Hipertiroidli ratların karaciğer, iskelet ve kalp kası üzerine melatonin etkisinin ışık ve elektron miksroskopik olarak incelenmesi

ÖZET Bu çalışmanın amacı deneysel olarak hipertiroidizm oluşturulan sıçanlarda karaciğer, iskelet ve kalp kası dokusunda ortaya çıkan değişiklikleri ve bu değişiklikler üzerine Melatonin'in etkilerini ışık ve elektron mikroskobik düzeyde incelenmektir. Çalışmada kullanılan sıçanlar 3 gruba ayrıldı. Grup I, kontrol olarak kullanıldı, Grup II' ye 3,3\5-Trüodo-L-Thyronine (T3), Grup III'e ise T3+ Melatonin enjekte edildi. Deney sonunda sıçanlardan alman karaciğer, iskelet ve kalp kası doku örnekleri ışık ve elektron mikroskobik olarak incelendi. T3 hormonu verilen grubun iskelet kasında, kontrole göre lif çapında azalma, lif yarılması, perimisyumda yağlanma, merkezde çekirdek kümelenmeleri ve mast hücre artışı gözlendi. Elektron mikroskobik olarak ise mitokondrilerin irileştiği ve I bandlarının daha az belirgin olduğu gözlendi. T3 + Melatonin verilen grupta ise lif yapısı kontrole benziyordu. Grup II ve ÜTün kalp kası yapısı ise genişlemiş membransel yapılar dışında kontrolle benzerlik göstermekteydi. Karaciğer dokusunda ise T3 hormonu verilen grupta sinüzoidlerde genişleme, Kupffer hücre sayısı ve glikojen miktarında artış gözlendi Ayrıca bazı hepatosit sitoplazmaları boya almamıştı. HL grupta ise glikojen miktarı ve Kupffer hücre sayısı T3 verilen gruba, diğer yapılar kontrole benziyordu. Elektron mikroskobik incelemede grup II'nin hepatosit yapısının kontrole benzediği gözlendi T3 + Melatonin verilen grubun hepatosit yapısında mikrovillusların yoğun olduğu, Disse aralığının genişlediği, İto hücrelerinde lipit vakuollerinin sayıca arttığı, Kupffer hücresinin daha aktif olduğu gözlendi Sonuç olarak çalışma T3 enjeksiyonunun karaciğer ve iskelet kası dokularında yapısal düzeyde değişikliğe neden olduğunu, Melatonin hormonunun bu değişiklikler üzerine olumlu bir etki gösterdiğini bununla beraber karaciğer dokusunda bazı değişiklikler meydana getirdiğini göstermiştir. Ancak kalp kası ışık ve elektron mikroskobik düzeyde önemi değişiklikler göstermemiştir.