İş yaşamında yalnızlık algısının örgütsel yabancılaşmaya ve örgütsel iletişime olan etkisi

İş yaşamında yalnızlık algısı, örgütsel yabancılaşma ve örgütsel iletişim kavramları çalışanların iş yaşamında karşılaşabilecekleri ve önem arz eden durumlardır. Çalıştığı örgüt içerisinde bazı sebeplerden dolayı yalnızlık yaşamaya başlayan kişi, yalnızlığın da etkisiyle zaman içerisinde örgütten yabancılaşmaya da başlayabilmektedir. Bununla birlikte kişinin iş yaşamında yaşamış olduğu yalnızlık duygusu örgütsel iletişimini de etkilemektedir. Yapılan bu çalışmada, iş yaşamında yalnızlığın otel çalışanlarının örgütsel yabancılaşma ve örgütsel iletişimleri üzerinde nasıl bir etkisinin olduğunun araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda çalışmanın örneklemini oluşturan 382 otel çalışanına anket yöntemi uygulanılarak çalışmanın verilerine ulaşılmıştır. Çalışmanın verileri ankette yer alan İş Yaşamında Yalnızlık Ölçeği, Örgütsel Yabancılaşma Ölçeği ve Örgütsel İletişim Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Veriler SPSS 25 programı ile analiz edilmiştir. Yapılan analiz sonuçlarına bakıldığında, iş yaşamında yalnızlık ve alt boyutları, örgütsel yabancılaşma ile alt boyutları ve örgütsel iletişim arasında istatistiksel açıdan anlamlı ilişkinin olduğu tespit edilirken, iş yaşamında yalnızlığın örgütsel yabancılaşma üzerinde pozitif yönlü anlamlı etkisinin olduğu, iş yaşamında yalnızlığın alt boyutlarının da örgütsel yabancılaşmanın alt boyutları üzerinde pozitif yönlü anlamlı bir etkisinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır. İş yaşamında yalnızlığın ve alt boyutlarının örgütsel iletişime olan etkisine bakıldığında ise anlamlı ve pozitif yönlü etkisinin olduğu tespit edilmiştir. Demografik değişkenlere ilişkin yapılan Anova ve T-testi sonuçlarına bakıldığında, çalışanların iş yaşamında yalnızlık düzeylerinin medeni durum, eğitim durumu ve pozisyon bağlamında anlamlı farklılıkları olduğu belirlenmiştir. Örgütsel yabancılaşma düzeylerinin yaş, eğitim durumu, pozisyon ve çalışma süresi bağlamında anlamlı farklılıkları olduğu belirlenmiştir. Son olarak örgütsel iletişim düzeylerinin medeni durum, eğitim durumu ve pozisyon bağlamında anlamlı farklılıkları olduğu tespit edilmiştir. Bu çalışma iş yaşamında yalnızlık, örgütsel yabancılaşma ve örgütsel iletişim konularının ilk defa bir arada çalışılması bakımından özgün bir nitelik taşımaktadır.