"Hayvan ile İnsan Münazarası"nda alegorik dilin kullanımı ve nefs ilişkisi -İhvân-ı Safâ örneği-

İslâm felsefe tarihinde öne çıkan düşünce gruplarından birisi de İhvân-ı Safâ'dır. İhvân-ı Safâ topluluğu elli iki risâleden oluşan bir ansiklopedik külliyat meydana getirmişlerdir. Bu külliyat içerisinde çok sayıda hikâye yer almaktadır. Çalışmamızda, İhvân-ı Safâ Risâleler'inde geçen "Hayvan ile İnsan Münazarası"nı konu edinen alegorik hikâyeyi müzakere edeceğiz. Öncelikle felsefede alegorik dilin kullanımını müzakere ederek İhvân-ı Safâ'nın niçin böyle bir dil kullanmaya yöneldiğini tartışmaya açacağız. Bu anlamda "Hayvan ile İnsan Münazarası" şeklinde verilen hikâyeden hareketle İhvân-ı Safâ'nın felsefî bakış açısını ve dünya görüşünü analiz edeceğiz. Bu bağlamda felsefesinin temel hareket noktasını nefs ve yetkinliği oluşturduğu için öncelikle nefs kavramını değerlendireceğiz. Son bölümde ise İhvân-ı Safâ'nın eserindeki alegorik göndermeleri analiz ederek felsefî, siyasî ve akademik açıdan nasıl bir bakış açısı ortaya koymaya çalıştıklarını müzakere edeceğiz. Bu bağlamda alegorik dilin geleneksel dönemde kullanım ve bugünün insanına ne söylediğine dair analizler yapacağız. Tezimiz İslâm felsefesinde, felsefî düşünce biçimini anlama kapasitesine göre açmayı hedefleyen bir düşünce ekolünün fikri alt yapısını ele alarak günümüz insanının da hazır bulunuşluk düzeyine göre alegorik dilin kullanımına dair örnekleri ele almaktadır.