Missiles and bureaucrats: The Reagan administration and the making of two-pronged security diplomacy

Ronald Reagan'ın seçilmesiyle birlikte dış politikanın yürütülmesinde yaşanan kritik dönemeç, Soğuk Savaş'ın son dönemlerinde belirleyici bir faktör olmuştur. Bu tez, 1979 yılındaki Stratejik Silahların Sınırlandırılması Görüşmeleri'nden 1986 Reykjavik Zirvesi'ne kadar dış politika yapım sürecinin ve kurumlarının rolüne odaklanmakta ve Reagan yönetiminin, Sovyetler ve Atlantik dünyasındaki müttefiklerle Amerikan diplomatik ilişkilerini, nükleer güvenlik ve silahlanma yarışını, ABD, Batı Avrupa ve Sovyetler Birliği üçgeni içinde bir bağlantı noktası olarak vurgulayarak incelemektedir. Bu tezin ortaya koyduğu temel argüman, Reagan yönetiminin politika yapıcılarının, esasen önceki yönetimlerin yetersizliklerinden ve 1980'lerde Batı Avrupa ve Sovyetler Birliği ile dış ilişkilerin potansiyel nükleer felaket bağlamındaki gerçeklerinden kaynaklanan iki yönlü bir nükleer politika gündemini filizlendirip takip etmesi, ve bu güvenlik stratejisinin, nükleer felaket tehlikesini artıran 1977'de Sovyetler'in yeni füzeleri yerleştirmesinden 1985-1986 yıllarında gerilimi azaltan ve nihayetinde, barış arzusunu destekleyen müzakerelerin başlamasına kadar Amerikan diplomasisini nasıl şekillendirdiğini ortaya koymasıdır.