Hepatik ensefalopati tedavisi için rifaksimin ve laktuloz kullanan siroz hastalarının barsak mikrobiyotalarının tedavi ile değişiminin incelenmesi

Amaç: Karaciğer sirozu (KC-S) toplumda sık görülen çeşitli etiyolojileri olan kronik bir hastalık olup en önemli komplikasyonlarından birisi hepatik ensefalopatidir. Hepatik ensefalopatinin patogenezinde barsak mikrobiyotasında olan değişimler önem kazanmıştır ve tedavisinde kullanılan ilaçların mikrobiyotada ne gibi değişimler oluşturduğu konusu tartışmalıdır. Bu çalışma hepatik ensefalopati tedavisi ve profilaksisinde rifaksimin ve laktuloz kullanımının, gastrointestinal (GİS) mikrobiyotaki değişiminin incelenmesini ve diğer siroz hastalarıyla karşılaştırılmasını amaçlamıştır. Gereç Yöntem: Çalışmaya gastroeneroloji polikliniğine başvuran veya gastroenteroloji kliniğine interne edilen hastalarda 5 hepatik ensefalopati hastasının (HE-I grubu) tanı anında ayrıca 4 kompanse siroz (KS grubu) ve 4 dekompanse siroz (DS grubu) hastalarının başvuru sırasında dışkıları alındı. Hepatik ensefalopatili 5 hastaya 3 ay laktuloz ve rifaksimin tedavisi verilip, tedavi sonunda 3 tanesinden (HE-II grubu) tekrar dışkı örneği alınabildi. Alınan dışkılardan, bakteryel 16S rDNA gen analizi yapılarak bakteri popülasyonlarının tayini ve yoğunluğu ölçüldü. Bu yoğunluklar ve bakterilerin birbirine oranları ile HE hastalarının ilişkileri karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmaya katılan siroz hastalarının mikrobiyotalarında dekompanse siroz (DS) grubunda; kompanse siroz ve diğer gruptaki hastalara kıyasla Enterobacteriaceae artışı dikkati çekmiş olup istatiksel olarak anlamlıdır. Hepatik ensefalopati grubunda ilk alınan dışkılar (HE-I) ile tedavi sonrasında alınan dışkılar (HE-II) arasında istatiksel olarak anlamlı mikrobiyal farklılık saptanmamıştır. Siroz disbiyozis oranı gruplar arasında anlamlı olmamıştır. Sonuç: Dekompanse siroz hastalarında kompanse siroz hastalarına kıyasla mikrobiyomda anlamlı değişimler gözlenmiş olup siroz disbiyozis oranı (CDR) hesaplanmasında kullanılan mikrobiyal topluluğun farklı popülasyonlarda farklılık gösterebileceği, CDR hesaplanmasında kullanılan bakteri ailelerinin tekrar gözden geçirilebileceği önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Karaciğer sirozu, hepatik ensefalopati, intestinal mikrobiyota