İnsan nöroblastoma hücre hattında (SH-SY5Y) amiloid beta ile oluşturulan nöroinflamasyon modelinde pirfenidonun etkisinin araştırılması

Amaç: Bu çalışmada insan nöroblastoma hücre kültüründe amiloid beta ile nöroinflamasyon oluşturularak pirfenidonun olası nöroprotektif ve anti-inflamatuvar etkilerinin hücre canlılığı, apopitozis ve inflamatuvar sitokinler üzerinden değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Pirfenidonun hücre canlılığı ve proliferasyonu üzerine etkileri luminoscan testi, apopitotik etkileri Annexin V yöntemi, antiinflamatuvar etkileri immunositokimya yöntemi ile incelendi. Çalışmada 3,10,30,100 M pirfenidon, 20 M amiloid beta, 10 M pirfenidon + 20 M amiloid beta ve 30 M pirfenidon + 20 M amiloid beta şeklinde deney grupları oluşturuldu. Bu uygulamalarda pirfenidonun amiloid beta ile oluşturulan nöroinflamasyonu geri çevirme potansiyeli değerlendirildi. Bulgular: Pirfenidon tek başına hücre canlılığında anlamlı bir değişiklik oluşturmadı. Amiloid beta ile kombine edildiğinde hücre canlılığını istatistiksel olarak anlamlı şekilde azalttı (p<0.01). Apopitoz analizlerinde ise hücre canlılığı sonuçlarıyla paralel şekilde pirfenidon tek başına hücre apopitozunda anlamlı bir değişiklik oluşturmadı, amiloid beta ile kombine edildiğinde hücre apopitozunu istatistiksel olarak anlamlı şekilde artırdı (p<0.01). İmmunositokimyasal incelemelerde pirfenidon, amiloid beta uygulaması ile artan IL-1, IL-6 ve TGF- sitokin düzeylerini istatistiksel olarak anlamlı şekilde azalttı (p<0.01) ancak kontrol grubu düzeylerine gerilemedi (p<0.001). Sonuçlar: Pirfenidon, SH-SY5Y hücre hattında tek başına herhangi bir etki göstermedi. Amiloid beta uygulanmış SH-SY5Y hücrelerinde apoptozu artırırken inflamatuvar sitokinleri azaltması, Alzheimer'daki nöroinflamasyon açısından çift yönlü bir etkiyi göstermektedir. Amiloid beta maruziyeti hücre içi stres yanıtlarını ve inflamatuvar sitokinleri belirgin biçimde artırırken, pirfenidon bu aşırı aktivasyonu baskılayarak IL-1β, IL-6 ve TGF-β düzeylerinde anlamlı bir düşüş sağladı. İnsan beyninde nöroinflamasyonun mikroglia ve astrositlerin katılımıyla sürdürülen döngüsel bir durum olduğu düşünüldüğünde, pirfenidonun bu eksen üzerindeki düzenleyici etkisi teorik olarak kronik inflamatuvar yükün azaltılmasına katkı sağlayabilir. Bununla birlikte glial hücrelerin hem inflamatuvar yanıt hem de amiloid beta temizliği ve sinaptik destek gibi koruyucu fonksiyonlar üstlendiği göz önünde bulundurulduğunda, pirfenidonun olası terapötik etkisinin doku düzeyindeki yaygın hücresel etkileşimler içinde nasıl şekilleneceği daha kapsamlı çalışmalarla netleştirilmelidir. Anahtar kelimeler: Pirfenidon, amiloid beta, SH-SY5Y, nöroinflamasyon