İstanbul'da kör bireylerin ilişkisel deneyimlerinin Elizabeth Grozs'un uçucu bedenler düşüncesi ile incelenmesine dair niteliksel bir çalışma

Körler dünyada ve Türkiye'de de genel nüfusun yaklaşık %0,3'lük hatırı sayılır bir kesimini oluşturmaktadır. Türkiye'de körlerle ilgili çalışmalar ise özellikle Cumhuriyet dönemiyle engellilere yönelik bilimsel yaklaşımla gerçekleştirilen eğitim süreçleriyle başlamıştır. Günümüze varan süreçte ise çalışmanın sınırları açısından sivil toplum örgütlerinin eşit, erişilebilir ve engelsiz hayat talepleriyle özetlenebilecek mücadelelerle genç kuşaklarca devralınmış ve dijital ve teknolojik olanakların desteğiyle dönüşerek devam etmektedir. Bu çalışma niteliksel yöntemle yapılmıştır. Körlerin yaşamda karşılaştıkları körlük, kör hareketi mücadelesi, erişilebilirlik, Braille, baston, bilişim ve gelecek hakkındaki deneyimlerine ve görüşlerine odaklanmaktadır. Bu açıdan bu tez çalışmasıyla körlerin toplumsal hareketlerde, erişilebilirlikte yaşadıkları süreç ve zorlukların, körlükle ilgili teknolojik-dijital araç ve olanaklarla erişim ve kısıtlılıkların nasıl değiştirdiğine odaklanmaktadır. Tez körlerin ve körlük konusunun akademik görünürlüğü arttırmayı, disiplinler arası olarak sakatlık çalışmaları, toplumsal hareketler ve beden sosyolojisi literatürlerine katkı yapmayı amaçlamaktadır. Çalışmada İstanbul'da yaşamakta olan ya da daha önce yaşamış on iki kör katılımcıyla derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Sonuç olarak, Türkiye'de körlerin deneyimleri konusunda toplumsal mücadele alanının, erişilebilirlik koşullarını ve yeni gelişen dijital ve teknolojik olanakların mevcut alanlardaki ilişkiselliği nasıl değiştirdiğine dair sonuçlara ulaşılmıştır.