Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın romanlarında kadın ve eğitim

Hüseyin Rahmi Gürpınar, derin gözlem yeteneğini ve yıllara dayalı birikimlerinikullanarak çok gerçekçi, hayatın tam içinden kadın karakterler yaratmıştır. Gürpınar'ınkadınları, dışarıda sosyal hayatta; içeride kadın-erkek ilişkilerinde ezilen, haksız düzeninbir türlü dışına çıkamayan bireyleri olarak dönemin hem sosyal hem siyasal hem tarihselpanoramasını da çizerler. Kadının toplumdaki yeri, o toplumun uygarlık arenasındakiyerini gösterir ve Hüseyin Rahmi'nin romanlarında da görülüyor ki bizimtoplumumuzda kadın hâlâ törelerin, ahlak anlayışının baskısı altındadır.Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın en belirgin özelliği, aşka, evliliğe, namusa,cinselliğe farklı bir bakış açısı getirmesidir. Halkın eğitimini sağlamanın ilk ve tek yolukadını eğitmektir. Hüseyin Rahmi de bu yolu seçer. Ona göre, kadının eğitiminin vegelişiminin engellenmesi toplumun gerilemesine neden olur. Çalışmamızda ele alınan onbir eserde yer alan kadınların yaşamlarında -onlar farkında olsa da olmasa da- birşekilde eğitimin etkisi görülüyor. Yaşayışları, eğilimleri, tercihleri dönüp dolaşıp bueğitim meselesine takılıyor.Çalışmamız Gürpınar'ın romanlarındaki kadınların genel anlamda temsil ettiğitiplerle ilgilidir. Kadın karakterler, kadının aldığı -ya da almasına müsaade edilmiş olan-eğitimin kişiliğine ve toplumdaki konumuna yansıması üzerine odaklanaraksınıflandırıldı. Kadın karakterlerin, ortak özelliklerin ve `tip' olarak değerlendirmeyealınabilecek noktaların belirlenmesi ile Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın yazar olarakfelsefesinin analizini yapmak ve eğitim-kadın-toplum ilişkisini gözlemlemek mümkünolacaktır.