSİ: MARKA EVANGELİZMİNİN ARACI ROLÜ Mustafa KAYA Rekreasyon Ana Bilim Dalı Alanya Alaaddin Keykubat Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü Ağustos, 2025 (110 sayfa) Bu araştırmanın amacı, doğa ve macera turizmi kapsamında aktivite tatiline katılan bireylerin rekreasyonel akış deneyimi ile tekrar satın alma niyeti arasındaki ilişkide marka evangelizminin aracılık rolünü incelemek ve bu değişkenlerin çeşitli demografik faktörlere göre nasıl farklılık gösterdiğini belirlemektir. İlişkisel tarama modeli ile desenlenen araştırmanın evrenini doğa ve macera turizmi kapsamında aktivite tatili programlarından hizmet alan bireyler oluşturmaktadır. Örneklemi ise kolayda örnekleme yöntemiyle seçilen 289'u kadın, 324'ü erkek toplam 613 birey oluşturmuştur. Araştırmada "Kişisel Bilgi Formu", "Rekreasyonel Akış Deneyimi Ölçeği", "Marka Evangelizmi Ölçeği" ve "Tekrar Satın Alma Niyeti Ölçeği" kullanılmıştır. Veriler, bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Pearson korelasyon analizi ve Hayes Process Model 4 aracılık analizi ile çözümlenmiştir. Elde edilen bulgular, kadınların marka evangelizmi ve tekrar satın alma niyeti düzeylerinin erkeklere göre anlamlı biçimde daha yüksek olduğunu ortaya koymuştur. Evli bireylerin bekarlara göre bu iki değişkende daha yüksek ortalamalara sahip olduğu; lise mezunlarının ise her üç ölçekte de lisans ve lisansüstü mezunlara göre daha yüksek puan aldığı belirlenmiştir. Katılımcıların refah düzeyi yükseldikçe rekreasyonel akış ve marka evangelizmi puanları da artış göstermektedir. Ayrıca etkinliğe katılım süresi ve sıklığı arttıkça, özellikle tekrar satın alma niyeti puanlarının anlamlı biçimde yükseldiği gözlemlenmiştir. Düzenli fiziksel aktiviteye katılan bireyler, akış deneyimi, marka evangelizmi ve tekrar satın alma eğilimleri açısından daha yüksek düzeyde değerlere sahiptir. Korelasyon bulguları, rekreasyonel akış deneyimi ile marka evangelizmi ve tekrar satın alma niyeti arasında pozitif yönlü ilişkiler olduğunu göstermektedir. Aracılık analizi ise marka evangelizminin, akış deneyimi ile tekrar satın alma niyeti arasındaki ilişkide kısmi bir aracı rol üstlendiğini ortaya koymuştur. Bu sonuç, deneyim temelli aktivitelerin yalnızca anlık hazla sınırlı kalmadığını; duygusal bağlılık ve davranışsal sadakate dönüşme potansiyeli taşıdığını göstermektedir. Anahtar Sözcükler: Rekreasyonel akış deneyimi, marka evangelizmi, tekrar satın alma niyeti, doğa ve macera turizmi, aktivite tatili.
Yamaç paraşütü pilotlarının serbest zaman ilgilenimi ile etkinlik doyumu arasındakı ilişkide rekreasyonel akış deneyiminin aracılık rolü
Bu araştırmanın amacı, yamaç paraşütü pilotlarının serbest zaman ilgilenimi ile etkinlik doyumu arasındaki ilişkide rekreasyonel akış deneyiminin aracılık rolünü belirlemek ve bazı demografik değişkenlere göre karşılaştırmaktır. İlişkisel tarama modeli ile desenlenen araştırmanın evrenini rekreasyonel amaçla yamaç paraşütü yapan sertifikalı pilotlar oluşturmaktadır. Örneklemi ise kolayda örnekleme yöntemiyle seçilen 70'i kadın, 336'sı erkek toplam 406 pilot oluşturmuştur. Araştırmada "Kişisel Bilgi Formu", "Serbest Zaman İlgilenimi Ölçeği", "Rekreasyonel Akış Deneyimi Ölçeği" ve "Etkinlik Doyumu Ölçeği" kullanılmıştır. Veriler, bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Pearson korelasyon analizi ve Hayes Process Model 4 aracılık analizi ile çözümlenmiştir. Araştırma bulguları incelendiğinde serbest zaman ilgilenimi, rekreasyonel akış deneyimi ve etkinlik doyumunda cinsiyete göre anlamlı farklılık bulunmamıştır. Eğitim düzeyi açısından lisansüstü mezunlarının her üç ölçekte de lise ve üniversite mezunlarına göre anlamlı düzeyde daha düşük puanlar aldığı belirlenmiştir. Pilotluk seviyesi değişkeninde serbest zaman ilgilenimi açısından deneyimli pilotların başlangıç seviyesindeki pilotlara göre anlamlı düzeyde daha yüksek puanlar aldığı tespit edilmiştir. Etkinliğe katılım sıklığı ve toplam sorti sayısı değişkenlerinde serbest zaman ilgilenimi açısından anlamlı farklılıklar elde edilirken, rekreasyonel akış deneyimi ve etkinlik doyumunda anlamlı fark bulunmamıştır. Değişkenler arasındaki ilişkiye bakıldığında serbest zaman ilgilenimi ile rekreasyonel akış deneyimi ve etkinlik doyumu arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Aracılık analizi sonuçları, serbest zaman ilgileniminin etkinlik doyumu üzerindeki etkisinde rekreasyonel akış deneyiminin tam aracılık rolü oynadığını göstermiştir. Sonuç olarak; elde edilen bulgular neticesinde serbest zaman ilgileniminin rekreasyonel akış deneyimi aracılığıyla etkinlik doyumunu pozitif yönde etkilediğini ve deneyim düzeyinin bu ilişkilerde farklı düzeylerde etkili olduğunu göstermiştir. Anahtar Sözcükler: Serbest zaman ilgilenimi, Rekreasyonel akış deneyimi, Etkinlik doyumu, Yamaç paraşütü, Aracılık analizi.
Sağlıklı yaşam (SPA & Wellness) merkezlerinde hizmet kalitesinin davranışsal niyete etkisi
Bu araştırmada Alanya'da 5 yıldızlı otellerdeki SPA & Wellness Merkezlerinden Hizmet alan bireylerin algıladıkları hizmet kalitesi düzeyleri ile hizmeti tekrardan satın alma niyeti arasındaki ilişkinin belirlenmesi ve bazı demografik değişkenlere göre karşılaştırılması amaçlanmıştır. İlişkisel tarama modeli ile desenlenen araştırmanın evrenini 2023 yaz döneminde Antalya ili Alanya ilçesindeki sağlıklı yaşam merkezlerine gelen bireyler oluşturmaktadır. Örneklemi ise kolayda örnekleme yöntemiyle seçilen 246'sı kadın, 139'u erkek toplam 385 birey oluşturmuştur. Araştırmada "Kişisel Bilgi Formu", "SPA & Wellness Hizmet Kalitesi Ölçeği" ve "Davranışsal Niyet Ölçeği" kullanılmıştır. Veriler, bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü varyans (ANOVA), Pearson korelasyon ve çoklu doğrusal Regresyon analizi ile çözümlenmiştir. Araştırma bulguları incelendiğinde hizmet kalitesinde cinsiyete ve refah durumuna göre anlamlı farklılıklar elde edilirken; buna karşın medeni durum, tatil şekli ve tatil sıklığına göre anlamlı farklılıklar elde edilmemiştir. Davranışsal niyet açısından sonuçlara bakıldığında refah durumuna göre anlamlı farklılıklar elde edilirken; buna karşın cinsiyet, medeni durum, tatil şekli ve tatil sıklığına göre anlamlı farklılıklar elde edilmemiştir. Değişkenler arasındaki ilişkiye bakıldığında hizmet kalitesi ile davranışsal niyet arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Dahası hizmet kalitesi davranışsal niyeti anlamlı şekilde yordamaktadır. Sonuç olarak; elde edilen bulgular neticesinde hizmet kalitesinin pozitif yönde artmasının davranışsal niyeti olumlu arttıracağını işaret etmiştir.
Rekreasyonda algılanan sağlık çıktıları ve yaşam doyumu ilişkisi: Alanya halkı örneği
Çalışmada Alanya'da yerleşik olarak yaşayan bireylerin rekreasyonel etkinliklere katılımlarında algılanan sağlık çıktıları ve yaşam doyumlarına etken olan faktörlerin demografik değişkenlere göre karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Antalya ili Alanya ilçesinde bulunan bireyler oluştururken, çalışma grubunu ise Alanya'da serbest zaman etkinliklerine katılan kolayda örneklem metodu ile seçilen bireyler içerisinden 203 erkek ve 224 kadın olmak üzere 427 gönüllü birey oluşturmuştur. Çalışmada veri toplama aracı olarak "Yaşam Doyum Ölçeği", "Rekreasyonda Algılanan Sağlık Çıktıları Ölçeği" ve araştırmacı tarafından geliştirilen demografik bilgiler ve rekreasyon katılımları yer alan kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Katılımcıların kişisel bilgilerine yönelik dağılımları belirmek için yüzde ve frekans, verilerin normal dağılım gösterip göstermediğini belirlemek amacıyla çarpıklık ve basıklık katsayıları, değişkenler arasındaki farklılıkların belirlenebilmesi için t testi ve ANOVA testi, gruplar arası farklılıkların belirlenebilmesi için ise TUKEY testinden faydalanılmıştır. Ayrıca Pearson korelasyon testi ile ölçeklerin ortalama puanları arasındaki ilişki, regresyon testi ile de etki seviyesi belirlenmiştir. Ölçeklerin güvenilirliklerinin tespit edilebilmesi için Cronbach's Alpha iç tutarlılık katsayıları hesaplanmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde ve yorumlarda, anlamlılık düzeyi 0,05 olarak dikkate alınmıştır. Bulgular, çeşitli demografik değişkenlere göre YDÖ ve RASÇÖ'da anlamlı farklılıkların bulunduğunu ve YDÖ ve RASÇÖ arasında pozitif yönde orta düzeyde ilişki olduğunu göstermektedir. Ayrıca, yaşam doyumu düzeyindeki bir birimlik artış, rekreasyonda algılanan sağlık çıktısı düzeyinde 0,36'lık bir artışa neden olmaktadır.
Açık alan rekreasyonuna katılan bireylerin serbest zamanda algıladıkları özgürlük ve stresle başa çıkma tutumlarının incelenmesi
Araştırmanın Amacı: Açık alan rekreasyonuna katılan bireylerin serbest zamanda algıladıkları özgürlük ile stresle başa çıkma tutumlarının çeşitli demografik bilgilere göre karşılaştırılması ve birbirleri ile arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Materyal ve Metot: Çalışma grubu Alanya ilçesinde açık alan rekreasyonu katılan 191 (Ort. yaş =28,01 ± 10,75) erkek ve 132 (Ort. yaş =23,43 ± 7,34) kadın olmak üzere toplam 323 (Ort. yaş =26,14 ± 9,75) gönüllü bireyden oluşmaktadır. Katılımcılar demografik bilgiler içeren kişisel bilgi formu, Serbest Zamanda Algılanan Özgürlük Ölçeği (SZAÖÖ) ve Stresle Başa Çıkma Tutumları Envanteri (SBTE)'ni cevaplamışlardır. Verilerin analizi için tanımlayıcı istatistikler, çarpıklık ve basıklık değerleri, Cronbach Alpha iç tutarlılık katsayısı, Anova, Tukey HSD, bağımsız gruplarda t testi ve Pearson korelasyon testleri kullanılmıştır. Bulgular: Analiz sonuçlarına göre, SZAÖÖ toplam ortalama puanı "refah düzeyi", "açık alan rekreasyon etkinliklerine katılım yılı", "haftalık serbest zaman süresi" ve "serbest zamanı değerlendirmede güçlük çekme durumu"; SBTE toplam ortalama puanı ise "cinsiyet", "medeni durum" ve "eğitim durumu"; değişkenleri açısından anlamlı farklılıklar (P<0,05) oluşturmuştur. SBTE'nin alt boyut ortalama puanlarında ise farklı değişkenler açısından anlamlı farklılıklar gözlemlenmiştir. Ayrıca SZAÖÖ ve SBTE ortalama puanları arasında anlamlı ve pozitif yönde bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir. Sonuç: Çeşitli demografik değişkenlerin bireylerin serbest zamanda algılanan özgürlük ile stresle başa çıkma tutumlarının farklılığa neden olabilecek nitelikte olduğu belirlenmiştir. Ayrıca serbest zamanda algılanan özgürlüğün stresle başa çıkma tutumları üzerinde olumlu etkileri olduğu saptanmıştır.
Hekimlerin bilinçli farkındalık ile algılanan stres düzeylerinin serbest zaman değerlendirme alışkanlıkları perspektifinde incelenmesi
Bu araştırmanın amacı, hekimlerin bilinçli farkındalık ve algılanan stres düzeylerinin belirlenmesi, çeşitli demografik değişkenlere göre karşılaştırılması ve bilinçli farkındalık ve algılanan stres arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Mevcut çalışmada Manisa ilindeki devlet hastanelerinde çalışan hekimler içerisinden kolayda örnekleme yöntemi ile seçilen 119 kadın (Ortyaş = 30,04± 4,80) ve 162 erkek (Ortyaş = 32,03± 8,04) olmak üzere 281 (Ortyaş = 31,19± 6,92) gönüllü katılımcı yer almıştır. Araştırmada, araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu, Bilinçli Farkındlaık Ölçeği ve Algılanan Stres Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimleyici istatistik, değişkenler arasındaki farklılıkların belirlenmesinde bağımsız gruplar için t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve basit doğrusal pearson korelasyon ve regresyon testleri uygulanmıştır. Ölçeklerin güvenirliklerini tespit etmek için de Cronbach's Alpha iç tutarlık katsayısı hesaplanmıştır. Elde edilen verilerin istatistiksel analizinde ve yorumlarda, anlamlılık düzeyi 0,05 olarak dikkate alınmıştır. Yapılan fark analizleri sonucunda çeşitli demografikler açısından ölçeklerde fark bulunmuştur. Ayrıca, ölçekler arasında ilişki tespit edilmiştir. Sonuç olarak bilinçli farkındalık ve algılanan stres kavramları hekimler açısından değerlendirildiğinde önem arz etmektedir.
Rekreatif bir faaliyet olarak Latin danslarında beden beğenimi ve öz-güvenin mental iyi oluş ile ilişkisinin incelenmesi
Bu araştırma rekreatif bir faaliyet olarak Latin dansları yapan bireylerin bedeni beğenme, özgüven ve mental iyi oluş ile ilişkisinin incelenmesini amaçlamıştır. Araştırmanın örneklem grubunu rekreatif amaçlı Latin dansları yapan 14-50 yaş aralığındaki ve yaş ortalaması 25,06±6.93 olan 89 kadın, 94 erkek toplam 183 birey oluşturmaktadır. Nicel araştırma yöntemi kullanarak Latin dansları yapan bireylere, birtakım demografik soruların bulunduğu kişisel bilgi formu, Tylka ve Wood-Barcalow (2015) tarafından geliştirilen Türkçe uyarlaması Anlı vd. (2015) tarafından yapılan 'Bedeni Beğenme Ölçeği', Bandura'nın öz-yeterlik teorisi temel alınarak Akın (2007) tarafından geliştirilen 'Özgüven Ölçeği' ve Demirtaş & Baytemir (2019) tarafından geliştirilen 'Warwick-Edinburgh Mental İyi Oluş Ölçeği (Kısa Formu)' uygulanmıştır. İstatiksel verilerin değerlendirmesinde, SPPS 25.0 programından yararlanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde tanımlayıcı istatistikler, skewness – kurtosis, güvenirlik ve geçerlik, ANOVA, aşamalı (stepwise) regresyon analizi yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmanın analizinden elde edilen bulgulara göre, Latin dansları yapan bireylerin bedeni beğenme ve özgüvenlerinin mental iyi oluşa etkisinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca demografik değişkenlerin etkilerinin de incelendiği bu araştırmanın literatüre katkı sağlayacağı ve gelecek çalışmalara ışık tutacağı öngörülmektedir.
Rüzgâr sörfü sporcularının kullandıkları sörf markalarına yönelik marka güveni, marka tutkusu, marka tatmini ve marka sadakati düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu çalışma, rüzgar sörfü sporcularının marka güveni, marka tutkusu, marka tatmini ve marka sadakati düzeylerini ve bu değişkenler arasındaki ilişkileri incelemektedir. Çalışma, bu konuda geniş bir literatür incelemesi ve kapsamlı bir saha araştırması içermektedir. Çalışmanın temel amacı, rüzgar sörfü sporcularının markalara karşı tutum ve davranışlarını anlamak ve bu bilgileri marka yönetimi stratejilerine entegre etmektir. Araştırma, sporcuların demografik özellikleri, marka tercihleri ve markalarla olan duygusal bağlarını detaylı bir şekilde analiz eder. Araştırmada, marka güveni, tutkusu, tatmini ve sadakati ile ilgili mevcut literatür geniş bir şekilde incelenmiştir. Bu inceleme, marka ile tüketici arasındaki ilişkilerin çok boyutlu doğasını ve bu ilişkileri etkileyen faktörleri ortaya koymaktadır. Çalışma, nicel bir araştırma yöntemi kullanarak, rüzgar sörfü yapan bireyler üzerinde anket tabanlı bir saha çalışması gerçekleştirmiştir. Anket, marka tutkusu, güveni, tatmini ve sadakati ölçmek için özel olarak tasarlanmıştır. Ayrıca, katılımcıların demografik bilgileri de toplanmıştır. Araştırma sonuçları, rüzgar sörfü sporcularının markalara karşı yüksek düzeyde tutku ve sadakat gösterdiğini ortaya koymuştur. Marka güveninin ve tatmininin, bu sadakat üzerinde önemli bir etkisi olduğu gözlemlenmiştir. Ayrıca, sporcuların demografik özelliklerinin (yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, gelir seviyesi) marka tercihleri üzerinde belirgin bir etkisi olduğu bulunmuştur. Çalışmanın analiz kısmında, elde edilen bulgular detaylı bir şekilde değerlendirilmiştir. Marka güveni ve tatmininin marka sadakati üzerindeki etkisinin yanı sıra, marka tutkusunun bu ilişkiyi nasıl şekillendirdiği üzerinde durulmuştur. Ayrıca, demografik faktörlerin ve kişisel deneyimlerin tüketicilerin marka tercihleri üzerindeki rolü tartışılmıştır. Araştırma, rüzgar sörfü sporcularının marka tercihlerinin, hem duygusal hem de fonksiyonel faktörler tarafından yönlendirildiğini ortaya koymaktadır. Çalışmanın sonunda, markaların rüzgar sörfü sporcularına yönelik daha etkili pazarlama ve marka yönetimi stratejileri geliştirmesi için pratik öneriler sunulmuştur. Bu öneriler, hedef kitleye özgü pazarlama stratejileri geliştirmekten, müşteri geri bildirimlerine önem vermek ve uzun süreli müşteri ilişkilerine yatırım yapmaya kadar çeşitlilik göstermektedir.