Detection of Pegivirus and SEN virus among patients on hemodialysis

Viral enfeksiyonların hemodiyaliz alan hastaları etkileme olasılığı daha yüksektir. Hemodiyaliz hastalarında SENV ve GBV-C enfeksiyonlarının sıklığını belirlemek ve bu enfeksiyonların klinik önemini tespit etmek amacıyla Diyala'daki İbn-i Sina Diyaliz Merkezi Hastanesi'nde 10 Şubat 2022 ile 15 Haziran 2022 tarihleri arasında hemodiyaliz tedavisi gören 200 hastayı kapsayan kesitsel tasarımlı bir çalışma yapılmıştır. Bu çalışmaya HCV antikoru pozitif ve negatif olan iki grup dahil edilmiştir. Serum örneklerinde SENV'yi saptamak için yuvalanmış polimeraz zincir reaksiyonu (yuvalanmış-PCR), GBV-C'yi saptamak ve karaciğer fonksiyon değerlendirmesi için ise ters transkripsiyon yuvalanmış polimeraz zincir reaksiyonu (yuvalanmış RT-PCR) kullanılmıştır. Bu çalışma %17 ile nispeten küçük bir SENV insidansını bildirmiştir (34/200). SENV-H'nin sıklığı %82,36 oranıyla (28/34), %11,76 olan SENV-D'den (4/34) daha yüksektir. Buna ek olarak SENV-H ve D'nin ko-enfeksiyonu (2/34) %5,88 olarak ölçümlenmiş ancak bu değer istatistiksel olarak anlamlı düzeye ulaşmadığı gibi, SENV (SENV-H ve SENV-D) enfeksiyonu ile yaş ve cinsiyet arasında da anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. GBV-C enfeksiyonuyla ilgili olarak, mevcut çalışma hemodiyaliz hastalarından (38/200) %19, HCV pozitif hastalarda (15/35) %43,85 ve HCV negatif hastalarda (23/165) %13,93 GBV-C RNA tespit edilmiştir. Bu sonuçlara göre GBV-C enfeksiyonunun hemodiyaliz hastalarında HCV durumuyla anlamlı bir ilişkisi olmadığı gibi yaş ve cinsiyetle de anlamlı bir ilişkisi bulunamamıştır. Hemodiyaliz süresi GBV-C pozitifte GBV-C negatife göre anlamlı derecede daha yüksektir. Bu çalışma SENV, GBV-C (HCV ko-enfeksiyonu olan/olmayan) ve karaciğer enzimleri arasında anlamlı bir fark olmadığını göstermektedir. Bu virüsler SENV-H (%82,36), SENV-D (%11,76) veya birlikte (SENV-H ve D) (%5,88) olarak sınıflandırılmıştır. GBV-C vakalarının %100'ünde genotip 2 keşfedilmiştir. SENV veya GBV-C ile enfekte ve enfekte olmayan hemodiyaliz hastaları arasında, hem viral hepatiti olan hem de olmayan hastalarda, ALT ve AST düzeyleri açısından anlamlı bir fark tespit edilmemiştir. Dolayısıyla SENV veya GBV-C'nin karaciğer bozukluklarının oluşumuna katkıda bulunduğu sonucuna ulaşılmamıştır. Hemodiyaliz hastalarında yaş ve cinsiyet, SENV veya GBV-C enfeksiyonunu anlamlı derecede etkilememektedir. Diyabet, hipertansiyon, kan nakli öyküsü, böbrek nakli, ameliyat, birden fazla cinsel partner öyküsü, dövme yapma, hemodiyaliz süresi ve kan nakli sayısı gibi klinik özellikler ve risk faktörleri SENV pozitif ve SENV negatif hastalar arasında anlamlı bir fark göstermemiştir. GBV-C ve HCV birlikte enfekte olduğunda, hemodiyaliz süresi de GBV-C pozitif hastalarda GBV-C negatif hastalara göre önemli ölçüde daha uzundur, bu da hastane kaynaklı bir enfeksiyona işaret etmektedir. Kan nakli geçmişinin SENV ve HCV, SENV ve GBV ko-enfeksiyonu ile oldukça farklı bir ilişkisi vardır, bu da kan naklinin çok etkili bir bulaşma mekanizması olarak hizmet ettiğini düşündürmektedir. Mevcut çalışmadaki UTR'nin filogenetik analizinin sonuçlarına göre, yerel izolatlar diğer tanınan suşlarla ve birbirleriyle yakından ilişkilidir, bu da genotip 2 GBV-C enfeksiyonunun Diyala Eyaleti\Irak'ta yaygın olduğunu göstermektedir. GBV-C'nin 5' çevrilmemiş bölgesine dayanarak dizilerin sonuçları, BLAST kullanılarak GenBank veri tabanındaki GBV-C referans dizileriyle karşılaştırılmış ve GBV-C dizileri olduğu doğrulanmıştır. Sonuç dizileri, GBV-C'nin genotip 2'sine ait olarak sınıflandırılan GBV-C referans dizileriyle %96-99 özdeşliği paylaşmaktadır. Sonuç dizileri Venezuela, Kanada, Küba, Fransa, Almanya, Avustralya, İspanya, ABD, Hindistan ve Tayland'dan izole edilen dizilerle ortak bir grupta kümelenmiştir.